Van 3 tot 10 oktober 2025 fietsen we met Anders Reizen dwars door het binnenland van Mallorca van kust tot kust. We krijgen het echte Mallorca te zien tijdens 6 mooie fietstochten, ver weg van het massatoerisme. Vertrekken doen we aan de zuidkust. We fietsen over rustige wegen, langs boomgaarden en traditionele stadjes en eindigen in het noorden met steeds het Tramontane gebergte aan de horizon. We genieten van het mediterraan klimaat, de heerlijke hotelletjes en het lekkere eten. Onderweg komen we massa’s wielertoeristen tegen die in het voor- en najaar afzakken naar dit ideale fietseiland.
Fotoreportages
Effevee’s uitgebreide fotoreportageVideo
Fietsroutes
Reisverslag
| Rit # | Traject (klik voor Strava) | Afstand (km) | Stijgen (hm) |
| 1 | Rondrit rond Campos | 31 | 58 |
| 2 | Campos naar Algaida | 55 | 779 |
| 3 | Rondrit rond Algaida | 59 | 770 |
| 4 | Algaida naar Selva | 55 | 316 |
| 5 | Rondrit rond Selva | 42 | 439 |
| 6 | Selva naar Pollença | 41 | 211 |
| Totaal | 283 | 2573 |
We boarden en tegen de 15u30 zit iedereen op zijn plaats. Daarna krijgen we te horen dat we wegens de drukte op de luchthaven van Palma de Mallorca nog een half uurtje moeten wachten met opstijgen. Pech. We stijgen uiteindelijk op rond 16u. In het begin is er wat turbulentie maar eenmaal op cruise hoogte verloopt de vlucht verder rustig. Ik eet een Luikse wafel om de kleine honger te stillen. Tot onze grote verassing roepen ze om dat de vlucht slechts 1u35 zal duren en niet 2u35 zoals op de website vermeld staat. We komen dus iets voor 18u aan en gaan onze taxi opzoeken. Het is een drukte van jewelste in de luchthaven. We vinden onze chauffeur en die brengt ons in zijn elektrische Hyunda naar ons hotel in Campos.
We krijgen de enige kamer zonder nummer (6?). Die is wat gedateerd maar al het nodige is aanwezig. Er is zelfs een koffiezet. Verder 1 dubbel bed, 1 single, een ruime badkamer, airco, tv, safe en verder een ruim zonneterras. De cafetaria is reeds gesloten en de bazin raadt ons aan vlak tegenover te gaan eten in restaurant/cafetaria Es Modern. Dat doen we dan ook. We drinken elk een pils. Als voorgerecht kippenkroketten (B) en gefrituurde calamaris (F). Als hoofdgerecht kippenfilet met sla en frietjes (B) en cordon bleu met sla en frietjes (F). De porties zijn immens en zouden zelfs te veel geweest zijn zonder voorgerecht 🙁 We drinken nog een american coffee om af te sluiten.
Daarna maken we nog een wandeling door het stadje. Overal zitten mensen buiten te keuvelen en te eten bij de aangename temperatuur. We keren daarna terug naar het hotel en relaxen nog wat voor we gaan slapen.
De e-bikes zouden normaal rond 9u30 moeten geleverd worden. We gaan eerst nog een wandelingetje maken. Er is een markt bezig in de omgeving van het hotel en alles is verkeersvrij. We flaneren langs de marktkraampjes. Bij het terugkeren zien we de poort van het hotel open staan. Er staan twee e-bikes. Zijn dit de onze ? We informeren aan de receptie. Daar blijkt dat onze fietsen nog niet toegekomen zijn en dat die tegen 10u verwacht worden. We wandelen nog wat verder en na een tijdje zien we de fietsverhuurder te voet aankomen met twee fietsen aan de hand. We krijgen de nodige uitleg over de e-bike, het slot met de code en het reparatie materiaal voor het geval we een lekke band krijgen. Andere calamiteiten moeten we melden via WhatsApp met de locatie positie in het bericht. Hopelijk worden we daarvan gespaard.
Daarna zijn we klaar voor de rondrit rond Campos. OsmAnd sputtert eerst wat tegen en we rijden verkeerd. Na wat zoeken hebben we de juiste instellingen. Onze eerste stop is de supermarkt waar we wat water en cola inslaan. Helaas vinden we geen belegde sandwiches. We rijden nu verder richting de kust langs redelijk drukke wegen zonder fietsstrook. Op de kleinere wegen passeren we veel boerderijen met de typische windmolens. Die werden vroeger gebruikt om graan te malen of water op te pompen om de akkers te bevloeien, want het is hier droog. Nu zijn ze meestal niet meer in gebruik. Bijna aan de kust komen we aan de zoutvlakten van d’Es Trenc. Hier wordt het beste zout van Mallorca gewonnen door natuurlijke verdamping van het zeewater. Grote bergen wit zout liggen te blinken in de zon. Er zijn ook rondleidingen over het productieproces van de zoutwinning.
We rijden door naar de grote parking aan de kust. Het is druk op het strand. We zoeken een plaatsje en genieten wat van de zon en het zicht op de zee en de badgasten. Na de rust vangen we de terugweg aan via rustige wegen. Vlak voor we Campos binnenrijden langs de MA-6030 rijden we voor het eerst op een prachtig afgescheiden fietspad; wat een luxe 🙂 Aan pizzeria Ses Forques stoppen we voor de lunch. We bestellen ons een pils of twee, een pizza Diana (B) en een pizza Margarita (F). We vervolgen daarna onze weg naar het hotel, stallen onze fietsen en laten de batterijen opladen. Deze zijn nauwelijks ontladen op deze korte voornamelijk vlakke rit.
We doen daarna een uitgebreide siësta. Vervolgens gaan we het indoor zwembad eens uittesten. Het heeft geen olympische afmetingen en het water is aan de frisse kant. Daarna gaan we terug op temperatuur komen op het zonneterras. Nu is het tijd voor een verdere verkenning van het stadje. We bezoeken de Saint Julia kerk met zijn prachtige interieur. Daarna gaat het langs het stadhuis en het centrale plein. We landen tenslotte weer in restaurant/cafetaria Es Modern voor een koele pint. In afwachting van het avondeten chillen we nog wat op de kamer met de airco aan 🙂
Om 19u30 steken we terug de straat over naar Es Modern en bestellen ons een fles rosé Laus 2024, een grote portie gefrituurde calamaris (B) en een kippenfilet met sla en frietjes (F). We sluiten af met een Amerikaanse koffie (B) en een espresso (F). Tegen 21u30 keren we voldaan terug naar het hotel, relaxen nog wat en gaan slapen. Een geslaagde eerste fietsdag; het materiaal heeft de test glansrijk doorstaan 🙂
Tegen 9u checken we uit en leveren de valiezen af aan de receptie. We maken ons klaar voor de eerste echte test van onze e-bikes; een gestaag stijgende rit van 55 km met 770 hm naar onze bestemming voor vandaag : Santuari de Cura. We worden uitgeleide gedaan door onze ober en vatten de tocht aan. De eerste fotostop is aan de zuidkust in Sa Rapita, een oorspronkelijk vissersdorpje maar nu vooral een toeristische jachthaven. Daarna gaan we terug het binnenland in langs gedeeltelijk drukke en eentonige wegen zonder fietsstrook. Gelukkig worden die afgewisseld met heel wat rustiger fietswegen. We rijden langs vele amandelboomgaarden, die afgezoomd zijn met de typische stenen muurtjes.
We passeren Llucmajor met enkele mooie kerken. Het gaat daarna verder. Het is nog altijd bewolkt en er staat ook veel tegenwind. In Algaida nemen we onze lunch break. We verorberen een lekker stuk chocoladetaart met een Amerikaanse koffie in Bar es Suc. Gesterkt vatten we de laatste etappe aan naar onze eindbestemming Santuari de Cura, die bovenop de Puig de Randa heuvel ligt. Dat belooft nog pittig te worden. Gelukkig is er nog heel wat reserve in de batterij 🙂 We rijden richting Randa afwisselend klimmend en dalend. We zien ons doel reeds bovenop de heuvel liggen. Bij het binnenrijden van Randa moet ik even van de fiets wegens een extra steile klim.
Daarna beginnen we aan de 5 km klim naar Santuari de Cura. Ik zet de e-bike op stand Sports en trap de kleinste versnelling. Dat valt reuze mee, alleen in de haarspeldbochten is het wat lastig. Het uitzicht op de vallei is adembenemend mooi. Na de 9 haarspeldbochten komen we bovenaan bij een radarstation en wat verder bij het heiligdom Santuari de Cura. Er is hier veel volk, vooral wielertoeristen. We checken in aan de receptie. Blijkbaar kent die gast mij, want hij zegt direct mijn naam 😎 Hij helpt ons de fietsen stallen en de batterijladers aansluiten. Wat een service 🙂 De kamer is nog niet klaar en we gaan naar het cafetaria/restaurant voor een pilsje. Dat hebben we wel verdiend vandaag.
We keren terug naar de receptie om de bagage op te pikken en gaan naar onze kamer. Die is ok, wel geen airco maar een plafondventilator en de matrassen zijn nogal zacht 🙁 We nemen een douche en relaxen wat. De tv heeft 50 kanalen en dit keer ook enkele Engelstalige zenders (BBC News, CNN). Na een uitgebreide siësta verkennen we de omgeving van het heiligdom. Het museum en de kerk zijn reeds gesloten (10u-17u). We bekijken de panorama’s maar door het bewolkte weer zijn die niet zo spectaculair. We keren nog even terug naar de kamer in afwachting van de lunch om 19u.
In het restaurant drinken we een Rio Amares 2021 rode wijn en een halve liter water. We delen onze voorgerechten : gefrituurde calamaris (F) en kaas/ham kroketten (B). Als hoofdgerecht nemen we beiden een kip wok schotel. Ondertussen observeren we een iets te nonchalante kelner die er in slaagt om een volle ijsemmer met fles witte wijn omver te stoten waarop de klanten geschrokken van hun stoelen springen. Sommigen zijn nat en de tafel druipt. Alles wordt afgeruimd en opnieuw gedekt, een nieuwe emmer met fles wijn wordt gebracht. Even later laat diezelfde kelner ook nog een wijnglas vallen. Die is duidelijk boven zijn theewater 😎 De scherven worden een hele tijd later provisorisch opgeruimd; de volgende ochtend zien we nog overal scherven liggen.
We drinken nog een Amerikaanse koffie als afsluiter en keren tegen 20u45 terug naar de kamer. We relaxen nog wat alvorens te gaan slapen.
Tegen 9u maken we de fietsen klaar voor de rondrit van vandaag. De zon piept steeds meer door de wolken, het belooft toch nog een zonnecrème dag te worden. We starten om 9u15. De afdaling van de Puig de Randa doen we met de remmen dicht om niet in het decor te landen 😉 Beneden in Randa gaan we richting Montuïri nog steeds dalend. Meestal langs rustige wegen tussen velden, amandelboomgaarden en een aantal druivenboomgaarden die recent zijn aangeplant. Na een goede 20 km komen we aan in Montuïri; We verkennen nog even het stadje met zijn 8 windmolens; die zijn mooi gerestaureerd maar doen geen dienst meer sedert 1920.
We fietsen nu verder naar het marktstadje Sineu. We wandelen wat door het middeleeuwse centrum met zijn smalle straatjes. We bezoeken de Santa Mariakerk met zijn imposante losstaande bel toren met piramide dak. Het interieur van de kerk is heel mooi. Het is rond de middag en de terrasjes van de bars zitten vol met wielertoeristen uit allerlei landen. We nemen plaats aan Bar Triquet naast een groep uit Manchester. Bernard kiest voor een baguette met chorizo, ik neem een kleine tapas met brood en olijven. We drinken er nog een pilsje bij.
Nu de inwendige mens versterkt is vatten we de terugweg aan, weeral langs rustige landweggetjes en mooie landschappen die traag aan ons voorbij schuiven. Terug aangekomen in Randa stoppen we aan de Cellar Bar voor een pintje op het terras. Dat smaakt. Daarna vatten we de ultieme klim van 5 km naar ons hotel aan. Op het gemak bereiken we de top, stallen onze fietsen en sluiten de batterijlader aan. Het restaurant is vandaag gesloten en dus boekt de receptionist voor ons het diner in Sa Tranqueta en bestelt meteen een taxi tegen 19u.
We doen na de douche nog een korte siësta en gaan daarna het klooster en de kerk van het heiligdom verkennen. Het museum laten we links liggen. We zakken daarna af naar de cafetaria, maar ze zijn reeds aan het opruimen voor hun sluiting vanavond. Pech 🙁 We chillen dan nog wat op de kamer en zakken tegen 19u af naar de ingang waar we door de taxi opgepikt worden. Die brengt ons vlot naar restaurant Sa Tranqueta. Bernard vind in paniek de pot niet direct terug en betaalt 25€ uit eigen zak. Niet nodig blijkt later, want de pot hangt toch rond zijn hals 😎
We gaan het restaurant binnen, melden ons aan maar ze vinden onze reservatie niet terug. Blijkbaar is dit geen probleem want we krijgen toch vlot een plaatsje. We bestellen een fles Blanca Terra Pasio 2024 rosé en een fles water. Als voorgerecht een fried baby squid (F) en een zalm tartaar (B). Daarna kiezen we voor een kabeljauw (F) en een zeebaars (B), beiden met groentjes en aardappeltjes in de schil. Heel lekker 🙂 We nemen nog een espresso en een mallorcaanse zoete digestief. De perfecte afsluiter. Het restaurant belt een taxi voor de transfer terug naar het hotel en een kleine 20 minuten later worden we opgepikt en afgeleverd in Santuari de Cura. Al bij al weeral een geslaagde dag 🙂
We staan op om 7u15. Het weer is helder en het belooft weer een schitterende dag te worden. We pakken onze valiezen voor de transfer en gaan ontbijten. Weeral hetzelfde overvloedige aanbod, een zuurpruim die hier zijn gading niet kan vinden. Tegen 9u checken we uit en maken ons klaar voor de rit naar Binibona waar ons volgend hotel New Can Furios zich bevind. We dalen de berg terug af. Mijn OsmAnd heeft kuren en probeert mij steeds de dieperik in te sturen 🙁 Eens beneden in Randa begint ie terug correct te werken.
We fietsen nu de omgekeerde weg van gisteren terug naar Algaida. Daarna komt een lang saai stuk langs een nogal drukke tweevaksweg. Vervolgens slaan we weer af op rustige weggetjes langs amandelboomgaarden. Ze zijn blijkbaar hier en daar aan het oogsten. Er ligt een zeil onder de boom en met een krachtige rugsproeier blazen ze de amandelen uit de boom. We rijden nu verder met steeds het imposante Tramontane gebergte aan onze linkerkant. Er komen voortdurend vliegtuigen overgevlogen die hun landing op de luchthaven van Palma de Mallorca aan het inzetten zijn. We komen onderweg ook het oudere koppel tegen dat we leerden kennen tijdens ons verblijf in Campos. Zij rijden de toer op gewone fietsen. Chapeau 🙂
Even verder in Santa Maria del Cami maken we een pitstop in Deli Santa Maria voor een Coca Cola (F) en een pintje (B). Daarna gaat het verder langs rustige weggetjes met een geaccidenteerde asfaltlaag (opgepast voor putten!) richting Lloseta. We kopen hier nog wat water voor de volgende dagen. We rijden nu in één ruk verder langs Selva en Caimari naar Binibona, onze eindbestemming. In hotel New Can Furios worden we enthousiast onthaald door onze gastvrouw. Onze bagage is reeds toegekomen maar de kamer is nog niet klaar. We gaan bovenaan het hotel onze fietsen stallen om op te laden; dit was de steilste klim van de dag 😛 We worden ingecheckt en alle onkosten zullen bij het uitchecken met de kredietkaart betaald worden. Geen gedoe tijdens lunch en diner de volgende dagen 🙂
Het restaurant is open voor lunch en diner. Voor het diner is er keuze tussen à la carte en een vast vijf gangen menu. In afwachting dat de kamer klaar is gaan we alvast lunchen op het terras aan het zwembad. Als appetizer krijgen we brood met aioli en lekkere olijven. Daarna een salade met geitenkaas (F) en een salade met gefrituurde kipfilet (B). We drinken er een pilsje bij. Om af te sluiten nog een Amerikaanse koffie. De kamer is nu klaar en zelfs de bagage is aanwezig. Wat een service. Het enige minpuntje is dat het badkamer/lavabo gedeelte niet afgescheiden is van de rest van de kamer. Dus weinig privacy tijdens het douchen. Ik neem een douche en werk daarna het verslag bij. Daarna houden we nog een siësta.
Het is nu tijd om het buitenzwembad even uit te proberen. Het water is echter nogal koud. Nu ja, het is ondertussen ook reeds oktober, de dagen worden korter en de temperaturen gaan niet meer boven de 30°C. We bestellen nog een pilsje, dat wordt geserveerd in een plastic bierglas voor de veiligheid.
We gaan ons daarna klaarmaken voor het diner om 19u. Dat gaat wegens het wat frisse weer door in het restaurant en niet op het terras. We beginnen met een Apero Spritz en broodjes met aioli en olijven. De wijn is een Velomar Rosado 2024. Het voorgerecht : ansjovis (B) en Sint-Jacob schelpjes (F). Het hoofdgerecht : varkenswangetjes (B) en speenvarken (F) geserveerd met groentjes en gebakken aardappeltjes in de schil. Als dessert : koffiegebakje (B) en mangotaartje met ijs (F). De afsluiter wordt een Amerikaanse koffie. We maken daarna nog een korte wandeling doorheen het gehucht en keren voldaan terug naar de kamer. Weeral een prima geslaagde dag 🙂
Rond 9u30 maken we ons klaar voor de rondrit rond Selva voor vandaag. We rijden langs talrijke boomgaarden met vijgen, kappertjes en amandelen met steeds het Tramontane gebergte aan de horizon. De zon doet goed mee en het warmt stevig op. Na een goeie 20 km bereiken we Llubi, waar in het roadbook aangeraden wordt om te lunchen. Alle cafetaria’s zijn echter ferm toe. We lopen nog even de kerk binnen en vervolgen onze weg.
We passeren nu uitgebreide akkers met vaste watersproeiers en grote betonnen waterbassins voor de bevloeiing. Vele velden liggen nu vaag, maar hier en daar staan nog aardappelen. Onderweg zien we ook dat ze aan het boren zijn naar water. De meeste molens die nog in dienst zijn op Mallorca dienen trouwens om water op te pompen. We rijden verder langs weiden waar schapen aan de schaarse begroeiing knabbelen. Het geluid van hun bellen hoor je al van ver.
Bij het binnenrijden van Búger moeten we even op de kleinste versnelling en op Turbo stand van de e-bike. Daarmee rijden we wel vlot de zwoegende wielertoeristen voorbij 😎 In Campanet hebben we weeral zo’n kuitenbijter, maar hier zijn de terrasjes wel open en goed bezet. We besluiten echter door te rijden omdat we de rust van het hotel verkiezen voor ons diner 🙂 We zetten ons op het terras en drinken alvast een pilsje om de grootste dorst te lessen. Het zwembad is goed bezet; wat wil je met zo’n prachtig weer. Ik werk ondertussen het verslag bij. We bestellen ons een lichte lunch. Ik kies voor de tonijn salade, Bernard gaat voor de gegratineerde Sint-Jacob schelpen. Vandaag zijn die blijkbaar een stuk groter dan gisteravond. Groeispurt zeker 😎 We krijgen als appetizer eerst nog wat brood met aioli en olijven. Lekker 🙂
Daarna gaan we een uitgebreide siësta doen. Rond 17u gaan we nog even in ons fris zwembad en chillen nog wat op de ligstoelen. We zien dat ze bezig zijn de tafels voor het diner te dekken op het terras. Zouden ze dan toch een poging doen; het is ondertussen nogal bewolkt. We zien wel.
Na de douche zijn we om 19u present voor het diner, dat inderdaad op het terras geserveerd wordt. We beginnen met een Apero Spritz. Daarna bestellen we beide als starter de kaasplank. Gelukkig waarschuwt onze gastvrouw dat de kaasplank zeer groot is, dus beperken we ons tot één exemplaar. En inderdaad, die neemt bijna de helft van ons tafeltje in. Waauw 🙂 Als wijn kiezen we voor een Macià Baltle 2024 Blanc de Blanc. Als hoofdgerecht nemen we beiden zeebaars met een crème van bloemkool, groentjes en gegratineerde aardappeltjes. We sluiten af met een espresso en een Jameson whiskey. Meer moet dat niet zijn 😎 We maken nog een korte nachtwandeling en trekken ons terug op de kamer. Weeral een dag om niet te vergeten.
We staan op rond 7u30 en douchen. We pakken de valiezen voor de bagagetransfer en gaan om 8u30 ontbijten. Ditmaal een wat zelf opgelegd soberder ontbijt na de overdaad van gisteravond. Daarna checken we uit en beginnen rond 9u30 aan onze laatste fietsrit met eindbestemming Pollença. Het eerste deel van de route is reeds gekend van gisteren. We komen ganse horden wielertoeristen tegen uit de tegenovergestelde richting. Letterlijk honderden en honderden. We rijden weer langs boomgaarden en wijngaarden naar Campanet. De grotten bezoeken we niet.
We rijden verder naar Alcúdia, een oude middeleeuwse stad uit de 13de eeuw. Het oude centrum is nog volledig ommuurd en grondig gerestaureerd. We wandelen door smalle verkeersvrije straatjes langs winkeltjes en restaurantjes. Er vlak buiten vind je de ruïnes van oude Romeinse huizen en een theater. We stoppen op een terrasje voor een Coca Cola (F) en een pilsje (B).
Daarna vervolgen we onze weg terug richting Pollença. Eerst fietsen we een heel stuk langs de zee. Er staat een hevige wind en er zijn veel kitesurfers aan de slag, die spectaculaire sprongen maken. Vervolgens draaien we terug het binnenland in. In Pollença stoppen we aan restaurant La Placeta voor de lunch. Het wordt een gemengde paella met een pilsje. Als appetizer krijgen we eerst het gekende broodje met aioli en olijven. De paella is werkelijk enorm en bevat hoofdzakelijk zeevruchten met slechts enkele stukjes kip en vlees. Het smaakt geweldig maar het is weeral teveel. We drinken nog een koffie met melk als afsluiter, rekenen af en fietsen de resterende km naar hotel Juma aan de Plaça Major. Die zit vol met toeristen die aan het lunchen zijn.
We checken in. De bagage is jammer genoeg nog niet toegekomen. We melden dat we morgenvroeg om 8u door de taxi opgehaald worden voor de terugreis. Hij belooft dat er een ontbijtje aan de kamer geleverd zal worden. Daarna gaan we met hem mee om de fietsen te gaan stallen op het einde van de straat, waar ze rond 17u opgehaald zullen worden. We keren terug naar de kamer en relaxen nog wat in afwachting van onze bagage. Ik werk het verslag bij. Als Bernard een sigaretje gaat roken komen de valiezen juist toe. We nemen een douche en doen daarna nog een siësta. Vervolgens maken we ons klaar om het stadje te verkennen.
We bezoeken de Tempelierskerk met de prachtige fresco’s aan de Plaça Major. We wandelen verder door de verkeersvrije geplaveide straatjes. De meeste huizen zijn gebouwd in de 17de en 18de eeuw. Op één ervan ontdekken we een dak geïnsprireerd door Gaudi. We drinken nog een pilsje in Can Moixet. Daarna gaan we dineren in restaurant Q11 Onze. We gaan voor een Nexus one 2021 rode wijn. Als voorgerecht een Italiaanse bruscetta met groentjes en kaas (B) en een Pattatas Bravas (F). Als hoofdgerecht nemen we beiden de kip kebab met groentjes en rijst. We sluiten af met een koffie Pollença : koffie met melk, chocolade en amandelnootjes. Heel lekker 🙂
Daarna lopen we nog een blokje rond terwijl Bernard zijn laatste sigaretje van de dag rookt. We keren terug naar de kamer, kijken nog wat tv en gaan slapen. Een al bij al goed meegevallen fietsweek, goed weer, stevige e-bike, geen lekke banden en geen ongevallen. Meer moet dat niet zijn 🙂
Bernard kan niet meer slapen en staat om 6u30 op, gaat douchen en kleed zich aan … om er eentje te gaan roken. Ik maak we dan ook maar klaar. Normaal komt de taxi ons om 8u ophalen, dus een normaal ontbijt in het hotel zit er niet in. Ze hadden ons een ontbijt aan de kamer beloofd maar aan de receptie is niets te vinden. Daarna heeft Bernard het lumineuze idee om eens in de frigo te kijken, en warempel we vinden er een kartonnen doos met ons mini ontbijt. Een sandwich met kaas en ham, enkele mini croissants, een fruitsapje met een rietje en een cappuccino met melk en chocolade. Het stilt de ergste honger.
Tegen 8u gaan we naar beneden. De chauffeur van de taxi staat reeds klaar en begroet ons hartelijk. We moeten nog een stukje wandelen door enkele verkeersvrije straten naar zijn taxi. Weldra zijn we op weg. Het vlot goed; enkel aan de verkeerswisselaar nabij de luchthaven is het extra druk en stapvoets verkeer. Iets voor 9u worden we afgezet aan de vertrekhal. Binnen is het een drukte van jewelste. Na een laatste sigaretje zoeken we de security check op; we zijn gisteren reeds online ingecheckt en hebben enkel handbagage bij. Vele van de security checks zijn volzet en we worden enkele keren doorgestuurd naar de volgende. Na de nodige tijd aanschuiven gaan we vlot door de security check zonder problemen. Bernard koopt nog een slof sigaretten; die zijn hier een stuk goedkoper dan in België wegens de lagere taksen.
We kopen nog een snack en een halve liter cola om op het vliegtuig te verorberen. Daarna gaan we naar gate D. De precieze poort is nog niet vrijgegeven. We relaxen nog wat en observeren de aangekomen reizigers die zich naar de uitgang begeven. We moeten blijkbaar naar gate D82 voor onze terugvlucht. Na nog een half uurtje wachten worden we doorgestuurd naar gate D93. Korte tijd later kunnen we zonder problemen met de bus naar het vliegtuig. Dit keer zitten we op rij 17, ongeveer in het midden van het vliegtuig. Bij het instappen zien we dat het reeds goed vol zit met de passagiers van Ibiza.
Rond 11u30 stijgen we op voor de ongeveer 2 uur durende vlucht naar Oostende. De vlucht verloopt rustig, we genieten van onze snack. Iets na 13u30 landen we zacht in Oostende en een kwartiertje later kan Bernard eindelijk weer een verlossend sigaretje roken aan de uitgang van de luchthaven. Ondertussen komt Kathleen reeds aangestapt van de parking. Na de hartelijke begroeting gaan we naar de auto en rijden rustig naar huis. We drinken nog iets bij Kathleen en Benedict. Even later voert Bernard mij terug naar Ingelmunster waar we iets na 15u aankomen. De korte fietsvakantie zit er nu definitief op, het was goed 🙂

