Effevee's reisblog http://www.effevee.be/wp Info over mijn reizen sinds 1984 Sun, 13 Jan 2019 06:02:23 +0000 nl hourly 1 Keulen http://www.effevee.be/wp/keulen/ http://www.effevee.be/wp/keulen/#respond Mon, 12 Nov 2018 07:51:48 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=6266 Tijdens de herfstvakantie van 2018 verkennen we Keulen, de vierde grootste stad van Duitsland en de officieuze hoofdstad van Rijnland. De stad is beroemd om zijn rijke geschiedenis, het culturele en architecturale erfgoed en een aantal grote en internationale evenementen, zoals het carnaval en de handelsbeurzen. Het centrum werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd. […]

The post Keulen appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Dom, station en spoorwegbrug van KeulenTijdens de herfstvakantie van 2018 verkennen we Keulen, de vierde grootste stad van Duitsland en de officieuze hoofdstad van Rijnland. De stad is beroemd om zijn rijke geschiedenis, het culturele en architecturale erfgoed en een aantal grote en internationale evenementen, zoals het carnaval en de handelsbeurzen. Het centrum werd in de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd. Nadat de verwoestingen van de oorlog hersteld waren, groeide de stad weer snel uit tot zijn aloude positie van een van de belangrijkste steden van Duitsland.

Fotoreportages 

[See image gallery at www.effevee.be] Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video

Reisverslag

Maandag 29/10/2018
Opgestaan om 6u wintertijd. Rustig gedoucht en ontbeten. Om 7u15 vertrekken we naar Emelgem om Bernard op te halen. Vreemd dat het al licht is. Het verkeer is reeds tamelijk druk. We komen aan het station van Izegem en kopen ons een ticket naar Brussel Zuid. We stappen op de rechtstreekse trein naar Leuven en komen reeds om 9u25 aan in Brussel. Ruim op tijd om nog een koffie te drinken.

De TGV naar Keulen vertrekt om 10u25 van perron 5A. Er stapt heel wat volk op en even later vertrekken we met een slakkengangetje richting Luik. Even voorbij Leuven blijven we een hele tijd stilstaan om 2 treinen te laten passeren. Zo komen we pas om 12u35 aan in Keulen, 20 minuten later dan voorzien.

Het station van Keulen op wandelafstand van het oude centrum.We bezoeken eerst de Tourist Info die vlak bij het station ligt. We verzamelen wat infofolders en kopen een KölnCard voor 48u (18€ pp). Die geeft ons toegang tot het openbaar vervoer en kortingen voor musea en restaurants. Daarna gaan we een hapje eten in Osteria am Dom. We bestellen een spaghetti bolognese (B) en een pizza funchi (F) met 2 pintjes. Daarna zoeken we de oever van de Rijn op en wandelen richting hotel. De grote cruiseboten liggen aangemeerd.

Het St Agilulfus altaarstuk in de Dom werd rond 1520 in Antwerpen gemaakt.We checken in het Maritim Hotel, kamer 449 met uitzicht op de Rijn. Na ons wat verfrist te hebben, vertrekken we voor een eerste verkenning van Keulen. We wandelen richting Heumarkt, langsheen het Rathaus naar de Dom vlakbij het station. We lopen al even de imposante basiliek binnen voor een eerste vluchtige verkenning. Het is er druk.

Aan de 400m lange reling van de Hohenzollern spoorwegbrug hangen naar schatting 100.000 hangsloten van verliefde koppeltjes.Dan wandelen we over de spoorwegbrug naar de overkant van de Rijn. Aan de reling hangen er duizenden hangsloten van verliefde koppeltjes. Ongelooflijk. We keren terug naar het oude stadscentrum en komen al gauw enkele van onze Guinness pubs tegen. We kunnen het niet laten en stappen The Corkonian binnen voor een lekkere pint of Guinness. We zijn er niet alleen. De staf is druk in de weer om de Halloween versieringen aan te brengen.

Het is kermis aan de overkant van de Rijn.Om 17u30 (winteruur) begint het reeds te duisteren en trekken we naar ons hotel om nog wat te relaxen. Rond half zeven trekken we terug de binnenstad in om ons avondmaal te zoeken. Na een hele omzwerving landen we uiteindelijk in het Restaurant Heumarkt, vlakbij ons hotel. We kiezen voor de heerlijk stevige goulash soep, gevolgd door een gehaktbroodje met kaas en frietjes (B) en een schnitzel met champignonsaus en frietjes (F). We drinken daarbij een lekkere Zuid-Afrikaanse Chiraz rode wijn. Heerlijk.

Daarna wandelen we nog langs de oever van de Rijn. Aan de overkant is de kermis in volle doen. We kuieren even over het Rheinau-hafen schiereiland en keren vervolgens terug naar het hotel. We kijken nog wat tv en gaan dan slapen.

Dinsdag 30/10/2018
Een kolonie groene halsbandparkieten overnacht in de bomen aan ons hotel.We staan rond 7u op na een onrustige nacht. De douche doet deugd en we gaan beneden ontbijten in het Rotisserie Restaurant. Het is er reeds heel druk. Er is een uitgebreide keuze die we ons laten slaken. We trekken naar boven en zien in de bomen aan onze ramen een kolonie groene halsbandparkieten die hier blijkbaar overnachten.

We besluiten om vandaag een Hop On Hop Off citytrip te doen, kwestie van in een korte tijd de belangrijkste bezienswaardigheden van Keulen te leren kennen. Omdat die pas om 10u start maken we eerst nog een wandeling langs de Reinauhalbinsel, een schiereiland in de Rijn waar een aantal pakhuizen en kraangebouwen een andere bestemming hebben gekregen. Gelukkig hebben we onze paraplu bij want het begint licht te miezeren. We keren terug langs de Rijn richting Dom. We ontdekken een aantal dampende plassen; blijkbaar is hier een warmwaterbron.

De Hop On Hop Off is de snelste manier om de belangrijkste bezienswaardigheden te bekijken.We kopen een dagticket voor de Hop On Hop Off (18€ pp) in de Tourist Info. Die volgt de rode route met 14 haltes. We zitten de eerste tour volledig uit (duurt anderhalf uur) ter kennismaking en passeren langs :

  • Dom kathedraal – Centraal station – Romaans Germaans Museum – Ludwig Museum – Philharmonie Hall
  • Heumarkt – Deutzer brug – Maritim Hotel
  • Oude stad – Hänneschen poppentheater – Gross St Martin kerk – Oude markt
  • Rautenstrauch Joest Museum – Neumarkt – Weldstadhuis
  • Rothgerberbach – Watertoren – Barbarossaplein
  • Clarisplein – Severins stadspoort – Fringskwartier
  • Chocolade Museum – Sport & Olympia Museum – Rijn jachthaven – Kraanhuizen
  • Deutzer station – Triangel toren – Ottoplein – Rijnpark – Köln Messe
  • KEC ijshockey center – Lanxess arena
  • Odysseum wetenschapsmuseum – Keulse Arcaden
  • Zoo – Aquarium – Botanische Tuinen – Rijn zetellift – Skulpturenpark
  • Agneskwartier – Eigelstein stadspoort – Ebertplein
  • Mediapark – Keulen Toren – Cinedom Cinema – Agata Museum – Stadstuinen
  • Friesenplein – Keulen Carré – Friessenstraat

Van op het observatieplatform van de Triangel toren (103m) heb je het beste uitzicht op Keulen en omgeving.Iets voor 12u komen we terug aan de Dom. We besluiten eerst een stukje te gaan eten. Onze keuze valt op het Maredo Steak House. We kiezen een kleine steak en kotelet met gebakken aardappeltjes met een Keuls pintje. De salade is in buffetvorm en is inbegrepen. Lekker. Daarna steken we te voet de Rijn over via de spoorwegbrug. Het is ondertussen opgehouden met regenen maar er staat een bitter koude wind. We betalen 3€ pp voor de snelle lift naar de top van de Triangel Toren (103m) waar we een prachtig 360° panorama hebben op Keulen en omgeving. We wandelen nog wat verder langs de Rijnoever om nog wat foto’s te nemen vanop de begane grond.

Tijdens de zomer komen de 10.000 verschillende planten en bloemen van het Flora park en de botanische tuin wel beter tot hun recht.We stappen terug op de Hop On en rijden verder naar de Zoo. Daar bezoeken we het Flora park en de botanische tuin. In deze tijd van het jaar liggen ze er wel wat triestig bij, veel bloemen zijn immers uitgebloeid. Het begint steeds harder te waaien en als de bus aankomt begint het opnieuw te regenen. Naarmate we het centrum naderen wordt de regen steeds feller. Op het Domplein worden we bijna weggeblazen. We zoeken rap een goede schuilplaats : Barney Vallely’s Irish Pub waar we ons te goed doen aan een lekkere pint of Guinness en onze verkleumde handen en voeten wat opwarmen.

Onze lijfspreuk komen we tegen in Barney Vallely's Irish Pub. Cheers!We besluiten dat de verkenning er voor vandaag op zit en keren door de regen terug naar het hotel. We krijgen met enige moeite onze koffiezet op gang; zo ene met capsules maar met de nodige streken. We kunnen uiteindelijk toch genieten van een lekkere kop koffie. Na wat relaxen en een warme douche trekken we terug de oude stad in op zoek naar ons avondeten.

We belanden in het Löwenbrau Köln Restaurant en Hotel. Het interieur is heel bizar. Elke vierkante meter van de muren zijn bedekt met oude foto’s in prachtige kaders. Het geeft een aparte sfeer. We bestellen een tomatensoep (F) en een ajuinensoep (B) als voorgerecht, gevolgd door een „Altstädter Schnitzel“ paniertes Schweineschnitzel mit Spiegelei scharfe Sambal-Oelek-Creme Pommes Frites (F) en Nürnberger Rostbratwürstchen mit Sauerkraut und Püree (B) als hoofdgerecht, dat alles weggespoeld met een karaf van 1 liter rode huiswijn. Het smaakt. De patroon maakt voortdurend grapjes met de klanten die hier blijkbaar regelmatig over de vloer komen, of misschien zijn het wel gasten van het hotel. We nemen hartelijk afscheid en keren langs de Rijnoever terug naar ons hotel. Daarna relaxen we nog wat alvorens te gaan slapen. Het was best een vermoeiende dag.

Woensdag 31/10/2018
We staan op om 7u. De zon schijnt en de wind is afgevallen. We maken ons klaar om te gaan ontbijten. Daar is het weer ontzettend druk en het is zoeken om een plaatsje te vinden. Het ontbijtbuffet is weeral overvloedig. Daarna vertrekken we om 8u30 de stad in.

We doen wandeling 2 van de Time to Momo Keulen reisgids. Deze start op de Quatermarkt die we na enige moeite vinden. We bekijken de historische stadsfeestzaal die in de 15de eeuw gebouwd werd door de familie Gürzenich. Het heeft tot de dag van vandaag steeds dienst gedaan als feestzaal. Het laatgotische gebouw heeft wel moderne accenten gekregen.

In de Oude St Albanuskerk staat een kopie van het Treurende Ouderpaar van Käthe Kollwitz.Ernaast staat de Oude St Albanuskerk die bijna geheel verwoest werd tijdens WO II. Er werd besloten om de kerk niet te restaureren. Het doet nu dienst als gedenkplaats voor de oorlogsslachtoffers. Binnenin staan kopieën van het beroemde Treurende Ouderpaar van Käthe Kollwitz. De originele beelden staan op de oorlogsbegraafplaats van Vladslo, waar de zoon van de kunstenares begraven ligt. Even verder ligt het Wallraf-Richartz museum met een grote collectie impressionistische kunst van Van Gogh, Cézanne en Munch. Naast de vele middeleeuwse schilderijen zijn er ook werken van Rubens en Rembrandt.

Op de toren van het Rathaus prijken de beelden van 124 historische figuren, oa ook dat van Karl Marx.We wandelen vervolgens langs het huis van Eau de Cologne. Het reukwater werd in het begin van de 18de eeuw door de in Keulen verblijvende Italiaan Johann Maria Farina uitgevonden. Keulen werd hierdoor tijdens de rococo de parfumhoofdstad van Europa. Vervolgens komen we langs de archeologische opgravingen naast het historische Rathaus met zijn imposante toren. Daarop prijken de beelden van 124 historische figuren, ook die van Karl Marx die gedurende een 2 tal jaar in Keulen gewerkt heeft. We wandelen nu verder naar de Grote St Martinuskerk, die met zijn massieve toren het symbool van de stad is. Ook deze kerk werd zwaar beschadigd tijdens WO II maar werd terug gerestaureerd.

Het chocolademuseum trekt jaarlijks 650.000 bezoekers. Dit jaar viert het zijn 25 jarig bestaan.We gaan verder langs de Rijn richting het schiereiland Rheinauhalbinsel. We bezoeken er het Chocolademuseum. We moeten via een zij ingang naar binnen; ze zijn immers de hoofdingang volop aan het versieren voor het 25 jarig bestaan. We leren er alles over de grondstof cacao, de gebieden waar het gekweekt wordt, hoe het getransporteerd wordt naar hier, … We bekijken de oude en moderne machines die gebruikt worden bij het maken van chocolade. En we kunnen tijdens de ontdekking ook uitgebreid proeven en kopen. Sweet 🙂 Geen wonder dat ze hier jaarlijks zo’n 650.000 bezoekers over de vloer krijgen.

Het gaat verder langs het Sport- en Olympia museum, de jachthaven en onder 3 indrukwekkende kraangebouwen. Eén ervan is omgevormd tot woonunits voor de welvarende Keulenaars. Hier betaal je tot 8000 €/m². Verder hebben softwaregiganten zoals Microsoft en Electronic Arts zich ook hier gevestigd. We trekken nu terug de stad in via de Driekoningenstraat en de Severinstraat naar de St Severinus kerk. Deze van oorsprong romaanse kerk van de 4de eeuw werd in de loop der tijden verschillende keren aangepast. Het interieur van de kerk is heel sober.

We passeren door de Severin stadspoort, één van de 4 overblijvende versterkte stadspoorten. Oorspronkelijk waren er 12 in de muur die de stad volledig omsloot. Deze is nu praktisch volledig verdwenen. Dan wordt het tijd om een hapje te eten. Onze keuze valt op traiteur Schmitz. Voor nog geen 25€ krijgen we een groot bord gehaktballen met rijst en een grote portie gemengde salade met nog een Keuls pintje erbij. Lekker.

In de Volksgarten vind je deze mooie rozentuin nabij het oude fort Paul dat deel uitmaakte van de verdedigingsmuur rond Keulen..Gesterkt zetten we onze weg verder naar de uitgestrekte Volksgarten. Die wordt in de zomer druk bezocht om er te barbecueën, frisbeeën, voetballen, wandelen of gewoon in het gras te luieren. De biergarten aan het water krijgt dan ook veel bezoek; nu is die echter gesloten voor het winterseizoen. Hiermee komen we aan het einde van wandeling 2 en wordt het tijd om onze KölnCard te activeren.

We sporen bovengronds van Eifelplatz naar Barbarossaplatz en wandelen vervolgens met Google Maps naar de Shamrock Irish Pub. De gps heeft het moeilijk tussen al die hoge gebouwen. Na wat zoeken komen we ter plaatse om vast te stellen dat de pub foetsie is. Bummer 🙁 Geen nood, de Busker’s Irish Pub ligt hier ook niet te ver uit de buurt, dus wij met volle moed terug op weg. Deze keer vinden we de pub … gesloten. Double bummer 🙁 We besluiten terug te keren naar onze thuisbasis. We stappen op de metro aan Rudolfplatz en sporen via Neumarkt naar Heumarkt. Van daar is het nog een korte wandeling naar de Corkonian voor onze welverdiende Guinness. Die smaakt geweldig en het doet deugd om na het tsjolen wat te relaxen. We hebben tenslotte reeds ongeveer 20 km gewandeld.

Erehaag van de politie aan het Rathaus voor het huwelijk van een collega.Op de terugweg naar het hotel passeren we aan het Rathaus langs een erehaag met politieagenten voor een collega die huwt. Later op de avond maken ze met hun combi’s, zwaailichten en sirenes de stad onveilig. Na nog wat relaxen op de kamer trekken we de stad weer in op zoek naar ons avondeten. Dit keer valt de keuze op Torro Negro. We nemen een groentesoep (F) en een tomatensoep (B), gevolgd door een gegrilde filet pur met aardappel in papillot en salade (F) en een gegrilde filet spies met aardappel in papillot en salade (B). We bevochtigen dit alles met een Spaanse Pata Negra rode wijn van 2009. Als afsluiter drinken we nog een koffie. Gelukkig hadden we genoeg cash bij, want we kunnen niet betalen met de kaart. Oef, ontsnapt aan de afwas 😉

We keren terug naar het hotel en relaxen nog wat. Het was best een heftige dag, ruim 20 km gewandeld. Hopelijk morgen geen stijve spieren.

Donderdag 1/11/2018
We zijn wakker rond 6u45 en maken ons klaar om te gaan ontbijten. Buiten is het droog maar bewolkt. Er wordt nog regen voorspeld voor deze namiddag. Beneden aan het ontbijt is het abnormaal rustig. Er zijn slechts een 10 tal mensen aan het ontbijten. Het is een feestdag en waarschijnlijk zitten vele gasten nog in hun bed na een bezoek aan de vele Halloween party’s van gisteravond. Het is in ieder geval een verademing in vergelijking met de voorbije dagen.

Burgemeester Konrad Adenauer redde Fort X van de sloophamer en liet er een rozentuin in aanleggen.Rond 8u15 vertrekken we voor de verdere verkenning van Keulen. Ditmaal doen we een mix van wandeling 3 en wandeling 1 uit de Time to Momo Keulen reisgids. We nemen de metro naar Zoo/Flora (lijn18) voor een bezoek aan het Skulpturenpark. Maar dit gaat pas om 10u30 open. We wandelen dan maar verder naar Fort X, dat deelt uitmaakte van de Pruisische verdedigingswal rond Keulen. Na WO I werd deze wal grotendeels afgebroken. Burgemeester Konrad Adenauer slaagde erin dit fort van de sloophamer te redden. Als fervente rozenliefhebber liet hij op het binnenplein van dit fort een prachtige rozentuin aanleggen. Die is nu echter gesloten tot het voorjaar voor het winterseizoen.

Eigelstein is één van de 4 resterende stadspoorten uit de middeleeuwse verdedingswal rond Keulen.We stappen terug op de metro naar Ebertplatz en wandelen vervolgens naar de 2de van de 4 overgebleven versterkte stadspoorten : Eigelstein. In de oostelijke torenboog hangt een deel van een reddingsboot van de kruiser Cöln die tijdens WO I tot zinken werd gebracht. We wandelen verder naar de St Kunibert basiliek, één van de jongste van de 12 romaanse kerken van Keulen. Zoals bij alle romaanse kerken is het interieur heel sober.

We gaan nu langs de Rijnoever richting Dom. Daar nemen we de metro via Neumarkt naar Universitätsstrasse. Het museum voor Oost-Aziatische Kunst laten we links liggen, maar we gaan er wel in de cafetaria een koffie (F) en pils (B) drinken. Tevens maken we gebruik van de sanitaire infrastructuur 😉 Terug opgefrist zetten we onze wandeling verder in het nabijgelegen Hiroshima-Nagasaki Park. Het zachtglooiende park werd aangelegd op het puin van WO II en is gewijd aan alle oorlogsslachtoffers.

De Brusselse Plaats is het centrum van het Belgische kwartier van Keulen.Nu gaat het verder naar de Brusseler Platz, in het centrum van het Belgisch kwartier. Alle straten in de omgeving hebben hier namen van Belgische steden : Antwerpen, Brussel, Gent, Luttig (Luik), … Het plein ligt vlak aan de St Michael kerk die omringd is door hoge platanen. Op zomerse avonden socializen jonge mensen hier graag met hun vrienden.

In de Jameson Irisch Pub genieten we van een heerlijke Ierse pubmaaltijd :-)Het is ondertussen middag geworden en na enig opzoekwerk wandelen we naar de Jameson Irish Pub die volgens Google nu open moet zijn en zelfs maaltijden op de menukaart heeft staan. Super. Daar aangekomen bestellen we een Fish & Chips (F) en een Irish Stew (B) en uiteraard een pint of Guinness. Dat smaakt 🙂

In het Skulpturenpark probeert men kunst en natuur te laten samenvloeien.We besluiten om nog eens terug te keren naar het Skupturenpark aan de Zoo. Na heel wat gedoe met de metro – er waren blijkbaar technische problemen op lijn 18 –  geraken we uiteindelijk toch ter bestemming. Het is ondertussen licht aan het regenen, maar het park is nu tenminste open. Dit park is een initiatief van Michael en Eleonore Stoffel dat hedendaagse en avant-gardistische kunst tentoonstelt. Om de 3 jaar wordt de tentoonstelling heringericht. Doel is om kunst en natuur te laten versmelten. Hun en ons idee van kunst verschillen dus duidelijk 😎

Het begint nu harder te regenen en we keren met de metro terug naar ons hotel. Tijd om nog wat te relaxen en van een koffie te genieten. Rond 18u gaan we op zoek naar ons avondeten. De keuze valt op Mama Leone, een ‘Italiaans’ restaurant langs de Rijnoever. We bestellen 2 pomppoensoepen. Die smaken best lekker. Het hoofdgerecht is Lasagne (F) en Ravioli in kaassaus (B). We drinken er een Spaanse rosé bij; we hebben al beter gedronken. De Lasagne was duidelijk uit het koelvak in een hete oven gedumpt en smaakte nergens naar. We betalen deze keer zonder tip en keren naar het hotel terug.

Vrijdag 2/11/2018
De routine zit er goed in en we staan rond 6u45 op. Buiten hebben we een open hemel en de zon schijnt. Op het ontbijt is het weer heel rustig en we kunnen op het gemak onze keuze maken.

Na het ontbijt vertrekken we om het begin van wandeling 3 van de Time to Momo Keulen reisgids af te werken. We wandelen eerst naar het MAKK (Museum für Angewandte Kunst) waar een uitgebreide collectie kunstnijverheid van de middeleeuwen tot de 19de eeuw te bekijken valt. Het is nu nog niet open en we zijn zo wie zo geen echte museumhangers. Een eindje ervandaan ligt het Kolumba museum, dat gebouwd is op de ruïnes van de Kolumba kerk. Op een eigenzinnige wijze is hier oud en nieuw gecombineerd. Het herbergt religieuze kunst tot avant-garde, van oude rozenkransen tot Andy Warhol. Maar hier is het ook nog gesloten.

Het Driekoningenschrijn is het grootste middeleeuwse reliekschrijn en bevat meer dan 1000 edelstenen.Dan gaan we naar de Dom. In 1164 werden de relikwieën van de Drie Koningen vanuit Italië naar Keulen gebracht. Er kwamen in de jaren daarop zoveel pelgrims naar de stad dat besloten werd tot de bouw van een passende kerk. De Dom zou pas ruim 600 jaar later in 1880 voltooid worden. De imposante kerk bevat 2 torens van 157m hoog. Binnenin vallen vooral de mooie brandramen op en uiteraard ook het gouden Driekoningenschrijn, het grootste en kostbaarste edelsmeedwerk uit de middeleeuwen.

Dikke Pieter is de grootste klok (24 ton) van de 11 klokken in de zuidelijke toren van de Dom.Daarna gaan we naar de zuidelijke toren, kopen ons een ticketje van 4€ pp en vangen de beklimming van de toren aan. Er is hier geen lift, wel 500 treden langs een eindeloze draaitrap die je puffend naar boven brengen. Over halverwege (70m) kom je op het platform met 11 klokken waarvan de zwaarste (Dikke Pieter) 24 ton weegt. Een goed moment om hier even op adem te komen 😉 Dan klimmen we verder tot helemaal aan de basis van de spits (97m). Daar hebben we een mooi uitzicht op de stad Keulen. Na de nodige foto’s dalen we terug af langs dezelfde draaitrap en moeten voortdurend plaats maken voor de stijgers. Ambetant.

Op het uitzichtplatform van de zuidelijke toren (97m) hebben we een prachtig uitzicht.We wandelen verder langs het Römisch-Germanisches museum. Door het raam zien we in de diepte het belangrijkste museumstuk : het mooie Dionysos vloermozaïek van de romeinse villa die hier ooit stond. We stoppen nog eens langs de Rijn om te bekomen van onze krachtinspanning. Op een terrasje met verwarming bestellen we een koffie verkeerd (F) en een Kölsche pils (B). Dat doet deugd. Dan keren we terug naar het hotel om ons nog even te verfrissen alvorens uit te checken om 12u. We laten onze bagage achter aan de balie.

Daarna gaan we eten in het reeds vertrouwde Löwenbrau Köln Restaurant en Hotel. Ditmaal nemen we plaats op het verwarmde terras langs de Rijn. We bestellen er een Lasagne (F) en een spaghetti bolognese (B) met een halve liter Keulse pils. Dat smaakt stukken beter dan de pasta van gisteravond in Mama Leone.

Hey Linske, wanneer mogen we uwe Mark nu eens eindelijk zien ?Vervolgens nemen we met de resterende minuten van onze 48u KolnCard nog de metro van Heumarkt naar Deutzer Freiheit aan de overkant van de Rijn. We kuieren nog wat langs te Rijnoever, maken wat foto’s. Daarna keren we terug naar de overkant over de spoorwegbrug met zijn honderdduizenden hangslotjes van de verliefde paartjes. Mijn oog valt plots op een exemplaar van een zekere Mark & Lindsey die hier op 28/10/2018 hun slotje opgehangen hebben. Ik plaag mijn werk collega Lindsey hiermee en vraag uitleg, die ze me schuldig blijft 😛

Wachten op de TGV naar huis; het is bijna voorbij :-(Het wordt stilaan tijd om de terugreis aan te vatten. We halen onze bagage in het hotel op en wandelen naar het station. Na een tijdje wachten zien we de ICE14 TGV op het bord verschijnen en begeven ons naar het juiste perron. We stappen op en de trein vertrekt stipt op tijd om 15u37. De rit verloopt zonder problemen, geen onverwachte stops dit keer. We zien het herfstlandschap met prachtige kleuren in de laagstaande zon aan ons voorbij schuiven. We komen stipt op tijd aan in Brussel Zuid en na een treinticket naar Izegem te hebben gekocht aan de biljet automaat halen we nog de trein naar De Panne van 17u45. In Gent stappen we over op de trein naar Oostende en komen om 19u10 aan te Izegem. Daar staat de taxi reeds klaar en we brengen Bernard naar Emelgem, waarna wij naar huis rijden. Home sweet home.

The post Keulen appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/keulen/feed/ 0
Thailand http://www.effevee.be/wp/thailand/ http://www.effevee.be/wp/thailand/#comments Fri, 21 Sep 2018 18:21:02 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=6084 Van 9 tot 23 augustus 2018 verkennen we de mooiste boeddhistische tempels en paleizen, bezoeken oude hoofdsteden, leren etnische minderheden kennen, wandelen over markten, fietsen langs rijstvelden, rijden per olifant door het regenwoud en raften op een traag kabbelende rivier. De ideale kennismaking met Thailand op deze 15 daagse rondreis Thai Rama van Anders dan […]

The post Thailand appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
De bloem van Boeddha bloeit op de Bodhiboom, die als een heilige boom beschouwd wordt.Van 9 tot 23 augustus 2018 verkennen we de mooiste boeddhistische tempels en paleizen, bezoeken oude hoofdsteden, leren etnische minderheden kennen, wandelen over markten, fietsen langs rijstvelden, rijden per olifant door het regenwoud en raften op een traag kabbelende rivier. De ideale kennismaking met Thailand op deze 15 daagse rondreis Thai Rama van Anders dan Anders. We starten in Bangkok en trekken noordwaarts via Damnoen Saduak naar Ayutthaya, Sukhothai en Chang Rai tot helemaal in het noorden naar de Gouden Driehoek. Daarna gaat het naar Tha Ton en Chang Mai. Tenslotte doen we nog een 4 daagse Padoung expeditie in Mae Hong Son en omgeving.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be]

Video’s

Reisverslag

Donderdag 9/08/2018 : Brussel – Bangkok
Rond 7u Bernard gaan ophalen in Emelgem, vervolgens naar het station van Izegem waar we de eerste trein naar Kortrijk nemen. We stappen daar over op de rechtstreekse trein naar Brussel Luchthaven. We komen ruim op tijd aan en kopen ons eerst nog een Starbucks koffie en chocoladekoek om de kleine honger te stillen.

Vervolgens zoeken we ons reisgezelschap op aan de afgesproken plaats. We zijn met 10 en dus een ideale kleine groep. We maken kort kennis met Karel en Evy, Luc en Marleen, Etienne en Anne, Luc en Maddy. We gaan samen inchecken aan rij 7 van Thai Air. Alles verloopt vlot en even later zeilen we door de automatische paspoortcontrole en veiligheidscontrole. Ruim een uur voor het instappen zitten we aan de gate.

De grote Airbus A350-900 staat reeds klaar op de tarmac en om 12u50 begint het instappen. We zitten op rij 37 in de achterste helft en kunnen pas als laatste groep instappen. Het vliegtuig zit goed vol. Uiteindelijk vertrekken we met een 20 tal minuten vertraging.

Na ruim een uur vliegen wordt het middagmaal geserveerd; keuze tussen Goulash of Kip. Wat kanik zeggen : typische vliegtuigkost, maar als je honger hebt smaakt alles. Vervolgens houden we ons bezig met het entertainment systeem en pikken een filmpje mee. Mijn keuze valt op A Quiet Place, een SciFi Horror film. Viel best mee. Na een uur of 5 vliegen wordt het vliegtuig verduisterd en gaan we de nachtmodus in. De meesten proberen wat te slapen …

Vrijdag 10/08/2018 : Bangkok
Veel wordt er echter niet geslapen. Sommigen dwalen door de gangen om de benen wat te strekken of het toilet even op te zoeken. Een uurtje voor de landing gaan de lichten terug aan en wordt nog haastig een klein ontbijtje geserveerd.

Tegen de ochtend landt de Airbus A350 in Bangkok.Rond 5u50 plaatselijke tijd (5 uur vroeger dan in België) landen we in Bangkok. We wandelen een heel eind naar de paspoortcontrole. Wij moeten inderhaast nog een immigratie document invullen; de anderen van onze groep hebben dit blijkbaar reeds op het vliegtuig gedaan. De wachtrijen zijn ellenlang en we geraken pas door de controle rond 7u30. We komen als laatste aan de bagageband waar onze medereizigers reeds onze valiezen hebben klaargezet. Thanks gasten 🙂

Daarna gaan we naar de uitgang en ontmoeten onze Nederlandstalige gids Manu en onze Thaise gids Wit. Na een hartelijke begroeting en een Phuang Malai (geurige jasmijn bloemenkrans) als welkomstgeschenk lopen we naar de bus en vertrekken in het drukke verkeer naar het Chatrium Riverside Hotel. Onderweg vertelt Manu reeds heel wat praktische info over het verdere verloop van de reis. In het hotel worden we verwelkomd met een drankje. We krijgen ondertussen onze sleutels en de wifi codes en gaan vervolgens nog genieten van een koffie en een croissantje.

Panorama op Bangkok en de Koningsrivier vanaf het Chatrium Riverside Hotel.Daarna trekken we naar de kamer waar onze koffers reeds staan te wachten. We hebben een prachtig uitzicht op de Chao Praya (Koningsrivier) en omgeving. We nemen een verfrissende douche en doen daarna een vroege siësta om wat verloren slaap in te halen. Om 12u30 gaan we naar het restaurant voor de lunch. We krijgen spring rolls als voorgerecht, rijst met gewokte groentjes, varkensreepjes en gefrituurde vis. Vers fruit als nagerecht gevolgd door koffie of thee. Heel lekker.

Een verkoopster op haar platbodem bootje in de Klongs van Thon Buri probeert haar waren te verkopen. Om 14u starten we onze verkenning van Bangkok. We verplaatsen ons hiervoor per boot op de Koningsrivier. We bewonderen de moderne skyline van Bangkok en varen vervolgens door de schilderachtige klongs van Thon Buri met zijn vele nauwe kanaaltjes. We zien er nog een aantal vrouwtjes op hun platbodembootjes die hun
groenten en fruit proberen te verkopen. Langs de kades liggen hier en daar grote water varanen te zonnen. Lelijke beesten en ook niet ongevaarlijk volgens de gids. Dan krijgen we elke een stuk oud brood om in de rivier te gooien. We worden prompt getrakteerd op een douche door de vele katvissen die zich verdringen om het onverwachte voedsel.

Een kraampje met geroosterde sprinkhanen, schorpioenen en andere creepy crawlers in Chinatown.We varen vervolgens naar Chinatown en zetten nu te voet onze tocht verder door smalle drukke steegjes waar allerhande spullen alsook voedsel wordt verkocht. We komen ook een kraampje tegen waar allerhande geroosterde insecten en zelfs schorpioenen worden aangeboden. Niemand waagt het om dit te proberen, Wit geeft nochtans het voorbeeld. We wandelen verder richting Wat Traimit om de Gouden Boeddha te bekijken, maar die is vandaag uitzonderlijk gesloten omdat de prinses die ging bezoeken. Dat wordt dan maar morgen in het programma ingepast.

We vertrekken terug naar ons hotel per boot. We verfrissen ons en tegen 19u gaan we naar het restaurant voor het diner. Eerst wisselen we nog wat geld aan de receptie en drinken een halve liter Singha bier, de eerste van vele. Daarna schuiven we aan voor het diner in buffet. Er is een overvloed van keuze. Een zeurpiet die hier zijn gading niet vindt. Nadat we voldaan zijn trekken we ons terug op de kamer. We zijn moe en moeten dringend wat slaap inhalen.

Hotel : Chatrium Riverside Hotel – Bangkok

Zaterdag 11/08/2018 : Bangkok
Na een wat onrustige nacht (jetlag?) staan we rond 6u45 op, nemen een douche en gaan vervolgens genieten van het uitgebreide ontbijtbuffet. Westers en Oosters, het is er allemaal. Daarna verzamelen we om 8u30 voor onze 2de dag verkenning van Bangkok. Terug met de boot uiteraard.

De massief gouden 5 ton zware Boeddha van de Wat Traimit tempel. Onze eerste stop brengt ons naar de Wat Traimit die we gisteren niet konden bezoeken wegens gesloten. Hier wisselen we eerst nog onze euro’s om in Baht; we moeten immers nog onze 4 daagse Padoung expeditie vereffenen vandaag. Blijkbaar heb je hiervoor je reispas nodig. De meesten hebben die echter in de kluis van het hotel liggen. Gelukkig kunnen we de reispas van Luc en Maddy even lenen om onze euro’s te wisselen. Daarna kunnen we de tempel met de imposante zittende gouden Boeddha bezoeken. Maar eerst trekken we onze schoenen uit, dat zal vandaag niet de laatste keer zijn. Het beeld is 4 m hoog, gemaakt van massief goud en weegt 5 ton. Het was oorspronkelijk bedekt met gips om het te verbergen voor Birmaanse plunderaars. Tijdens het transport viel het van de hijskraan, brak het gips en kwam het gouden beeld tevoorschijn.

Onze 'duracell' gids Wit aan het mediteren in het Koninklijk Paleis.We wandelen vervolgens naar het Koninklijk Paleis, het meest sprookjesachtige tempelcomplex van Zuidoost-Azië. Het werd gebouwd vanaf 1783 bij de stichting van de nieuwe hoofdstad. Binnen het 1900 m ommuurde complex vinden we de Wat Phra Kaew tempel met de groene Smaragden Boeddha, een stenen maquette van de Angkor Wat van Cambodja en de vele gouden pagodes en kleurrijke prang koepels. Het eigenlijke Paleis heeft verschillende bouwstijlen die tot een harmonieus geheel zijn samengebracht.

Ondertussen is het middag geworden en we varen terug naar de overkant naar het Mandarin Oriental Hotel voor de lunch. We zitten met zijn allen aan een lange lage tafel op kussens met onze benen in een put, wat voor de nodige hilariteit zorgt bij het in- en uitstappen. We proeven er de wereldberoemde Tom yam kung (garnaalsoep met champignons, galangal, citroengras en koriander). Volgens de gids is die slechts licht pikant. Nu ja, smaken verschillen. De soep was heel lekker maar toch best pikant. Het buffet is heerlijk uitgebreid en er is voor dessert zelfs Khao niao mamuang (kleefrijst met verse mango en kokosmelk).

De Wat Arun is versierd met keramiek dat hier kwam als ballast in de schepen van de VOC (Vereniging van de Oost-Indische Compagnie).We vertrekken naar de Wat Arun, Tempel van de Dageraad. De lucht wordt dreigend en even later begint het te regenen. Deze tempel met zijn typische maiskolfvorm is volledig versierd met keramiek afval, die vroeger werd gebruikt als ballast door de schepen van de VOC (Vereniging van de Oost-Indische Compagnie). Het gebouw heeft geen tempel binnenin en we schuilen wat onder een afdakje tot de ergste regen voorbij is.

De enorme 46m lange liggende Boeddha in de Wat Pho tempel.We nemen de overzetboot (‘schoenendoos’ volgens de gids) voor 4 Baht naar de overkant voor het laatste bezoek van de dag : de Wat Pho. Deze tempel heeft een enorme liggende Boeddha van 46 m lang die het ganse gebouw vult. Het beeld is indrukwekkend en volledig bedekt met bladgoud. Het is er heel druk en we moeten drummen om aan zijn voeten een foto van het gehele beeld te kunnen nemen. Deze tempel is het centrum voor traditionele geneeskunst en je kan hier een opleiding volgen aan het beroemde Massage instituut. In het Medicijn paviljoen zien we op stenen platen de massagepunten van het menselijk lichaam afgebeeld.

We keren tegen 17u30 terug naar het hotel en maken ons klaar voor het buffet diner om 19u. Nog steeds dezelfde goede kwaliteit en diversiteit als gisteren met de mogelijkheid om een selectie van andere gerechten te proberen. Dat smaakt. Daarna trekken we ons terug naar onze kamer. Morgen worden we om 6u15 gewekt en vertrekken we om 7u30 per bus naar Ayutthaya.

Hotel : Chatrium Riverside Hotel – Bangkok

Zondag 12/08/2018 : Bangkok – Damnoen Saduak – Nakhon Pathom – Ayutthaya
Na een relatief onrustige nacht vroeg opgestaan om 5u45. Na de douche en het buitenzetten van de valiezen gaan we naar beneden voor het reeds gekende ontbijtbuffet. Het is nog kalm in het restaurant. Na het ontbijt checken we uit en betalen onze poef. Om 7u30 zitten we met zijn allen op de bus en we vertrekken richting Damnoen Saduak voor een bezoek aan de grootste drijvende markt van Thailand. Even voordien maken we nog een veredelde toiletstop aan een winkeltje waar ze palmrietsuiker snoepjes maken. Er wordt wat uitleg gegeven over hoe dat allemaal in zijn werk gaat.

We zijn aangekomen aan de opstapplaats waar we nog even wachten op de komst van de longtail boten. Even later stappen we per 6 in zo’n boot en dan gaat het met een rotvaart doorheen een doolhof van smalle kanaaltjes naar de Damnoen Saduak drijvende markt. Spectaculair !

Genieten van een heerlijk kopje koffie bij 'Lucy Liu' aan de drijvende markt van Damnoen Saduak.Daar aangekomen is er een lange file om aan te meren. Er wordt gedrumd en voorbijgestoken maar uiteindelijk geraken we toch van boord. Het is één toeristisch gedoe met vele souvenir standjes en één enkel kanaal waarop wat bootjes liggen volgestouwd met exotische vruchten, groenten, vis, vlees en bloemen. We ontvluchten algauw die hectische drukte om een koffie te gaan drinken bij ‘Lucy Liu’ op aanraden van Manu. Door de vele Belgische en Nederlandse toeristen hebben ze hier in de loop der jaren heel wat slogans opgepikt. We worden vriendelijk gestalkt door een dame die ons een Boeddha beeldje probeert te verkopen ‘goedkoper dan de Hema’. We laten ons niet verleiden.

Het is druk aan de offerplaats van de 120m hoge Wat Phra Pathom Chedi, het hoogste Boeddhistische monument ter wereld.We rijden nu met de bus verder naar Nakhon Pathom waar we de Wat Phra Pathom Chedi bezoeken. De 120 m hoge klokvormige Chedi is het hoogste Boeddhistische monument ter wereld en bevat een staande Boeddha. Het is tevens het belangrijkste pelgrimsoord van Thailand.

We rijden verder. Wit heeft fruit gekocht op de markt : pitaya (drakenfruit), longan, mangistan, durian, mango, lychee. We krijgen deskundige uitleg en kunnen ook proeven. Dan is het tijd voor de lunch in een lokaal restaurant. We drinken er een Leo bier, één van de drie gekende lokale bieren (naast Singha en Chang). Er is terug de beroemde garnaalsoep Tom yam kung, die hier heel wat minder pikant is dan gisteren. Verder is er nog de obligate rijst, gefrituurde vis, varkensreepjes, gevulde omelet, kip curry en gewokte groentjes. Allemaal heel lekker. Tenslotte krijgen we als dessert nog allerlei fruit die we nu reeds kennen van de les op de bus.

In de Wat Panang Choeng zijn naast een indrukwekkende zittende Boeddha nog duizenden kleine Boeddhabeeldjes in de nissen te vinden.We vertrekken naar onze volgende bestemming. Maar eerst doen we een zalige siësta op de bus. Daarna geeft Manu ons een uitgebreid overzicht van de verschillende volkeren en veranderende koninkrijken in deze regio door de eeuwen heen. We naderen nu de 14de eeuwse hoofdstad Ayutthaya met zijn vele tempels. We stoppen aan de Wat Panang Choeng waar we het imposante zittende Boeddhabeeld bewonderen. In de tempel staan verder nog duizenden kleine Boeddhabeeldjes in diverse nissen in de muren.

Rij met gerestaureerde Boeddhabeelden in de Wat Yai Chai Mongkom. Deze waren door de Khmer onthoofd in hun zoektocht naar goud.Verder bezoeken we ook de Wat Yai Chai Mongkhon (Tempel van de Overwinning) met zijn Khmer bouwstijl. Langs de trap naar de chedi zien we 2 zittende Boeddha’s en wat verder zien we een grote liggende Boeddha.

We rijden verder naar het hotel waar we inchecken en ons verfrissen. Om 19u30 gaan we dineren. Het is vandaag Moederdag (verjaardag van de koningin Moeder) en dat is te merken aan de vele blauwe versieringen. Er is zelfs vuurwerk maar we zijn te laat voor een foto. Het diner is in buffet vorm en er is terug een uitgebreide keus. Lekker, heel lekker. Na het eten gaan we terug naar boven; ik vergeet mijn blauwe trui natuurlijk in het restaurant 🙁 Ik ga terug naar beneden op zoek en kom Karel, Evy, Luc en Marleen tegen. Die vertellen mij dat Maddy mijn trui heeft meegenomen. Bedankt Maddy 🙂

Hotel : Kantary Hotel – Ayutthaya

Maandag 13/08/2018 : Ayutthaya – Saraburi – Sukhothai
We staan deze morgen vroeg op, het is pas 6u. Na de douche vinden we in het ruime ontbijtbuffet onze gading. Even later zien we ook Luc en Maddy opduiken met mijn achtergelaten trui. Bedankt gasten ! Manu arriveert ook in het restaurant en ziet er niet al te wakker uit. Rond 8u verzamelen we aan de bus en vertrekken. Manu wenst ons goedemorgen en vraagt of we niets vergeten hebben : paspoort, valies, … Wit heeft namelijk een lader in zijn handen. Het blijkt die van Manu te zijn, wat tot grote hilariteit in de bus leidt.

Het uitgestrekte ruïnecomplex van de Wat Phra Sri Sanphet was tot het begin van de 20ste eeuw overwoekerd door vegetatie.. Onze eerste stop is het uitgestrekte ruïnecomplex van de Wat Phra Sri Sanphet. We wandelen langs 3 majestueuze graftempels, die de as bevatten van 3 opeenvolgende koningen. Ernaast liggen de overblijfselen van de koningstempel, herkenbaar aan de dubbele hoekstenen. Tot het begin van de 20ste eeuw was het complex overwoekerd door vegetatie, en werd sindsdien gedeeltelijk gerestaureerd.

De enorme lava Boeddhabeelden in het klooster Tham Krabok, waar drugsverslaafden op een nogal onorthodoxe wijze gedetoxed worden.We verlaten Ayutthaya en rijden naar Saraburi. Daar bezoeken we het boeddhistische klooster Wat Tham Krabok. Hier worden voornamelijk Thaise drugsverslaafden op een nogal onorthodoxe wijze gedetoxt. De Thudong monniken behandelen hen met een unieke combinatie van kruidentherapie en meditatie. We krijgen uitleg van enkele Engelse monniken (voorheen verslaafden) over het ontstaan van deze plaats en therapie. Daarna wonen we ook een sessie bij die de nieuwe verslaafden (in het wit gekleed) gedurende hun eerste week moeten doorstaan. Ze krijgen het fameuze kruidenmengsel toegediend, drinken vervolgens veel water en moeten daarna geweldig gaan overgeven. Hierdoor worden de slechte stoffen uit hun lichaam verwijderd. Ze worden hierbij geholpen door de al wat gevorderde verslaafden (in het rood gekleed). Het slaagpercentage van deze behandeling is hoger dan 90%. Na hun ontwenning wordt van de patiënten verwacht dat ze ieder jaar een handgeschreven brief opsturen met een recente foto, zodat de monniken kunnen evalueren hoe het met hen gesteld is. Opmerkelijk was ook het getuigenis van een Nieuw-Zeelandse patiënt die hier nu terug was voor een maand als dank voor zijn genezing. We bezoeken vervolgens nog de enorme lava Boeddhabeelden in het complex en nemen afscheid van de monniken met een envelop met onze giften voor hun nuttige werk.

Verering van de voetafdruk van Boeddha in de koninklijke tempel Wat Phra Phuttabath.We rijden nu een stukje verder naar de Wat Phra Phuttabath, één van de 6 koninklijke tempels van het land. In de tempel zien we een grote voetafdruk van Boeddha, waar veel geld en bladgoud wordt geofferd. Het heiligdom wordt bereikt via een 3 dubbele trap versierd met prachtige 7 koppige draken.

Daarna gaan we lunchen in een hotel annex brouwerij waar we bij ons buffet een Leo apenbiertje drinken. Best wel lekker. Het eten is zoals gewoonlijk dik in orde. Daarna zetten we onze weg verder naar Lopburi dat volledig is ingenomen door duizenden apen. Ieder jaar in augustus wordt er een apenbuffet gehouden voor deze dieren, gesponsord door de plaatselijke bevolking.

De apen zijn koning in Lopburi. Ieder jaar wordt in augustus zelfs een apenbuffet georganiseerd.We rijden nu verder langs onmetelijke rijstvelden richting Sukhothai. Om ons te entertainen geeft Wit ons uitleg over de Thaise taal, meer bepaald de klinkers en medeklinkers. Dit lokt heel wat hilarische reacties uit in de bus. Manu neemt dan over en legt uit hoe de Thaise gesproken taal in elkaar steekt. Redelijk eenvoudig maar het schrift daarentegen is aartsmoeilijk. We stoppen onderweg nog even om de benen te strekken en een plasje te doen. We kopen ons een lekkere Magnum Classic in de 7-Eleven.

We komen rond 18u30 aan in het hotel, we krijgen de bagagelabels en ons kamernummer. De sleutel zit reeds in de kamer om de airco te laten werken. We nemen rap een douche. We trekken naar de bar voor een Singha bier. De wifi verbinding is heel slecht en werkt slechts sporadisch.

Plots begint het te stortregenen. We gaan aan tafel en het eten wordt aangebracht door het personeel onder paraplu’s. Wel een gek gezicht. De bediening is nogal chaotisch. We krijgen eerst frieten met kippenballetjes (voorgerecht ?). Vervolgens komt de kokossoep. Daarna volgen diverse schotels met kip, gehakt, gewokte groentjes. Pas een hele tijd later komt onze rijst. Tijdens het eten is er Thaise muziek en dans. Rond 21u houden we het voor bekeken en gaan naar onze kamer. Morgen moeten we terug vroeg vertrekken voor de koninginnenrit naar Chang Rai.

Hotel : The Legendha Hotel – Sukhothai

Dinsdag 14/08/2018 : Sukhothai – Chang Rai
Na een rustige nacht rond 6u15 opgestaan, gedoucht en de valiezen klaargezet voor de bell boys. Als we naar het restaurant lopen is het reeds heel warm en vochtig. Het buffet ontbijt is deze keer niet zo uitgebreid. Er is wel lekkere eigengemaakte yoghurt.

Het historisch park van Sukhothai, dat op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat is één van de populairste bezienswaardigheden van Thailand.Om 8u vertrekken we voor een 5 min durende rit naar het historisch park van Sukhothai, dat op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat. De 13de eeuwse hoofdstad ontstond als een mengeling van Khmer-, Srivijiaya- en Sri Lanka stijlen en is een van de best bewaarde en populairste bezienswaardigheden van Thailand. We pikken onze fiets op en rijden gezamenlijk het park binnen.

Onze eerste stop is aan de Wat Mahathat. We kunnen een mooie foto van de tempel nemen met een prachtige reflectie in de vijver ervoor. We springen terug op onze fiets en rijden verder naar de ingang van dit tempelcomplex, dat het spirituele centrum van het koninkrijk was . We vinden er grote staande Phra Attharot Boeddhabeelden, een aantal zittende Boeddhabeelden, de klassieke Lotusknop-chedi in het centrum en een grote gelaagde bakstenen chedi met een vierkant voetstuk.

Onze volgende stop is de Wat Si Sawai, die van oorsprong een Hindoeïstische tempel was met zijn 3 prangs in typische Khmerstijl. Het gebouw ernaast was de ‘biblioheek’ waar de boeddhistische geschriften op palmbladeren werden bewaard.

In de Wat Sa Si tempel zien we een zittende koperen Boeddha.We fietsen verder naar de Wat Sa Si met zijn zittende koperen Boeddha. We nemen een mooie foto vanop het brugje voor het complex.

Tenslotte fietsen we nog naar het indrukwekkende monument van koning Ramkamhaeng de Grote die het Thaise geschrift heeft verfijnd. Op dit monument staat een replica van de Rosetta steen met alle Thaise lettertekens.

De grote zittende Boeddha van de Wat Si Chum tempel heeft een vergulde rechterhand.We leveren onze fiets terug in en rijden met de bus even verder naar de Wat Si Chum, waar een enorme zittende Boeddha door een nauwe opening naar het oosten kijkt (Alle Boeddhabeelden kijken steeds naar het oosten). Deze heeft een vergulde rechterhand.

Dan is het tijd voor de lunch. Dit keer in een lokaal restaurant aan de Yon rivier waar we weeral een lekkere Thaise maaltijd geserveerd krijgen en een heerlijk koele Chang bier. Rond 13u vertrekken we dan richting Chang Rai voor de laatste 276 km van onze koninginnenrit. Er volgt een eerste stop rond 14u30. Tijd voor een plaspauze en een lekkere Magnum Classic van de 7-Eleven. De zegelkes zijn weer voor onze Wit, die aan het sparen is voor een nieuwe rugzak. We vervolgens onze weg langs eindeloze rijstvelden aan beide zijden van de weg.

in Phayao zien we het grootste zoetwatermeer van Thailand.Rond 17u volgt nog een langere stop in Phayao gelegen aan het grootste zoetwatermeer van Thailand. Na de obligate plaspauze slenteren we langs het fotogenieke meer. Politieagenten houden prompt alle verkeer tegen als we ook maar aanstalten maken om de weg over te steken. We drinken nog een stevige espresso en vangen dan de resterende 90 km naar Chang Rai, de hoofdstad van de Gouden Driehoek aan.

We komen om 19u aan in het volledig vernieuwde Dussit Island Resort, dat voortaan The Riverie heet. We verfrissen ons en surfen nog even met de nu deftige wifi verbinding. Om 20u gaan we naar beneden voor het diner dat dit keer westers is. We krijgen een garnaal- en mossel salaadje, tomatensoep, een perfect gebakken steak en als afsluiter vanille ijs met een warme chocolade crumble. Heel lekker ! Daarna nemen we afscheid van de groep; morgen is er weer een druk programma dat start om 8u.

Hotel : The Riverie by Katathani – Chang Rai

Woensdag 15/08/2018 : Chang Rai – Golden Triangle
Redelijk goed geslapen in onze luxueuze kamer. Terug rond 6u15 opgestaan en een douche gepakt. Dit keer moeten de valiezen niet buiten; we slapen hier nog een nacht. We gaan ontbijten. Het buffet is rijkelijk voorzien van Thaise en Europese gerechten. Tegen 8u is iedereen present voor de uitstappen van de dag.

De Doi Tung Koninklijke Villa van de prinses-moeder (van wijlen koning Bhumibol) heeft prachtige tuinen.We vertrekken met onze bus naar Doi Tung. Voor de aanvang van de beklimming stappen we over in 2 minibusjes die de kronkelige en steile beklimming van de berg beter aankunnen dan onze grote bus. Na een half uurtje klimwerk komen we aan bij de Doi Tung Royal Villa, het buitenverblijf van de prinses-moeder (moeder van de onlangs overleden geliefde koning Bhumibol). Deze is omringd door prachtige tuinen met vele westerse bloemensoorten die hier uitstekend gedijen in het wat koelere microklimaat van de berg. Bloemen waren één van de grote passies van de prinses-moeder die ze tijdens haar reizen in Europa heeft opgepikt. Een aantal medereizigers moeten voor het bezoek wat meer bedekkende Thaise kleren aantrekken, wat leidt tot de nodige hilariteit. We leren via het multimedia systeem heel wat over de prinses-moeder en haar betrokkenheid om de arme bergvolkeren een alternatief te geven voor het kweken van opium, wat ook grotendeels gelukt is hier in Noord Thailand. Heel leerrijk !

De vele vlaggen aan de Wat Phrathat Doi Tung. Doi Tung betekent namelijk vlaggestok.We rijden vervolgens met de minibusjes verder naar de Wat Phrathat Doi Tung, vanwaar we normaal bij helder weer een prachtig uitzicht hebben op Myanmar en Thailand. Er is vandaag echter teveel mist. Deze tempel bevat veel vlaggen; Doi Tung betekent namelijk vlaggenstok. Phrathat betekent dat deze tempel een relikwie van Boeddha bevat, in dit geval een deel van zijn sleutelbeenderen.

De Gouden Driehoek ligt rond het drielandenpunt van Thailand, Myanmar en Laos.Daarna dalen we af en rijden met onze normale bus verder naar het drielandenpunt, waar Thailand, Myanmar en Laos elkaar langs de brede Mekong rivier ontmoeten. We gaan lunchen in de Imperial Golden Triangle Resort. We zitten op het terras met een prachtig uitzicht op de Mekong en genieten van een verzorgd buffet.

Daarna nemen we de bus naar het befaamde Hall of Opium museum. Hier wordt op een boeiende manier de geschiedenis verteld van de opium productie en de gevolgen ervan in de Gouden Driehoek. De papaver is vreemd genoeg vanuit het Westen via de zijderoute oostwaarts verspreid. De streek van Myanmar, Laos en Noord Thailand leende zich uitermate goed voor de opiumproductie door zijn geografie, klimaat en de arme bergvolkeren. Onder impuls van de koninklijke familie is deze in Thailand nagenoeg verdwenen door het opzetten van gezondheidszorg, onderwijs en alternatieve gewassen voor de lokale bergvolkeren.

Met een Thaise longtail speedboot scheren we over de Mekongrivier aan het drielandenpunt.We rijden nu naar de Mekong rivier waar we per 4 plaatsnemen in een Thaise longtail speedboot. We racen langs het schiereiland van Myanmar met een groot casino, vervolgens langs de oever van Laos met zijn casino en grote hotels in opbouw. Die worden gesponsord door de Chinezen die jammer genoeg ook de opbrengsten in eigen zak steken. Dan keren we terug langs de Thaise oever waar we wat vissershutjes passeren. Een spectaculaire boottocht, waarvan we niet helemaal droog terug aan land komen. De tegeltjes met onze foto in de boot laten we links liggen. We kuieren nog wat rond aan de vele souvenir stalletjes alvorens we terugkeren naar het hotel.

We komen daar aan om 17u45 en hebben ruim de tijd om nog wat te relaxen voor het diner van 19u30. We drinken eerst nog een Singha als aperitief en genieten vervolgens van het heerlijke buffet. Rond 21u trekken we ons terug voor de nacht. We kijken TV en internetten nog wat via de uitstekende wifi. Morgen reizen we door naar onze volgende bestemming Tha Ton en bezoeken een reeks etnische minderheden.

Hotel : The Riverie by Katathani – Chang Rai

Donderdag 16/08/2018 : Chang Rai – Tha Ton
We staan vroeg op om 6u15 voor de reeds gekende routine : douche, valiezen op de gang zetten en ontbijten. We krijgen vreemd genoeg wel geen wakeup call. Nu ja, we zijn toch wakker. We genieten van het uitgebreide ontbijtbuffet nadat Bernard zijn eerste ochtend sigaretje oprookt. Er is gisteravond nog een bus met Belgen toegekomen en die gaan blijkbaar Chang Rai per riksja verkennen.

Het standbeeld van koning Mangrai, de eerste koning van Lana (Noord Thailand).Wij vertrekken om 8u en stoppen enkele ogenblikken later aan het standbeeld van koning Mangrai, de eerste koning van Lana (Noord Thailand) met als hoofdstad Chang Rai. We raken er meteen bevriend met een stel verpleegsters uit Nonthaburi. Bernard speelt gewillig gelegenheidsfotograaf voor de groep. Daarna rijden we een stukje verder naar een lokaal marktje, waar we wat inkopen doen voor ons bezoek aan de etnische minderheden. We kopen wat ballonnen voor de klein mannen.

De jonge Akha brengen de mais oogst uit de heuvels per brommer naar het dorp.We rijden verder naar Tha Ton langs prachtige bergstreken en brengen een bezoek aan de Akha, een van oorsprong Tibetaanse bergstam. Het dorp is nagenoeg leeg op enkele jonge mannen die zakken mais uit de velden naar het dorp beneden brengen met hun brommers. We zien er ook nog enkele oude vrouwen en jonge moeders met hun baby. We geraken niet veel van onze spullen kwijt. We wandelen wat door het dorp, langs de poort die de kwade geesten moet buiten houden en de oude schommel die gebruikt wordt als vruchtbaarheidsritueel. Die is echter dringend aan herstelling toe.

We puffen te voet de steile betonnen weg naar boven en rijden verder richting Tha Ton. Onderweg maken we nog even een fotostop van de rijstvelden en hun indrukwekkend irrigatiesysteem. In Tha Ton brengen we eerst een bezoekje aan de Boeddhistische tempel Wat Thaton, waar de abt een opvallende gelijkenis vertoont met wijlen Jean-Luc Dehaene. Vanaf het balkon hebben we een prachtig zicht op de rivier Kok en zijn omgeving.

Daarna gaan we lunchen in de Maekok River Village Resort, ons hotel voor de nacht. Er is lekkere Thaise noedelsoep met balletjes, die we met de bijgeleverde stokjes met wisselend succes proberen te verorberen. Daarna volgt de obligate rijst, spring rolls, varkensreepjes, gewokte groentjes, gefrituurde vis en kip curry. Alles weggespoeld met een koel Singha biertje. Lekker.

De kindjes van de zilveren Palaung zijn nog content met een ballonneke.Vervolgens rijden we met onze bus naar de ringweg en stappen over in 2 pick-up taxi’s. Onze eerste halte is de nederzetting van de zilveren Palaung, een uit Myanmar afkomstig bergvolk. De vrouwen dragen opvallend kleurige gestreepte sarongs met zwarte katoenen bundels en een zilveren gordel. We maken een wandeling door hun uitgestrekte dorp. We komen als maar meer volk met kindjes tegen en geraken al vlug door onze voorraad snoepjes, zeepjes en ballonnen heen. We komen boven nog een gehandicapte vrouw tegen die ons voortdurend wil knuffelen en ons terug begeleid naar onze pick-ups waar we hartelijk afscheid nemen.

Panorama op het dorp van de zwarte Lahu. Het is oogstfeest en niemand is aan het werk.We rijden een kwartiertje verder naar de zwarte Lahu. Die is makkelijk te herkennen aan hun typische zwarte kledij. We worden algauw omstuwd door een groep jongeren die ons steeds terug snoepjes vragen, sommigen zelfs nogal brutaal. Het is er heel druk want het is oogstfeest en niemand is aan het werk. De meeste families zitten op het terras voor hun huisje eten klaar te maken of te keuvelen. Er scharrelen kippen met kuikentjes tussen de hutten alsook kleine biggetjes, sommige waarschijnlijk slechts enkele dagen oud. Bovenaan het dorp hebben we een prachtig uitzicht en kunnen enkele mooie panorama foto’s nemen. Daarna keren we op het gemak terug naar onze pick-ups waar we nog in gesprek geraken met 2 jonge leraressen Engels. Blijkbaar is hun kennis van het Engels toch niet zo goed om tot een zinnige conversatie te komen.

We keren terug naar de parking, stappen terug in onze gewone bus en rijden naar het hotel. Daar krijgen we onze sleutel en kunnen ons verfrissen. Het diner is om 19u30 maar we gaan eerst nog een aperitief drinken aan de bar aan het water. De muggen zijn echter ook van de partij. Daarna genieten we weeral van een uitstekende Thaise maaltijd. Rond 21u trekken we ons terug voor de nacht. Morgen moeten we vroeg op, we vertrekken een half uurtje vroeger om 7u30 naar Chang Mai.

Hotel : Maekok River Village Resort – Tha Ton

Vrijdag 17/08/2018 : Tha Ton – Chang Mai
Heel slecht geslapen wegens te vochtig in de kamer en wat later blijkt ook niet geheel muggenvrij. Midden de nacht wakker geworden van het geluid van de stortregen. Rond 5u30 dan maar opgestaan en gedoucht. We zijn reeds klaar wanneer we 2 wakeup calls krijgen, waarschijnlijk was deze van gisteren er ook bij 😉 We gaan nog wat op de veranda vanuit de ligstoelen naar de ontluikende ochtend kijken. De regen begint nu toch stilaan te verminderen. Ondertussen proberen we met de krakkemikkige internet verbinding het laatste nieuws te bekijken.

We gaan tegen 6u30 naar het restaurant voor het ontbijt. De keuze is wat beperkt maar de koffie is heel straf en dat is nodig. We krijgen een heerlijke omelet geserveerd en de toost met mango confituur is subliem.

De olifanten van Chiang Dao worden door hun verzorgers gewassen in de rivier. Om 7u30 vertrekken we met de bus en tegen 10u komen we aan in het olifantenkamp van Chiang Dao. We maken er kennis met het grootste zoogdier van Zuidoost-Azië. We mogen ze bananen voederen, zien hoe ze door hun verzorgers in de rivier gebaad worden. Daarna volgt een interessante demonstratie van de taken die deze werkolifanten in de teakwouden moeten doen. Er is ook een speelse noot zoals het opruimen van zwerfvuil, het hijsen en neerhalen van de vlag en het maken van een schilderij.

De trage, schommelende gang van de olifant en de stilte van het ons omringende regenwoud brengt ons tot rust.Daarna volgt het hoogtepunt : een uur durende rit op een olifant. De trage, schommelende gang van het dieren en de stilte van het ons langs alle kanten omringende dichte regenwoud brengen ons allen tot rust. Enkel het tikken van de bamboe klokken van de dieren verstoren de stilte. Indrukwekkend ! Bij het terugkeren naar het kamp waden we gracieus door de rivier.

We drijven geruisloos met bamboevlotten op de rustige Ping rivier. Daarna hebben we nog een aangename bamboe rafting op de rustige Ping rivier. Weerom glijden we op onze 3 bamboevlotten geruisloos langs het dichte teakwoud. Af en toe is er een lichte stroomversnelling waar de rivier wat smaller is. We gaan terug aan land en stappen op de bus voor een korte rit naar een lokaal restaurant. Dit keer krijgen we een zeer milde groentesoep met tofu. Daarna terug rijst met zes verschillende groenten- en vleesgerechten. Vooral de gefrituurde kip was uitstekend. Tenslotte nog fruit als dessert. Lekker.

We rijden verder naar Chang Mai en passeren algauw de oude stad met zijn stadsgrachten en omwalling, die deels gerestaureerd is. We komen vroeg aan in het hotel Le Meridien. We nemen hartelijk afscheid van de buschauffeur die ons veilig vanuit Bangkok tot hier heeft vervoerd. Altijd attent met een propere bus, een snoepje of een verfrissend doekje. Chapeau ! We krijgen onze sleutel en gaan naar boven naar onze luxueuze kamer, toch wel een contrast met het vorige hotel.

Wij relaxen in het outdoor zwembar van Le Meridien, de anderen 'genieten' van een Thaise massage.Een deel van onze groep heeft de Thaise massage geboekt (800 Baht) en staat om 16u klaar aan de ingang. Wij geven forfait en gaan het buitenzwembad op de 4de verdieping even uitproberen. Het water is wat fris, maar het uitzicht is prachtig. Na een uurtje houden we het voor bekeken en keren terug naar de kamer. We maken onze valies klaar voor de 4daagse Padoung expeditie naar Mae Hong Son. De vuile was blijft achter; we komen hier immers terug op dinsdag. Daarna is het tijd voor een siësta.

We gaan tegen 19u verzamelen we voor het diner. We horen de belevenissen van de Thaise massage. De resultaten zijn niet onverdeeld positief. Maddy en Marleen waren niet echt content en hadden pijn tijdens de behandeling. Maar de rest was wel meer relaxed uit het avontuur gekomen. Het avondeten is weer in buffetvorm. De keuze is ruim, er is zelfs een toog met Indische gerechten (wat te pikant voor mij) en een redelijke selectie met kazen. Lekker. De bieren zijn hier wel duur : 200 Baht voor een kleine Singha.

Na het eten wisselt Bernard nog wat euro’s uit om een souvenir te kopen op de Kalare nachtmarkt. De keuze valt op een mooie piramidevormige lamp met bootmotief. Daarna keren we terug naar onze kamer. We internetten en kijken nog wat tv. Morgen mogen we eens uitslapen, we vertrekken pas om 8u30.

Hotel : Le Meridien – Chang Mai

Zaterdag 18/08/2018 : Chiang Mai – Mae Hong Son

Rond 6u30 opgestaan na een verkwikkende nachtrust. We maken ons klaar en zetten valies en rugzak buiten op de gang. Daarna gaan we ontbijten; het is reeds behoorlijk druk in het restaurant. Er is weeral ruime keus aan het buffet, inclusief een op maat gebakken omelet en zelfs gerookte zalm. Daarna gaan we nog ons gerief halen op de kamer en checken uit. De valiezen worden gescheiden : die voor Mae Hong Song en die voor Chang Mae die achterblijven. Opgelet dat we niet met de vuile was vertrekken ;-P

De Wat Suan Dok koninklijke tempel met een relikwie van Boeddha en ernaast de witte chedi's met de asse van de koninklijke familie van Chiang Mai.We rijden met 2 minibusjes naar de Wat Suan Dok. Deze koninklijke tempel is gebouwd als schrijn voor relikwieën van Boeddha. Manu vertelt de geschiedenis van het ontstaan van deze tempel. Een monnik bracht een heilige scepter met een relikwie van Boeddha naar deze plaats en liet die vallen. De scepter brak in twee stukken, maar als bij wonder groeiden de aparte stukken elk terug uit tot een nieuwe scepter. Men besloot om voor de eerste scepter hier een tempel te bouwen en een witte olifant met de 2de scepter op pad te sturen om te bepalen waar de 2de tempel zou worden gebouwd. Die liep een aantal dagen rond in de streek en liep tenslotte de Suthep berg op. Daar toeterde hij 3 maal en viel dood neer. De plaats voor de 2de tempel was gevonden.

Maar eerst bezoeken we de Wat Suan Dok hier in de vallei. We lopen door de begraafplaats met de kleine witte chedi’s die de as bevatten van koninklijke familie van Chang Mai. We schoppen nu onze schoenen uit om de tempel te bezoeken. Die is rijkelijk versierd en heeft een prachtig zittende Boeddha. De tempel heeft een heel open structuur en is gekend voor zijn meditatie cursussen.

De Wat Phrathat Doi Suthep is een druk bezocht heiligdom. Je kan het bereiken via een 200 treden tellende steile naga trap.We verzamelen en rijden met de minibusjes langs een 13 km lange kronkelende weg naar de Wat Phrathat Doi Suthep. Dit druk bezochte heiligdom kan je bereiken via een 200 treden tellende steile naga trap; wij kiezen echter voor het gemak en gaan met de cable car. We bezoeken eerst het binnenhof met de mooie gaanderij met antieke Boeddhabeelden die de vergulde centrale chedi omringen. Het weer is echter te slecht om vanaf het terras een goed uitzicht te hebben op Chang Mai. We zien er ook een groot houtsnijwerk paneel met Boeddhabeelden, olifanten, chedi’s en tempels. Prachtig ! Twee grote groepen nieuwe studenten volgen een plechtigheid als onderdeel van hun studenten doop. Die zien we wat later terug beneden waar ze om beurt een soort rondedans annex schreeuw wedstrijd houden en hierdoor het verkeer even ophouden. Het vertoont enige gelijkenis met de haka van het Nieuw-Zeelandse rugbyteam. Indrukwekkend !

Twee groepen nieuwe studenten voeren aan de Doi Suthep om beurt een soort haka uit als onderdeel van hun doop.Daarna keren we terug naar beneden voor de lunch. Dit keer is het buffet nogal internationaal getint. Manu kent de baas hier goed en kan voor ons een Thaise cognac als uitsmijter versieren. Daarna brengen de minibusjes ons naar het vlakbij gelegen vliegveld, waar we eerst door de bagagecontrole gaan en vervolgens de valiezen inchecken. Om 14u15 is dit achter de rug en kunnen we nog een uurtje relaxen in de Bangkok Air lounge. Daarna nog eens door de handbagage controle en even later op de bus naar ons kleine propellervliegtuig voor een 30 min durende vlucht naar Mae Hong Son. Aan boord krijgen we nog een worstenbroodje en vruchtensapje in de rapte en even later landen we probleemloos in de vallei van Mae Hong Son. We stappen uit in de gietende regen en krijgen prompt een geopende paraplu in de handen gedrukt. Goede service ! We wachten op onze valies en gaan naar buiten. Daar staan 3 pick-ups op ons te wachten : 1 voor de valiezen en 2 voor ons.

Panorama op het centrum en het vliegveld van Mae Hong Son vanop de Wat Phra That Doi Kong Mu.We rijden de heuvel op naar de Wat Phrathat Doi Kong Mu. Daar hebben we een prachtig uitzicht op het stadje en de korte start- en landingsbaan van de luchthaven. Die landingsstrip bestaat blijkbaar reeds sedert WO II en werd door de Japanners gebouwd. We bezoeken de verschillende tempelgebouwen met de 2 grote witte chedi’s in typische Shan architectuur. Rond 17u zien we ons vliegtuig met een nieuwe lading passagiers vertrekken richting Chang Mai.

We rijden nu naar de Golden Pai & Suite Resort, onze uitvalsbasis voor de volgende 3 dagen. We krijgen een fris welkomstdrankje en worden ondertussen druk gefotografeerd door de nieuwe eigenaar van het hotel. De ruime suites zijn mooi ingericht en we hebben een bakbeest van een airco. We verfrissen ons in de wel enigszins basic badkamer en trekken rond 19u naar de bar voor een aperitief, een Singha bier gaat er altijd wel in 🙂

Om 19u30 wordt het avondeten geserveerd, we worden deze keer bediend. Deze keer zijn er frieten, al zijn ze wel wat te hard gebakken. Blijkbaar zijn we de enige gasten in het hotel dat sedert de overname druk gerenoveerd wordt, het suite gedeelte waar wij logeren is reeds opgeknapt. Morgen vertrekken we om 8u op onze Padoung expeditie.

Hotel : Golden Pai & Suite Resort – Mae Hong Son

Zondag 19/08/2018 : Mae Hong Son – Mae Lae
Redelijk goed geslapen op ons harde bed. We worden om 6u45 gewekt door het geklop op de deur van Wit (geen telefoon hier 😉 We maken ons klaar en gaan naar het restaurant voor het ontbijt. Alles wordt per 4 op de tafel klaargezet en we worden vervolgens bediend met koffie of thee, fruitsap en een omelet / roerei / spiegelei naar keuze. Er is toast en een soort sponzig broodje, confituur, kaas, yoghurt en fruit. Best wel lekker.

Op spinnenjacht tijdens onze wandeling naar het dorpje van de rode Karen.Rond 8 u begeven we ons naar de parking waar we onze fiets uitkiezen voor de fietstocht. De kwaliteit is bedroevend : het zijn eigenlijk kinderfietsen, de zadels kunnen niet hoog genoeg, versnellingen werken amper en de remmen dito. Toch begeven we ons op weg voor de 9 km lange rit naar de Phu Klon Mud Spa. Onze 2 pick-ups volgen met de bagage, drank en Anne die met haar zere knie niet mee fietst. We rijden door een afwisselend berglandschap langs een bochtige weg die met momenten nogal steil omhoog gaat. De vrouwen geven gauw op en nemen plaats in de pick-ups. Even later is het ook genoeg geweest voor Karel. We komen aan in Phu Klon Mud Spa, dat een country club is die verbonden is met ons resort.

Eerst bezoeken we de natuurlijke warmwaterbronnen. Het zwavelhoudende water borrelt hier uit de grond en heeft een temperatuur van 70 °C, warm genoeg om een kwartelei te koken. We wandelen nu verder langs een stijgende betonnen weg met weelderige vegetatie langs beide kanten. Manu is voortdurend op zoek naar spinnen en slangen. De spinnen vinden we in overvloed, de slangen niet. Gelukkig maar. We merken ook dat de bergwand hier en daar naar beneden is gekomen door de storm van de voorbije dagen. Ze zijn met een bulldozer druk in de weer om de weg terug vrij te maken. Na een 5 tal km hou ik het voor bekeken en stap in de pick-up. Ik ben niet de enige. De weg gaat nu steil omhoog en de overgebleven wandelaars hebben het lastig.

Maddy deelt snoepjes, zeepjes en ballonnen uit aan de kinderen van de rode Karen.Uiteindelijk komen we aan in het dorpje van de Rode Karen, een subgroep van de Karen die de grootste etnische groep in Thailand zijn (650.000). Deze zijn hoofdzakelijk afkomstig uit Myanmar, maar zijn wegens oorlog en onderdrukking over de grens naar Noord Thailand uitgeweken. We maken een wandelingetje door het dorp en komen ook kinderen tegen die snoep, zeepjes en ballonnen krijgen. We gaan even het grote schoolgebouw van het dorp bekijken en krijgen de nodige uitleg van Manu.

In de Mud Spa wordt een groepsfoto genomen van de Zwarte Belgen, een bedreigde etnische minderheid.Daarna keren we met de pick-ups terug naar de Mud Spa voor de lunch. Die is klaargemaakt en wordt geserveerd door het personeel van ons resort. Er is tonijn salade, groenten, gefrituurde kip en ook frietjes, al zijn die terug te hard gebakken. De kok zal toch eens op cursus moeten naar België 😉 Daarna krijgen we nog ananas en een chocolade cornet. Dan is het tijd voor een bezoekje aan de Mud Spa, waar we getrakteerd worden op een gezicht moddermasker. Er worden groepsfoto’s genomen van onze Zwarte Belgen, een bedreigde etnische minderheid 😛 Na het aanbrengen moet dat spul een half uurtje drogen, waarna het afgewassen wordt en je gezicht terug gehydrateerd wordt met een gezichtslotion. Dit zou verjongend moeten werken, maar veel heb ik er niet van gemerkt.

Mini Chinese Muur in het dorp Mae Aw waar afstammelingen van de Chinese Kuomintang wonen.Vervolgens zetten we met de pick-ups koers naar Mae Aw, een dorpje vlakbij de grens met Myanmar. De inwoners zijn afstammelingen van de Chinese Kuomintang bevolking, die bij de stichting van de People’s Republic of China in 1949 zijn gevlucht naar deze streken. Midden het dorp is een groot meer en tegen de berghelling zijn de huisjes gebouwd met een soort mini Chinese Muur. Heel pittoresk. We zijn blijkbaar de enige toeristen in het dorp, de winkeltjes hebben niks te doen. Vreemd voor een zondag.

De mooie Pha Suea waterval die door de vele regen van de laatste dagen een groot debiet heeft.We stappen terug op onze pick-ups naar de volgende halte. Het is een vervelende rit van 1 uur; de vochtigheid heeft zijn tol geëist en iedereen zit er een beetje door. De pick-ups zijn ook niet echt comfortabel genoeg om een dutje te doen. We komen aan bij de mooie Pha Suea waterval die door de vele regen van de laatste dagen een groot debiet heeft.

Dan gaat het verder naar de Wat Su Thong Pae tempel die we via de langste bamboebrug van Thailand over de rijstvelden bereiken. Hier staan wat vreemde beelden bij elkaar : 3 apen horen zien en zwijgen, een Boeddha hoofd met 4 gezichten, … We zien er ontelbare wensen op bamboe plankjes hangen op de site. Het zicht vanop de hoger gelegen tempel op de rijstvelden is spectaculair.

We bezoeken de Wat Su Thong Pae tempel die we via de langste bamboebrug van Thailand over de rijstvelden bereiken.We keren nu terug naar ons resort waar we rond 17u30 toekomen. Nog ruim de tijd voor een verfrissende douche of zwempartij. Na een uurtje begint het weer flink te regenen, net op tijd terug. We gaan rond 19u naar het restaurant. De meesten zitten reeds aan de aperitief en vermaken zich kostelijk over de Manu die Luc zijn speciale moddermasker heeft gegeven deze namiddag. De foto’s gaan de groep rond. Net Hitler. Hilarisch !

We worden voor het souper terug bediend. Er zijn spring rolls, soep, rijst met groentjes, een soort ribbetjes met sticky saus, gefrituurde kip en als dessert een groot stuk luchtig gebak. Nadat de gidsen afscheid hebben genomen, wordt beslist om op dinsdagavond de fooien te overhandigen aan Manu en Wit. Etienne zal een kleine speech geven met anekdoten uit de voorbije reis. Er is wat discussie over het bedrag van de tip, maar uiteindelijk wordt overeengekomen op 50€ per koppel. Tenslotte zijn de fooien voor de gidsen reeds in de reissom inbegrepen. Er wordt ook nog even gepraat over het programma van overmorgen : bezoek aan Mae Hong Son of de 3u durende trekking door het regenwoud. Heel veel kandidaten voor de laatste optie zijn er blijkbaar niet. Daarna trekken we ons terug naar de kamer. Morgen vertrekken we om 8u30.

Hotel : Golden Pai & Suite Resort – Mae Hong Son

Maandag 20/08/2018 : Mae Hong Son – Kaya & Kayaw

We zijn ondertussen het harde bed al wat gewoon en hebben goed geslapen. Wit wekt ons terug met een klop op de deur. We maken ons klaar en gaan naar het restaurant. De meesten zitten reeds aan het ontbijten. We vertrekken om 8u30 naar het centrum van Mae Hong Son op een 10 tal km van ons resort voor een bezoek aan de plaatselijke overdekte markt. Hier wordt werkelijk alles van verkocht : groenten, vlees en vis, huishoudartikelen, kleren, … We lopen even door de beenhouwerij maar die lijkt voor ons Westerlingen niet al te hygiënisch en de reuk kan ons al helemaal niet bekoren. Er is zelfs een goud winkeltje. Manu vertelt ons dat de meeste Thai hun spaarcenten beleggen in goud omdat de spaarboekjes zoals bij ons niets meer opbrengen.

De schattige peuters in de kindercrèche van de zilveren Mon.We vertrekken dan naar de zilveren Mon. Het dorp ligt op 1343 m en we komen er aan in een dichte mist. De storm heeft ook hier zijn sporen nagelaten, rotsblokken en modderstromen zijn van de berg naar beneden gekomen. Aan de ingang van het dorp zijn de schoolkinderen enthousiast bezig de modder van de toegangsweg op te ruimen. Ze doen dit blijkbaar liever dan les krijgen 😉 We wandelen het dorp binnen en komen eerst voorbij de kindercrèche. De peuters staren eerst nog wat met verbaasde ogen naar die vreemde mensen, maar algauw vinden de ballonnen en snoepjes gretig aftrek. We wandelen verder en zien de specifieke zwarte kledij met vleermuismotief aan de waslijnen hangen. Het valt ons op dat er heel veel afval op de grond rondslingert. We passeren een lokale smid die in zijn kleine smidse bezig is een hakbijl te smeden. De meeste mensen zijn aan het werk op de hellingen, enkel wat oudere mensen of jonge moeders met hun baby zijn nog in het dorp.

De specialiteit van het Bai Fern restaurant : gebraden kip in pandan bladeren.We dalen terug af voor de lunch in het Bai Fern Restaurant. Hier wordt een lokale specialiteit geserveerd ; gebraden kip gewikkeld in pandan bladeren. Heel lekker. We vinden er ook een kleine souvenirwinkel met draadpoppen. Achter in het restaurant vinden we nog een antieke grammofoon met enkele 45 toeren plaatjes, er zit zelfs een tussen van Deep Purple.

De 'giraffenek' vrouwen van de Padoung torsen tot 6 kg koperen ringen rond hun nek.Na de lunch zetten we koers naar de Pai rivier. Net voor we daar aankomen breekt een heuse plensbui uit. We wachten een half uur tot de meeste regen is uitgevallen en stappen dan in 2 longtail boten (6 personen per boot) die ons in vliegende vaart naar de Padoung bergstam brengen. De vrouwen zijn vooral gekend om hun giraffennek, die tot 6 kg koperen ringen kan bevatten. Manu leert ons dat de vrouwen geen langere nek hebben dan gewone mensen. Hun sleutelbeenderen en bovenste ribben worden door de ringen naar beneden gedrukt, zodat de illusie ontstaat dat hun nek langer is. Zelfs nu nog zetten jonge meisjes in het dorp deze traditie verder. Maar het is wel een zachte marteling omdat die ringen zwaar op de beenderen drukken. We wandelen op het gemak door het dorp, nemen wat foto’s en kopen een souvenirtje. We keren vervolgens met de longtail boten terug. De zon is doorgebroken en iedereen geniet van dit onverwachte zonnebad. Zalig.

De echte bierliefhebbers bezoeken Crossroads, een bruine kroeg met een onvoorstelbare hoeveelheid prullaria.Daarna keren we terug naar Mae Hong Son en stoppen aan het café Crossroads, een echte bruine kroeg met een onvoorstelbare hoeveelheid prullaria. De echte liefhebbers (Karel & Evy, Luc & Marleen, Bernard & Frank en Manu) stappen af, de rest vertrekt naar het resort. We vliegen er stevig in : een uurtje en 4 Singha’s later vertrekken ook wij naar het resort. De douche doet deugd.

Typisch Shan diner aan lage tafeltjes op een kussen op de grond. Niet echt comfortabel voor sommmigen.We worden om 19u30 op de bovenverdieping van het restaurant verwacht voor een typisch Shan diner. We doen onze schoenen uit en gaan met zijn allen aan lage tafeltjes zitten op een kussen op de grond. Dit keer geen put voor onze benen zoals in het Mandarin Orient Hotel in Bangkok. Wit demonstreert de perfecte kleermakerszit, wij proberen diverse variaties daarvan al naar gelang onze lenigheid. Voor mij persoonlijk zit dat wel ongemakkelijk. Het diner wordt opgeluisterd door 2 muzikanten die met Thaise snaarinstrumenten voor onze oren nogal monotone en soms valse muziek ten berde brengen. Het diner is uiterst verzorgd met lekkere soep, rijst, gefrituurde kip, gewokte groentjes, varkensreepjes in zoetzure saus en kip curry. Als dessert lychees en gefrituurde bananen. Lekker maar wel blij dat we weer recht konden gaan staan.

Voor we ons terugtrekken vertelt Manu nog de planning voor morgen. Hij, Wit, Anne, Etienne en een lokale gids vertrekken om 8u30 voor een afgezwakte trekking door het regenwoud. De rest van de groep wordt om 9u naar het centrum van Mae Hong Son gebracht voor een verdere verkenning.

Hotel : Golden Pai & Suite Resort – Mae Hong Son

Dinsdag 21/08/2018 : Mae Hong Son – Chang Mai

Goed geslapen. We staan rond 6u30 op en nemen op het gemak een douche. Daarna wordt de valies klaargemaakt. We gaan ontbijten, we zijn de eerste. Druppelsgewijs komen ook de anderen toe. We krijgen het ondertussen vertrouwde ontbijt. Manu, Wit, Etienne en Anne vertrekken om 8u30 samen met een lokale gids voor een minder zware trektocht door het subtropisch regenwoud. De rest van de groep wordt om 9u met de pick-up afgezet in het centrum van Mae Hong Son aan café Crossroads, dat nu nog gesloten is. Daar wordt ook afgesproken om 11u30 voor de terugrit naar het resort.

Pittoresk geestenhuisje aan het Jong Kham meer.We wandelen samen nog eens met zijn allen wat uitgebreider door de overdekte markt. De slagerij laten we links liggen, zo’n geur willen we ons geen tweede keer aandoen. Het is nog betrekkelijk rustig. We wandelen een eind verder langs de luchthaven. Bernard loodst ons met zijn Map My Run app richting het Chong Kham meer van de stad. Het uitzicht is er schitterend. Er zitten veel karperachtige vissen in het meer die blijkbaar gewoon zijn om gevoederd te worden. Je kan zelfs voor 20 Baht een zakje oud brood kopen. Vlak naast het meer liggen de Wat Chong Kham en Wat Chong Klang tweeling tempels. Die zullen we na de middag nog eens bezoeken. We wandelen samen met Luc en Maddy op het gemak rond het meer en komen nog een pittoresk geestenhuisje tegen. We krijgen dorst en besluiten terug te keren naar Crossroads. Die is jammer genoeg nog dicht, misschien zat ons bezoek van gisteren hier voor iets tussen 😉

Vlak naast het meer liggen de Wat Chong Kham en Wat Chong Klang tweeling tempels.We gaan dan maar even verder in Hotel Panorama één drinken. Letterlijk één want er zitten in zijn koelkast slecht 2 grote Chang bieren (65 Baht). Gelukkig krijgen we 4 glazen en kunnen we toch onze dorst lessen. Even later komen ook Karel, Evy, Luc en Marleen naar de pick-up afgezakt en even later vertrekken we naar ons resort. We springen nog rap even onder de douche (geen warm water meer) en gaan om 12u30 lunchen. We krijgen alweer lekkere Thaise gerechten geserveerd met dit keer als uitsmijter een ferme banana split. Dat smaakt !

De bamboe Boeddha in de Wat Chong Klang tempel.Na de lunch rijden we met de pick-ups en de bagage naar het centrum van het stadje en voederen de vissen in het Chong Kham meer met brood. Dat brengt het nodige gespartel mee. Er zitten ook enkele kanjers tussen die het leeuwendeel van het brood opeisen. Daarna bezoeken we nog de Wat Chong Klang. Deze tempel is in hout opgetrokken met eenvoudige versieringen in typisch Birmaanse stijl. Binnenin zien we de bamboe Boeddha en de glasramen die het leven van Boeddha uitbeelden. We bezoeken ook nog het kleine museum waar een aantal curiosa bijeen zijn gebracht, zoals oude kaarten van Lana, geschriften met Lana teksten en een hele reeks houten beelden.

We vertrekken naar de luchthaven waar de valiezen reeds voor ons ingecheckt werden. We krijgen onze reispassen terug samen met de boarding pass. We zijn ruim op tijd en kunnen nog genieten van de koffie en gebakjes aangeboden door Bangkok Air. Het vliegtuig landt om 16u30 en 20 minuten later kunnen wij reeds aan boord. Om 17u vertrekken we voor een vluchtje van 30 min naar Chang Mai. We krijgen nog een kippenpasteitje en een glaasje sinaas voor we landen. Tien minuten later hebben we reeds onze bagage en we vertrekken met 2 minibusjes doorheen het drukke verkeer naar het Meridien hotel.

Afscheidsdiner met Thaise muziek en dans. De reis loopt op zijn einde :-(We krijgen deze keer een kamer op de hoogste 22ste verdieping en na ons rap verfrist te hebben vertrekken we om 19u naar het restaurant even buiten Chang Mai voor het afscheidsdiner. Etienne steekt namens de gehele groep een prachtige bedankingspeech af en Evy geeft de envelop met onze tips aan Manu. Die is danig van zijn melk en vindt niet direct een antwoord, wat we niet gewoon zijn van hem. Iedereen toost met een aperitief op het goede verloop van de reis. Daarna wordt het uitstekende diner geserveerd. Er is ondertussen animatie met Thaise muziek en dans. Om 21u wordt echter alles stopgezet en vertrekken de klanten uit het restaurant. Ons rest dan ook niets anders dan af te rekenen, dit keer met de kaart want de aperitieven en biertjes waren hier wel duur (1040 Baht). We rijden terug naar het hotel. Het is kalm op de weg en een kwartiertje later komen we reeds aan. We trekken ons terug op de kamer en relaxen nog wat voor we gaan slapen. De reis is bijna voorbij.

Hotel : Le Meridien – Chang Mai

Woensdag 22/08/2018 : Chang Mai – Bangkok

We fietsen op het platteland rond Chiang Mai door dorpen en langs rijstvelden.Redelijk goed geslapen. Opgestaan om 6u30 en klaargemaakt voor het ontbijt. Het is reeds druk in het restaurant. We hebben weer een ruime keus uit het verzorgde ontbijtbuffet. Om 8u staan we klaar voor de rit naar het platteland waar we gaan fietsen tussen de rijstvelden. Karel, Evy, Luc en Marleen geven forfait en verkennen op het gemak de omgeving van het hotel. Wij rijden met 1 minibusje naar de fietsenverhuur.

Deze tempel heeft prachtige panelen met houtsnijwerk.Dit keer krijgen we deftige grote mensen fietsen waarmee we algauw langs rustige wegen en eindeloze rijstvelden peddelen. Onderweg stoppen we nog aan een klooster waar we prachtig houtsnijwerk zien op de deur en de vensterpanelen. Er staat ook een standbeeld van koning Naresuan, die als prins door de Birmanen werd ontvoerd en ze later zelf uit Noord Thailand verdreef. Even verder stoppen wij aan een houtsnijwerk atelier. Er worden veel olifanten in alle mogelijke maten gesneden, alsook mooie houten panelen. Hier krijgen we een koele frisdrank aangeboden. Onze derde stop is wat luguber : een atelier waar doodskisten worden gemaakt. Het is hier de gewoonte dat de doden gecremeerd worden en de kisten zijn dan ook gemaakt van goedkoop gummi hout, maar ze zijn wel prachtige versierd met zilver en goudkleurig papier. Onze lokale gids geeft onderweg de nodige uitleg over wat er zoal te zien is onderweg. Hij is blijkbaar gefascineerd door barbecue. Kippen, koeien, eekhoorns, honden en dode slangen : hij gooit het er allemaal op 😉

We bezoeken een houtsnijwerk atelier die deze panelen en vele olifanten in alle formaten maakt.Op het einde van de fietstocht worden we nog overvallen door een fikse regenbui, zodat iedereen nog rap zijn regenvest of capuchon moet aantrekken. We zijn allemaal redelijk nat en keren met het minibusje terug naar het hotel. Daar nemen we een douche en trekken verse kleren aan. We maken onze valies klaar voor de terugreis. Uitchecken hoeft nog niet direct, daar onze kamer samen met die van Manu zal dienst doen als changing room. De anderen checken uit om 12u30 en zetten de valiezen in één van de changing rooms.

Daarna gaan we gezamenlijk lunchen in het hotel volgens de buffet formule. We genieten van de ruime keus; de fishsticks zijn heel lekker 🙂 Daarna zijn we nog tot 17u30 vrij. Wij willen nog wat de oude Chinese markt en omgeving verkennen. We worden algauw aangeklampt door een tuktuk chauffeur en even later zitten we in zo’n karretje en rijden wat rond in de oude stad. Rond 16u30 keren we terug naar het hotel om ons nog wat te verfrissen en ons in terugkeer tenue te zetten. Daarna checken we uit en verzamelen in de lobby. Manu bedankt Wit uitvoerig voor zijn inzet en vele werk achter de schermen en krijgt van hem ook een envelopje.

We nemen afscheid van onze 2 uitstekende gidsen Manu en Wit. Thanks gasten :-)Daarna vertrekken we met 2 minibusjes naar de internationale terminal van het vliegveld van Chang Mai. We gaan met de bagage door de ingangscontrole zonder problemen. We checken vlot in en nemen aan de immigratiecontrole hartelijk afscheid van onze 2 sublieme gidsen Manu en Wit. Daarna nog door de handbagage controle en we wachten nog even aan de gate voor onze vlucht naar Bombay om 20u50. Aan boord krijgen we nog een broodje kip en een fruitsapje en een goed uur later landen we in Bombay.

Daar volgen we de C.I.Q route voor de transfervlucht naar Brussel. We moeten wel nog eens door de handbagage controle en spelen bijgevolg de frisdrank kwijt die we kochten met onze laatste Baht centen 🙁 We begeven ons naar de gate en kopen wat taxfree sigaretten voor Bernard. Daarna is het wachten op onze vlucht. Ik houd mij bezig met wat grappen door te sturen via Whatsapp naar Luc en Bernard. Rond middernacht worden onze boarding passen gecontroleerd en mogen we naar de eigenlijke wachtruimte aan onze gate.

Donderdag 23/08/2018 : Bangkok – Brussel
We landen in Brussel. De vakantie zit erop.Een kwartiertje later begint het instappen op de Airbus A350-900, die weer stampvol zit. We stijgen op om 0u40 en krijgen na een uurtje vlucht het typische smakeloze vliegtuig avondmaal. Ik pik ondertussen nog een filmpje (I Kill Giants) mee van het onboard entertainment systeem. Daarna worden de lichten gedoofd en we proberen wat te slapen. Dat lukt blijkbaar gedeeltelijk, want als ik terug op de vlucht info kijk moeten we maar 5 u meer vliegen. Ik bekijk nog een film (Marvel Studios’ Avengers : Inifinity War) om de tijd te doden. Een uurtje voor de landing krijgen we nog ontbijt geserveerd dat de ergste honger toch wat stilt. We landen rond 7u05 lokale tijd na een vlucht van ruim 11 uur. We gaan zonder problemen door de automatische paspoortcontrole. Daarna moeten we wel lang wachten op de bagage, maar de valiezen zijn er toch allemaal bij 🙂

We nemen hartelijk afscheid van onze medereizigers en ieder gaat zijn weg. Wij keren met de trein terug, maar eerst gaat Bernard in de rapte zijn eerste sigaretje sedert ettelijke uren roken. We nemen de trein van 8u13 naar Izegem en komen daar om 10u07 aan. We worden opgehaald met de auto en leveren Bernard terug af in Emelgem. De vakantie zit erop, nu enkel nog de vuile was in de machine en het grote werk van het reisverslag en de foto’s voor Effevee’s Reisblog.

The post Thailand appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/thailand/feed/ 2
Riga http://www.effevee.be/wp/riga/ http://www.effevee.be/wp/riga/#comments Tue, 14 Nov 2017 14:45:50 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5943 Van 30 oktober tot 3 november 2017 bezoeken we Riga, de hoofdstad van Letland. De stad ligt aan weerszijden van de rivier Daugava aan de Oostzee. Riga is een voormalige Hanzestad. We bezoeken de historische oude stad met haar kronkelende straatjes, middeleeuwse kerken en gildehallen. Aan de rand liggen prachtige parken aan een kronkelend kanaal, […]

The post Riga appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Zicht op het oude en nieuwe Riga aan de Daugava rivier.Van 30 oktober tot 3 november 2017 bezoeken we Riga, de hoofdstad van Letland. De stad ligt aan weerszijden van de rivier Daugava aan de Oostzee. Riga is een voormalige Hanzestad. We bezoeken de historische oude stad met haar kronkelende straatjes, middeleeuwse kerken en gildehallen. Aan de rand liggen prachtige parken aan een kronkelend kanaal, voorheen de slotgracht langs de stadsmuur. In de nieuwe stad bewonderen we de mooie art nouveau gevels die tot de mooiste van Europa behoren. Her en der vinden we ook nog mooie gerestaureerde houten huizen. Geen wonder dat bijna alles hier op de UNESCO werelderfgoed lijst staat.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be] Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Reisverslag

Maandag 30 oktober 2017
Ik overnacht bij Bernard in de logeerkamer. De taxi komt ons namelijk om 5u30 ophalen in Izegem. Ik slaap onrustig in het vreemde bed en sta rond 4u30 op. De omschakeling naar het winteruur is duidelijk nog niet verteerd. Na de wasbeurt nemen we rustig ons ontbijt. Het is nu wachten op de taxi. Die komt een 10 tal minuten te laat aan. We rijden via Tielt naar Aalter waar we de E40 naar de luchthaven nemen. Er is licht vertraagd verkeer aan Affligem en verder op de ring. Blijkbaar is niet iedereen met verlof.

Onze mooie kamer in hotel Gutenbergs. De aflopende vloer naar de uitgang nemen we er maar bij :-)We komen iets na 7u aan op de luchthaven en merken dat we onze boarding passen niet uit de selfservice automaten kunnen halen; Air Baltic staat niet bij de maatschappijen. We wachten dan maar tot de incheckbalie open gaat. Daar krijgen we te horen dat we normaal onze elektronische ticketten 24u op voorhand moeten bevestigen. De vriendelijke Letse juffrouw helpt ons in redelijk verstaanbaar Nederlands om onze ticketten alsnog te bevestigen via de smartphone en even later krijgen we onze instapkaarten voor de heen- en de terugreis. Minpunt voor het reisbureau dat nagelaten heeft om ons dat te vermelden.

Het kasteel van Riga dient sinds jaar en dag als ambtzetel van de machthebbers van dat moment. Nu huist hier de Letse President.We gaan vlot door de paspoort controle en vervolgens door de bagage controle. We hebben nog ruim de tijd om een chocoladekoek en koffie te verorberen. Daarna is het nog even wachten aan gate A27 voor we aan boord kunnen. De Boeing 737 vertrekt met een 10 tal minuten vertraging. We komen toch op tijd aan in Riga. Hier moeten we ons uurwerk terug 1 uur vooruit zetten omdat we in de Centraal Europese tijdzone zitten. Terug zomeruur 😉 Aan de balie van BalticTaxi boeken we een taxi (15€) die ons even later vlot naar hotel Gutenbergs brengt, pal in het centrum van de oude stad. We krijgen een mooie kamer in dit prachtige 18de eeuwse gerestaureerde gebouw. De vloer is wel enigszins aflopend naar de deur 😉 We maken ons klaar om een eerste verkenning te doen van de oude stad.

Het standbeeld van de Letse Scherpschutters die actief meevochten met de Sovjets tijdens de Russische Revolutie in 1917.Niettegenstaande het zomeruur 😉 is het wel heel fris (4° C) en er staat een sterke wind die de gevoelstemperatuur nog lager maakt. We lopen een stukje langs de Daugava rivier en zien aan de overkant de futuristische Nationale Bibliotheek van Letland. Daarna trekken we kriskras door de oude stad. Vlak bij ons hotel is de Maria kathedraal. Even verder langs de rivier zien we het kasteel waar nu de Letse president zijn intrek heeft. We zien drie fraai bewaarde middeleeuwse huisjes met hun mooie gevels zo dicht bij elkaar dat men ze de ‘Drie Gebroeders’ is gaan noemen. We merken ook vele art nouveau gevels verspreid over de gehele oude stad. We wandelen nu even door een overdekte winkelgalerij. Het is buiten gaan miezeren en de honger begint nu toch te knagen. We stappen een koffiehuisje binnen en kiezen op goed geluk uit een overvloed van ons onbekende gebakjes in alle kleuren en vormen. Die degusteren we met een lekkere koffie.

Paddy Wheelan's is zonder meer de beste Irish pub in de stad. We hebben die dan ook frequent bezocht :-)Met de grootste honger gestild zetten we onze ontdekkingstocht door de oude binnenstad verder. We zien de bekende rode dubbeldek Hop On Hop Off bussen passeren en zoeken het toeristen informatie bureau. Dat vinden we terug vlakbij het Bezettingsmuseum. Na de informatie bekeken te hebben boeken we ons een 48 uur ticket (15€ pp). Het weer wordt steeds slechter, de wind wakkert verder aan en er valt korrelsneeuw. En daar doemt onze redding op in de vorm van Paddy Wheelan’s Irish Pub. We bestellen ons rap een pint of Guinness en genieten 🙂 Het is ondertussen donker geworden en we besluiten om hier meteen voor avond te eten. De keuze valt op Irish Stew (B) en een mixed BBQ van de chef (F). Alles heel lekker en schappelijk geprijsd. Chapeau.

Daarna doen we nog een poging om onze verkenning verder te zetten maar de onaangename koude wind drijft ons algauw terug naar het hotel. Daar relaxen we nog wat, checken mail en WhatsApp en genieten nog van een Jamesons uit de minibar. Al bij al een interessante eerste dag van onze citytrip.

Dinsdag 31 oktober 2017
Redelijk goed geslapen. Rond 7u staan we op en douchen. Daarna gaan we naar de parterre voor een mooi verzorgd buffet ontbijt. Er is volop keuze uit warm en koud. Alles erop en eraan. Heel lekker.

Om 8u vertrekken we voor een eerste wandeling uit onze Merian Live reisgids door de oude stad. We starten in de Pils iela (Kasteelstraat) waar we het mooi gerestaureerde 16de eeuwse kasteel bewonderen, de huidige verblijfplaats van de Letse president. Eeuwen lang was het echter de verblijfplaats van vreemde heersers die op weinig sympathie van de lokale bevolking konden rekenen. We stappen verder naar de Beurs van Riga aan het indrukwekkende Dom plein. De facade is prachtig en doet heel Venetiaans aan. Binnenin vind je het kunstmuseum. Het plein wordt gedomineerd door de imposante dom van Maria dat plaats biedt aan 5000 mensen.

Het mooie beeld van de Bremer Stadsmuzikanten bij de Sint Petruskerk is een geschenk van de Hanzestad Bremen aan haar zusterstad Riga.We maken even een ommetje langs de neogotische Groot en Klein Gilde. We bewonderen ook de jugendstil gevels. Op het fameuze Kattenhuis staan boven op het dak 2 katten. Deze stonden oorspronkelijk met hun opgeheven staart naar de Groot Gilde omdat de eigenaar niet werd toegelaten. Na een lang juridisch geschil mochten de katten blijven maar moesten ze worden omgedraaid. We lopen verder door de Skunu iela en Skarnu iela (Slagerssteeg) naar de Sint Gregorius kerk die tegenwoordig het museum voor toegepaste kunst huisvest. Even verder komen we aan de Sint Petrus kerk waar een mooi beeld staat van de Bremer stadsmuzikanten, een geschenk van de Hanzestad Bremen aan haar zusterstad. Je kan op de wat vreemde toren met de lift naar het uitzichtplatform (72m) waar je een mooi uitzicht hebt op de oude stadskern en omgeving.

Om 9u30 stappen we op de Hop On Hop Off dubbeldek bus aan het Bezettingsmuseum met het standbeeld van de Letse scherpschutters. Het traject bestaat uit 3 delen : het Oude Riga (rood), het Nieuwe Riga (blauw) en het Historische Riga (oranje). We blijven het volledige traject op de bus, kwestie van een overzicht te hebben wat er allemaal te bekijken valt. We luisteren naar de boeiende uitleg via de hoofdtelefoon en nemen heel wat foto’s vanop het bovendek van de bus. Daarna strekken we even de benen op de Akmens brug. Van hier hebben we een goed zicht op de Dougava rivier met in de verte de imposante televisietoren , die met zijn 368.5 m de hoogste is van Europa. We zien verder nog de futuristische Nationale Bibliotheek van Letland, het markante SwissAir torengebouw en de Vansu brug die op een zeilschip lijkt.

De erewacht aan het Letse vrijheidsmonument. Er worden regelmatig bloemen neergelegd als herinnering aan de Letten die tijdens het Sovjetregime werden gedeporteerd.Er staat heel veel wind en dat drijft ons terug naar de bus. Deze keer stappen we af aan de Buskruittoren. Hier werd in de 17de eeuw het buskruit opgeslagen. Tegenwoordig huist hier het oorlogsmuseum. Er vlak naast liggen de gerestaureerde 18de eeuwse barakken van de Zweedse soldaten. Dit is het langste gebouw in oud Riga. Nu zijn hier vooral restaurants en bars. We klimmen nu op de Basteja heuvel gelegen in het park rond het kanaal. We zakken af naar het Vrijheidsmonument. Op de 42m hoge obilisk houdt het Letse meisje Milda 3 sterren in de lucht, die symbool staan voor de 3 regio’s van Letland. Voor de Letten is dit monument heel belangrijk. Het was een populair trefpunt voor bijeenkomsten en demonstraties tijdens de Sovjet bezetting. We wandelen verder naar de orthodoxe kathedraal van de Geboorte van Christus. Het gebouw in Neo Byzantijnse stijl heeft 5 koepels en binnenin zijn mooie iconen en wandschilderingen.

We hoppen terug op de bus en stappen even verder terug af in het Art Nouveau gedeelte van het Nieuwe Riga. Hier vergapen we ons aan de prachtige gevels van de Alberta straat en omgeving. Er is hier ook een klein Jugendstil museum in de voormalige woning van de Letse schilder en dichter Konstantins Peksens. Ondertussen is het etenstijd geworden en dat doen we in The Flying Frog Café. We genieten van een lekkere zeevruchten paella (F) en een pasta met gerookt spek, tomaten en kaassaus (B) doorgespoeld met een lokale halve liter. Heel lekker. We kunnen er weer tegen.

Bernard aan het Zegemonument dat in 1985 door de Russen werd gebouwd als tegengewicht op het populaire Letse Vrijheidsmonument aan de overkant van de rivier. Dat zorgt nog altijd voor wrevel tussen Letten en Russen.We stappen terug op de bus naar onze volgende bestemming : het Zegepark in het Historische Riga. We genieten van de prachtige wandeling in een uitbundige zon door het park. In de verte zien we reeds het bombastische Zegemonument dat in 1985 door de Sovjets werd geplaatst ter herdenking aan de overwinning tijdens de Tweede Wereldoorlog en als tegenhanger van het Letse Vrijheidsbeeld aan de overkant van de rivier. Op 9 mei verzamelen de Russische bewoners hier om de overwinning te herdenken; de Letse bevolking reageert wat allergisch op die herdenking aan de Sovjet bezetting. We wandelen verder naar de zilveren Nationale Bibliotheek van Letland, die de bijnaam ‘Lichtkasteel’ kreeg. Bij de in gebruik name in 2014 werden de ruim 8 miljoen boeken van diverse plaatsen in Riga via een menselijke ketting verhuisd naar dit nieuwe gebouw.

Panorama vanaf het uitzichtsplatform van de Sint Petruskerk op de Moskowse voorstad. Vlnr de Academie der Wetenschappen, de Centrale Markt in de voormalige zeppelin hangaars, de rivier Daugava en de markante televisietoren.We wandelen terug over de Akmens brug naar de oude stad. We kopen een ticket in de Sint Petrus kerk voor de lift naar het uitzichtplatform (9 € pp). 2 trappen en een lift van 4 verdiepingen brengen ons naar een prachtig uitzicht op Riga en omgeving. De zon schijnt maar de snijdende wind maakt het bijtend koud. Nadat de foto’s gemaakt zijn besluiten we terug te keren naar het hotel. Op onze weg terug spotten we nog een Guinness pub die niet op onze Guinness in Riga kaart staat : Victory Pub. Er zijn weinig klanten, de muziek staat veel te hard en de sfeer is ondermaats. We drinken onze pint rap op en vertrekken. Die zien ons nooit meer … terug.

We keren terug naar het hotel en na wat uitgerust te hebben vertrekken we op zoek naar ons avondeten. Deze keer valt de keuze op Key to Riga, gekend voor zijn typisch Letse keuken. We nemen beiden een hartige zuring soep met hardgekookt ei en knoflookbrood als voorgerecht en een zalm steak met hazelnoten in roomsaus als hoofdgerecht. We spoelen door met een Zuid Afrikaanse Hazy View witte wijn. Die kennen we al van vroeger. Voldaan maken we nog een ommetje alvorens terug te keren naar het hotel. Overal lopen verklede kinderen rond. Halloween wordt hier blijkbaar ook gevierd. Al bij al een geslaagde dag.

Woensdag 1 november 2017
Vroeg wakker deze morgen. Bernard blijkbaar ook. Hij staat als eerste op om zich te douchen. Als we buiten kijken ziet het er niet goed uit. Het is zwaar bewolkt en het regent licht. Na het gebruikelijke zeer verzorgde ontbijt trekken we onze wandelschoenen aan, halen de paraplu boven en starten onze ochtendwandeling door de oude stad.

Het indrukwekkende astronomische uurwerk op de facade van het Zwarthoofdenhuis toont de dierenriem, de maanfasen, de tijd en de datum.Op het Raadhuisplein zijn ze de stellingen aan het Zwarthoofdenhuis aan het afbreken. Hier is 1 november geen feestdag en wordt er normaal gewerkt. De Zwarthoofden waren een invloedrijke gilde die overwegend bestond uit ongetrouwde kooplieden. Ze organiseerden feesten, carnaval optochten en stonden in voor de verdediging van de stad. Het indrukwekkende astronomische uurwerk op de facade toont de dierenriem, de maanfasen, de tijd en de datum. We wandelen nog even langs het kanaal in de omgeving van de Nationale Opera. Dan wordt het tijd om ons naar het Bezettingsmuseum te begeven voor onze tweede dag Hop On Hop Off.

Het blijft maar voort miezeren en we zitten het volledige parcours nog eens uit op de bus. Op het einde houd het eindelijk op met regenen en we stappen af aan het station. We lopen eerst onder de treinviaduct naar de Moskouse voorstad. We wandelen richting Academie der Wetenschappen dat huist in een typisch Russisch gebouw in ‘suikerbakkersstijl’.  Het lijkt inderdaad wat op een reusachtige taart. We betalen 5€ pp om met de lift naar de 15de verdieping te gaan. Daarna volgen nog wat trappen naar de 17de verdieping waar het uitkijkplatform is. Dit is heel wat hoger dan de uitkijk op de Sint Petrus kerk. Jammer dat het zo bewolkt is, gisteren moet dit hier prachtig geweest zijn.

Buiten aan de voormalige zeppelin hangaars van de centrale markt worden naast groenten en fruit ook mooie bloemen en bloemstukken te koop aangeboden.We wandelen nu naar de Centrale Markt. In vier voormalige Zeppelin hangaars worden hier vlees, vis, kaas en groenten aan de man gebracht. Rond de overdekte hangaars zijn er buiten nog allerlei standjes waar nog groeten en fruit worden verkocht. Ook is er een uitgebreide sectie met vele kleurrijke bloemen en kunstig gemaakte bloemstukken. Verder zien we nog vele kleren en lederwaren tegen onwaarschijnlijk lage prijzen. Namaak ?

De rode bakstenen pakhuizen van Spikeri werden onder impuls van UNESCO van de ondergang gered. Nu vindt de jonge cultuurscene hier een onderkomen.Er vlak bij liggen de deels gerestaureerde rode bakstenen pakhuizen Spikeri. Hier heeft zich de jonge cultuur scene van Riga gevestigd. Deze typische baksteenhuizen werden door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Dat was de impuls om de vervallen buurt te restaureren en een nieuwe bestemming te geven. Het is tijd om iets te gaan eten. We keren terug richting station naar Cili Pizza in het Stockmann winkelcentrum. Bij een halve liter lokaal bier eten we een pizza Quadro Stagione (F) en een kaas snack (B). Daarna gaan we buiten wachten op de volgende bus die maar niet wil komen. Uiteindelijk komt hij toch aan met 45 minuten vertraging. Het is ondertussen weer licht beginnen regenen.

Zoals in vele steden vind je langs het kanaal een brug met hangsloten die verliefde koppeltjes hier achterlieten.We stappen af aan het Kronovalda Park en wandelen langs het Nationaal Theater van Letland. We volgen het kanaal door het park richting Nationale Opera. Dan wordt het stilaan tijd voor onze Guinness. We gaan op zoek naar Maloney’s Pub van onze Guinness in Riga kaart. Die blijkt dus niet meer te bestaan. Bummer 🙁 Dan maar een tweede poging naar Donegan’s Pub. Die is er wel nog en bovendien open. We bestellen ons rap een pint en genieten. We volgen ondertussen nog wat vrouwen basketbal op één van de vele schermen. Daarna keren we terug naar het hotel om nog wat te relaxen.

We vertrekken rond 19u terug naar de oude stad op zoek naar ons avondeten. Het is opgehouden met regenen. De keuze valt op Melna Bite. We nemen beiden een hartige tomatensoep met groeten, bonen, kaas en pesto. Als hoofdgerecht traag gekookte stierenwangen in de rode wijn met puree (B) en varkensmedaillonnetjes met pasta, spinazie en champignons (F). We spoelen het door met een Valpolicella rode wijn uit Verona. Lekker en zijn 74,30€ waard. Daarna maken we nog een avondwandeling en keren via een omweg terug naar ons hotel. Toch nog best een geslaagd einde van een ietwat sombere dag.

Donderdag 2 november 2017
Redelijk goed geslapen met een onderbreking terwijl Bernard een bos aan het omzagen was 😉 Rond 7u opgestaan en na de douche gaan we vroeg eten. Het is nog heel kalm in de ontbijtzaal. We genieten op het gemak van het ontstekende ontbijt; er zijn zelfs zalm toostjes vandaag. Lekker. Daarna bekijken we onze opties voor vandaag. Daar er nogal wat regen voorspeld wordt spelen we op veilig. We gaan voor het Bezettingsmuseum in de voormiddag, gevolgd door een lunch in Donegan’s Pub. In de namiddag staat dan het Spoorwegmuseum gepland aan de overkant van de rivier.

Bernard zonder schaakpartner en schaakstukken in de tuin van Wöhrmann. Het weer zal er wel voor iets tussenzitten.Zo gezegd, zo gedaan. We vertrekken rond 8u30, na eerst nog een tafel gereserveerd te hebben in het panoramisch restaurant van ons hotel. We kunnen morgen toch niet vertrekken zonder eerst eens de lokale keuken te hebben geproefd. Het is reeds licht aan het motregenen en de lucht is grijs en mistig. Dat belooft niet veel goeds. We wandelen eerst naar de tuin van Wöhrmann. In dit populaire park is er een kleine concerthal waar regelmatig muziek wordt gemaakt en lezingen worden gehouden. Op de banken in het park wordt geschaakt bij goed weer. In het midden van een mooie rozentuin staat een obelisk ter ere van de gulle schenker van deze tuin aan de stad : de weduwe Anna Gertrude Wöhrmann.

Als het 10u begint te naderen wandelen we richting Bezettingsmuseum. Daar aangekomen zien we dat het pas om 11u opengaat. Bummer 🙁 We besluiten dan maar om onze museumbezoeken om te wisselen. We zetten de wandeling naar de overkant van de Daugava rivier in. Het begint ondertussen harder te regenen en kunnen onze paraplu goed gebruiken.

In het spoorwegmuseum zijn heel wat interactieve displays te vinden. Hier kun je zelf een bericht invoeren die dan omgezet wordt in morse.Het spoorwegmuseum is gelukkig wel om 10u open gegaan. Na het betalen van de 2.5€ toegang bekijken we eerst de tentoonstelling van allerlei oude gebruiksvoorwerpen. Er is onder andere een interessante voorstelling over het meer dan 200 jaar gebruikte systeem om treinbotsingen te vermijden. Het van oorsprong Britse systeem werkt met het doorgeven van een baton (stok), heel vergelijkbaar met de 4x 100m estafette sprint nummers. Verder zijn er prachtige miniatuurtjes van stationsgebouwen. Het geheel is heel educatief gericht en dat is waarschijnlijk ook de reden dat er een klas leerlingen met hun juffen aanwezig was. In een andere zaal zien we een uitgebreide modelspoorbaan. Er staat ook een volledig gerestaureerde smalspoor stoomtrein, met een interessante documentaire over de geschiedenis en restauratie van deze trein. Verder zien we ook heel wat oude uniformen, controlekasten, telefoon installaties, …

Buiten het spoorwegmuseum staan heel wat locomotieven opgesteld. De meeste zijn van Sovjet makelij; deze is een electrisch exemplaar met de beeltenis van Lenin vooraan.De grootste verzameling locomotieven is echter buiten te vinden. Een aantal stoom-, diesel- en elektrische locomotieven en treinstellen staan broederlijk naast elkaar. Velen zijn van Russische makelij; één heeft zelfs de beeltenis van Lenin vooraan. Ondertussen is het middag geworden en we steken terug de rivier over voor de lunch in Donegan’s Pub. Er zit reeds heel wat volk, maar daar krijgen we te horen dat de keuken gesloten is. Blijkbaar doen ze enkel ontbijt. Dubbele bummer 🙁 We besluiten dan maar terug naar Paddy Wheelan’s Irish Pub te gaan. Daar is het heel druk en veel van de gasten zijn aan het eten. Yes! We vinden nog een plaatsje helemaal achterin de pub en wachten geduldig op bediening. Het is duidelijk het middag rush uur en het duurt lang voor we onze Guinness kunnen bestellen. Uit het menu kiezen we voor een zalm spies (B) en een Fish and Chips (F). Na nog ruim een kwartier krijgen we eindelijk ons eten. Heel lekker en ruime porties. Gelukkig hadden we onze Guinness reeds vroeger gekregen 🙂

In het Bezettingsmuseum krijgen we een mooi multimedia overzicht van de bezetting van Letland door de Russen, gevolgd door de nazi’s tijdens WOII en daarna terug de Russen.We rekenen af en trekken nu naar het Bezettingsmuseum. Het regent nog steeds goed door. De toegang tot het museum is gratis maar er wordt gevraagd om een donatie te doen bij het verlaten van het museum. De bezetting van Letland door de Russen, gevolgd door de nazi’s tijdens WOII en daarna terug de Russen, wordt mooi gedocumenteerd door fotomateriaal, teksten en video (in meerdere talen). Heel leerrijk om te zien dat de Letten zelf onder de bezetting nooit hun drang naar onafhankelijkheid verloren hebben. We droppen 5€ in de donatiebus en vertrekken.

Buiten regent het nog steeds en we keren wat vroeger dan gepland terug naar het hotel voor een lange siësta. Voor we gaan eten in het hotel nemen we nog vlug een douche om ons te verfrissen. Het gloednieuwe restaurant op de vijfde verdieping biedt inderdaad een mooi panorama op de ons omringende torens van Riga. Alleen is er vanavond nogal wat mist. We wisselen onze bons voor een welkom drink uit voor een glas chardonnay en bestuderen ondertussen het menu. Bernard gaat voor octopus confit als voorgerecht en Atlantische tarbot als hoofdgerecht. Ik ga voor de geitenkaas terrine en de gegrilde tonijn. We spoelen dit door met een Chileense Chardonnay. Ruime porties en heel lekker. Er is geen plaats meer voor een dessert 😉 We rekenen af en trekken ons terug op onze kamer. Geen wandeling vanavond, dat hebben we reeds overvloedig gedaan vandaag.

Vrijdag 3 november 2017
We staan rond 7u15 op. Na de douche gaan we ontbijten. In tegenstelling tot de voorbijgaande dagen is er reeds heel wat volk in de ontbijtzaal. Na het weeral lekkere ontbijt gaan we terug naar de kamer en pakken onze valies. We checken uit en betalen onze kosten van de minibar (20€ ofte 4 Jameson’s). We laten onze bagage achter aan de receptie en vertrekken voor een laatste wandeling door de stad.

De mooist gerestaureerde houten huizen van Riga vind je terug in de Timmermanstraat dicht bij de evangelische Sint Paulus kerk even ten noorden van het station.Dit keer gaat het naar het ‘houten Riga’,  een buurt even ten noorden van het station dat gekend is voor zijn vele houten huizen. We lopen eerst nog even het station zelf binnen waar het heel druk is. We zetten onze weg verder door de Avotu iela waar we reeds vele houten huizen zien, die zich meestal in erbarmelijke staat bevinden. In de Murnieku iela (Timmerman straat) dicht bij de evangelische Sint Paulus kerk zijn er echter al heel wat gerestaureerd en deze straat oogt inderdaad wel apart. Op het einde van de straat staat een bronzen monument van de schoorsteenveger en de metselaar (en niet de timmerman zoal vermeld staat in de Merian Live! reisgids). Hier zouden veel foto’s genomen worden met jonge bruidsparen.

We zakken af naar de tuin van Wöhrmann waar we even verpozen op een bank aan het speelpleintje. Dit is druk bezocht door een peuterklasje met hun juffen. Het kleine grut is goed ingepakt en amuseert zich geweldig. Daarna gaan we nog even naar de rozentuin met de obelisk ter ere van de weduwe Wöhrmann die deze tuin schonk aan de stad. We wandelen verder richting oude stad. We willen nog even de Dom kathedraal van binnen bekijken.

Het imposante orgel uit 1884 met zijn 6700 pijpen produceert een overweldigende klank. Orgelspelers van over de hele wereld geven hier concerten.We betalen 3€ pp en zien het sobere interieur van de Dom, wel met veel houtsnijwerk en mooie brandramen. Het indrukwekkende orgel is deels onzichtbaar wegens restauratie. We merken ook dat de centrale pilaren en de koepel met metalen bouten en spanten verstevigd zijn. Blijkbaar is de kathedraal toch niet zo stevig gebouwd. We bezoeken ook nog even de kloostertuin, waar een joelende bende kleuters en peuters zich uitleven. Het leven is toch prachtig op die leeftijd. In de galerij rond de kloostertuin vinden we nog allerlei artefacten van stenen sculpturen tot oude kanonnen en kanonskogels.

In de kloostertuin van de Dom leeft het kleine grut zich uit. Het leven is toch mooi op deze leeftijd :-)Daarna is het tijd om te gaan eten. We willen nog een laatste Guinness voor we naar huis gaan en dus gaat het richting Paddy Wheelan’s Irish Pub. We zijn deze keer voor de middag drukte en er is nog ruim plaats. We bestellen ons een Fish and Chips (B) en een gevulde kippenborst met spek en geglazeerde groentjes (F) en uiteraard de pint(s) of Guinness, elk 2 stuks deze keer. Op één been kan je niet blijven staan 🙂 Daarna rekenen we af en keren terug naar het hotel. We recupereren onze bagage en bestellen een taxi naar de luchthaven. Deze komt enige tijd later aan en de Baltic Taxi brengt ons in geen tijd op onze bestemming tegen de standaard tarief van 15€. We geven er 20.

We vliegen bij de ondergaande zon met een AirBaltic propeller vliegtuig veilig terug naar huis. Het is mooi geweest :-)Daarna relaxen we nog wat in de vertrekhal tot het tijd is om door de controles te gaan. Daar moet Bernard één van zijn aanstekers afgeven, dat is inderdaad een gevaarlijk wapen. Geen nood, hij heeft nog een reserve. Dan moeten we nog een tijdje wachten aan gate C2. We kopen nog 2 sloffen sigaretten voor Bernard, die zijn hier de helft goedkoper als in België. We stappen dan op een wat kleiner vliegtuig met propellers, maximum 80 passagiers. We vertrekken op tijd en de vlucht verloopt kalm en zonder turbulentie. We komen een 10 tal minuten vroeger dan gepland aan in Brussel en na even wachten in de aankomsthal worden we opgepikt door onze taxi. Het is druk op de autostrade; op de ring is er wat file maar die valt nogal mee. De vakantie periode zal hier wel voor iets tussen zitten. We nemen rond 20u afscheid van onze taxichauffeur en daarna brengt Bernard me terug naar Ingelmunster. Home Sweet Home 🙂

The post Riga appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/riga/feed/ 4
Vogezen http://www.effevee.be/wp/vogezen/ http://www.effevee.be/wp/vogezen/#respond Sun, 01 Oct 2017 17:54:11 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5821 Van 20 tot 24 september 2017 mocht ik, wegens het afhaken van Ollie, begeleider spelen van Tsopin Deskreve, een groepje fietsfanaten bestaande uit Simon, Peter, Ludovic, Eddy, David en Lindsey op hun jaarlijkse fietsavontuur. Dit keer ging het richting Vogezen waar een aantal tot de verbeelding sprekende cols werden bedwongen. Waaronder de drie bekendste : […]

The post Vogezen appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Tsopin Deskreve in de VogezenVan 20 tot 24 september 2017 mocht ik, wegens het afhaken van Ollie, begeleider spelen van Tsopin Deskreve, een groepje fietsfanaten bestaande uit Simon, Peter, Ludovic, Eddy, David en Lindsey op hun jaarlijkse fietsavontuur. Dit keer ging het richting Vogezen waar een aantal tot de verbeelding sprekende cols werden bedwongen. Waaronder de drie bekendste : Petit Ballon, Grand Ballon en Ballon d’Alsace. Ondergetekende volgde met de auto hun exploten en was blij dat hij zelf niet op de fiets zat 😉

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be] Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Reisverslag

Trajecten en statistieken

Camping Les Bouleaux, RanspachAlle ritten zijn lussen met start en aankomst in Camping Les Bouleaux in Ranspach. Niet iedereen heeft alle ritten gedaan, Simon was zijn fiets schoenen vergeten en moest forfait geven voor het losrij klimmetje. Lindsey en Ludovic hebben de Platzerwasel van rit 2 aan zich laten voorbij gaan; het was dan ook reeds vrij laat in de namiddag van deze zeer zware rit. Simon en Peter hadden de laatste dag nog energie over en verkozen de Ballon d’Alsace Zwaar (is de lichte versie plus een extra col) boven de Ballon d’Alsace Licht. Chapeau gasten 🙂

Rit # Traject Afstand (km) Stijgen (m) Wie
1 Losrij klimmetje 17,1 419 Peter, Ludovic, Eddy, David, Lindsey
2 Hohneck – Petit Ballon – Platzerwasel 115,5 2712 Simon, Peter, Ludovic*, Eddy, David, Lindsey*
3 Schlucht – Grand Ballon 80,8 1593 Simon, Peter, Ludovic, Eddy, David, Lindsey
4a Ballon d’Alsace Licht 90,6 1803 Ludovic, Eddy, David, Lindsey
4b Ballon d’Alsace Zwaar 111,2 2276 Simon, Peter
Totaal   304,0 6527  
    324,6 7000  
Woensdag 20 september 2017 - Heenreis ~ Traject Losrij klimmetje
Het is nog donker als Lindsey mij komt oppikken. De bagage wordt in de koffer naast de fiets gedumpt en we rijden richting Kortrijk om David te gaan ophalen. We bellen aan en worden hartelijk begroet door David en zijn familie. De bagage wordt in de auto gestouwd, de fiets wordt op het fietsrek geplaatst en na een laatste afscheid rijden we naar de parking Cowboy Henk, ons rendez vous punt. Wij zijn nog de eersten. Even later komt Peter aan en we bewonderen zijn nieuwe auto en dito fiets. Even later komen ook Ludovic en schoonvader Eddy toe. En Simon arriveert als laatste. Zijn bagage wordt in de auto van Peter geladen en de fiets op het fietsrek geplaatst. Daarna zijn we klaar om via de de Autoroute de Wallonie naar Arlon te rijden voor een laatste tankbeurt in België.

David neemt plaats achter het stuur. En we zullen het geweten hebben ;-)David neemt plaats achter het stuur van de wagen van Lindsey en we zijn al gauw op weg … om even later te beseffen dat de auto gps ons over Brussel wil sturen. We nemen de afrit van Waregem en keren terug op onze stappen. Ondertussen krijgen we berichten van de 2 andere wagens waar wij zitten. Na de uitleg spreken we af om te stoppen in Spy. Het is een prachtige ochtend en over het heuvelende landschap schijnt een stralend zonnetje die de resten van de nevels langzaam opruimt.

We komen als laatste aan in Spy en worden lachend onthaald over onze valse start. Na een toilet stop kopen we ons een koffie en croissant/chocolade koek als laat ontbijt. Vervolgens trekken we verder richting Luxemburg. We volgen de Waze GPS route en zijn even later terug de anderen kwijt, tot hun grote hilariteit. We komen tenslotte allemaal terug samen aan het Total tankstation even buiten Aarlen. Daar worden de wagens volgetankt en de weg verder gezet door Luxemburg. We steken de grens over en het gaat verder richting Metz en Nancy.

Simon in volle koerstenue maar zonder zijn schoenen die nog thuis staan ;-)Onderweg stoppen we rond 13u nog even in de Aire de l’Obrion voor een sandwich / panini en een frisdrank om de kleine honger te stillen. Daarna gaat het verder en al gauw komen de Vogezen in zicht. We rijden door een prachtig landschap en rond 16u komen we aan in Camping Les Bouleaux in Ranspach, onze standplaats voor de volgende 5 dagen. Er zijn 2 chalets geboekt en Simon gaat met de bazin mee in het golfkarretje voor de inspectie en de meteropname. Na wat aarzeling over wie waar gaat slapen wordt de beslissing genomen : ondergetekende, David en Lindsey in de eco chalet (zonder tv) en de anderen in de nieuwere chalet. We installeren ons rap. Er wordt een pot gelegd van 100 € per persoon en Peter, Simon, David en Lindsey gaan shoppen in de Super U.

Het losrij klimmetje om de stramme benen wat soepel te maken na de heenreis.Daarna maakt iedereen zich klaar voor het losrij klimmetje. Dan komt Simon tot de verbijsterende vaststelling dat hij zijn fietsschoenen is vergeten. Nu kunnen wij eens hartelijk lachen 😉 Na wat Googlen wordt besloten dat Simon en ik naar de Decathlon van Mulhouse gaan shoppen voor een paar nieuwe fietsschoenen. De fiets van Simon gaat op het fietsrek van de auto van Ludovic en even later zijn we op weg. De anderen beginnen aan hun losrij klimmetje. We rijden richting Mulhouse als we onderweg in Saint Amarin een fietsenwinkel tegenkomen. Jammer genoeg blijkt de keuze aan fietsschoenen heel beperkt en moeten we noodgedwongen verder rijden naar de Decathlon. Daar worden na wat passen en meten de juiste fietsschoenen en bijhorende plaatjes gevonden en zijn we even later op terugweg naar Ranspach. Ondertussen monteert Simon de plaatjes op zijn schoenen en stapt uit om met de fiets langs het water alsnog wat los te rijden.

Na de lekkere spaghetti à la Simon en de afwas keuvelen we nog even na over de plannen voor morgen.Ik rij terug naar de camping. Iedereen is ondertussen terug van het losrij ritje en na de nodige verfrissing beginnen we zonder Simon aan de bereiding van de Spaghetti à la Simon. De groenten worden gesneden en gestoofd. Ondertussen genieten we van een lekker glaasje rode wijn (bedankt Eddy). Dan komt ook Simon binnen gevallen van zijn ritje langs het water en neemt de bereiding verder over. Drie verschillende spaghetti sausen worden aan de groenten toegevoegd, alsook de nodige Zuid Afrikaanse rode wijn uit brik, die wat over tijd is (bedankt Simon). Rond 21u30 kunnen we aan tafel en iedereen smult van de spaghetti. Lekker. Na het eten wordt volop gediscussieerd over de rit die morgen zal gedaan worden, ondertussen genietend van de kartonnen doos met streekbieren (bedankt Ollie).  De consensus valt op één van de zwaardere ritten met 3 cols : Hohneck – Petit Ballon en Platzerwasel. Het is ondertussen reeds laat en na de afwas trekken David, Lindsey en ik ons terug naar onze eco chalet voor de nodige nachtrust. ’t Zal morgen zwaar worden.

Donderdag 21 september 2017 - Traject Hohneck ~ Petit Ballon ~ Platzerwasel
Ik word vroeg wakker. Het is nog heel stil in onze chalet. Rond 7u15 sta ik op om een douche te nemen. David en Lindsey worden ook stilaan wakker en staan aarzelend op. David heeft beloofd om voor de ontbijtkoeken te zorgen en we gaan met ons gedrieën op zoek naar een bakkerij in de buurt. Even verder in Saint Amarin vallen we binnen in bakkerij/cafetaria  Marion, waar we door de bakkersvrouw met hoge piepstem vriendelijk begroet worden. We nemen croissants, chocoladekoeken, een volkorenbroodje en stokbroden mee voor de lunch van deze middag.

Pas begonnen en Simon heeft reeds gewonnen ;-)Terug op de camping vertrekken we met onze buit naar de chalet van Simon, Peter, Ludovic en Eddy. Eddy is reeds een tijdje op, de anderen nog maar pas. De koffie wordt gezet, de terras tafel binnen gehaald en er wordt lekker ontbeten met croissants en chocoladekoeken.. Daarna gaat iedereen zich klaarmaken voor de zware rit van vandaag. We nemen voor vertrek nog een groepsfoto voor de chalet, laden de provisie, kleren en dranken in de volgauto en vertrekken.

De Hohneck is bedwongen maar de begeleider is spoorloos ;-)De eerste 20 km zijn een “opwarmertje” naar de Col du Bramont (956 m). Daar doen we een eerste fotostop; Simon hangt weer de clown uit en iedereen is goedgemutst. Daarna gaat het verder naar de eerste zware col Hohneck (1341 m). Ik rij met de volgwagen steeds wat vooruit op de groep en wacht hen daarna op. De afslag naar de Hohneck rij ik onbewust straal voorbij en na een abnormaal lange wachttijd in La Schlucht zonder fietsers, krijg ik bericht waar ik uithang. Oeps 🙁 Ik keer rap op mijn stappen terug en vind de groep terug beneden aan de Auberge Le Pied du Hohneck. De truitjes worden terug aangedaan voor de afdaling, de drinkbussen bijgevuld en daar gaan we weer.

Wijds panorama op Petit BallonDe afdaling gaat een stuk sneller en ik heb moeite om de groep bij te houden. In Munster worden de truitjes terug afgedaan voor de beklimming van Petit Ballon. Deze is met zijn 1163 m niet zo hoog maar wel een stuk steiler. Er komt zelfs een stuk krakkemikkige bosweg in voor die niet echt geschikt is voor koersfietsen. Hier neemt Lindsey resoluut het besluit om geen risico te nemen en gooit de fiets op de schouder. Rond 15u is iedereen boven en we nemen onze picknick mee naar de weide waar we een prachtig uitzicht hebben op de omgeving. We worden er zowaar stil van.

Col Platzerwasel. En dan waren ze nog met 4.Lindsey besluit mij gezelschap te houden in de volgwagen. Ze is tevreden met haar prestatie; dat mag ook wel want bij het uploaden van de rit naar Strava blijkt dat ze Queen of de Mountain is, de enige vrouw die deze col heeft opgereden. Proficiat ! De afdaling wordt ingezet, direct gevolgd door een steile beklimming van de Platzerwasel. Het is ondertussen reeds 17u en het begint af te koelen. Ludovic besluit dat het voor hem genoeg is geweest en neemt ook plaats in de volgwagen. We blijven onze 4 dapperen volgen naar de col Platzerwasel. Daarna volgt nog de afdaling van een 30tal km zodat we pas rond 18u30 terug op de camping zijn.

De auto wordt uitgeladen, de fietsers gaan zich verfrissen en na de nodige recup gellekes en aperitieven wordt de elektrische barbecue in gang gestoken, wat ten strengste verboden is op de camping. Who cares. David bakt vakkundig de kalkoenfilets en steaks af, en roostert nog wat van het overgebleven stokbrood van deze middag. Ondertussen aperitieven we verder en bespreken wat de volgende dag op het programma staat. De keuze valt op de Grand Ballon, maar welke van de 3 trajecten ? Deze keer valt het traject Schlucht – Grand Ballon in de prijzen. Het vlees is klaar en we vallen aan. Het smaakt. Eddy, Lindsey en ik doen daarna de afwas; je ziet wie er thuis het beste afgericht is 😉 We drinken tenslotte nog een slaapmuts uit Ollie zijn doos en zoeken daarna ons kaf op. Iedereen kan wel wat slaap gebruiken na deze zware dag.

Vrijdag 22 september 2017 - Traject Schlucht ~ Grand Ballon
Ben weeral vroeg wakker, de macht der gewoonte. Het is nog stil in onze eco chalet. Ik neem rond 7u30 voorzichtig een douche om de anderen niet wakker te maken. Rond 8u begint er wat te bewegen en staan David en Lindsey aarzelend op. De zware zit van gisteren is blijkbaar nog niet helemaal verteerd. We maken ons klaar om ons bakkerinnetje een bezoekje te brengen voor de gebruikelijke croissants, chocoladekoeken en deze keer wat gesneden brood met rozijnen en droge vruchten. Op de terugweg krijgen we een ongeduldig bericht van Ludovic waar we zitten met onze croissants.

Bij aankomst zit iedereen reeds klaar aan tafel en we kunnen direct beginnen ontbijten. Het smaakt, de zon schijnt en iedereen is opgewekt. Na het ontbijt maken de fietsers zich klaar voor de rit; ik pak het eten en de drank in voor de picknick en breng alles naar de auto. Rond 10u kunnen we vertrekken voor de tweede Ballon van de reeks van drie. De eerste 10 km zijn nagenoeg vlak waarna er een 10 km met momenten steile klim volgt naar de top van de Grand Ballon. Daarna volgen nog een 30 km op ongeveer gelijke hoogte om vervolgens geleidelijk af te dalen. In totaal ongeveer 80 km en 1600 hm.

Hoe sterk is de eenzame fietster op weg naar de Grand Ballon.We spreken af aan de voet van de beklimming om de truitjes mee te nemen met de auto. Ik rij rap door langs het traject op zoek naar een winkel. Er moet nog drank en beleg aangekocht worden. Onze voorraad is wat laag. Ik vind een Aldi vlak voor de beklimming en koop het nodige in. Het is echter heel druk in de winkel en moet lang aanschuiven aan de kassa. Als ik verder rij naar de voet van de beklimming blijken de vogels reeds gevlogen. De gasten hebben er zin in en het vlakke stuk is in een recordtempo afgelegd. Ik rij verder en één voor één haal ik onze dapperen in. De warme truien worden in ontvangst genomen. Simon trekt weeral kop en heeft geen tijd om te stoppen; hij gooit zijn trui door het open zijraampje 😉

Toosten met cava op de Grand Ballon.Rond 12u is iedereen boven en kunnen we aan de lunch beginnen. Onder een stralende zon installeren we ons aan de picknicktafel van café/restaurant La Vue des Alpes. De lunch smaakt, de drank halen we in het café. Er wordt zelfs getoost met een fles cava. Het decor is weeral indrukwekkend. Er is geen haast om te vertrekken, de rest van de rit is hoofdzakelijk vlak en daarna dalend. In het café annex souvenirshop wordt gezocht naar de fameuze sleutelhangers, maar die blijken uitverkocht.

Gezellig fietsend op het plateau aan de Grand Ballon.Rond 13u is iedereen voldaan en gaat het rustig verder over het plateau van de Grand Ballon. Gezellig keuvelend en genietend van het fietsen en het mooie landschap. Volgend met de auto heb ik volop de kans om heel wat foto’s van het mooie landschap te nemen. In de omgeving van Schlucht begint de afdaling over de resterende 30 km. Even is er onzekerheid of Eddy en David de juiste afslag hebben genomen; ze rijden namelijk zonder gps. Maar even later zien we ze toch opdagen.

Simon op zoek naar een restaurant voor vanavond.Ik rij verder en ben al gauw de groep kwijt; zij dalen rapper af dan ik kan volgen met de auto. Tot overmaat van ramp begint mijn gps rare kuren te krijgen en stuurt me alle kanten uit; waarschijnlijk wegens de vele bomen verliest hij zijn satellietsignaal. Na overleg met Ludovic via WhatsApp besluit ik blind terug te keren naar de camping. Als ik de weg naar beneden volg zal ik wel ergens uitkomen zeker,  en inderdaad na ettelijke kilometers begin ik mij terug te herkennen en kom rond 16u veilig aan op de camping. Even later komen ook David, Lindsey, Ludovic en Eddy toe. Simon en Peter hebben nog niet genoeg kilometers en hoogtemeters in de benen en besluiten nog een vervolg te breien aan hun rit. Ondertussen zoeken ze in de omgeving naar een geschikt restaurant om deze avond te gaan eten; er zit tenslotte nog heel wat cash in de pot.

We zitten reeds met enkelen aan de vroege aperitief als Simon en Peter terugkomen met het verslag van hun zoektocht. De keuze is gevallen op restaurant La Couronne in Willer-sur-Thur, vanwege de uitgebreide menukaart en de mooie bazin – dixit Simon. Het is nog redelijk vroeg en we gaan met zijn allen eens het overdekte zwembad op de camping uittesten. Het nieuwe zwembad heeft grote schuiframen uitkijkend op het zonneterras in het zuiden. In de zomer moet dat hier heerlijk zijn. Nu zijn we de enigen die zwemmen in het toch wel wat koele 28°water volgens sommigen, voor mij is dat warm genoeg. Heerlijk ontspannend bovendien.

Restaurant La CouronneNa het zwemmen zetten we ons in uitgaanstenue en aperitieven nog wat voor we vertrekken naar het restaurant. We rijden met 2 auto’s naar Willer-sur-Thur en gaan naar binnen. Het is er druk. We krijgen een tafel in de grote zaal en worden bediend door de mooie bazin, die een nogal corpulente matrone blijkt te zijn. Simon heeft er zijn deun in dat hij ons heeft beetgenomen. We bestellen onze aperitief en toosten op de mooie rit. De menukaart wordt bestudeerd en iedereen bestelt naar keuze. Het valt op dat ieder hoofdgerecht in een normale en XL versie te krijgen is. We drinken er de rode huiswijn bij. Iedereen heeft honger en het smaakt. Het eten is lekker en de ambiance zit erin. Sommigen nemen nog een dessertje of een koffie en daarna vertrekken we terug naar de camping.

We drinken nog een slaapmutsje uit Ollie zijn doos en discussiëren ondertussen welke rit van de Ballon d’Alsace we morgen zullen rijden. Het gaat op en af tussen de lichte en zware versie. Zonder echte beslissing gaan we tenslotte uiteen om ons bed op te zoeken. Het was weeral een mooie dag 🙂

Zaterdag 23 september 2017 -  Traject Ballon d'Alsace
De gebruikelijke ochtend routine : als eerste een douche nemen terwijl David en Lindsey nog wat na sluimeren. Uiteindelijk rollen ook zij uit bed en na wat verfrissing gaat het richting ons favoriet bakkerinnetje voor de ontbijtkoeken en broodjes. Als we met onze buit aankomen op de camping op het gebruikelijke uur is het nog verdacht stil in de chalet. De deur is gesloten en de gordijnen zijn nog dicht. We maken wat lawaai en na enkele minuten komt Eddy opendoen. De anderen zitten nog allemaal in hun kaf. We zetten ondertussen de koffie en maken de ontbijttafel klaar. Na een tijdje komen ook de anderen uit hun bed. Ludovic ziet er heel bleek uit; zijn XL hamburger van gisteravond is hem blijkbaar niet bevallen en hij heeft tijdens de nacht geregeld het toilet moeten opzoeken. Oeps.

De ochtendgesprekken gaan over het traject van vandaag, de Ballon d’Alsace licht of zwaar. Uiteindelijk kiezen Simon en Peter voor de zware versie en de anderen voor de lichte. De twee trajecten zijn overlappend tot een stuk na de afdaling van de Ballon d’Alsace, daar rijden Simon en Peter een extra lus met nogal wat klimwerk. Na het ontbijt en de afwas maakt ieder zich klaar voor de rit. Ik pak de lunch in en breng alles naar de auto. Ludovic doet wat extra wc papier mee voor onderweg, moest het nodig zijn en rond 9u gaan we van start.

Aanloop naar de beklimming over verkeersvrije fietspaden; moeilijk voor de volgwagen ;-)De 40 km lange aanloop naar de beklimming van de Ballon d’Alsace is vlak en bevat nogal wat fietsroutes die ontoegankelijk zijn voor auto’s. Ik zal het geweten hebben. Nog maar pas vertrokken probeer ik de groep te volgen op een route verte langs het water, wanneer ik plots twee paaltjes tegenkom die de doorgang versperren. Ik moet noodgedwongen een 300m achteruitrijden over het smalle wegje voor ik kan keren. Pogingen om terug op het traject te geraken stranden regelmatig in wegen waar ik niet door mag of kan met de wagen. Na een tijdje besluit ik om zo goed mogelijk de dichtste hoofdweg te volgen parallel aan het traject.

Beklimming van de Col d'AlsaceOndertussen heeft de groep reeds een grote voorsprong. Ik haal hen tenslotte in op km 20 op het eerste bultje van de dag (469 m). Het is stralend weer en iedereen is goedgemutst. De volgende 20 km verlopen hoofdzakelijk over fietspaden dicht bij de hoofdweg. Het volgen per auto wordt zo iets eenvoudiger. Ik rij geregeld een stukje voor en probeer mij wat verdekt op te stellen om foto’s te maken. Dat lukt maar matig. Op km 40 in Sewen begint het echte klimwerk en zoals steeds neemt Simon resoluut het voortouw. Stelselmatig bouwt hij zijn voorsprong op en wordt gevolgd door Peter, Eddy, David, Ludovic en Lindsey.

Picknick op het terras van Bar des Démineurs op de Col d'AlsaceRond 12u30 is iedereen boven op de Ballon d’Alsace. Het is ondertussen wel frisjes geworden wegens de donkere wolken voor de zon. We verzamelen aan Bar des Démineurs, waar we wat cola en koffie bestellen. David gaat op souvenir jacht en koopt bij gebrekt aan sleutelhangers 2 mooie zakmessen. Terloops vraagt hij aan de baas of we mogen picknicken op het terras buiten. Dat wordt schoorvoetend toegelaten op voorwaarde dat we geen rommel achterlaten. Ondertussen komen er een groepje luidruchtige Hollanders binnen die van het toilet gebruik willen maken. Die worden resoluut naar de overkant van de weg verwezen. We halen de picknick en stillen onze honger. Ludovic is ondertussen aan de beterhand, hij heeft blijkbaar zijn microbe tijdens de beklimming uitgezweet. We maken ons klaar om de afdaling te beginnen. We zien dat de huisbaas rap even komt checken of we de boel proper hebben achtergelaten.

Panorama van Saint-Maurice-sur-Moselle na een venijnig klimmeke.Daarna volgt een rappe afdaling van een 10 km over goed onderhouden wegen; alle bochten zijn voorzien van een gloednieuwe asfaltlaag. Beneden in het dorpje Saint-Maurice-sur-Moselle krijgen we direct een kort maar venijnig klimmetje bij een scherpe bocht naar rechts. Even verder stoppen we voor een prachtig uitzicht op het dorpje. Eén voor één komen de gasten aan met als commentaar : “wat was da jong ?”. Het uitzicht is echter schitterend en na wat genieten wordt de tocht verder gezet. Ik probeer wat vooruit te rijden maar in de omgeving van Bussang volgt het traject terug fietspaden waar ik niet door mag. Ik probeer verderop meermaals terug op de route te geraken, maar mijn pogingen stranden op andere fietspaden of grindwegen naar landerijen. Na het bekijken van mijn opties rest mij alleen nog de mogelijkheid om via de N66 terug te keren naar de camping. Andere parallelle wegen ontbreken.

Ik kom dan ook wat vroeger aan op de camping. Na de auto te hebben uitgeladen kan ik met een Gouden Draak relaxen op het terras. Het is wel wat frisser dan gisteren. Een kleine drie kwartier later komen David, Eddy, Ludovic en Lindsey aan op de camping. En nog even later ook Simon en Peter. Nadat de gasten zich gedoucht hebben komen we allemaal samen om nog wat te aperitieven voor we gaan dineren in het restaurant van de camping. David was daarvoor nog even langs geweest om te reserveren. Iedereen is blij met de goede afloop van de verschillende ritten; geen ongeval of lekke banden en uitstekend weer. Meer moet dat niet zijn 🙂 Ondertussen verneem ik dat Lindsey als Queen of the Mountain in de bloemen is gezet en dat Simon zijn pulle met het laatste beetje isodrank heeft vergeten op de laatste col van de dag.

Simon proeft van zijn Dame Blanche Rond 19u30 gaan we eten. Het restaurant zit goed vol voor een zaterdagavond. En blijkbaar niet alleen met gasten van de camping. Het restaurant heeft een goede reputatie en het is gezellig druk. We bestellen ons een aperitief en toosten op het geslaagde fietsavontuur. Het eten is heel lekker, we genieten. Er is ook nog plaats voor een dessertje. Er worden reeds ballonnetjes opgelaten voor een volgend fietsavontuur. De stemming is opperbest. We vereffenen de rekening en hebben nog een kleinigheid over in onze pot. Daarna gaat het nog naar de chalet om de laatste flessen van Ollie zijn doos te kraken. Die smaken. Als alles op is gaan we met een tevreden gevoel slapen. Het is goed geweest 🙂

Zondag 24 september 2017 - Terugreis
Vanmorgen terug op het normale uur wakker. Ik blijf echter nog wat liggen, er staat immers toch geen rit meer op het programma. Ik sta rond 8u15 op om een douche te nemen. David en Lindsey worden even later ook wakker en we maken ons klaar om afscheid te gaan nemen van ons favoriet bakkerinnetje. Maar we hebben pech, de bakkerij is dicht 🙁 We moeten noodgedwongen even verder onze ontbijtkoeken gaan halen. We keren terug naar de camping en vinden onze vrienden klaar wakker. Ze zijn reeds begonnen aan de grote schoonmaak. We ontbijten met zijn allen nog eens gezellig samen en na de afwas keren we terug naar onze eco chalet.

David met de bazin mee op inspectie van de chalets.Het inpakken gaat rap, het schoonmaken nog rapper. We hebben immers niet veel vuil gemaakt; we zijn slechts in het chalet geweest om te slapen 😉 Alles wordt in de auto geladen en we keren terug naar de receptie. David gaat met de bazin in het golfkarretje mee voor de inspectie van de chalets en de opname van de meterstanden. Eigenaardig genoeg is de verbruikte elektriciteit niet inbegrepen in de prijs. Bij de afrekening blijkt dat er 22 € aan elektriciteit is verbruikt. Daar zal die clandestiene elektrische barbecue wel voor iets tussen zitten 😉 We leggen elk nog 2 € bij in de pot om de rekening te vereffenen en nemen afscheid van de bazin.

Ollie zijn doos is leeg :-(We verzamelen op de parking. Het resterende proviand wordt verdeeld. De doos van Ollie is jammer genoeg leeg en wordt gerecycleerd in de papier en karton container. Rond 9u45 starten we de terugreis.  We hebben afgesproken om samen te komen aan het bekende Total tankstation in Aarlen. Het is stralend zonnig weer en we genieten van het mooie landschap. Het verkeer is matig en we schieten goed op. Rond 12u30 komen we samen aan het tankstation, tanken de wagens vol en strekken nog even de benen. We spreken af om seffens nog eens te stoppen om iets te eten. Het is hier toch al wat drukker, veel Nederlanders en Belgen zijn met hun caravans en mobilhomes op weg naar huis.

Peter en Simon doen nog een extra klimmeke om de wegenwerken te vermijden.We stoppen aan de Aire de Tellin waar we teveel betalen voor onze panini, die bovendien nogal mager uitvalt. We kunnen die wel buiten opeten op aan de picknicktafel in een stralende zon. Algauw vervolgen we onze weg. We schieten goed op tot het verkeer plots sterk begint te vertragen aan de wegenwerken in de buurt van Ciney. Waze waarschuwt voor minstens een half uur file en raad aan om de eerstvolgende afrit te nemen. Peter en Simon volgen die raad op, Ludovic en Eddy niet, en wij als laatste in het konvooi blijven hen volgen. Als we al een tijdje in de werken zitten, gaat het wel heel traag en staan we bij momenten lang stil. Wij beslissen om de afrit naar Ciney te nemen en dan via de N4 terug naar de E411 te rijden even onder Namen. Ludovic rijdt verder. Later vernemen we dat de oorzaak van de opstopping een stomme kijkfile was. Blijkbaar was een auto met caravan lek gereken en had zich naast het rijvak geplaatst om de lekke band te wisselen. Verder passeren we nog de werken rond Bergen maar daar gaat het verkeer vlot.

Peter drinkt er ene op de goede afloop :-)Uiteindelijk komen we in Kortrijk aan rond 16u30 en zetten David af aan huis. Bagage en fiets worden uitgeladen en er wordt hartelijk afscheid genomen. Dan voert Lindsey mij naar huis. We nemen afscheid en horen via WhatsApp dat iedereen ondertussen goed thuis is gekomen. Ludovic was zelfs nog op tijd om Sagan voor de derde keer wereldkampioen te zien worden in het Noorse Bergen. Peter drinkt een afsluiterke en Simon zit nog op dat laatste hellingske van deze middag. David is al aan het trainen voor de Stelvio 2018 ! Kortom iedereen is content. Gasten, een dikke merci dat ik erbij mocht zijn op jullie fietsavontuur 🙂

 

The post Vogezen appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/vogezen/feed/ 0
Ierse Zuidwestkust http://www.effevee.be/wp/ierse-zuidwestkust/ http://www.effevee.be/wp/ierse-zuidwestkust/#comments Fri, 11 Aug 2017 12:40:56 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5634 Van 15 tot 29 juli 2017 fietsen we de 14 daagse Ierse Zuidwestkust tocht van Eigenwijze Reizen. We starten in de gezellige havenstad Cork en volgen de kust zuidwaarts. Onderweg verpozen we in pittoreske stadjes zoals Kinsale, Clonakilty, Skibbereen, Goleen, Bantry, Castletownbere, Kenmare en Killarney. We genieten van de Guinness en de typisch Ierse sfeer […]

The post Ierse Zuidwestkust appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Crookhaven, IerlandVan 15 tot 29 juli 2017 fietsen we de 14 daagse Ierse Zuidwestkust tocht van Eigenwijze Reizen. We starten in de gezellige havenstad Cork en volgen de kust zuidwaarts. Onderweg verpozen we in pittoreske stadjes zoals Kinsale, Clonakilty, Skibbereen, Goleen, Bantry, Castletownbere, Kenmare en Killarney. We genieten van de Guinness en de typisch Ierse sfeer in de vele pubs met live muziek in kleurige dorpjes. We zien steencirkels en hunebedden, stille getuigen van een eeuwenoude cultuur. We rijden door bossen, over heuvels, ruige bergpassen met mooie bergmeren, stille valleien vol weilanden met schapen en koeien, langsheen adembenemende uitzichten op baaien en hoge klippen.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be] Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video

Reisverslag

Trajecten en statistieken

Voor de fietsfanaten volgt hier het overzicht van de verschillende trajecten die wij werkelijk gereden hebben met de afstanden en hoogtemeters. We hebben niet steeds de langste routes genomen en bepaalde zware uitstappen of alternatieve routes bewust vermeden. We laten dit liever over aan het jonge geweld 😉

Rit # Traject Afstand (km) Stijgen (m) Dalen (m)
1 Cork – Kinsale 48 494 436
2 Kinsale – Clonakilty 48 646 659
3 Clonakilty – Skibbereen 54 777 776
4 Rondrit Skibbereen 30 499 489
5 Skibbereen – Goleen 47 954 960
6 Goleen – Bantry 50 691 688
7 Rondrit naar Sheep’s Head 74 772 790
8 Bantry – Castletownbere 55 565 578
9 Rondrit Castletownbere 42 731 730
10 Castletownbere – Kenmare 69 576 577
11 Kenmare – Killarney 49 681 659
12 Rondrit Killarney NP 27 302 302
Totaal   593 7688 7644
Zaterdag 15 juli 2017 : Transfer naar Cork

Op het gemak opgestaan en rond 10u45 naar Bernard gereden. Iets voor tijd komt taxi Dirk aan die ons gezwind naar Lille Europe brengt. We zijn ruim op tijd en kopen ons nog een baguette en frisdrank die we rustig op een bankje verorberen.

TGV station Lille Europe.De TGV naar de luchthaven Parijs CDG is stipt op tijd. We komen aan in terminal 2 en moeten eerst nog met de airport shuttle naar terminal 1. De rijen aan de incheck zijn heel lang en uiteindelijk raken we onze bagage kwijt. Dan gaat het naar de paspoortcontrole waar een nog veel langere rij staat. Het gaat heel traag vooruit. Veel passagiers voor Cork beginnen te panikeren omdat het vertrekuur nabij is. We worden uit de rij vooruit geschoven en na de handbagagecontrole volgt een hectische tocht naar de gate waar we juist op tijd aankomen. We kunnen vlot boarden. Er zijn nog veel lege plaatsen in het vliegtuig en vertrekken pas 20 minuten later als iedereen aan boord is.

Belvedere Lodge B&B even buiten het centrum van Cork.Verder verloopt de vlucht zonder incidenten. In Cork halen we vlot onze bagage op en worden opgewacht door een taxi die ons naar de Belvedere Lodge brengt, een 3 tal km buiten het centrum.

We rijden met dezelfde taxi naar Cycle Scene om onze huurfietsen op te halen. Daar aangekomen blijkt de zaak reeds gesloten te zijn. We bellen onze plaatselijke agent op en die zegt dat de huurfietsen naar de B&B zullen gebracht worden morgenvroeg. Ze hadden nog geprobeerd ons te verwittigen maar waren daar niet in geslaagd. Yes right 🙁

De Belvedere Lodge is een luxueuse B&B met een heel verzorgd ontbijt en mooie kamers.Dan maar terug met de taxi naar de B&B waar we worden ingecheckt door een vriendelijke eigenares die ons meteen wat tips geeft voor het avondeten in het centrum. We kunnen daarheen met bus 221 of te voet. We kiezen voor het laatste om toch nog wat beweging te hebben vandaag en consumeren onze eerste pub food en Guinness. Er zullen er nog veel volgen 😉

Daarna is het reeds 20u30 geworden en wandelen op het gemak terug naar onze B&B waar we ons terugtrekken op de kamer om te relaxen. Al bij al een nogal bewogen dag.

Overnachting : Belvedere Lodge – Tivoli – Cork

Zondag 16 juli 2017 : Cork - Kinsale (48 km - 494 hm)

Weinig geslapen wegens warme kamer die bovendien niet goed verduisterd kon worden. Rond 7u30 een lekker full Irish ontbijt met roerei, tomaat, spek en worstjes.

Onze huurfietsen zijn nog niet toegekomen en we bellen de lokale agent op. Ze bevestigen dat deze onderweg zijn en een kwartier later komt de fietsverhuurder aan met onze fietsen. Na de juiste afstelling en overhandiging van het fietshesje en helm, kunnen we uitchecken en beginnen aan onze rit naar Kinsale.

Daar we een eind uit het centrum zitten moeten we aan de hand van de beschrijving het startpunt van de route vinden. Dat blijkt niet evident en we rijden dan ook nogal wat verkeerd. Uiteindelijk vinden we toch het beginpunt en kunnen we onze route beginnen. Slechts de Garmin Etrex 10 GPS blijkt in staat de route te laden; de Etrix 20 geeft fouten wegens teveel trackpunten op de route. We zullen het dus met de 10 moeten doen, wat nog altijd een stuk makkelijker is dan de soms cryptische beschrijving op papier te volgen 🙂

Oude begraafplaats in Ballyfeard.Het eerst stuk van de route is geheel vlak en loopt langs de rivier Lee en vervolgens over een oude spoorwegbedding. We passeren de dorpen Rochestown, Passage West, Monkstown en rijden verder naar Carrigaline, waar we een sandwich en frisdrank kopen voor een vroege lunch.

In Brownsmills vond in 1601 de slag van Kinsale plaats tussen de Ieren en de Engelsen.Daarna gaat het steil bergop richting Tracton en Ballyfeard met zijn oude begraafplaats. We rijden verder naar Belgooly en Brownsmills waar gedenkborden staan van de slag bij Kinsale (1601) van de Ieren tegen de Engelsen.

We moeten nog een laatste keer steil omhoog naar onze bestemming Kinsale. Voor we onze B&B opzoeken stoppen we eerst even in de Market Pub om er ene te drinken (een Guinness uiteraard) en daarna zakken we af naar de San Antonio B&B, na een valse tussenstop in de Kinsale K B&B waar ze van niks wisten. Oops, kleine misse van ons 😉

Na de nodige verfrissing en wat rust bekijken we met de vriendelijke huisbaas Jimmie wat er zoal te zien is in Kinsale en waar we deze avond kunnen gaan eten.

De vissers kuisen hun vangst in de haven van Kinsale. De meeuwen hopen op een deel van de buit.Vervolgens verkennen we het prachtige Kinsale met zijn smalle straatjes en veelkleurige gevels en pubs. Er zijn overal bloemen en kleuren. Prachtig gewoon.

We wandelen verder langs de haven waar vele jachten voor anker liggen. Het is laag tij. De vissers zijn bezig hun vissen te kuisen en worden omringd door honderden krijsende meeuwen die hun deel van de buit opeisen..

De gezellige Kitty O Sé's pub in Kinsale, waar we dineerden.We gaan vervolgens lunchen in de Kitty O Sé’s. Het wordt een Fish and Chips (F) en een Irish Guinness Stew (B) weggespoeld met een … Guinness 🙂 Na de lunch wandelen we nog wat en fotograferen links en rechts om tenslotte er tenslotte nog ene te drinken in The Greyhound. Het begint aardig af te koelen en we keren terug naar onze B&B. De huisbaas herinnert er ons aan dat we morgen zijn porridge (havermout) kunnen proeven. Ben benieuwd. We kijken nog wat TV; Police Academy nr zoveel. Na het overlopen van de route voor morgen, gaan we slapen.

Overnachting : San Antonio B&B – 1, Friar’s Street – Kinsale

Maandag 17 juli 2017 : Kinsale - Clonakilty (48 km - 646 hm)

Rond 7u opgestaan na een verkwikkende nachtrust. We gaan om 8u30 naar beneden om de huisbaas zijn porridge te proeven. Het zou heel goed zijn voor de fietsers benen schijnt het 🙂 Met wat kaneel en honing erbij is het inderdaad best te vreten. Daarna nemen we nog een traditioneel Iers ontbijt met ei, tomaat, spek, worstjes en toast.

Ringfinnan Garden of Remembrance ter ere van de overleden brandweerlui van de Twin Towers van New York op 9/11/2001.We nemen afscheid van onze joviale huisbaas Jimmie en fietsen Kinsale uit langs de haven. Vandaag zijn er 2 facultatieve lussen in de route. De eerste naar Old Head of Kinsale laten we links liggen. We rijden via de afkorting naar Ballinspittle. Onderweg komen we langs de Ringfinnan Garden of Remembrance, een mooie gedenkplaats aan de overleden brandweerlui van de Twin Towers van New York op 9/11/2001.

De Madonna van Ballinspittle zou in de jaren 80 nogal bewogen hebben. Volgens sommigen een mirakel.We rijden verder richting Clonakilty en passeren langs de Bewogen Madonna van Ballinspittle. In de jaren 80 zou dit madonnabeeld nogal bewogen hebben en sprak men van een mirakel. Dit bracht een stroom van duizenden gelovigen op gang om dit ‘wonder’ te aanschouwen. Maar het beeld werd steeds rustiger en bewoog uiteindelijk niet meer.

We stijgen langs het Garrettstown Forrest en dalen daarna rustig af naar het moerassig gebied langs de Argideen River.

We blijven de rivier volgen en rijden over een dam en een brug Timoleague binnen. Daar bezoeken we de ruïnes van de 13de eeuwse Franciscaanse priorij. We kopen een sandwich en frisdrank in de lokale supermarkt en eten die buiten op een bankje op in een heerlijk zonnetje. Zalig.

Guinness is good for you :-)Daarna vervolgen we de lange route over de klippen richting Clonakilty. We fietsen stijgend en dalend over de kustweg met onderweg prachtige zichten op baaien, golvende heuvels en klippen.

We komen rond 14u30 aan in Clonakilty en gaan eerst onze welverdiende Guinness proeven in een lokale pub. Daarna checken we in in het Emmet Hotel, parkeren onze fietsen binnen en nemen een douche gevolgd door een uitgebreide siësta.

Waterpret aan de fonteinen op Emmet Square in Clonakilty.We verkennen vervolgens het stadje en nemen wat foto’s. Uiteindelijk zijn we het slenteren beu en trekken een pub binnen voor het aperitief (je mag 3 keer raden wat 😉

Daarna keren we terug naar ons Emmet Hotel om te dineren. Bernard neemt Garlic Mushrooms als starter, ik kies voor de Seafood Chowder (een lekkere vissoep) gevolgd door gebakken zalm met frietjes en salade (B) en puree met worteltjes (F). We begieten dit met een jonge Zuid-Afrikaanse Chardonnay. Om af te sluiten nemen we nog een American Coffee. Dat was lekker.

Om de spijsvertering wat op gang te brengen doen we nog een avondwandeling en rond 9u30 trekken we ons terug op de (warme) kamer.

Overnachting : The Emmet Hotel – 2/3 Emmet Square – Maulnaskehy, Clonakilty

Dinsdag 18 juli 2017 : Clonakilty - Skibbereen (54 km - 777 hm)

Na een verkwikkende nachtrust (enkel onderbroken door een paar luidruchtige buren die rond halfeen hun kamer binnen vielen) staan we rond 7u op. Het is bewolkt.

We maken ons klaar voor het ontbijt om 8u waar we een mini Emmet breakfast bestellen; dit is een afgeslankte versie van een full Irish breakfast zonder de black en white pudding (zwarte en witte pens).

Daarna checken we uit en krijgen een rekening gepresenteerd van 126 €. We kijken even naar elkaar en leggen uit dat alles reeds vooraf geboekt en betaald is. We geven het telefoonnummer van onze lokale agent en na een korte babbel vertrekken we zonder betalen uiteraard 🙂

De door een kunstenaar ontworpen richtingaanwijzer in Rathbarry.De eerste helft van de rit is vlak en loopt langs het water en tussen de heuvels naar Rathbarry waar op het kruispunt een kunstige richtingaanwijzer de weg wijst. Daar willen we de lus naar de Galley Head vuurtoren nemen maar jammer genoeg zit deze route blijkbaar niet in de GPS. We doen dan maar een poging om aan de hand van de beschrijving de vuurtoren te vinden, maar dat valt dik tegen. Op den duur besluiten we op onze stappen terug te keren om onze route verder te zetten naar onze bestemming. Jammer.

We komen rond de middag aan in Ross Carberry en kopen een sandwich en een frisdrank in de lokale supermarkt. We rijden nog een stukje door en picknicken even verder langs de weg.

Vanaf nu wordt het zoals de beschrijving zegt best pittig. Korte steile hellingen en dito afdalingen over slecht geasfalteerde karrespoor wegen. Maar de uitzichten zijn wel fantastisch.

De ruïne van een versterkt huis uit 1616 in Coppingers Court.We passeren de ruïnes van een versterkt huis uit 1616 in Coppingers Court. Even verder stoppen we aan de Drombeg Stone Circle, de grootste uit de streek. Typisch aan de steencirkels in Zuidwest Ierland is dat één van de stenen op zijn kant ligt. Achter de steencirkels is ook nog een prehistorische kookplaats.

De Drombeg steencirkel met de enkele platte steen, typisch voor de steencirkels uit deze streek.We dalen nu af naar Glandore met zijn prachtige baai vol zeil- en motorbootjes. De zon is van de partij en de terrasjes zitten overvol. Jammer genoeg geen Guinness te krijgen. We stoppen dan maar even verder langs de weg en eten de rest van onze sandwich op in het zonnetje met een prachtig uitzicht op de baai.

De baai aan Union Hall.We steken de brug over en rijden verder naar Unionhall. Daar steken we de dam over en klimmen een laatste maal richting Skibbereen. Daarna wordt het vlakker en dalen af naar Rineen. We rijden nu over de bewegwijzerde fietsroute n° 1 Skibbereen binnen.

We checken in in de Glencora B&B even buiten het centrum gelegen middenin een prachtige grote tuin. We worden verwelkomd door Ann en haar man Seamus.

Na de douche en een korte siësta trekken we het stadje in. We gaan eerst een Guinness drinken; ongelooflijk maar waar onze eerste vandaag. We flaneren verder door het stadje en rond 18u30 gaan we dineren in het West Cork Hotel, een aanrader volgens de guest informatie van onze B&B. We nemen de special van vandaag : voorgerecht mushroom soup (beiden), hoofdgerecht kalkoen met groentjes en puree (B) en zalm met mosseltjes, groentjes en gratiné (F) en als nagerecht orange cheesecake met ijs. Dit alles wordt doorgespoeld met een uitstekende Australische Chardonnay. En dit alles voor 82€.

Daarna reppen we ons terug naar de B&B want er is onweer op komst. Het dondert reeds vervaarlijk. De regen begint wanneer we juist binnen zijn. Oef.

We zijn wat vroeg, maar het was een lastige dag en kunnen de extra rust dus best gebruiken.

Overnachting : Glencora B&B – Upper Bridge Street – Skibbereen

Woensdag 19 juli 2017 : Rondrit Skibbereen (30 km - 499 hm)

Vandaag opgestaan met zware bewolking en de heuvels verhuld in nevel. Om 8u gaan ontbijten. De vriendelijke gastvrouw Ann brengt een continental breakfast voor Bernard. Ik waag mij aan het zwaardere werk : roerei, tomaat, spek en champignons. Heel lekker.

Er zijn vandaag 2 rondritten voorzien van respectievelijk 27 en 36 km. Wij maken ons vol goede moed klaar voor de eerste lus : een korte rit naar Castletownshend, Castlehaven, Tragumna en terug.

Het 18de eeuwse kasteel Drishane House in Castletownshend gelegen aan een fraaie baai met vissersbootjes en zeiljachten.Onze eerste stop is Castletownshend, een rustig kustdorpje. We bezoeken er de kerk en het 18de eeuwse kasteel Drishane House aan de fraaie baai met vissersbootjes en enkele zeiljachten. De zon breekt ondertussen door en we vervolgen onze weg langs de kust. We worden getrakteerd op vele mooie uitzichten op de zee en de indrukwekkende klippen.

Zicht op de baai van Castlehaven.We ontmoeten Hilde en Louis, nog 2 eigenwijze fietsers uit Mechelen. Ze doen ook de 14 daagse fietstocht. Zij zijn wat ambitieuzer en combineren de 2 lussen van vandaag tot 1 lange rit. Louis wil absoluut Baltimore zien. Wij houden het bescheiden bij de eerste lus.

We rijden verder richting Gokane Point waar de weg terug naar het noorden buigt. Het weer begint terug te verslechteren en nu en dan valt er motregen. We rijden via Tragumna verder en komen terug op de hoofdweg naar Skibbereen.

De baai van Tragumna.De motregen wordt dikker en aan een supermarkt even buiten het centrum bestellen we een warme sandwich en frisdrank om de opkomende honger te stillen. We kopen ons ook nog een aantal blikken Guinness om op onze kamer te consumeren.

We keren terug naar de B&B. De gastvrouw Ann stelt voor om de Tour de France in de guestroom te bekijken, aangezien het teeveetje op onze kamer niet werkt. We doen nogmaals een poging om automatisch de zenders op te zoeken met de auto setup en plots zien we dan toch de Sky TV Guide. Na nog wat zoeken vinden we ook het verslag van de Tour. Oef.

Het is nog 150 km en we doen eerst nog een uitgebreide siësta. We bekijken de laatste 40 km en maken ons daarna klaar om het stadje in te trekken voor het avondeten.

Het markante Church Restaurant in Skibbereen, waar we lekker dineerden.Algauw trekken we een pub binnen om een Guinness aperitief te drinken. Even later komen we terug Hilde en Louis tegen en zij raden het Church Restaurant aan waar ze gisteren zijn gaan eten. Daar gaan we dan ook heen. Dit restaurant is ingericht in een voormalige kerk met nog het originele interieur en mooie brandramen. Heel speciale atmosfeer. We krijgen een tafeltje op het oksaal en bestellen een twee gangen menu : soep van de dag en Chicken Supreme (F) en Fish of the Day (B). We nemen als wijn de Zuid Afrikaanse Hazy View  Chinon Blanc. Die kennen we nog van tijdens het bezoek aan deze wijngaard tijdens onze Zuid-Afrika reis. Dan komen plots ook Hilde en Louis toe en krijgen het tafeltje vlak naast ons. Van toeval gesproken. We wisselen onze wederzijdse reiservaringen uit en genieten ondertussen van het lekkere eten en het mooie interieur.

Daarna nemen we afscheid en keren terug naar onze B&B. We hebben nog een Guinness koel staan als slaapmuts. Al bij al een geslaagde afsluiter van de dag.

Overnachting : Glencora B&B – Upper Bridge Street – Skibbereen

Donderdag 20 juli 2017 : Skibbereen - Goleen (47 km - 954 hm)

We staan op met een aarzelend zonnetje. We gaan rond 8u ontbijten en krijgen weerom een verzorgd warm Iers ontbijt met alles erop en eraan. Bernard gaat voor de full Irish, ik voor roerei met tomaat en zalm. De mussen en roodborstjes zijn buiten ook aan hun ontbijt bezig; op het muurtje liggen broodkruimels die ze gretig oppikken. Ondertussen begint het licht te regenen.

Het kerkhof van Abbeystrowry met een massagraf voor de slachtoffers van de grote hongersnood (1846-1848).We nemen afscheid van onze sympathieke gastvrouw Ann en maken ons klaar voor de relatief makkelijke rit naar Schull en vervolgens verder naar Goleen waar onze B&B ligt. Eerst nemen we nog afscheid van onze charmante gastvrouw en rond 9u15 zijn we onderweg. Via het kerkhof van Abbeystrowry, waar een massagraf voor de slachtoffers van de grote hongersnood (1846-1848) ligt, trekken we de heuvels in. Algauw begint het te regenen en trekken onze regenkledij aan. Het zal niet de laatste keer zijn vandaag.

Het massief van Mount Gabriel (407 m) met een radarstation voor de luchtvaartdienst van de transatlantische vluchten.We rijden door het golvende landschap met prachtige uitzichten over geasfalteerde karrensporen. Rechts in de verte zien we reeds het massief van Mount Gabriel (407 m) opduiken. Op de top ervan is een radarstation voor de luchtvaartdienst van de trans-Atlantische vluchten.

We passeren Ballydehob en komen steeds dichter bij Mount Gabriel. Deze staat beschreven als facultatieve uitstap maar met zijn gemiddeld stijgingspercentage van 9% over 3 km is dit wat te hoog gegrepen voor ons. Het weer is terug omgeslagen en we vermoeden dat het uitzicht boven toch niet zo denderend zal zijn als in de tekst beschreven wordt.

Schull is geliefd door watersporters. Het ligt aan de Roaringwater Bay met zijn "duizend" eilanden.We dalen verder af naar Schull waar we iets na de middag aankomen. We eten een lichte visschotel in een plaatselijke deli en verkennen daarna het stadje. Schull met zijn prachtige baai is zeer gegeerd door watersporters. Het weer slaat terug om en het begint serieus te regenen. We zoeken wat beschutting tegen een hoge gevel.

Als de regen stopt vangen we de laatste etappe aan van de rit naar Goleen. We dalen af naar Toormore Bay en verder richting Goleen. Een paar km voor onze eindbestemming krijgen we nog een fikse plensbui over ons heen, maar algauw komt de zon terug te voorschijn. Als we aankomen bij onze B&B Heron’s Cove zijn we weer bijna droog.

De mini baai aan Heron's Cove bij eb in Goleen.We checken in samen met onze Mechelse fietsgenoten Hilde en Louis, die we onderweg terug opgepikt hebben. We stallen onze fietsen met enige moeite in een piepklein berghok. We hebben een mooie kamer met balkon en een prachtig uitzicht op een mini baai met haventje. Heel mooi. Na de douche en een korte siësta gaan we kort naar het gehucht op zoek naar onze Guinness. Die vinden we in de Oyster Pitt. Het begint ondertussen weer te regenen en de weersvoorspellingen beloven niet veel goeds tot zondag. Dat belooft voor de volgende dagen.

We keren terug naar Heron’s Cove die ook een uitstekend restaurant heeft. We bestellen als voorgerecht groentensoep (F) en eendenleverpastei (B), vervolgens gekookte zalm met groentjes en gratinée als hoofdgerecht. Als wijn nemen we een Franse Chablis. Allemaal heel lekker. We rekenen af en bestellen ons continental breakfast voor morgen. Het normale ontbijt begint pas om 9u.We keren terug naar de kamer en overlopen nog even de rit van morgen. Volgens de beschrijving niet zo lastig maar wel lang. En met de verwachte regen waarschijnlijk toch wel lastig.

Overnachting : The Heron’s Cove – Harbour Road – Goleen

Vrijdag 21 juli 2017 : Goleen - Bantry (50 km - 691 hm)

We staan rond 7u op en het is voorlopig nog zonnig. Daarna is er een korte en hevige plensbui. Dat belooft voor vandaag.

We gaan rond 8u naar beneden voor ons continentaal ontbijt dat reeds klaar staat van de avond ervoor. Onze Mechelse vrienden Hilde en Louis zitten ook reeds aan het ontbijt. Na wat zoeken hebben we onze koffie, sinaasappelsap, cornflakes en toast met confituur. Dit is even wennen na die dagen met de warme Ierse ontbijten.

Barley Cove baai en op het einde Mizen Head, het meest zuidwestelijke punt van Ierland.Rond 9u nemen we afscheid van Heron’s Cove en werpen nog een laatste blik op het charmante plaatsje. We doen nog wat inkopen in het enige winkeltje voor de kleine honger onderweg. Dan is het voorwaarts richting Barley Cove. We rijden langs de kustlijn over heuvelende wegen met mooie panorama’s.

Zicht vanop de kustweg op Dunmanus baai en Sheep's Head schiereiland.De facultatieve uitstap naar Mizen Head (10 km), het meest zuidwestelijke punt van Ierland, slaan we over. We nemen nu de geleidelijk stijgende kustweg met prachtige uitzichten op de Atlantische Oceaan en verder op Dunmanus Bay en Sheep’s  Head schiereiland.

Onderweg begint het licht te druppelen en we doen onze regenkledij terug aan. In Durrus nemen we even een Guinness break in de plaatselijke pub om even te bekomen en slaan een stukje van onze proviand aan.

De imposante torenruïne van Dunmanus Castle, gebouwd door de O'Mahonys clan in de 15de eeuw.Daarna vatten we de resterende 14 km naar Bantry aan over de stijgende en dalende hoofdweg. We worden getrakteerd op het mooie Bantry Bay haventje en na wat relaxen gaan we op zoek naar de Doire Liath B&B, onze stop voor de volgende 2 nachten. We krijgen een kleine kamer met 2 eenpersoonsbedden in elkaars verlengde en een dito kleine badkamer. Geen tv. Dat valt wat tegen. We krijgen wel onmiddellijk koffie met gebak aangeboden door de vriendelijke gastvrouw Thérése.

Het centrum van Bantry.Na de douche en de obligate siësta gaan we het stadje in. We nemen wat foto’s en gaan een aperootje drinken in een plaatselijke pub. Daarna gaan we rond 18u15 naar het O’Connors Seafood restaurant voor het voordelige early bird menu (18-19u). Daar schepen ze ons af met de smoes dat er nu geen plaats is maar dat we binnen 15 min mogen terugkeren. Dan blijkt dat er achteraan in het restaurant een zee van ruimte was. Het was gewoon een lepe truc om ons toch de volle pot te laten betalen. We nemen als voorgerecht een champignonsoep (B) en een seafood chowder (F), gevolgd door een pan gebakken zeebaars met gratiné en groentjes. Als wijn een Franse Chardonnay uit de Loirestreek. Alles heel lekker, maar ze krijgen weg geen tip wegens hun smerige truc.

Rond 20u30 keren we terug naar onze B&B onder een druilerige regen. Daarna relaxen we nog wat op onze kamer alvorens onder dek te gaan.

Overnachting : Doire Liath B&B – Glengarriff Road – Bantry

Zaterdag 22 juli 2017 : Rondrit naar Sheep’s Head (74 km - 772 hm)

We staan rond 7u op en maken ons klaar voor het ontbijt om 8u. Onze vriendelijke gastvrouw Thérése serveert ons een full Irish breakfast. We kunnen wat brandstof gebruiken vandaag voor de lange rit naar Sheep’s Head.

In Durrus volgen we de Sheep's Head route.Daarna beginnen we eraan om 9u. Het is wat bewolkt. Het eerste stuk langs de hoofdweg naar Durrus is saai. Daar aangekomen pauzeren we even en daar komen ook onze Mechelse fietsvrienden Hilde en Louis aangereden. Na een vriendelijke klets vervolgen we onze weg. Het zonnetje is erdoor gekomen. We fietsen nu langs een redelijk vlakke weg langs de kust van Dunmanus Bay.

De Air Disaster Memorial in Akahista voor de 329 slachtoffers van Air India vlucht 192 die in 1985 bij een bomaanslag over zee om het leven kwamen.In Ahakista stoppen we even aan de Air Disaster Memorial. Hier worden de 329 slachtoffers herdacht van Air India vlucht 192 die in 1985 bij een bomaanslag over zee om het leven kwamen.

We rijden naar de uiterste punt van het schiereiland dicht bij Sheep Head’s Café (150m). De weg ernaar toe is behoorlijk steil. We pauzeren even langs de kant en eten en drinken wat. We hebben reeds 37 km op de teller.

Even pauzeren aan het uiterste punt van Sheep's Head schiereiland.Dan keren we terug naar Black Gate House en nemen kort linksaf over de Sheep’s Head Cycleroute die langs de andere kant van het schiereiland loopt. Het gaat nu afwisselend steil op en af en we hebben steeds een prachtig zicht aan onze linkerkant op Bantry Bay en rechts kale heuvels.

De eindeloze weg begint al gauw in de kleren te zitten en rond km 50 loopt mijn ketting eraf. We hebben heel wat moeite om die weer goed te krijgen en houden er een paar vette handen aan over. Die proberen we zo goed als mogelijk te reinigen met wat water en droog gras, wat maar matig lukt.

Zicht op Bantry baai bij de terugweg over de kustweg.We fietsen verder richting Bantry op automatische piloot en op de laatste benzinedampen komen we eindelijk in zicht van het haventje. Alleluia.

Bij het binnenrijden van Bantry rond 16u30 – we zijn dan reeds ruim 7 uur onderweg – stoppen we eerst voor een welverdiende Guinness. God, dat smaakt. Daarna vlug naar de B&B voor een uitgebreide douche en een korte siësta. Gelukkig maakt Bernard mij wakker want ik was vertrokken naar dromenland.

Dan zakken we af naar de stad voor het avondeten. Deze keer een groentensoep (F) en een krabsalade (B), gevolgd door een beefburger met alles erop en eraan. Als wijn een Zuid-Afrikaanse Chardonnay. De burgers blijven half opgegeten op de borden liggen. We hebben beiden weinig honger na de krachtsinspanning van vandaag.

We nemen nog een koffie en keren terug naar de B&B. Daar relaxen we nog wat en gaan al gauw onder dek. Hopelijk zijn we morgen niet al te stijf.

Overnachting : Doire Liath B&B – Glengarriff Road – Bantry

Zondag 23 juli 2017 : Bantry - Castletownbere (55 km - 565 hm)

We staan redelijk verkwikt op na de zware rit van gisteren. We maken ons klaar en gaan om 8u ontbijten. De routine zit er al goed in.

We worden verwelkomd door onze charmante gastvrouw Thérése en worden op onze wenken bediend met een full Irish breakfast (B) en een roerei met gerookte zalm (F).

Glengarriff baai met Garinish Island waarop begin vorige eeuw Italiaanse en Japanse tuinen zijn aangelegd.We nemen afscheid en om 9u zitten we op onze fiets. We verlaten Bantry langs de Bantry Bay Golf Club en rijden richting Coomhola. Daar maken we onze eerste klim op de Beara Way Cycling route. Een eind verder dalen we terug af naar Glengariff met zijn exotische Bamboo Park. De gunstige ligging in deze baai maakt de aanplant van bamboe, palmen en subtropische planten mogelijk. Het nabije State Forest Park is een natuurreservaat waarin de oudste eiken van Ierland staan. Daarnaast zijn er nog dichte naaldbossen en meer open gevarieerd bos.

Zicht op Bantry baai en Sheep's Head nabij Adrigole.Bij het verlaten van Glengariff gaat het terug steil omhoog. We stappen noodgedwongen af. Boven hebben we een prachtig uitzicht op Bantry Bay en Sheep’s Head schiereiland.

Daarna dalen we af naar de kust waarna terug een korte steile kuitenbijter volgt. We rijden verder richting Massmount met een prachtig uitzicht op de baai en het aan de riviermonding gelegen dorpje Adrigole.

Kerk en pub in Rossmackowen waar we een gezellige babbel met de locals hadden. In the pub of course ;-)Aan het kerkje stoppen we even in Murphy’s Pub om een Guinness te drinken. We raken in gesprek met 2 locals die danig geïnteresseerd zijn in onze fietstocht. Eén van hen blijkt een Antwerpse kennis te hebben, zodat hij reeds heel wat over België weet. We nemen afscheid en rijden nog een stukje verder.

We stoppen langs de kant van de weg bij een picknicktafel en eten onze sandwich op die we in Glengariff kochten. Daarna houden we nog even platte rust op de bank van de picknicktafel. Zalig.

We vervolgen onze weg en vatten de laatste klim van de dag aan. De resterende 10 km naar Castetownbere zijn hoofdzakelijk vlak en dalend. Rond 14u30 komen we aan in Knockanroe House B&B, onze verblijfplaats voor de volgende 2 nachten. We worden er begroet door de wat verlegen gastvrouw Mary. De kamer en badkamer zijn eerder klein maar proper en met teevee deze keer 🙂

Na de douche doen we nog een welverdiende siësta. Bernard is al gauw bezig met een bos aan het omzagen.

Castletownbere is de 2de belangrijkste vissershaven van Ierland en exporteert vis doorheen Europa.Rond 17u maken we ons klaar om het stadje te verkennen. We wandelen door het centrum en de vissershaven. Castletownbere is de 2de belangrijkste vissershaven van Ierland en exporteert veel vis naar de rest van Europa. Onderweg waren we al verschillende Spaanse koelwagens tegengekomen.

We gaan nog een aperitief drinken in Mc Carty’s Pub buiten op het bankje. De klanten buiten worden door de bazin even naar binnen geroepen wanneer een begrafenisstoet passeert. Kwestie van respect.

Daarna gaan we eten in Beara Bistro, een aanrader volgens de guest information van de B&B. Als voorgerecht een meloensoep (B) en een seafood chowder (F), gevolgd door een chicken supreme met feta, zongedroogde tomaatjes, pesto en geroosterde aardappeltjes. Doorgespoeld met een glas rosé. Heel lekker.

Vervolgens keren we op het gemak terug naar de B&B en ontmoeten Hilde en Louis in de lounge. Zij logeren blijkbaar ook in dezelfde B&B. Ze vertellen dat ze vandaag lek zijn gereden en morgen om 10u een afspraak hebben met de fietshersteller even buiten het centrum. Ik vertel over het probleem met mijn slepende achterwiel; één van de spaken is 2 dagen geleden gebroken en sindsdien is het achterwiel nogal scheef. Ik besluit om morgen eventueel mee te gaan om dit te laten herstellen.

We kijken nog wat tv op de kamer en gaan dan onder dek.

Overnachting : Knockanroe B&B – West End – Castletownbere

Maandag 24 juli 2017 : Rondrit Castletownbere (42 km - 731 hm)

We staan rond 7u na een verkwikkende nachtrust op met stralend weer. Om 8u gaan we ontbijten. Deze keer is er heel wat keuze van ontbijtgranen en fruit. Er is zelfs een kaasplank met verschillende lokale kazen. Dit is een leuke verrassing. Als warm ontbijt kiezen we deze keer voor roerei met gerookte zalm. Alles heel lekker.

Onze Mechelse fietsvrienden hebben straks om 10u afspraak met de fietsenhersteller even buiten de stad. We besluiten om eerst de rondrit te doen en pas daarna de fiets te laten herstellen.

Derreenataggart steencirkel.We starten onze tour en klimmen naar een golvend plateau. We stoppen aan de Derreenataggart Stone Circle die midden een weide ligt. Die is een stuk kleiner dan de Drombeg steencirkel. We passeren even verder het Teernahillane ringfort. Het gaat soms redelijk pittig omhoog tussen percelen bos en weiland. Uiteindelijk volgt een steile afdaling met heel wat bochten terug naar de hoofdweg. Best gevaarlijk.

De signaaltoren op White Ball Head maakt deel uit van een netwerk uit het begin van de 19de eeuw. Ze werden gebouwd om te verwittigen tegen een Franse invasie.We volgen de hoofdweg nu geruime tijd met een steeds beter uitzicht op de baai. Het gaat nu lange tijd omhoog naar Ferhead waar een mooi uitzichtpunt is. Daarna dalen we af richting Dursey Island. Op de linkse heuvel zien we de Signaltower van White Ball Head. Deze toren maakt deel uit van een netwerk van signaaltorens uit het begin van de 19de eeuw. Deze werden gebouwd omdat men een Franse invasie verwachtte. Na de nederlaag van Napoleon in Waterloo viel die vrees weg en raakten de torens in verval.

Zicht op de Ballydonegan Beach met zijn mooi strand van fijn steengruis uit de voormalige kopermijnen.We passeren Cahermoore en moeten weer flink trappen met een sterke zeewind op kop. We laten de uitstap naar Dursey Island (16 km) links liggen. We dalen af naar Ballydonegan Beach met zijn mooi strand van fijn steengruis uit de voormalige kopermijnen. We komen al gauw aan in Allihies, een oud mijnwerkersdorp. Dit is een gebied waar heel lang koper is gewonnen. Dat kan je bekijken in het kopermijn museum. Het begon in de Bronstijd en ging door tot 1960. De overblijfselen van de oude mijn schoorstenen voor de stoommachines die het water uit de mijn oppompten zijn nog her en der in het landschap te zien.

We parkeren ons in het zonnetje en uit de wind om wat op krachten te komen met onze snacks uit de supermarkt.

Na het dorpje gaat het eerst geleidelijk en vervolgens steil omhoog naar 166 m, waarna we in vliegende vaart terug naar beneden suizen. We komen terug uit op de hoofdweg die we terug richting Castletownbere volgen.

Onderweg komen we Hilde en Louis tegen met een herstelde fiets en vol goede moed. We kletsen nog wat en waarschuwen hen voor de flinke tegenwind verderop.

We vervolgen onze weg en moeten nog 2 km flink stijgen. Daarna volgt een 7 km afdaling; dat gaat vooruit en al gauw komen we terug aan onze B&B. Daar zetten we onze fietstassen af en gaan een vloeibare boterham drinken in de O’ Donoghue’s Pub.

Daarna gaat het richting fietsenhersteller een tweetal km buiten het centrum. We worden er meteen geholpen. Twee spaken worden vervangen en het achterwiel terug gerecht. De remmen worden bij geregeld. Top service voor 15 €. We geven 20 € zodat hij er nog ene kan drinken op onze gezondheid. We nemen lachend afscheid en fietsen terug naar de B&B voor een douche en een siësta.

Breen's Lobster Bar in Castletownbere, waar we lekker dineerden.Rond 18u trekken we terug het stadje in en drinken eerst een Murphy’s op aanraden van onze locals uit Adrigole van gisteren. Die smaakt iets zoeter dan een Guinness maar om onze gewoonte te veranderen zal dat echter niet volstaan.

Daarna gaan we dineren in Breen’s Lobster Bar. Het is er heel druk. We bestellen pompoensoep (B) en seafood chowder (F) als voorgerecht. Als hoofdgerecht een milde chicken curry (B) en een beef lasagne (F) doorgespoeld met een paar glazen Sauvignon blanc. De bediening is wat traag wegens de drukte, maar het eten is top en heel schappelijk van prijs (61 €).

Daarna bezoeken we nog even de fototentoonstelling aan de Tourist Office en keren vervolgens terug naar onze B&B. Weeral een aangename dag.

Overnachting : Knockanroe B&B – West End – Castletownbere

Dinsdag 25 juli 2017 : Castletownbere - Kenmare (69 km - 576 hm)

We staan op het gewone uur op met een grauw betrokken hemel en lichte motregen. De heuvels zijn gehuld in mist. We gaan rond 8 u ontbijten en krijgen terug een verzorgd full Irish ontbijt. We wisselen nog gauw email adressen uit met Hilde en Louis, onze Mechelse fietsvrienden. We zien hen waarschijnlijk de volgende dagen niet meer terug omdat we gelogeerd zijn in een andere B&B. Na het uitchecken en afscheid nemen van onze wat verlegen gastvrouw Mary vertrekken we om 9u voor onze rit naar Kenmare.

Het kleurrijke centrum van Eyeries.We fietsen gedeeltelijk op de hoofdweg naar Kenmare; af en toe buigen we af om op een wat hogere en rustiger parallelweg te rijden. Na enige tijd fietsen we Eyeries binnen, een mooi dorpje met kleurrijke gevels. De weg loopt verder met pittige klimpartijen en afdalingen. De lange kustweg naar Ardgroom (14 km) met nog sterkere stijgingen laten we links liggen. Dat zou onze rit wat te lang en te zwaar maken.

De Ardgroom steencirkel met zicht op de haven.We rijden langs de hoofdweg naar Ardgroom. We stoppen even voor een bezoek aan de Ardgroom Stone Circle. Daarvoor moeten we even wandelen voor een drassige weide maar boven aan de steencirkel hebben we een prachtig uitzicht op Ardgroom baai. Er loopt wat volk rond en er staat zelfs een tentje van iemand die hier blijkbaar overnacht heeft.

We rijden verder en even later komen we graafschap Kerry binnen. Tot nu toe reden we steeds in het graafschap Cork. We rijden nu richting Derreen over de kustweg, eerst door bos en dan weer door ruig open landschap. We hebben prachtige uitzichten op Kenmare Bay en de bergen van Kerry waarvan de toppen nog in de lage bewolking zitten.

Het prachtige Glanmore Lake vlakbij Josie's Lakeview Restaurant waar we een stukje zijn gaan eten onderweg.We gaan een stukje eten in Josie’s Lakeview restaurant vlak aan het Glanmore Lake in Lauragh. Een Fish and Chips (F) en een Mushroom Spaghetti met salade (B), weggespoeld met echt Iers gekoeld water van de kraan. Het moet niet altijd Guinness zijn 😉

We stoppen nog even aan het Kilmakilloge panorama om enkele mooie foto’s te nemen van de prachtige baai. We passeren Tuosist en steken de Clooney rivier over. We buigen even later af naar het gletsjerdal met de Clooney meren waarvan het overtollige water via de rivier wordt afgevoerd.

Het prachtige panorama van Kilmakilloge.We vatten nu de laatste 15 km naar Kenmare aan. Die zijn nogal vervelend want langs de hoofdweg met nogal wat verkeer. We komen aan rond 16u en fietsen meteen door naar het even buiten het centrum gelegen Ardmore House. Aanvankelijk is de huisbaas Tom spoorloos. Vreemd want de deur staat open en onze valiezen zijn toegekomen. We relaxen even in de tuin en na een 10 tal minuutjes komt de baas eraan met de auto. Hij had nog een boodschap te doen. We krijgen deze keer een extra grote familiekamer met drie bedden en inkom met badkamer. Tom zet meteen een goeie kop koffie die we gezellig in de gastenkamer opdrinken. We kunnen er weer tegen.

Rond 18u maken we ons klaar om naar het centrum te gaan maar het is beginnen regenen. En er wordt voor vanavond en vannacht veel regen voorspeld. De huisbaas Tom stelt spontaan voor om ons naar het centrum te brengen met de auto en geeft me ook een nogal kaduke paraplu uit zijn koffer mee. Hij raadt ons aan om te gaan eten in Davitt’s Restaurant. Maar eerst gaan we uiteraard een Guinness drinken in de pub ertegenover.

Daarna steken we de straat over om te gaan eten. Het is er reeds druk maar we krijgen nog een plaatsje. We nemen beiden een seafood chowder gevolgd door een gebakken tarbot (B) en een gebakken zeebaars met 2 gamba’s (F), waarvan ik er één afsta aan Bernard. Het geheel wordt bevochtigd door een Zuid-Afrikaanse Bosman chinon blanc. Daarna nemen we beiden nog een koffie.

Rond 20u30 wandelen we terug naar de B&B. Het is ondertussen harder aan het regenen en gelukkig hebben we beiden een paraplu, al is die ene wat kaduuk.

Bij terugkeer danken we Tom nog voor zijn lift naar het centrum en zijn uitstekende suggestie voor het restaurant. Hij gaat er zelf blijkbaar vaak eten.

We trekken ons terug op de kamer om wat te relaxen en vervolgens te gaan slapen. Hopelijk is de regenzone morgen voorbij !

Overnachting : Ardmoore House B&B – Killarney Road – Kenmare

Woensdag 26 juli 2017 : Kenmare - Killarney (49 km - 681 hm)

We staan op met een aarzelend zonnetje. De voorspelde regen zone is deze nacht blijkbaar voorbij getrokken. Om 8u gaan we ontbijten. We zijn niet alleen; er zijn nog 2 andere koppels. Het ontbijt is eenvoudig maar goed : ontbijtgranen, sinaasappelsap, koffie, toast met confituur en natuurlijk het warme Ierse ontbijt, deze keer beperkt tot een spiegelei, worstjes en spek. Er zijn ook nog appels en bananen beschikbaar waarvan we er een meenemen voor onderweg.

We maken ons klaar en nemen afscheid van onze vriendelijke gastheer Tom en bedanken hem voor alle hulp en goede raad. Daarna vertrekken we voor de lange route naar Killarney.

Moll's Gap (250 m) met op de achtergrond de bergen van Kerry.Eerst doen we nog een kleine bevoorrading in de lokale supermarkt en algauw zijn we op weg naar Mole’s Gap gelegen op 250m hoogte. Gelukkig gaat het slechts geleidelijk omhoog. Het uitzicht op het kale ruige berglandschap en de zompige weiden is heel mooi. Boven aangekomen genieten we even van het uitzicht en nemen ons een warme koffie uit de shop. Die doet deugd want daarboven staat een nogal krachtige wind die het wat fris maakt.

In de Black Valley kom je enkel weilanden met gehoornde schapen tegen. Hier heerst de stilte.Hier moeten we kiezen voor de lange route door de Black Valley en Gap of Dunloo of de korte route via de Ring of Kerry en het Killarney National Park. Daar we dit morgen morgen ook op het programma hebben staan, kiezen we voor de lange route.

De bescheiden waterval op de Owenreagh rivier.Dus nemen we de afslag naar de Black Valley. We suizen freewheelend omlaag wat toch wel gevaarlijk is op momenten door de korte bochten en de smalle wegen met occasioneel een tegenligger. Beneden rijden we over de Ring of Kerry Cycle Route door een prachtige stille vallei met weiden vol met schapen. We rijden verder langs de Owenreagh rivier die nogal wat verval kent. Even verder zijn er zelfs 2 heuse watervallen.

Overal kom je deze paardenkoetsen met toeristen tegen die deze prachtige streek op een makkelijker manier dan wij verkennen.Aan Lord Brandon’s Cottage beginnen we terug aan een 140 m hoge beklimming naar een pasje om uit de Black Valley te geraken. Deze helling is wel heel wat pittiger en we moeten soms even van de fiets. Er is hier ook heel wat verkeer : wandelaars, fietsers, auto’s en motoren. En niet te vergeten de vele paardenkoetsen met toeristen die doen alsof de weg hun eigendom is. Je geeft die beter de ruimte.

De afdaling van de Purple Mountain pas (140 m) door de Gap of Dunloo met zijn mooie bergmeertjes.Bovenaan op de pas stoppen we even om wat op krachten te komen en wat te snacken en te drinken. Daarna vatten we de afdaling aan door de Gap of Dunloo (kloof) langs een aantal mooie bergmeertjes en dito bruggen. Hier komen we purperen schapen tegen langs de weg.

We komen uit de kloof en pauzeren even in Kate Kearney’s Cottage, waar we onszelf trakteren op een Guinness.

Daarna gaat het de laatste 15 km richting Killarney, eerst langs de hoofdweg en vervolgens langs een parallel fiets- en wandelpad langs het nationaal park en het golfterrein.

We komen aan in het centrum waar het verkeer druk is. Auto’s en paardenkoetsen schuiven aan op het verkeersplein. We zoeken Algret House die even buiten het centrum ligt en worden ingecheckt door de gastheer. We krijgen een ruime kamer met een deftige badkamer met douchecel. Dit wordt onze verblijfplaats voor de volgende 2 nachten. Prima.

We verfrissen ons en relaxen wat voor we de stad intrekken. We wandelen wat door het mooie en levendige centrum vol met toeristen. We kopen een lekker chocolade ijsje om de kleine honger te stillen; we hebben deze middag niet veel gegeten.

We slenteren verder en trekken al gauw een pub binnen voor de gebruikelijke aperitief. We schuiven daarna aan voor het diner : Deep Fried Mushrooms (B) en Hot and Spicy Chicken Wings (F) gevolgd door een Irish Lamb Stew. We drinken er een pittige Australische Chiraz bij.

Na het eten wandelen we nog wat verder door de drukke stad en keren rond 21u terug naar onze B&B. Morgen volgt nog een korte rit door het Killarney National Park en daarna is het fietsavontuur voorbij. God, wat is dat vlug gegaan.

Overnachting : Algret House – Countess Road – Killarney

Donderdag 27 juli 2017 : Rondrit Killarney National Park (27 km - 302 hm)

We staan wat later op vandaag omdat onze laatste rit een korte is door het Killarney National Park. Rond 8u30 zakken we af naar de eetkamer waar we verwelkomd worden door onze vriendelijke gastvrouw Greta. Ze verontschuldigt zich dat ze ons gisteren niet persoonlijk kon ontvangen wegens het bezoek van haar ouders. Het aanbod voor het ontbijt is heel uitgebreid met ontbijtgranen, sinaasappelsap, yoghurt en vele soorten fruit. Bij het warme ontbijt is zelfs porridge (havermout) beschikbaar. Bernard gaat voor roerei met bacon en tomaat en ik ga voor het full Irish ontbijt. Heel lekker en uiterst verzorgd.

Muckross Lake in het Killarney National Park.Rond 9u45 starten we dan met onze laatste rit in deze 12 daagse. We rijden eerst parallel aan de hoofdweg richting Muckross Lake. Al gauw zitten we op rustige weggetjes in het Killarney National Park, die we enkel delen met wandelaars en paarden rijtuigen. Rechts hebben we een prachtig uitzicht op Loch Léin (Middle Lake), links prachtige panorama’s op Loch Mhucrois (Muckross Lake). Even verder komen we aan een bruggetje waar de 2 meren op elkaar aansluiten : Meeting of the Waters. Het is hier werkelijk prachtig. We zien ook reeds grote motorboten vol toeristen (waterbussen) die aan het rondvaren zijn op beide meren.

Middle Lake ter hoogte van de brug aan "Meeting of the Waters" waar het aansluit op Muckross Lake.We rijden verder naar Dinis Cottage gelegen aan een mini haventje. We stoppen hier even om de nodige plaatjes te schieten.

We zetten vervolgens onze weg verder rond het Muckross meer. Een aantal km verder bezoeken we de Torc Waterfall. Deze 10 m hoge waterval baant zich een weg tussen het dichte groen van het bos.

Replica van oude zadelmakerij in de openlucht tentoonstelling van de Traditional Farms uit het begin van de 20ste eeuw.We fietsen nu verder naar Muckross House. Hier kan je bekijken hoe de rijken en hun bedienden eind vorige eeuw leefden. We zien er ook mensen verschillende ambachten uitvoeren die vroeger door de bedienden werden gedaan. Dit is een begeleide rondleiding waarvoor we passen. We kiezen daarentegen voor een bezoek aan de Traditional Farms uit het begin van de 20ste eeuw. We zien er replica’s van kleinere boerderijtjes met rieten daken en gestookt met hout en turf. Volledige uitgerust met de originele meubels en werktuigen. Vrouwen in de klederdracht van toen geven uitleg over hoe het leven toen was. Ze bakken ook brood op de oude manier boven het turfvuur en laten ons ook proeven. Niet slecht.

We passeren even verder de eenvoudige cottage van een boerenknecht. Dan gaat het naar een grote boerderij met vele gebouwen en landbouwmachines, alles met paardenkracht aangedreven.

We zakken verder af naar een timmerman workshop, die alle soorten meubeltjes en houten borden en bestek maakte. Ernaast vinden we de zadelmaker die ook de garelen voor de vele paarden moest maken. Uiteraard kan ook de smid niet ontbreken voor het maken en herstellen van de landbouwmachines en het beslaan van de paarden.

Als laatste bezoeken we een school waar gids Hugh ons verteld hoe slecht het er aan toeging in het begin van de 20ste eeuw. Kinderen gingen slechts kort naar school en moesten al van jongs af werken. Als ze ouder werden gingen velen over zee werken in Engeland of Amerika. Al bij al een interessante uiteenzetting en tentoonstelling.

De goed bewaarde ruïnes van de 15de eeuwse Franciscaanse Muckross priorij. De begraafplaats ernaast wordt nog steeds gebruikt.We trekken verder naar onze laatste stopplaats Muckross Abbey. De ruïne van deze 15de eeuwse Franciscaanse priorij is nog goed bewaard en de begraafplaats errond wordt nog steeds gebruikt.

We fietsen terug naar Killarney en stoppen onderweg nog even aan een Spar voor een lichte snack. Daarna gaat het terug naar de B&B en stallen onze fietsen voor de laatste keer. We laten de fietshelmen en hesjes achter in de zadeltassen. Die zien we niet meer terug.

Na wat relaxen trekken we de stad in voor het gebruikelijke aperitiefje in een plaatselijke pub. Daarna gaan we dineren in Foley’s Restaurant. We nemen beiden een seafood chowder, gevolgd door een pan gebakken John Dore (B) en een selectie van 5 soorten vis van de chef (F). We spoelen dit door met een Australische Chardonnay Lindeman 2014. Heel lekker. Als afsluiter nemen we nog een koffie. Een goede afsluiter van een prachtige dag.

We hebben in totaal over de 12 dagen 593 km afgelegd, waarbij we 7688 hoogtemeters bedwongen hebben. We zijn gespaard gebleven van lekke banden, al waren de wegen niet altijd even goed. Wel zijn we even naar de fietsenmaker moeten gaan om een aantal spaken te vervangen. Het weer viel al bij al goed mee, slechts enkele dagen met wat korte buien maar anders overwegend zonnig. We mogen zeker niet klagen 🙂

Overnachting : Algret House – Countess Road – Killarney

Vrijdag 28 juli 2017 : Transfer naar Cork

We staan redelijk laat op. Buiten is het miezerig, er valt een dikke motregen. Na de douche gaan we ontbijten. We worden weeral begroet door een over ijverige gastvrouw Greta die ons weer in de watten legt met een full Irish breakfast (B) en een cheese on toast met roerei en tomaat (F).

Even verpozen in de Shopping Mall naast het busstation van Killarney, wachtend op de bus naar Cork.Daarna gaan we nog even rustig naar de kamer om de bagage klaar te maken voor de transfer naar Cork. Rond 9u30 gaan we naar beneden om uitvoerig afscheid te nemen van Greta. Ze belt voor ons een taxi op die ons even later met bagage naar het busstation brengt. We zijn van plan de bus van 10u30 naar Cork te nemen. Na het kopen van de tickets relaxen we nog even in het aanliggende shopping center. Bernard loopt regelmatig weg om buiten een sigaretje te roken. Buiten is het een komen en gaan van heel wat bussen met diverse bestemmingen.

St. Patrick's Church in Cork, gewijd aan de beroemdste missionaris die het katholicisme naar Ierland exporteerde.Met een kleine vertraging komt onze bus aan. We bergen de valiezen op in de kofferruimte en gaan aan boord voor de ongeveer 90 km lange rit naar Cork. De bus zit reeds redelijk vol. Onderweg stopt de bus nog een aantal keer om mensen op te pikken of af te zetten. De rit verloopt voorspoedig langs de slingerende en soms smalle hoofdweg. We komen aan in Cork met een 20 tal minuten vertraging.

We nemen een taxi naar de Belvedere Lodge, waar we nog één nachtje zullen doorbrengen alvorens morgen terug te keren. Onze chauffeur vertelt honderd uit over een documentaire over het Belgische koloniaal verleden en de tragedie in Rwanda die hij heeft gezien op tv.  

Zicht op het oude centrum van Cork gelegen tussen twee zijarmen van de Lee rivier.We checken in en na een beetje wachten kunnen we onze kamer betrekken. We hebben deze keer een zeer ruime kamer en dito badkamer.

Na wat rust trekken we al gauw naar het centrum. Het is ondertussen opgehouden met motregenen en we verkennen al slenterend de binnenstad. We doen natuurlijk de nodige stop voor een goede pint Guinness. Het zonnetje is ondertussen aangenaam beginnen schijnen en we trekken verder door het drukke centrum.

Religieuze boekenwinkel in het oude centrum van Cork.Rond 18u is het tijd voor onze aperitief, gevolgd door een rappe maaltijd in de Bad Boys BBQ. Het gaat hier vooruit aan een deftig tempo. We hebben amper tijd om onze starters nachos met kaasdip (B) en chicken wings (F) te verorberen, of daar zijn onze mains al : sirloin steak met pepersaus en frietjes (F) en een uitgebreid bord met chicken wings en frietjes (B). Er zijn geen alcoholische dranken beschikbaar en dus wordt het een cola (B) en 7-up (F).

Daarna slenteren we op het gemak terug naar de B&B, waar we nog een koffietje drinken op de kamer en verder nog wat relaxen en tv kijken. Het is bijna voorbij, morgen terug naar huis.

Overnachting : Belvedere Lodge – Tivoli – Cork

Zaterdag 29 juli 2017 : Terugreis

We staan redelijk vroeg op met een stralend zonnetje. Iets na 8u gaan we ontbijten. Het aanbod is terug ruim, naast de gebruikelijke zaken zijn er ook verschillende lokale kazen en gerookte zalm in de aanbieding. Bernard neemt nog een laatste keer de full Irish breakfast, ik beperk mij tot roerei met bacon en tomaat.

Na het ontbijt relaxen we nog even op de kamer en kijken wat tv. Rond 9u30 gaan we naar beneden om uit te checken. Het is er heel druk; verschillende mensen zitten in het salon te wachten voor een plaatsje in het te kleine ontbijtzaaltje.

Even wachten aan de luchthaven van Cork tot Bernard zijn sigaretje heeft gerookt.We raken onze sleutel kwijt en een taxi wordt voor ons opgebeld voor de transfer naar de luchthaven van Cork.

Een kwartiertje later worden we opgepikt en vlot naar de kleine luchthaven gebracht. We zijn ruim op tijd en de check in voor onze vlucht is nog niet begonnen. Er staat reeds veel volk aan te schuiven voor enkele andere vluchten.

Wachten aan Gate 5 tot we kunnen boarden op ons vliegtuig naar Parijs CDG.Rond 10u30 drukken we onze boarding passen af op de automatische check in en kunnen vlot onze bagage aan een bijna lege bagage drop off balie kwijt geraken. We gaan vervolgens vlot door de paspoort- en handbagage controle en even later zitten we aan gate 5 te wachten op onze vlucht. We kopen nog wat sandwiches en frisdrank om straks op het vliegtuig te consumeren.

Zicht op Cork na het opstijgen.Rond 12u10 kunnen we aan boord en stipt om 12u40 vertrekken we. We eten op het gemak onze sandwiches op. De stewardessen hebben niet veel geluk om hun betalende snacks en dranken aan de man te brengen en zijn werkloos gedurende de rest van de vlucht. We komen op tijd aan in Parijs Charles de Gaulle en gaan redelijk vlot door de paspoortcontrole. Naast ons staan ellenlange rijen voor de controle voor de transfervluchten. Daarna moeten we nog ruim een kwartier wachten op onze bagage.

Wachten in het TGV station onder de luchthaven Parijs CDG die ons terug naar Rijsel zal brengen.We sporen met de airport shuttle terug van terminal 1 naar terminal 2, en zijn ruim op tijd voor onze TGV van 17u09. Die brengt ons in een klein uurtje naar Lille Europe. Er is weeral geen controle van de tickets, net zoals bij de heenreis.

We worden aan het TGV station opgepikt door taxi Dirk en zijn rond 19u reeds in Izegem. We nemen afscheid van Dirk en drinken er ene op de goede afloop van de reis. Daarna brengt Bernard mij naar huis. Home sweet home.

The post Ierse Zuidwestkust appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/ierse-zuidwestkust/feed/ 2
Dresden http://www.effevee.be/wp/dresden/ http://www.effevee.be/wp/dresden/#respond Sun, 13 Nov 2016 17:16:53 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5452 Van 31 oktober tot 4 november 2016 bezochten we Dresden, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Saksen. Deze stad met zijn ruim 530.000 inwoners werd op het einde van de Tweede Wereldoorlog zeer zwaar beschadigd door geallieerde luchtaanvallen met brandbommen. Ruim 25.000 mensen verloren het leven en het historische centrum van de stad werd volledig […]

The post Dresden appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Kunstacademie en Frauenkirche van Dresden, DuitslandHet verwoeste oud stadcentrum van Dresden na de bombardementen en de vuurstorm van 1945.Van 31 oktober tot 4 november 2016 bezochten we Dresden, de hoofdstad van de Duitse deelstaat Saksen. Deze stad met zijn ruim 530.000 inwoners werd op het einde van de Tweede Wereldoorlog zeer zwaar beschadigd door geallieerde luchtaanvallen met brandbommen. Ruim 25.000 mensen verloren het leven en het historische centrum van de stad werd volledig verwoest.
Na de oorlog maakte Dresden deel uit van de DDR en een aantal monumenten werden terug opgebouwd, anderen bleven ruïnes. Bij de val van de Muur en de hereniging van Duitsland besloot men dat de stad zijn vooroorlogse uiterlijk moest terugkrijgen en werden grootse restauratiewerken aangevat. Met als gevolg dat deze prachtige stad aan de Elbe steeds meer toeristen aantrekt.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be] Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video’s

Reisverslag

Maandag 31 oktober 2016
We worden om 7 uur thuis opgehaald door Taxi Dirk. Er is heel weinig verkeer op de snelweg; het is duidelijk vakantie en velen maken de brug met 1 november. Iets over 8 komen we reeds aan in Zaventem.

We gaan eerst nog door de tent buiten voor de controle waar we meteen mogen doorlopen. Daarna checken we in aan een lege balie en lopen door naar de instapkaart controle. Daar is wel een lange file : de automaten scannen de barcodes traag in en soms faalt dit wel eens. Je moet dan via de gewone loketten. Families met kinderen moeten ook door de manuele controle, wat soms tot enige ergernis aanleiding geeft. Hier is duidelijk nog ruimte voor verbetering.

Vervolgens gaan we vlot door de bagagecontrole; wel de vloeistoffen en tandpasta uit de handbagage halen en in een plastic zak op de band leggen. Om half negen zijn we reeds door alle controles heen voor onze vlucht van 11u. We gaan eerst nog een koffie drinken met een ontbijtkoek en lezen vervolgens wat wetenswaardigheden over Dresden in de Dominicus reisgids. Bernard zit na een tijdje reeds te knikkebollen.

Om 10u30 stappen we op het vliegtuig en stipt om 11u vertrekken we richting Frankfurt voor een korte vlucht van 45 min. Aan boord krijgen we nog een Milka chocolade en een drankje.

Iets voor 12u landen we in Frankfurt. Het is er heel druk en het vliegtuig moet parkeren op de tarmac. Met bussen worden we naar het terminal gebouw gebracht. Daarna moeten we nog een heel eind via lift, trappen en een lange tunnel naar de andere kant van de terminal voor de vlucht naar Dresden.

Met enige vertraging gaan we aan boord van het vliegtuig en rond 13u vertrekken we voor terug een korte vlucht van 45 min. We krijgen terug een chocolade snack en een drankje en rond 14u landen we in een bewolkt Dresden. Het is heel rustig op de vlieghaven; er staan slechts 2 vliegtuigen.

Bernard rookt vlug een sigaret; het is immers reeds 6 uur geleden sedert zijn laatste in Zaventem. Daarna nemen we een taxi naar hotel Dorint, onze verblijfplaats voor de 5 volgende dagen.

We checken in en krijgen een comfortabele kamer. Daarna trekken we naar de oude binnenstad (Innere Altstadt) voor een eerste vluchtige verkenning.

De protestantse Frauenkirche met ervoor het standbeeld van Martin Luther.De 'citroenpers' glazen koepel van de Kunstacademie.We wandelen over de Neumarkt naar de Frauenkirche met haar imposante koepel en erachter het Coselpaleis.

Vervolgens gaat het langs het Albertinum naar de terrassen langs de Elbe. Daar valt vooral de Kunstacademie op met zijn glazen koepel, bijgenaamd de citroenpers.

Het gaat verder via de Hofkirche en de Augustusstrasse met het prachtige tegeltableau Fürstenzug; de vorsten optocht van alle Saksische vorsten.

We passeren het Transportmuseum waar we buiten reeds het gekende Trabantje zien staan.

'Trabant limousine' op de Theaterplatz.We krijgen dorst en vereren onze eerste Irish pub “The Dubliner” met een bezoekje voor de obligate pint of Guinness. Dat smaakt 🙂

We krijgen ook honger wegens geen deftig middagmaal en verkennen de plaatselijke horeca. Onze keuze valt op een plaatselijke Italiaan La Osteria voor een tagliatelle met zalm (B) en een pizza greco (F), samen met een fles Siciliaanse rosé. We sluiten af met een tiramisu (B) en een gelato misto (F). Voldaan vertrekken we vervolgens naar ons hotel en drinken in de bar nog een Weissbier van het vat.

Daarna trekken we ons terug op onze kamer. Het was een lange dag.

Dinsdag 1 november 2016
Rond 6u45 wakker geworden met stralend weer. Na de douche genieten we van een uitgebreid en verzorgd ontbijt. Keuze in overvloed 🙂

Het panter vierspan trekt de strijdwagen van Dionysus op de Semperoper.Om 8u vertrekken we richting oude binnenstad (Innere Altstadt). We passeren de Hofkirche waar de eerste gelovigen de Allerheiligenviering van 8u30 bijwonen. We trekken verder naar de Theaterplatz waar het imposante operagebouw Semperoper ligt te baden in de zon. Bovenop staat een panter vierspan die een strijdwagen met Dionysus trekt, een verwijzing naar de Griekse tragedies die hier werden opgevoerd. Ervoor het ruiterstandbeeld van Johan van Saksen, een cultuurminnende koning van Saksen. Ernaast ligt het gebouw van de oude stadswacht (Schinkelwache) dat nu gebruikt wordt als opera kassa en restaurant.

Barokke fontein van het Zwinger.Dan gaan we op de bovenbouw van het nabijgelegen Zwinger, een barok paleis complex dat volop gerestaureerd wordt. Het valt trouwens op dat Allerheiligen hier een normale werkdag is, getuige de vele werklieden die hier bezig zijn. Het is blijkbaar ook een schooldag, want we zien verschillende klasjes kinderen die op stap zijn met hun juffen naar één of ander museum.

We steken vervolgens de Elbe over via de Augustusbrug naar de binnenste nieuwe stad (Innere Neustadt). We wandelen even stroomopwaarts langs de Elbe en zien aan de overkant de vele stoomraderboten liggen wachten op toeristen. Even verder ligt het ministerie van Financiën dat is ondergebracht in een mooi gebouw uit 1890.

Het beroemde Canaletto zicht op Dresden.Stroomafwaarts aan de andere kant van de brug zien we het Blockhaus dat vroeger diende als wacht- en tolhuis. Nog verder passeren we aan het uitzichtpunt waar de Venetiaanse schilder Canaletto het 18de eeuwse Dresden in groot detail schilderde. Deze schilderijen zijn als basis gebruikt om de stad na de desastreuze bombardementen van WOII te restaureren.

Nog verder bezoeken we het Japanse paleis met ervoor zijn prachtige tuinen. Dit gebouw herbergt nu het museum van Volkskunde.

We keren vervolgens terug naar de Hauptstrasse, waar we aan het begin het vergulde standbeeld van koning Augustus zien schitteren. Hij was de bouwer van Neustadt. Het standbeeld was oorspronkelijk bedoeld om op het Blockhaus te staan, maar het bleek te zwaar te zijn.

We slenteren door deze met platanen afgeboorde boulevard met zijn vele zitbanken en fonteinen en wanen ons even in Franse mediterrane stad. Even verder zien we links de Driekoningenkerk die in volle restauratie is. Rechts bezoeken we de overdekte markthal met op de gelijkvloers groenten, fruit, vlees en zuivel, op de eerste verdieping vele winkeltjes met lederwaren en op de 2de verdieping een fitnesscentrum.

De jonge schrijver Erich Kärstner op de tuinmuur van zijn oom.Vlakbij de Albertplatz vinden we nog het Schiller Monument, 2 mooie fonteinen en het Erich Kästner Museum. Op de tuinmuur ervan is een bronzen beeld van de schrijver als jongen te zien toen hij hier vaak uitkeek op de omgeving.

Katy's Garage biergarten, café, open podium.We wandelen verder naar de buitenste nieuwe stad (Aussere Neustadt) via de Alaunstrasse naar Katy’s Garage, een soort mini biergarten, disco, vrij podium geval dat wordt gerund door de Schot Richard Hudson die hier is blijven plakken. De naam Katy slaat op een oude Landrover waarmee hij door Afrika is getrokken.

Hof der Fabeltiere in de Kunsthofpassage.We trekken verder naar de Kunsthofpassage. Dit is een reeks binnenplaatsen die veranderd zijn in grote kunstwerken. Het meest spectaculair is de “Hof des Wassers”, felblauw met een ingewikkelde constructie van regenpijpen en trechters waardoor op gezette tijden water naar beneden stroomt. Verder is er ook nog de “Hof des Lichts”, de groene “Hof der Tiere” en de gele “Hof der Fabeltiere”.

We gaan ook nog even langs het Jungendstilhaus in de Katharinenstrasse. Dit rijk gedecoreerde gebouw in Jugendstil steekt schril af met de rest van de wat vervallen straat.

Het is ondertussen middag geworden en we keren terug naar de oude binnenstad voor onze tweede Irish bar en restaurant “Shamrock” waar we genieten van een origineel gepresenteerde Fish and Chips (in frituurmandje met namaak krantenpapier) en een pint of Guinness uiteraard 🙂

Daarna bezoeken we nog even het toeristenbureau en boeken een ticket voor de Hop On Hop Off met 22 opstapplaatsen bij de bezienswaardigheden in Dresden en omgeving. Het ticket kost 20 € voor 1 dag maar kan bij de eerste opstap voor 2 € met een dag verlengd worden.

Vervolgens gaan we binnen in de Frauenkirche. Het is een barokke maar toch echt protestantse kerk. Het is zo gebouwd met zijn ronde opbouw en zijn vele balkons om zoveel mogelijk kerkgangers goed naar de preek te laten luisteren. Je mag er eigenlijk niet fotograferen, maar bijna iedereen negeert dit, waaronder ook ondergetekenden. Zeer imposant is het koepel plafond in de vorm van een kerkklok. Dit plafond zit op minder dan de helft van de totale hoogte van de kerk. Het is dus duidelijk dat het gebouw bedoeld was om te imponeren.

De tropische serre in de botanische tuin van de Grosser Garten.Daarna keren we terug richting hotel en wandelen door naar de groene long van Dresden : de Grosser Garten, een 2 km² grote tuin met lange rechte lanen en in het centrum een paleis, met Versailles als voorbeeld. Later is de tuin aangepast in een minder geometrische Engelse stijl. In het park is ook een 5 km lang smalspoortreintje Parkeisenbahn dat door schoolkinderen wordt bestuurd.  In het noordoosten van het park ligt de Botanische tuin met een overvloed aan planten en bomen uit de ganse wereld. We lopen ook even binnen in de tropische serre met enkele uitheemse planten en dieren. Binnenin is ook een aquarium met diverse tropische visjes. In het zuidwesten van het park ligt de Zoo van Dresden met 400 soorten dieren van over de ganse wereld.

We keren terug naar het hotel en drinken een Weissbier in de bar. Na ons wat verfrist te hebben trekken we terug richting oude stad voor het avondmaal. Deze keer valt onze keuze op de Rauschenbach Deli, een restaurant meer gespecialiseerd in de lokale keuken. We eten er een Dresdner Sauerbraten met een lokale rode wijn. Lekker.

Daarna gaan we nog een Guinness drinken in The Dubliner. Ze zijn daar hun terras aan het opdoeken voor de winter. We houden het voor bekeken en keren terug naar het hotel. Het is een lange dag geweest, we hebben meer dan 20 km gewandeld en het zit in de benen. Tijd voor wat platte rust.

Woensdag 2 november 2016
We staan op met licht regenachtig weer en volgen de normale routine : douche, ontbijten, sigaretje voor Bernard (op het terras van de ontbijtzaal) en daarna vertrekken we naar de oude binnenstad richting Theaterplatz aan de Augustusbrug.

We fotograferen in afwachting van het vertrek van de Hop On Hop Off nog wat in de omgeving. Het weer klaart gelukkig op en de zon komt tevoorschijn. Om 9u30 vertrekken we met een bijna volle bus voor een 2 uur durende tocht langs 22 stopplaatsen met bezienswaardigheden :

  1. De katholieke Hofkirche gezien vanop de Augustusbrücke.Theaterplatz aan de Augustusbrug met de Semperoper, de Hofkirche en het Dresdner Schloss.
  2. Zwinger met de Kronentor en het Schauspielhaus.
  3. Yenidze : een voormalige tabaksfabriek met zijn speciale moskee achtige architectuur.
  4. Het Kongresszentrum volledig uit glas opgetrokken.
  5. Het Albertinum met de Brühlscher tuin waar het museum van de moderne kunst gevestigd is en de nieuwe Synagoge.
  6. De Altmarkt met de imposante Frauenkirche, het Transport Museum en het Stadsmuseum.
  7. Taschenberg met het Residenzschloss en het Kulturpalast.
  8. Am Terrassenufer van de Elbe met de aangemeerde stoomraderboten. Eén ervan wordt nog authentiek met kolen gestookt.
  9. Dr. Külz-Ring met de Kreuzkirche, de raadhuistoren, de Prager Strasse en de Altmarkt Galerie.
  10. Politiegebouw met boven de ingangen allegorische afbeeldingen van een politieagent, vrouwe justicia en een boef.Grunaer Strasse waar het Dorinth hotel ligt.
  11. Arnoldbad met het Hygiëne Museum, het stadium van Dynamo Dresden en de Zoo.
  12. De Glazen fabriek van Volkswagen en de Botanische tuin.
  13. De Grosser Garten met middenin het paleis. Het smalspoor traject bedraagt ruim 5 km en het treintje wordt bediend door schoolkinderen.
  14. Elbschlösser met het prachtig uitzicht op de overstromingsvlakte van de Elbe en de kastelen op de heuvels aan de overkant van de stroom.
  15. Schillerplatz met de Schillergarten en de villa’s van de rijke burgerij.
  16. De Blauwes Wunder brug is een stalen brug die als enige WOII heeft overleefd. Daarnaast vinden we een combinatie van een tandrad- en kabelbaan die je langs de heuvel omhoog brengt.
  17. Weissen Hirsch met het Lahmann Sanatorium dat vroeger heel bekend was in gans Europa. Ernaast ligt het Park Hotel.
  18. De 3 Elbekastelen van links naar rechts : Albrechtsberg, Ligner en Eckberg.De drie kastelen Eckberg, verblijfplaats van de uitvinder van Chlorodont tandpasta,  Lingner dat vanaf het terras een prachtig uitzicht biedt op Dresden en omgeving, en tenslotte Albrechtsberg dat werd gebouwd door prins Albrecht van Pruisen voor zijn tweede vrouw die niet van adel was. Hierdoor werden ze verbannen uit Pruisen.
  19. Waldschlössen met de brouwerij en de nieuwe brug waardoor het Elbedal werd geschrapt uit de lijst van de door UNESCO beschermde gebieden.
  20. Pfunds Molkerei, een zeer beroemde zuivelwinkel uit 1891, rijkelijk versierd met prachtige tegels. Vlakbij ligt de oude Joodse begraafplaats.
  21. De Königstrasse met zijn prachtige herenhuizen gespiegeld aan het Japanse Paleis op het einde van de straat.
  22. De Augustusbrug met het “Canaletto uitzicht” op de barokke gebouwen aan de overkant van de Elbe.

Doorkijk vanuit de Zwinger tuin naar de Theaterplatz met het standbeeld van koning Johan van Saksen.Na de tour bezoeken we eerst nog eens de binnentuinen van het Zwinger. Gisteren waren we slechts op de bovenbouw geweest.

Daarna gaan we lunchen in onze favoriete Shamrock Irish Pub. Een vispanneke (B) en een hamburger kaas en ham (F) plus uiteraard een pint of Guinness 🙂

Hierna wandelen we nog naar de moskee achtige Yenidze gebouwen om wat foto’s te nemen. Het weer wordt steeds dreigender en we wachten op de bus aan de opstapplaats Congrescentrum. Gelukkig is hier een bushokje want even later begint het te regenen.

We stappen op de bus en zitten de rest van de tour aan te kijken tegen bar slecht weer en aandampende busramen.

We stappen uit aan de Theaterplatz, halen onze paraplu boven en wandelen in de gietende regen terug naar het hotel. Daar trakteren we onszelf op een Irish Coffee. Dat smaakt.

Na ons wat verfrist te hebben trekken we terug de stad in voor ons avondeten. De regen is ondertussen gestopt. Onze keuze valt op restaurant Förster’s met een Thaise kip curry (B) en een Schnitzel met champignons (F) samen met een fles Siciliaanse rosé. Daarna nog een banana split (B)  en een ijs (F) als dessert.

Tenslotte sluiten we nog af met een pint of Guinness in onze stamkroeg The Dubliner en keren voldaan terug naar het hotel.

Donderdag 3 november 2016
Bernard is om 6u reeds uit de veren. Ik doezel nog wat na tot 7u. Na de douche en het ontbijt wandelen we richting Grosser Garten. Het is licht bewolkt weer en tamelijk koud.

De Glazen Fabriek van Volkswagen.Aan de Glazen fabriek van Volkswagen slaan we rechtsaf. We bewonderen nog even de glazen toren waarin de afgewerkte auto’s staan. Het zijn er niet veel. Zou de dieselgate affaire hiermee te maken hebben ?

Het Dynamo Dresden stadion.Het gaat verder naar het voetbalstadion van Dynamo Dresden. Het valt op dat dit niet zo groot is. Er is plaats voor zo’n 32.000 toeschouwers.

Vervolgens slaan we linksaf naar de Dresdner Zoo die om 8u30 opengaat. We zijn niet alleen : families met kinderen en klasjes met hun juffen zijn er ook reeds. De dierentuin is niet zo groot maar heeft wel een selectie van 400 verschillende soorten dieren van over de ganse wereld waaronder leeuwen, giraffen, olifanten, zebra’s, kangoeroes, diverse soorten apen, pelikanen, flamingo’s, herten, kamelen, roofvogels, luipaarden, meerkatten, enz…

Na het bezoek aan de zoo wandelen we door de Grosser Garten naar het paleis om nog wat foto’s te nemen. Ook hier weer een klasje kleuters met hun juffen.

Daarna wandelen we naar de stopplaats 13 (Grosser Garten) van de Hop On Hop Off. We stappen terug uit aan stopplaats 14 (Elbschlösser). Van hier hebben we een prachtig zicht op het overstromingsgebied van de Elbe en de 3 kastelen op de heuvels aan de overkant : Albrechtsberg, Lingner en Eckberg.

Nadat we uit gefotografeerd zijn wandelen we verder naar stopplaats 16 (Blaues Wunder). Deze blauw geschilderde stalen brug heeft als enige WOII overleefd. Van op de brug hebben we een prachtig uitzicht op de rivier en de heuvels aan de andere oever. In de verte zien we ook de televisietoren. Het weer is ondertussen helemaal opgeklaard en het zonnetje doet deugd.

We rijden nu verder naar stopplaats 18 (Albrechtsberg), van waar we op het terras van het Lingnerschloss een prachtig uitzicht hebben op de Elbe, de wijde omgeving van Dresden en de ertsbergen in de verte. Mooie panoramafoto’s gemaakt.

De oude joodse begraafplaats.Het is ondertussen middag geworden en we hoppen terug op de bus naar stopplaats 20 (Pfunds Molkerei). We wandelen via de Joodse begraafplaats naar de Aussere Neustadt. Het is de bedoeling om te gaan lunchen in onze 3de pub “Irish Fiddler”. Die is jammer genoeg dicht, gaat pas om 16u open. Bummer.

We zakken dan maar af richting Albertplatz en onze keuze valt op Café Eckstein waar we een lekkere huisbereide pasta met kip, kerstomaatjes en pesto eten, samen met een glas Weissbier.

Het Jugendstil huis.Daarna wandelen we via het Jugendstilhaus (ik moest die kop nog eens in detail fotograferen) richting Königstrasse naar het Japans Paleis.

Standbeeld van de Trummerfrau voor alle puinruimende vrouwen van Dresden.We hoppen terug op de bus en rijden verder naar stopplaats 9 (Dr.-Külz-Ring). Aan het Rathaus staat het standbeeld van de Trümmerfrau, een kordate vrouw met een grote hamer. Zij staat symbool voor alle Dresdner vrouwen die na WOII het puin moeten ruimen omdat hun mannen ofwel gesneuveld, ofwel krijgsgevangen waren door de Russen. De laatsten kwamen pas vrij in 1955.

Daarna houden we het voor gezien en keren terug naar het hotel. We drinken er natuurlijk eerst nog ene in de bar voor we ons gaan opfrissen voor het avondeten.

Hiervoor keren we terug naar de oude binnenstad en onze keuze valt op de Rauschenbach Deli. Voorgerecht : pompoensoep (B) en ciabatta’s met mozzarella (F). Hoofdgerecht : Schnitzel met champignonsaus en pommes frites. Nagerecht : crème brulé (B) en appel crumble met ijs (F). Dat alles begoten met een heerlijke fles De Wet (Merlot) uit Zuid-Afrika.

Helemaal voldaan keren we terug naar het hotel. Nee, deze keer geen slaapmuts in the Dubliner 😉

Vrijdag 4 november 2016
Op het normale uur opgestaan rond 7u. Het is grijs en tamelijk kil. Na de douche naar beneden voor ons laatste verzorgde ontbijt. Daarna checken we uit na de city tax van 12€ betaald te hebben. We laten onze bagage achter in de beveiligde bagageruimte.

Om 8u30 vertrekken we voor de laatste keer naar de oude binnenstad (Innere Altstadt) op zoek naar nog wat markante koppen voor de “1000 gezichten van Dresden” reportage.

Het beroemde Trabantje in het Transportmuseum.Hiermee wordt het 10u en vereren we het Transport museum met een bezoekje.

In een eerste zaal zien we de evolutie van fietsen, motoren en auto’s door de eeuwen heen. Daarbij heel wat Oost Duitse merken waarvan we nog nooit gehoord hebben. De Trabant herkenden we uiteraard wel.

Antieke elektrische locomotief in het Transportmuseum.De volgende zaal bevat allerlei treinen en treinrijtuigen, zowel op ware grootte als schaalmodellen. Er staat onder andere een vervaarlijk uitziende elektrische locomotief met een enorme rotor waaraan grote aandrijfstangen de wielen aandrijven.

Een andere zaal is gewijd aan de luchtvaart. Hierin wordt hoofdzakelijk de geschiedenis van Lufthansa vanaf de jaren 20 tot nu getoond. Heel interessant.

Er is ook een tijdelijke tentoonstelling over de recente migratie van de vele vluchtelingen uit Afrika en Azië. Er wordt een link gelegd met de vluchtpogingen per eigengemaakte luchtballon en vliegtuigjes uit de voormalige DDR naar het westen.

De bovenste verdieping wordt bijna volledig bezet door een grote model treinbaan met  26 locomotieven en 115 rijtuigen. Jammer genoeg is die gedurende deze maand gesloten voor aanpassingen.

De binnenkoepel van de Frauenkirche op halve hoogte van de buitenkoepel.Na het bezoek aan het museum kopen we nog een ticket voor de koepel van de Frauenkirche. De kerk is in totaal 91 m hoog. Het eerste stuk van 26 m gaat met de lift. Dan komen we via een aantal trappen rond de binnenkoepel van 11 m. Vervolgens lopen we via een spiraalvormige gang langs de buitenkoepel (24 m). Tenslotte gaat het via trappen naar het uitzichtpunt op 67 m hoogte. Van hieruit hebben we een prachtig uitzicht op Dresden en de Elbe.

Het is ondertussen middag geworden en we nemen de lunch in de Shamrock Irish Pub. Deze keer kiezen we voor een royale Goulash schotel met een pint of Guinness. Dat smaakt.

De televisietoren van de vroegere DDR. Westduitse televisieprogramma's konden hier niet ontvangen worden.Om onze citytrip af te sluiten, kopen we nog een ticket voor een boottocht op de Elbe met een stoomraderboot (Dampfschiff). De onze was een hele moderne en er kwam geen dampf of rader wiel aan te pas 😉 Gedurende anderhalf uur varen we eerst stroomopwaarts langs alle bekende gebouwen en kastelen tot aan de “Blaues Wunder” brug. Daar keert de boot en we varen terug stroomafwaarts naar het startpunt. Jammer dat het grijs en koud was. Er was dan ook weinig volk op het zonnedek. Toch was het interessant om alles nog eens vanuit een ander standpunt te zien.

We keren terug naar het hotel, drinken er nog een laatste in de bar en vertrekken vervolgens per taxi naar de luchthaven. We zijn ruim op tijd en besluiten nog een snack te kopen. Salami sandwich (F) en Boule de Berlin (B). We proberen ons geluk aan een frisdrank automaat, maar die wil onze muntstukken niet. Dan maar een koffie uit de automaat ernaast.

Vervolgens worden we geholpen door een vriendelijke aziatische hostess om de self check in te doen en al gauw hebben we onze tickets naar München en Brussel.

We gaan vlot door de bagagecheck. De vloeistoffen moeten wel in een plastic zak afzonderlijk door de scanner. Daarna is het wachten op onze vlucht naar München om 20u15. We vertrekken stipt op tijd voor een vlucht van 45 min. Het vliegtuig zit maar voor ¼ vol. Bij aankomst in München ligt de gate voor Brussel vlakbij. We vertrekken op tijd om 21u55 voor een vlucht van ruim 1 uur. Dit keer zit het vliegtuig wel helemaal vol en zijn er wat problemen om de handbagage kwijt te raken. Sommigen komen aan boord met 3 stuks handbagage wat tot wat frustratie met de stewardessen leidt. De vlucht verloopt verder voorspoedig en we komen iets vroeger dan gepland om 23u15 aan in Brussel.

Na enig zoeken vinden we onze chauffeur van Taxi Dirk en even later rijden we vlot naar huis waar we iets na middernacht aankomen. Home Sweet Home 🙂

The post Dresden appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/dresden/feed/ 0
China – alle hoogtepunten in een 16 daagse rondreis http://www.effevee.be/wp/china-hoogtepunten-16-daagse-rondreis/ http://www.effevee.be/wp/china-hoogtepunten-16-daagse-rondreis/#comments Sat, 30 Jul 2016 12:37:43 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5135 Van 8 tot 23 juli 2016 beleven we de hoogtepunten van China in deze VTB reis onder de deskundige leiding van Etienne Depestele. We maken een boottocht op de Huangpu rivier in Shanghai. We klimmen langs de rijstvelden van Longshen naar een prachtig uitzichtpunt. We varen op de Li rivier doorheen het fascinerende karst landschap […]

The post China – alle hoogtepunten in een 16 daagse rondreis appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Karstheuvels langs de Li rivier in YangshaoVan 8 tot 23 juli 2016 beleven we de hoogtepunten van China in deze VTB reis onder de deskundige leiding van Etienne Depestele.

We maken een boottocht op de Huangpu rivier in Shanghai. We klimmen langs de rijstvelden van Longshen naar een prachtig uitzichtpunt. We varen op de Li rivier doorheen het fascinerende karst landschap van Guilin naar Yangshuo. We bezoeken de mysterieuze terracotta krijgers in Xi’an. We worden met riksja’s door de oude hutongs van Peking gevoerd. En we bezoeken als kers op de taart natuurlijk de Chinese muur en de Verboden Stad.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be]

Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video’s

Reisverslag

Vrijdag 8 juli 2016 : Brussel - Peking
Om 6u45 vertrokken om Bernard te gaan ophalen. De wachtzaal van Tielt zit reeds vol. Bernard rookt zijn laatste paar sigaretten voor een hele tijd.

De treinrit naar de luchthaven verloopt zonder incidenten. We moeten bij aankomst meteen met alle bagage door de scanner. Geen probleem. Daarna zoeken we de Jetair balie op en zien reeds onze gids Etienne staan en 3 van de 14 medereizigers in totaal. Stilaan komt de rest van de groep toe en rond 11u schuiven we aan om onze bagage in te checken. De eerste lange wachtrij van de dag. Daarna de veiligheidscontrole van de handbagage die redelijk vlot gaat, maar daarna is het terug prijs aan de paspoortencontrole. We verliezen er zoveel tijd dat we nog nauwelijks tijd hebben in de lounge om iets te gaan eten.

Om 12u50 gaan we aan boord van het vliegtuig en stipt om 13u40 stijgen we op voor een bijna 10 uur durende vlucht naar Peking. Onderweg is er regelmatig wat turbulentie. Velen zitten ook te knoeien met het onboard intertainment systeem dat op zijn zachts gezegd nogal wat kuren heeft, vooral het vluchtinformatie deel. Het avondeten wordt algauw geserveerd, typische vliegtuigkost met obligate kip en rijst. Daarna wordt het vliegtuig verduisterd en proberen we wat slaap mee te pikken, het is namelijk al 6 uur later in China. Dat lukt niet al te best.

Zaterdag 9 juli 2016 : Peking - Shanghai
We komen aan in Peking in Terminal 2 (internationale vluchten) en schuiven eerst aan voor de douanecontrole. Hiervoor vulden we op het vliegtuig reeds een aankomstkaart in. Het wachten duurt weerom lang. Daarna halen we de bagage op en wandelen we naar Terminal 1 (nationale vluchten). Daar moeten we terug inchecken. Natuurlijk slaat de band alarm voor mijn valies en die van Stefaan. Blijkt dat batterijen in de bagage niet toegelaten zijn in China, enkel in de handbagage. In Europa is dat juist andersom. Nu batterijen eruit gehaald en bagage terug door de scanner en nu is alles gelukkig oké. Daarna nog door de veiligheidscontrole van de handbagage waar het een drukte vanjewelste is omdat er zeer uitvoerig gecontroleerd wordt. Aanstekers worden onverbiddelijk in beslag genomen !!!!

We kunnen direct aan boord voor een kleine 2 uur durende vlucht naar Shanghai, de modernste stad van het land en trendsetter op het gebied van economie, politiek en mode. De naam Shanghai roept herinneringen op aan een turbulent verleden met opium smokkel, misdaad en samenzweringen.

Yu tuin (Shanghai)Iedereen zit er een beetje door als we aankomen en na het ophalen van de bagage en het zoeken naar onze buitenlandse gids Ryan kunnen we op de bus stappen. Iedereen verwacht dat we rechtstreeks naar het hotel rijden, maar dat blijkt mis. Voor morgen voorspellen ze een mini tyfoon en er wordt ter plaatse beslist om het programma wat te veranderen. Het is ondertussen drukkend warm en vochtig. Het bezoek aan de Yu tuinen wordt nu eerst gedaan, typische voorbeelden van traditionele Chinese tuinen, vol met water, planten, rotspartijen en paviljoenen. Alles straalt natuur en rust uit. Ook de drakenmuur is indrukwekkend.

Daarna gaan we rond 14u eten in Lubojang, een heel bekend restaurant. Zelfs de Clintons hebben er gedineerd, getuige de foto’s aan de muur. Lekker eten, alleen gaat het voor sommigen wat moeizaam met die stokjes. En niemand wil zich laten kennen en moddert dus voort.

Zicht op Pedong vanop de Bund (Shanghai)We wandelen nog wat rond in de buurt; het is heel druk : ‘t is zaterdag en die 24 miljoen chinezen in Shanghai zijn blijkbaar allemaal op stap. Daarna brengen we nog een kort bezoek aan de Bund, het brede wandelterras langs de Huangpu rivier met de typische skyline torens van Pudong aan de overkant.

We checken rond 16u in in het hotel; niemand heeft nog energie om iets te doen buiten douchen en wat relaxen.

Nanjing Street (Shanghai)Rond 18 u bezoeken we nog even Nanjing straat, de grote winkel wandelstraat van Shanghai. Om 19u zakken we af naar Central Hotel waar we van een lekker buffet genieten, ditmaal wel met deftig gereedschap (mes en vork).

Na het diner vertrekken we nog een keer richting de Bund waar de torengebouwen nu vol wondermooie kleuren schitteren. Je raakt maar niet uitgekeken en je blijft fotograferen. We bezoeken ook nog even het Astor House Hotel waar een tentoonstelling is over hoe de stad er ten tijde van de buitenlandse concessies uitzag en we zien ook de kamer waar Einstein twee maal gelogeerd heeft.

Om 21u30 zijn we terug in het hotel. We checken nog wat mail en versturen enkele WhatsApp berichten; dat is hier gelukkig nog niet geblokkeerd door de grote vuurmuur van China – alles wat naar Google ruikt wordt hier als barbaars beschouwd. Daarna kruipen we in ons kaf. Het was een lange dag.

Overnachting in Shanghai in het Holiday Inn Downtown****.

Zondag 10 juli 2016 : Shanghai
Gisternacht om 12u uit onze eerste slaap wakker gebeld door Luc met zijn zieke dochter Tamara. Fout van de receptie die blijkbaar dacht dat wij de gids waren. Don’t worry Luc. Daarna toch nog terug in slaap gesukkeld. Om 7u werden we wakker gebeld, ‘t was nodig. Het weer is voorlopig nog droog, het regenfront heeft blijkbaar vertraging en zou ook niet zo fel worden.

Jaden Boeddha tempel (Shanghai)Na het ontbijt (op zijn chinees met westerse invloeden) vertrekken we om 8u30 voor ons eerste bezoek : de Jaden Boeddha tempel. In de tempel is het druk met biddende gelovigen en monotoon zingende monniken begeleid met trommels. De houten tempels zijn prachtig versierd. De Jaden Boeddha op de bovenste verdieping is heel indrukwekkend maar die mag jammer genoeg niet gefotografeerd worden.

Daarna gaat het naar het Shanghai museum dat ongetwijfeld de beste kunstcollectie van China herbergt met meer dan 120.000 stukken. Daar staan heel veel mensen aan te schuiven om binnen te geraken. Wij hebben gelukkig een reservatie en mogen langs een andere ingang voorsteken 😉 Bij de veiligheidscontrole speelt Bernard zijn vanmorgen pas gekochte aansteker alweer kwijt. Daarna bezoeken we met onze gids de zaal van het Brons en de zaal van de Keramiek die er eigenlijk historisch gezien voorkomt. Allemaal heel prachtig uitgestald en mooi verlicht zodat prachtige foto’s gemaakt kunnen worden. Daarna bezoeken we nog op ons eigen de Jade galerij met prachtige historische gebruiksvoorwerpen. We lopen ook nog even binnen in de zaal met de Chinese Kunst van de Minderheden waar vooral de prachtige kostuums opvallen. Bij het naar buiten gaan kan Bernard zijn aansteker recupereren en zelfs een reserve aanleggen 😀

Drakenrestaurant (Shanghai)Daarna is het tijd om te dineren in het Draken restaurant op de Huangpu rivier onder de brug naar Pedong. Hier eten we terug heel lekker op zijn chinees, dus rap (half uurtje). Gelukkig zijn er vorken beschikbaar 🙂

Boottocht op de Huangpu rivier (Shanghai)Na de lunch schepen we in voor een 1 uur durende boottocht op de Huangpu rivier en passeren de reeds gekende landmarks die we gisteren zagen tijdens onze wandeling op de Bund. Ondertussen is het licht beginnen regenen maar het blijft warm.

Na de boottocht rijden we over de brug naar Pedong, dat 15 jaar geleden nog gewoon landbouwgebied was en nu volgebouwd staat met wolkenkrabbers waar vele financiële bedrijven zijn gevestigd. We kopen er een kaartje voor de fameuze Maglev trein. Die gaat van hier naar de internationale luchthaven van Shanghai zo’n 30 km verderop. De trein werd door Siemens gebouwd en heeft geen wielen maar zweeft via magnetisme over een monorail. De afstand wordt overbrugd in een fenomenale 8 minuten en de topsnelheid gaat even naar 430 km/uur. Op dat moment zijn er toch wel heel wat vibraties. Bij de terugkeer glijden we maximaal 300 km/uur en dat voel je gewoon niet.

Daarna keren we terug naar het hotel om ons te verfrissen voor het avondmaal. Door het drukke verkeer krijgen we hiervoor maar een half uurtje want we moeten om 17u30 reeds vertrekken naar Era Circus voor het avondeten. Aansluitend genieten we van de spectaculaire anderhalf uur durende acrobatenshow ‘Intersection of Time’. Jammer genoeg mogen we hiervan geen foto’s of video’s nemen. Gaande van traditionele acrobatie op de vloer en in de lucht en begeleid met prachtige muziek en zang, wordt het spektakel opgebouwd naar de apotheose waarin 8 motoren in een ijzeren bolvormige kooi huiveringwekkend door elkaar rijden. Het publiek is wild. We keren tevreden terug naar het hotel. Het is een mooie dag geweest.

Overnachting in Sjanghai in het Holiday Inn Downtown****.

Maandag 11 juli 2016 : Shanghai - Tongli - Suzhou
Doordat onze gids Ryan nog onverwacht iets moet regelen (gebroken ruit in zijn appartement) starten we vandaag maar om 10u. Hierdoor hebben we ruim de tijd om op het gemak te ontbijten en bij te praten met de medereizigers over gedane reizen.

Ondertussen komen we te weten dat Tamara terug een slechte nacht heeft gehad en naar de dokter is geweest. Gisteren is de familie ook al in het hotel gebleven om te rusten. We voelen mee …

Tuin van de Afzondering en Meditatie (Tongli)We vertrekken om 10u richting Tongli. Het is druilerig en drukkend warm weer. Op de bus is het heerlijk koel. Na ongeveer 2 uur komen we aan in Tongli, een van de gekende waterdorpjes. Het is volledig omringd en doorsneden door kanalen. Aan de 4 hoeken is er zelfs een waterpoort die neergelaten kan worden om het dorpje te beschermen.

We wandelen door het dorpje naar de tuin der Afzondering en Meditatie (Tuisi Yuan), een klassieke tuin uit de Qing tijd. De tuin is heel compact en mooi, heel anders dan de Yutuin van Shanghai.

Boottocht op de kanalen (Tongli)Daarna varen we met de plaatselijke gondels (6 man per bootje en de gondelier) een half uurtje over de plaatselijke kanalen van het stadje. We krijgen zo een uniek uitzicht vanaf het water op de straatjes en restaurantjes met hun terrassen. Erg leuk. Ondertussen begin het licht te regenen en klinken enkele dreigende donderslagen in de verte.

Het wordt tijd om te dineren in Nanyuan tea house, een leuk restaurantje annex kruidenwinkel. Als we daar aankomen zijn ze juist een opname aan het doen voor een tv programma. Tongli is namelijk bekend als decor voor vele tv series en films. Op het pleintje is er zelfs een monument voor opgericht. Na de take mogen we binnen en kunnen we gaan eten. Terug heel lekker en met vorken 🙂 We proeven ook eens het Chinese (tafel)bier. Bernard zoekt tevergeefs naar het alcoholgehalte; waarschijnlijker is dat er geen inzit 🙁

We vertrekken vervolgens naar Suzhou en droppen eerst de familie af zodat Tamara in de koelte van het hotel wat kan bijkomen.

Zijdemuseum (Suzhou)Wijzelf bezoeken nog het zijdemuseum annex zijde atelier en bijhorende shop natuurlijk. Het proces van de productie van de zijde van zijdemot naar rups en cocon wordt mooi afgebeeld. Ook de originele machines om de cocons te koken, te sorteren en daarna te spinnen zijn aan het werk. We zien ook enkele automatische weefmachines in actie die via een soort ponskaarten (maar dan een stuk groter) de zijde verweven naar kleden met mooie patronen.

Verder zien we ook nog een demonstratie van hoe een zijden dekbed wordt gemaakt; vele lagen cocons worden uitgerokken en door 4 dames uit elkaar getrokken tot de grootte van een dekbed. Daarna komen we de shop binnen waar alle zijden producten tentoongesteld staan en ook kunnen aangekocht worden. Een zijden dekbed van 200×200 cm komt voor een gewicht van 2500 g op 110 euro. Er is niet veel interesse.

Na het bezoek aan het zijdemuseum is het 16u15 geworden en is het te laat om de tuin van de Meester van de Visnetten nog te bezoeken (sluit om 17 u). We keren terug naar het hotel en hebben vrij tot 19u voor het diner ter plaatse.

Voordien verkennen we nog even de bar/lounge. Het aanbod van drank is teleurstellend : 1 soort bier (chinees uiteraard), 1 soort witte en rode wijn en wat frisdranken. We besluiten dan maar een biertje te nemen (30 yuan/stuk)

We dineren in een privé eetkamer aan één grote ronde tafel die prachtig gedekt is. Ondertussen vernemen we van Tamara’s ouders dat ze sedert vandaag enkel nog water drinkt en dat ze zullen proberen om medische redenen te repatriëren. Pech voor haar, temeer het haar grote droom was om China eens te bezoeken.

Het diner is uiterst verzorgd, de verschillende gerechten blijven maar komen. Het enige dat uit de toon valt is de schotel met bereide kippenpoten waarvoor geen amateurs zijn. Na het diner wandelen we nog even naar de grote supermarkt op het einde van de weg. Beneden allemaal winkeltjes met kledij en dergelijke en op de bovenverdieping de voeding. Er is veel volk, de winkels zijn hier namelijk tot 22u open. Daarna keren we terug naar het hotel om wat te chillen.

Overnachting in het Holiday Inn Youlian Suzhou Hotel****

Dinsdag 12 juli 2016 : Suzhou - Hangzhou
Vanmorgen vertrekken we om 8u30. Ondertussen vernemen we dat de familie vannacht terug naar het ziekenhuis is geweest met dochter Tamara voor een infuus. Ze heeft inderdaad wat meer kleur en heeft wat kunnen slapen. Hopelijk is het ergste nu voorbij.

Tuin van de Meester van de Visnetten (Suzhou)We bezoeken eerst de tuin van de Meester van de Visnetten, een kleine maar heel mooie tuin die enigszins afwijkt van de normale opbouw : de twee ontvangstruimtes dienen nu niet voor de gewone gasten en de vips maar voor de mannen en de vrouwen. Bij de uitgang kopen enkele reizigers de speciale beschilderde zijden doekjes. De gids verzekert dat dit de enige plaats in China is waar je dit kan kopen.

Pingjiang street (Suzhou)Daarna staat het museum op het programma dat eigenlijk meer voor zijn uiterlijk interessant is. Het is namelijk ontworpen door de gekende Chinese-amerikaanse architect Ieoh Ming Pei, die onder andere ook de piramide van het Louvre heeft ontworpen. Er staan echter teveel wachtenden aan de ingang en we kunnen hier niet vooraf reserveren. Dus gaan we in de plaats een kleine wandeling maken in de Pingjiang straat van het oude stadje . Dat blijkt een aaneenschakeling van winkeltjes en eetstandjes te zijn. Niet veel zaaks dus. Het is ondertussen heel warm geworden.

Daarna vertrekken we naar het restaurant voor het middagmaal. Het is prachtig gelegen aan het grote kanaal van Suzhou. Het middagmaal is heel verzorgd en lekker (geen kippenpoten ;-)) Zelfs Tamara eet mee. Goed zo.

Buiten doet Vicky een knieval over wat losliggende rommel. Het ziet er even heel erg uit maar met een knieverband en wat rust wordt het beter. Bernard krijgt een kaartje met gelukwensen van iedereen vanwege zijn verjaardag.

Daarna een bijna 3 uur durende transfer naar Hangzhou, enkel onderbroken door een plasstop langs de autostrade. Het is nu drukkend warm (boven 30°) en na een 10 tal minuten vlucht iedereen terug de koele bus op.

Boottocht op het Westmeer (Hangzhou)Bij aankomst in Hangzhou is het druk verkeer en doen we eerst een boottocht op het schilderachtige Westmeer. De glooiende groene heuvels rond het meer, de door wilgen overschaduwde dijken en de geur van lotusbloemen is sinds jaar en dag een inspiratiebron voor kunstenaars. Dit 6 km² grote meer is zeer ondiep (2m) met een modderige bodem zodat de lotusplanten hier weelderig groeien langs de oevers. In het meer bevinden zich de drie Maanpagoden die bij volle maan verlicht worden met een kandelaar. Marco Polo beschreef Hangzhou ooit als een paradijs, de mooiste stad op aarde…

Daarna gaat het door het drukke verkeer naar het hotel waar we door de G20 top apart moeten inchecken, om te zien of er geen terroristen tussen zitten. Blijkt van niet. Daarna vlug verfrissen want om 18u30 gaan we reeds avondeten. We zitten terug met zijn allen in een privé suite. Vele verschillende schotels en allemaal even lekker.

Na het avondeten gaan de moedigen nog voor een 2 uur durende wandeling langs het meer. Naar verluidt zijn de muggen heel ambetant. Wij geven forfait (het is nog steeds heel warm) en gaan er ene drinken in de bar (Heineken). Daarna trekken we ons terug op de kamer.

Overnachting in het Hangzhou West Lake Golden Plaza Hotel ****

Woensdag 13 juli 2016 : Hangzhou - Guilin
Vanochtend vroeg opgestaan. Het is buiten reeds warm. We gaan om 6u30 naar beneden. Het is nog heel rustig en kunnen we op ons gemak ontbijten. We checken uit rond 8u15 en krijgen onze paspoorten niet terug. Pas als Ryan zich ermee bemoeit krijgen we ze terug.

Linyin tempel (Hangzhou)Rond 8u30 vertrekken we door het drukke verkeer in de stad naar onze eerste bestemming : de Lingyin Si tempel, een boeddhistische tempel uit 326. Toen woonden er zo’n 3000 monniken en waren er 70 ceremonie zalen. De huidige tempel is veel kleiner, maar behoort nog altijd tot de grootste tempels van China. Op de weg naar de tempel zijn tientallen in de rotsen uitgehouwen Boeddha-reliëfs te bewonderen. Er is reeds veel volk. We krijgen er bij het binnenkomen elk 3 wierookstokjes waarmee we onze wensen aan Boeddha kunnen vragen. Deze tempel is zeer uitgebreid en bevat verschillende gebouwen, waaronder de Grote Boeddhazaal met een 50m hoog Boeddhabeeld uit kamferhout en een zaal met 500 levensgrote beelden van de leerlingen van Boeddha, geen 2 dezelfde.

Pagode van de Zes Harmonieën (Hangzhou)Daarna vertrekken we voor het bezoek aan de Pagode van de Zes Harmonieën. We klimmen 224 trappen omhoog naar de 13de verdieping waar we een prachtig uitzicht hebben op de rivier en de stad. Deze 60m hoge pagode deed tot de Ming dynastie dienst als vuurtoren.

Vervolgens wandelen we door het antiekstraatje Hefang en bezoeken het Museum van de Traditionele Chinese Geneeskunde. Op het gelijkvloers is er een uitgebreide werkende apotheek die aan de hand van allerlei natuurlijke producten en kruiden medicijnen maakt volgens de Chinese traditie. Op de eerste verdieping is het museum zelf waar alles mooi gedocumenteerd is.

Groene theewinkel in de Hefang straat (Hangzhou)Daarna wandelen we verder door de stad naar een winkelcentrum voor het middagmaal. Na enig zoekwerk vind de gids waar we moeten zijn en na wat wachten kunnen we aan tafel voor alweer een uitgebreid en lekker maal.

Daarna vertrekken we naar de luchthaven voor onze transfer naar Guilin. We checken vlot in en nemen afscheid van Ryan aan de security check. Daar spelen verschillende medereizigers hun handontsmetting flesje kwijt. Mag blijkbaar niet. We gaan naar onze gate B09 voor de vlucht van 17u. Het is echter een veeg teken dat er nog geen vliegtuig aan de terminal staat en we horen omroepen dat andere vluchten vertraging hebben wegens slecht weer. De onze blijkbaar ook. Plotseling beginnen ze maaltijden uit te delen. Dat doet het ergste vermoeden. Etienne komt ons eraan herinneren dat we drie maal zullen kunnen avondeten.

Uiteindelijk horen we dat we mogen boarden vanaf gate B08 om 18u45. We vertrekken om 19u20 en komen aan 21u20 in Guilin. We krijgen nog een kleine maaltijd op het vliegtuig. Na het ophalen van de valiezen ontmoeten we onze nieuwe gids Peggy en we rijden naar ons hotel waar we rond 23u aankomen. Niemand heeft na het inchecken nog zin om iets te gaan eten; we moeten morgen tenslotte weer vroeg op voor het bezoek aan de rijstvelden en de Yao en Zhuang minderheden. We trekken ons terug op de kamer en verfrissen ons nog wat. Daarna gaan we slapen; het is een lange dag geweest.

Overnachting in het Guilin Bravo Hotel****

Donderdag 14 juli 2016 : Guilin - Longshen - Guilin
We staan op om 7u, maken ons klaar en gaan ontbijten op het gelijkvloers. Het valt op dat de gerechten hier meer westers getint zijn. Je kan hier gerust een full English breakfast eten (zonder de black pudding dan). We praten ondertussen wat bij met Luc en Marleen over onze reiservaringen.

Om 8u30 vertrekken we richting Longshen naar Longli. Het is een 2 uur durende rit door een totaal ander landschap; gisteravond was het te donker om nog iets te zien. We zien de karstheuvels en rijden meer en meer door landbouwgebied. De eerste rijstveldjes zijn te zien, maar ook mais en andere groenten.

Rijstvelden (Longji)Voor we de hellingen van Longli bereiken moeten we wel eerst overstappen op een andere bus die ons in razend tempo door de haarspeldbochten naar boven racet. Daarna wandelen we op het gemak via veel trappen (1000 tal) naar boven. Na iedere bocht is het uitzicht al weer anders. We zien onderweg ook verschillende vrouwen in hun traditionele Yao of Zhuang klederdracht. Boven wacht ons een adembenemend zicht op de berghellingen die nog in de mist/regen zitten. De heuvels zijn volledig bedekt met rijstvelden in terras cultuur.

Vrouwen in de Zhuang klederdracht (Longji)Na het rustpunt boven keren we op het gemak terug naar het restaurant dat halverwege de weg ligt. Hier krijgen we weeral een lekker maal met een ruime keuze aan schotels, zoveel zelfs dat er nauwelijks plaats is op tafel voor ons bordje. Daarna keren we terug naar beneden met de racebus. Vervolgens stappen we over in onze bus en keren terug naar Guilin.

Grot van de Rietfluit (Guilin)We bezoeken de Grot van de Rietfluit, een uitgebreid labyrint van onderaardse gangen in het karst rotsen met mooie druipsteen formaties. Voor de ingang van deze grotten staat riet waarvan vroeger fluiten werden gemaakt, vandaar de naam. De grotten zijn mooi verlicht en hier en daar staan borden met namen die je met enige verbeelding zou kunnen herkennen. Het is er lekker fris (20 °C) terwijl het buiten de 30 ° nadert. Er is wel veel storend lawaai van luidruchtige chinezen. Deze grotten werden tijdens WO II gebruikt als schuilplaats.

Daarna maken we nog een stop in het South China Pearl Museum. We krijgen een korte uitleg over de soorten parels, waar die gevonden worden en hoe je valse van echte kan herkennen. Maar het draait uiteraard om het verkoop ervan. In de ruime verkoopzaal staat voor een fortuin aan allerhande sieraden met parels uitgestald en enkele van de dames kunnen de verleiding niet weerstaan.

Daarna keren we terug naar het hotel. We dineren om 19u15. Het eten is goed maar niet zo uitgebreid en lekker als deze middag. Enigszins ontgoochelend.

Voor de moedigen volgt nog een wandeling met gids Etienne. Wij drinken er nog een in de bar en trekken ons daarna terug op onze kamer. Een leuke dag maar wel veel trappen. Morgen moeten we er vroeg uit voor de boottocht op de Li rivier naar Yangshuo.

Overnachting in het Guilin Bravo Hotel****

Vrijdag 15 juli 2016 : Guilin - Yangshuo - Guilin
Vanmorgen staan we vroeg op en gaan ontbijten om 6u30. We keuvelen nog wat na met Rudi en Chris. Om 7u45 vertrekken we met de bus naar Mopan Hill Warf, de startplaats van de boottocht op de Li rivier naar Yangshuo.

Boottocht op de Li rivier (Guilin - Yangshao)Er liggen een bende boten klaar, zij aan zij wel 10 naast elkaar. Iedere boot heeft een capaciteit van 120 man. We krijgen een vaste plaats toebedeeld en worden verwelkomd met een kopje thee. Rond 9u beginnen de boten te vertrekken en bij ons is reeds bijna iedereen naar het tussendek gegaan om foto’s te nemen. Dan ontstaat er een felle discussie bij de bemanning omdat ze blijkbaar vergeten zijn het aantal personen te tellen. Er wordt omgeroepen dat iedereen terug naar beneden moet komen voor een headcount, maar dat laat de andere passagiers koud. Uiteindelijk wordt er toch vertrokken voor de 4 uur durende boottocht.

De boottocht voert door een landschap dat regelrecht uit een Chinese schilderij lijkt te komen. De rivier slingert tussen in nevel gehulde karstheuvels die tot fantastische vormen zijn verweerd. Daartussen liggen schilderachtige valleien, dorpjes en bamboebossen die zo typerend zijn voor het Zuid Chinese platteland. Onze camera doet overuren. De rivier is redelijk ondiep (1,5m) en langs de oevers wordt er enkel gevaren met van die typische bamboevlotjes, wel voorzien van een luidruchtige motor.

Boottocht op de Li rivier (Guilin - Yangshao)De verbeelding van de Chinezen is wel groot in het ontdekken van allerlei vormen en afbeeldingen in de rotsformaties : Vissenstaartpiek, Penhouderpiek, Vijfvingerheuvel, Slakkenheuvel, Drakenkopheuvel, … We passeren ook de Heuvel met de Negenpaarden schildering. Met enige goed wil kan ik er 2 ontdekken. Op het briefje van 20 Yuan is een typische afbeelding van hier afgebeeld.

Bij aankomst in Yangshuo ontschepen we en wandelen via een winkelarcade naar de stad. We nemen het middagmaal in het Jufulou-restaurant in de Weststraat. We zitten terug aan 2 ronde tafels en de gerechten zijn super. De gebraden aardappelen vallen in de smaak, zozeer zelfs dat Siegfried de rest van onze tafel komt inpikken. Het eten met de stokjes gaat steeds beter. Bij onze terugkeer zijn we volleerde Chinezen, toch wat het eten met stokjes betreft.

Fietstocht langs de Li rivier (Yangshao)Daarna gaan we met een deel van de groep fietsen, eerst door de nogal drukke stad en daarna langs de rivier en de rijstvelden. Het is warm. Na een uurtje stoppen we aan een café om ons te hydrateren. We maken op de brug foto’s van de aankomst van de bamboevlotjes met toeristen en zien hoe ze op krakkemikkige vrachtwagens worden geladen en teruggebracht worden naar het vertrekpunt. Daarna vertrekken we terug richting stad door het drukke verkeer. Na het afleveren van de fietsen gaan we ons even verfrissen in een nabijgelegen hotel en halen de drankautomaat leeg.

Daarna is het wachten op de bus die ons terug brengt naar het hotel waar we rond 19u aankomen. Een heerlijke douche en we kunnen terug avondmalen. Iedereen zit wat roodverbrand rond te tafel. Het is duidelijk warm en zonnig geweest vandaag.

Na het avondeten gaat de gids met de liefhebbers nog wandelen naar de pagode in stad. Wij trekken ons terug in de bar en drinken er een lekkere Jameson als digestief. Er is geen wifi dus we keren gauw terug naar de kamer en doen nog een Dresden Weissenbier mee om de dorst te lessen. Daar werken we het verslag van de dag af en surfen we nog wat nieuws samen over de aanslag in Nice. Morgen is het een rustige transferdag.

Overnachting in het Guilin Bravo Hotel****

Zaterdag 16 juli 2016 : Guilin - Xian
Vandaag rustig opgestaan om 6u30, we kunnen het niet laten. Ons klaargemaakt en gaan ontbijten, we kennen de dril al na 3 keer. Daarna nog wat gerelaxt op de kamer en gesurft om te weten te komen dat er een staatsgreep aan de gang is in Turkije. Blijkbaar is het tamelijk ernstig en spreken ze over doden en gewonden.

Zeteljeslift naar de Yao heuvel (Guilin)Om 9u trekken we gepakt en gezakt per bus naar de Yao heuvel waar we met een zeteltjeslift per 2 op het gemak naar boven glijden. Enkel moedige/onnozele chinezen doen dit te voet met de trappen (het zullen er wel meer als 1000 zijn 😉

Bijna bovenaan is de startplaats van de tobogan. Helemaal bovenaan hebben we een prachtig panorama op de karst rotsformaties en de omliggende steden. Alles is mysterieus in nevels gehuld. Het is druk boven. We doen op het gemak een wandelingetje rond de top al foto’s nemend uiteraard. Hier kan ik eens de panoramafunctie van mijn nieuwe camera testen; dat lukt vrij aardig.

Godenbeelden op de Yao heuvel (Guilin)We keren terug naar beneden met de zeteltjeslift en enkele moedigen (Siegfried, Luc en Tamara) testen de tobogan uit. Siegfried is teleurgesteld dat hij niet op volle snelheid mocht gaan van de security langs de piste. Eens beneden verzamelen we terug en rijden per bus richting luchthaven.

Onderweg stoppen we voor het middageten in een groot restaurant. Het is er super druk. Het eten is weerom lekker en tijdens de sanitaire stop kunnen we een kijkje nemen in de grote keukens waar men koortsachtig aan het werk is.

Chinese Pavarotti in de zeteltjeslift naar de Yao heuvel (Guilin)Daarna vertrekken we terug naar de luchthaven. We kunnen vlot inchecken per groep deze keer. We nemen afscheid van Peggy en moeten lang aanschuiven voor de security check. Daarna hebben we nog wat tijd aan gate 3 voordat we om 15u35 instappen voor de vlucht naar Xian. We vertrekken stipt op tijd deze keer. Er is deze keer minder beenruimte. De vlucht verloopt verder zonder problemen, op wat lichte turbulentie na. Bij het naderen van Xian overvliegen we de Yantsi rivier (Gele rivier). We worden opgewacht door onze plaatselijke gids Linda en algauw zitten we op de bus naar het hotel voor een uur durende rit.

De omgeving waar we door rijden is terug helemaal anders. We rijden door een vruchtbaar vlak landbouwgebied. Hier en daar zien we tumulus graven, stille getuigen van een rijke geschiedenis van verschillende dynastieën van keizers. Deze stad die elf dynastieën lang als hoofdstad van het Chinese rijk fungeerde, vormde ook eeuwenlang de belangrijkste draaischijf voor de Chinese handel via de Zijderoute.

Onze gids is zeer spraakzaam, heel wat anders dan Peggy. Ze geeft direct les over de verschillende opeenvolgende dynastieën; het culturele neemt duidelijk een versnelling hoger. Verder vernemen we ook nog dat mijnbouw een van de belangrijkste bronnen van inkomsten is : goud, jade, kwik, … Het klimaat is hier ook anders : warmer en droger, slechts 600 mm regen per jaar. Ze kweken hier dan ook meer gerst als rijst.

Na het inchecken in het hotel krijgen we een ruime kamer met annex bureau en badkamer met douche en bad.

Het avondmaal is ook dik in orde. De geduldigen kunnen hun eigen groenten koken in een hotpot. Wij kunnen genieten van het zeer uitgebreide buffet. Er zijn zelfs Belgische frietjes, maar ze zijn wel koud. De variatie is werkelijk overvloedig. Enkel een koffie kunnen we na de maaltijd blijkbaar niet krijgen. We drinken dan maar een thee. Daarna genieten we nog van een Carlsberg in de bar voor we ons terugtrekken op onze luxe kamer op de Executive Floor 😎

Het is een relaxende dag geweest, we kunnen er weer tegen.

Overnachting in Xian in Titan Times Hotel****

Zondag 17 juli 2016 : Xian
We staan vandaag vroeg op en gaan om 7u ontbijten. Het is druk druk in de eetzaal. Daarna verzamelen we om 8u30 om te vertrekken naar de graftombe van keizer Qin Shi, de eerste keizer van China, een 50 tal km buiten de stad.

Maar we stoppen eerst even aan een shop die replica’s maakt van de terracotta beelden op de traditionele wijze. Het is hierbij van groot belang dat de beelden gedurende 1 week in een oven op hoge temperatuur worden gebakken. Dit is volgens de gids één van de plaatsen waar je een goede kwaliteit tegen een correcte prijs kan kopen. Voor de grotere beelden die moeten verscheept worden moet je wel het dubbele van de prijs rekenen door importtaksen en BTW. In de shop maken ze ook mooie meubelen in lakhout met jade en dergelijke belegd. Heel mooi allemaal. Daarnaast zijn er ook tapijten te krijgen en de nodige kleinere souvenirs.

Terracotta krijgers (Xi'an)Daarna gaat het naar de graftombe van de keizer  waar het beroemde terracotta leger in 4 grote putten de wacht houdt. Qin Shi was bezeten van de dood en de erfenis die hij zou achterlaten. Hij spaarde kosten noch moeite en huurde 36 jaar lang 700.000 man voor de bouw van zijn graf. We bezoeken eerst put 1, meteen de grootste waar ook de meeste krijgers (6000) te zien zijn. Geen 2 zijn dezelfde. Ze kijken allemaal dezelfde richting uit, uitgezonderd de buitenste rijen die zijwaarts kijken. Er zijn ook enkele paarden te zien. Het overgrote deel van de krijgers zijn infanteristen. Meer achterin de put zijn de restauraties nog aan de gang.

De krijgers staan tussen aarden wallen waarop boomstammen liggen en die worden met aarde bedekt. Zo zitten de krijgers zo’n 5 m onder de grond. Deze krijgers werden trouwens toevallig door boeren ontdekt in 1974 toen ze een waterput aan het graven waren. Ze kregen toen voor hun ontdekking de ronde som van 5 dollar.

Daarna gaan we in de cinema een wat ouderwetse film bekijken. Die is duidelijk aan vernieuwing toe. Vervolgens gaat het naar put 3 dat voor een deel nog onuitgegraven is en die vooral hogere officieren bevat. In put 2 wordt nog steeds gegraven en is gevuld met cavalerie en soldaten. Enkele gerestaureerde exemplaren zijn tentoongesteld in vitrines. Er is overal enorm veel volk en het is moeilijk foto’s nemen.

Daarna bezoeken we nog het museum waar replica’s van de bronzen strijdwagens staan opgesteld.

Grote Moskee in de moslimwijk (Xi'an)Het is ondertussen al redelijk laat geworden als we even verder het middagmaal nemen in het Qintanglaowan restaurant. Daarna keren we eerst terug naar het hotel om ons te verfrissen. Rond 17u vertrekken we met de groep (minus Vicky, Etienne en Dakota) naar de moslim wijk. We bezoeken er de Grote Moskee uit de Qingtijd die naast het grootste ook het best bewaarde moslim heiligdom van China is. Er omheen zijn vier binnenplaatsen die een oase van rust uitstralen (uitgezonderd op vrijdag, de heilige dag van de moslims) met achtereenvolgens de versierde houten boog, de introspectie minaret, de achthoekige pagode, 2 fonteinen en de grote gebedshal.

Daarna lopen we nog even door de overdekte bazaars naar de Trommeltoren en keren vandaar terug langs de hoofdstraat naar de bus. Langs de hoofdstraat krioelt het van de mensen en de eetstandjes. Het rauwe vlees hangt hier open en bloot in de hitte en wordt vervolgens versneden en op spiesen gestoken om te barbecueën. Niet aan te raden voor de gevoelige magen van de westerlingen.

Tang show (Xi'an)Daarna vertrekken we naar Tang dance and music palace, waar we in een sneltempo ons avondmaal nemen (wat aan de karige kant) omdat om 20u stipt de show begint. Er wordt afwisseld muziek gespeeld en gedanst. Vooral de dansen zijn wondermooi uitgevoerd en de kleurrijke kostuums zijn prachtig. Na 1 uur is de show voorbij en het publiek is wild enthousiast.

We keren terug naar het hotel en maken onze reistas klaar voor morgen; de valiezen gaan immers rechtstreeks naar Peking. We moeten morgen vroeg op; we hebben immers nog een druk programma vooraleer we de trein naar Pingyao nemen.

Overnachting in Xian in Titan Times Hotel****

Maandag 18 juli 2016 : Xian - Pingyao
Om 6u staan we op en maken ons klaar voor het ontbijt, na de gebruikelijke sigaret van Bernard. In het restaurant is het nog heel rustig en kunnen we op het gemak ontbijten. We praten nog even na met de gids over de treinreis van deze namiddag. Rond 8u checken we uit en plaatsen de bagage op de aangeduide plaats in het hotel. Deze zal rechtstreeks naar Peking gebracht worden, en dus hebben we maar een handbagage mee voor de volgende nacht in Pingyao. Het weer is wat overtrokken en het wordt maar 29 °C, heel wat dragelijker dan de 35 van gisteren.

Stadsmuur (Xi'an)Onze eerste stop zijn de oude stadsmuren van Xian die in perfecte staat bewaard zijn gebleven : 12m breed, 12m hoog, rechthoekig met een omtrek van 14 km. Om de 120 m is er een wachthuisje; 60 m was namelijk de reikwijdte van de kruisbogen uit die tijd (Tang dynastie). Er zijn 4 hoofdpoorten die met zware deuren en ophaalbruggen beschermd werden. Bij het luiden van de bel in de Beltoren ‘s morgens werden de poorten geopend, bij de trommel van de Trommeltoren ‘s avonds werden ze weer gesloten. Gisteravond zagen we reeds dat de stadsmuren prachtig verlicht waren.

Vervolgens brengen we een bezoek aan een jade werkplaats annex winkel. We krijgen uitleg (in perfect Frans !) over de verschillende soorten jade : zachte en harde. De harde jade heeft een hardheid van maximaal 8 (diamant is 10); deze wordt geïmporteerd uit Birma. De verschillende soorten zachte jade worden nog in China ontgonnen. Het verschil met valse jade kan je ontdekken via het gewicht en de doorschijnendheid. We zien ook enkele mensen aan het werk die de jade aan het slijpen zijn. Dan worden we strategisch naar de verkoopruimte geleid en kan het kiezen beginnen. Verschillende van de groep laten zich gaan.

Kleine Wilde Gans pagode (Xi'an)Daarna is het tijd voor een bezoek aan de Kleine Pagode van de Wilde Gans. Tijdens de Tang dynastie vertaalden monniken hier Sanskriet teksten in het Chinees. We bezoeken niet het Historisch Museum; dat is te druk en ook wat verouderd (alles staat chronologisch en niet per thema). In de plaats daarvan bezoeken we het nieuwe museum naast de Kleine Pagode. Hier vinden we weer verschillende zalen terug : brons, keramiek, … Alles is terug mooi uitgestald en gedocumenteerd. In de kelderverdieping is ook een groot miniatuur grondplan van de stad zoals die tijdens de Tang dynastie eruit zag.  We herkennen hierop duidelijk de oude stad met de stadsmuren.

Dumpling restaurant (Xi'an)Daarna gaan we vlakbij ons middagmaal gebruiken. Vandaag krijgen we dumplings geserveerd, een typische specialiteit van de streek. Het begint kalm maar dan komen de verschillende soorten dumplings in een steeds rapper tempo op tafel. Het smaakt en iedereen geniet. Daarna laat Bernard zich nog verleiden om enkele tandenstoker potjes te kopen (3 voor 100 yuan)

We keren nog eens terug naar de Kleine Pagode voor een schaduw poppenspel voorstelling. De Franse en Engelse vertaling op de elektronische borden aan de zijkant is soms hilarisch.

Frank in het ChineesDaarna gaan we nog naar een demonstratie van kalligrafie. Er wordt uitleg gegeven over sommige symbolen en hun betekenis. Vervolgens noemen we één voor één onze voornaam en wordt die in het chinees op rijstpapier geschilderd. Ondertussen zit er ook een artiest mooie tekeningen te maken die te koop zijn, je kan er gratis je naam laten bijzetten. Er zijn echter geen liefhebbers, de meesten hebben hun centen reeds verdaan in de jade workshop annex winkel. Buiten poseert de groep met hun Chinese naam en neemt Linda enkele groepsfoto’s.

Daarna vertrekken we naar het station voor de hogesnelheidstrein naar Pingyao. Het immense station is gloednieuw (2014) en alles verloopt ordelijk. We nemen afscheid van Linda en gaan door de security check zonder problemen. Daarna zoeken we onze gate op (B12) en wachten tot we kunnen doorgaan naar het perron. Daar gaan de mensen ordelijk per gereserveerde wagon in rijen staan om op te stappen. We zitten met de groep op de eerste 3 rijen van wagon 4. En dan zijn we algauw op weg voor de treinrit van 500 km die ongeveer 3 uur zal duren met 8 stops onderweg. Maximum snelheid 240 km/h.

Aanvankelijk glijden we door uitgestrekte vlakke landbouwgebieden met groenten en fruitbomen. Overal in de velden zie je ook de typische grafmonumentjes van de overleden boeren en hun familie. Na een tijd wordt het landschap meer heuvelachtig en wordt er aan terrasbouw gedaan.

We komen stipt aan om 19u30 en worden opgewacht door onze lokale gids Michael die ons verwelkomt en ons op de bus naar het hotel reeds wat uitleg geeft over de stad Pingyao en de provincie met Taiyuan als hoofdstad. In de provincie zijn vooral steenkoolmijnen, waarvan een deel naar de UK wordt uitgevoerd. De rest wordt intern gebruikt voor verwarming en elektriciteitsproductie. Dit komt uiteraard de luchtkwaliteit niet ten goede.

Na een half uurtje komen we aan in de oude stad en moeten we overstappen op 2 elektrische wagentjes; bussen mogen de stad niet binnen. Het stadje staat namelijk op de UNESCO Werelderfgoed lijst. We rijden naar het guesthouse dat geheel in hout is opgetrokken en checken in. We krijgen onze sleutel maar gaan eerst een eindje verder eten omdat het reeds tamelijk laat is. We zitten voor de verandering eens aan 2 vierkante tafels op ongemakkelijke houten banken. Het eten komt eraan; het is lekker maar wat weinig. Het is de eerste keer dat alles op is, temeer omdat Siegfried honger heeft en de rest van de 2 kommen rijst naar binnen speelt.

Daarna keren we terug naar het hotel. Etienne neemt de vrijwilligers nog mee voor een avondwandeling. Wij zoeken onze kamer op. Het comfort is heel wat minder dan we gewoon zijn : de bedden zijn keihard en het water in de badkamer is nauwelijks lauw te noemen. Morgen vertrekken we te voet om 8u30 om de oude stad te verkennen.

Overnachting in Pingyao in het Hongshanyi Guesthouse ***

Dinsdag 19 juli 2016 : Pingyao - Taiyuan - Peking
We worden deze morgen vroeg wakker vanwege de stortregen. Dat belooft. Om 7u worden we gewekt, het is niet echt nodig; we zijn reeds klaar om te ontbijten. We sprinten naar de receptie om een paraplu te vragen; alle regenkledij en paraplu’s zitten natuurlijk in de grote valies die reeds in Peking zit. We gaan naar het restaurant en nemen een chinees ontbijt; enkel de toost en pannenkoeken doen wat westers aan. Iedereen komt binnengedruppeld voor het ontbijt en het weer is het gesprek van de ochtend.

Na het ontbijt verzamelen we aan de receptie waar opportunistisch regenschermen worden verkocht voor 30 yuan. Om 8u30 vertrekken we te voet met onze gids Michael voor een bezoek aan de oude stad die op het werelderfgoed lijst van UNESCO staat. Deze dateert nog uit de Ming tijd en biedt met zijn talrijke traditionele huizen, tempels en winkels een prachtige kijk op hoe het leven in het oude China moet geweest zijn. We kopen onderweg nog een plastiek regenjas (15 yuan) en sommigen ook plastieken schoenovertrekken (10 yuan).

Stadsmuur (Pingyao)Als eerste bezoeken we de oude stadsmuur die dateert uit 1370. Deze is nog volledig intact (12m hoog 6 km omtrek) maar werd wel een 200 jaar terug gerestaureerd. Die lijkt van boven gezien wat op een schildpad : de kop is de zuidpoort, de staart de noordpoort en de 4 poten de oost- en westpoorten. Het regent onophoudelijk verder en onze voeten worden goed nat.

Confusius tempel (Pingyao)Daarna bezoeken we de tempel van Confucius, een tijdgenoot van Boeddha en Tao die elk hun eigen leer verkondigden in hun eigen gebied.

Vervolgens bezoeken we nog het bank museum. Pingyao was tijdens de Ming dynastie een belangrijk handelscentrum en er was een noodzaak aan goed georganiseerde banken. Pingyao diende daarbij als hoofdzetel en had filialen in verre plaatsen als Shanghai en Hongkong; in totaal zo’n 70 stuks. Met de culturele revolutie heeft het centraal gezag deze bankfunctie overgenomen en konden de lokale banken niet meer autonoom beslissen. Hierdoor werden ze één voor één opgedoekt.

Vervolgens gaan we heel vroeg lunchen (11u30). Het eten is terug heel lekker. Er liggen geen eetstokjes en die worden prompt gevraagd. We zijn tenslotte in China en proberen te eten als de chinezen.

Hongshanyi Guesthouse (Pingyao)Daarna gaan we terug naar het hotel om nog wat uit te blazen en verzamelen om 13u30 voor de busrit naar Taiyuan, waar we de trein naar Peking zullen nemen. Het onderweg geplande bezoek wordt afgeblazen; er is immers sprake van overstromingen door de overvloedige regenval en we willen geen risico nemen.

We rijden met de elektrische karretjes naar de stadsrand. Daar stappen we over op de bus die ons naar Taiyuan zal brengen. Er is daar een ferme woordenwisseling aan de gang tussen de chauffeur van een van de karretjes en zijn klanten. Het gaat zo enkele minuten door en wordt steeds verhitter. Het wordt zelfs zo erg dat de chauffeur midden de straat zijn broek afsteekt en zijn behoefte doet. Wat hij daarmee van plan was hebben we gelukkig niet moeten meemaken. Wansmakelijk.

Langs de weg staat op vele plaatsen de rechter rijstrook onder water wegens de regenval van deze voormiddag. Na een rit van goed 2 uur komen we aan in het gloednieuwe enorme treinstation van Taiyuan, de hoofdstad van de provincie. Het is er druk. Onze trein is voorzien om 18u op gate B4. Het is een rit van een goeie 3u20min naar Peking. Onderweg naar het hotel zullen we stoppen voor het avondmaal. Dat wordt dus laat, en dus gaan we in het station nog iets eten in de KFC (hamburger met frietjes en cola 51 yuan). Vele van onze reisgenoten hebben hetzelfde gedacht.

Daarna is het wachten op de trein. Rond 17u45 worden spontaan rijen gevormd voor de ticketcontrole. Op het aankondegingbord zien we echter gauw dat we niet op tijd zullen vertrekken. Onze trein staat in het rood. Plots moeten we veranderen naar gate B7; de trein is aangekondigd met vertraging.

De ticketcontrole gebeurt manueel met het gebruikelijke gedrum van onbeschofte chinezen. We installeren ons en vertrekken om 18u30, voorziene aankomst rond 22u.

Het gaat echter voor geen meter vooruit. Rudi wordt prompt gebombardeerd tot nieuwe reisleider wanneer een Chinese stewardess van de trein hem vertelt dat we een half uur later zullen aankomen in Peking. Tot de 2de stopplaats (van de 4) halen we een gemiddelde snelheid van 30 km/h. Als dat zo doorgaat komen we pas morgen in Peking aan. Van dan af gaat het echter weer full speed tot 280 km/h. We komen uiteindelijk met 3 uur vertraging aan om 23u30. We worden opgewacht door onze nieuwe lokale gids, ook een Michael. Het avondmaal in het hotel is afgeschaft en we eten nog vlug een hamburger in de McDonald’s vlak bij het hotel. Het was duidelijk een junkfood dag vandaag. Daarna checken we in en trekken ons rond 1u terug op onze kamer. Het is een lange en natte dag geweest.

Overnachting in het Sunworld Beijing Hotel****

Woensdag 20 juli 2016 : Peking
We zijn rond 6u30 wakker en het regent pijpenstelen. We maken ons klaar en gaan ontbijten. Het is reeds druk in het restaurant. Om 9u verzamelt iedereen in de lobby met hun regenvesten en paraplu’s.

Ronde Altaar in de Hemeltempel (Beijing)We stappen op de bus en brengen een bezoek aan de Tempel van de Hemel (Tian Tan), een meesterwerk van 15e eeuwse architectuur (Ming dynastie). Deze tempel bestaat uit drie delen: de Gebedshal voor Goede oogsten waar door de keizer 2 maal per jaar werd gebeden voor de goede oogst, het keizerlijke Hemelgewelf, de bewaarplaats van de geestentabletten met er rond de Echomuur en tenslotte het Ronde Altaar van de Hemel, waar de keizer offers bracht. De regen wordt steeds erger en windstoten belagen onze paraplu’s. Bovendien is de waterafvoer te langzaam voor deze stortbuien en ontstaan grote vijvers waar we moeten doorwaden.

Gebedzaal van de Goede Oogsten in de Hemeltempel (Beijing)Na het bezoek stappen we terug op de bus om te gaan middagmalen. De gidsen bespreken onderling om het programma wegens de uitzonderlijke weersomstandigheden aan te passen. Tien’anmen en de Verboden Stad wordt verschoven naar vrijdagnamiddag. We zullen dan wel onze vrije namiddag moeten opofferen maar daar protesteert niemand tegen. Gids Michael toont een YouTube filmpje van een modderstroom op één van de wegen naar de Lange Muur. Dat belooft voor morgen.

Het verkeer staat ondertussen muurvast, Op sommige plaatsen lijkt de weg eerder op een rivier. We doen 1 uur over een 3tal km naar het restaurant. Daar krijgen we terug een heel lekker middagmaal voorgeschoteld. We keren daarna terug naar het hotel om droge kleren aan te trekken en onze schoenen proberen droog te krijgen met krantenpapier en de haardroger.

Kunfu show (Beijing)Om 16u verzamelen we in de lobby voor de Kungfu show (17u15) in de Red Theatre die een goed uur duurt. Als opwarmertje wordt het publiek uitgenodigd mee te doen met enkele jonge performers. De grote show “The Legend of Kungfu – Return of the Dragon” gaat eigenlijk over een kleine jongen die door zijn moeder naar de Shaolin tempel wordt gebracht om te worden opgeleid in de Kungfu en Zen. De kleine jongen wordt een man en wordt verliefd op een meisje. Hij vergeet zijn boeddhistische discipline maar de dood van zijn moeder doet hem terugkeren naar een levenswijze van meditatie met de hulp van de Meester en zijn broeders. Hij wordt tenslotte zelf meester van de orde. Een prachtige ingetogen show met een prachtige belichting en acrobatische kungfu. Mooi.

Daarna gaan we avondeten in een chique restaurant in de diplomatenwijk. We zitten allemaal aan een enorme ronde tafel in een zeer mooie eetkamer met gelakte wanden en kroonluchter. Het eten is heel verzorgd en lekker.

Tenslotte keren we terug naar het hotel waar we in het restaurant nog enkele Carlsbergs drinken in het gezelschap van Etienne en Vicky. Uiteraard praten we nog wat bij over reizen. Rond 22u gaan we naar onze kamer; morgen vertrekken we om 8u naar de Grote Muur.

Overnachting in het Sunworld Beijing Hotel****

Donderdag 21 juli 2016 : Peking - Badaling - Peking
Vandaag rond 6u opgestaan. Het is god zij dank droog. Via een krantje in de lobby vernemen we dat het 30 uur aan één stuk geregend heeft met een gemiddelde van meer dan 30 l/uur. Vandaar dat alles overstroomd geraakte. Het was de grootste regenbui in 61 jaar. Meer dan 200 vluchten werden afgeschaft, en sommige metrolijnen lagen stil. Er waren ook heel wat slachtoffers en verschillende modderstromen die de wegen blokkeerden. En wij hebben dat weer meegemaakt.

Gaan ontbijten rond 6u30. Het was heel wat rustiger dan gisteren. Nog wat gekeuveld met Filip en Marleen en om 8u waren we klaar om te vertrekken naar de Chinese Muur. Je kan die op verschillende plaatsen gaan bekijken maar wij gaan naar Badaling. Het is ongeveer 2 uur rijden. Door de helse stortbuien van gisteren is de lucht schoongewassen en kunnen we de bergen in de verte al zien. Dat is normaal nooit het geval wegens de luchtvervuiling door het immense verkeer in Peking.

We doen een eerste (sanitaire) stop in een shop waar cloisonne gemaakt wordt. Dit zijn allerlei voorwerpen uit koper waarop figuren zijn gemaakt met opgekleefde koperdraaadjes. De tussenruimten worden vervolgens opgevuld met allerlei kleuren en gebakken in de oven. Dit wordt tot 7 keer herhaald tot de tussenruimten volledig opgevuld zijn. De  laatste stap is dan het polijsten. Daarna kan je de voorwerpen bijna niet meer onderscheiden van keramiek, met als voordeel uiteraard dat ze niet breekbaar zijn. Deze techniek is reeds zo oud als de Ming dynastie en de cloisonne voorwerpen werden gebruikt als statussymbolen.

Grote Muur (Badaling)Daarna vertrekken we voor de laatste etappe naar Badaling. Het is een indrukwekkend gezicht reeds van beneden op de parking. Deze muur die ooit meer dan 6.000 km lang was, kronkelt als een slang door het heuvelachtige landschap van noordelijk China. De muur, het indrukwekkendste monument van de oude Chinese beschaving, had tot doel het land te beschermen tegen de invallen van nomadische volkeren uit het noorden. We verkennen het oostelijk deel dat steiler is, en bijgevolg minder toeristen aantrekt. Vele stukken zijn gewoon redelijk steile hellingen, soms onderbroken door trappen met treden van 10 tot 40 cm. Het uitzicht vanaf de muur op het omringende landschap is spectaculair en er worden dus veel foto’s genomen.

We gaan terug naar beneden om een Chinese biertje te drinken; dat gaat er wel in door het vochtverlies van de klim. Daarna gaan we eten in het restaurant aan de muur. Het is buffet, niet echt speciaal.

Ming graf van Chang Ling (Beijing)Daarna vertrekken we naar de vallei van de Ming graven waar 13 van de 16 Ming keizers zijn begraven. Deze is speciaal gekozen omdat de bergkam van het noorden de vallei langs 3 kanten omringd en de doden tegen kwade geesten beschermt die door de noordenwind worden meegevoerd. We bezoeken het graf van Chang Ling.

We gaan binnen via de 3 poorten tellende ingang en wandelen vervolgens naar de Zaal van de Voorname Gunst. Dit is een van China’s indrukwekkendste Ming gebouwen met zijn cederhouten kolommen. Het is gebouwd op een drie lagen tellend terras. We zien hier een tentoonstelling van de voorwerpen uit de Ding Ling grafkamer. Dit is de enige grafkamer van de 16 Ming keizers die is opgegraven. Er staat ook een groot standbeeld van de 3de Ming keizer Yongle, die de hoofdstad naar Peking bracht waar hij toezag op de bouw van de Verboden Stad. Daarna gaan we verder naar de Toren van de Geest die de toegang tot de grafheuvel vormt waarin de stenen grafkamer zich bevindt.

Vervolgens maken we een wandeling langs de Heilige Weg der Geesten met langs weerszijden 36 stenen standbeelden van ambtenaren, soldaten, olifanten, eenhoorns en andere mythische wezens.

Waterkubus- en Vogelnest stadium (Beijing)Daarna keren we terug naar Peking waar we nog even stoppen aan de olympische wijk. We wandelen langs het Vogelnest stadium en de Waterkubus. Heel die olympische site was oorspronkelijk landbouwgebied en werd ontruimd voor de bouw ervan. De bestemming was normaal niet permanent maar door de interesse van de toeristen in binnen- en buitenland werd de site na de Spelen uitgebreid en opengesteld als een attractiepark.

Daarna gaan we dineren; er staat Pekingeend op het menu. Gids Michael toont hoe dit normaal gegeten wordt : eerst het pannekoekje op je bord, vervolgens de pekingeend met krokant vel in de sojasaus dippen en samen met wat stengels ui en courgette in de wrap wikkelen, ter hand nemen en op smikkelen. Heel lekker.

We keren tenslotte terug naar ons hotel rond 20u30. Eerst wat verfrissen en het verslagje bijwerken en daarna zoeken we nog de bar op. We moeten immers nog wat yuans uitgeven.

Morgen is het nog een zware dag; opstaan 6u, vertrek 7u30.

Overnachting in het Sunworld Beijing Hotel****

Vrijdag 22 juli 2016 : Peking
Vandaag vroeg opgestaan, ons klaargemaakt voor het ontbijt om 6u30 en vertrokken om 7u30 naar het Zomerpaleis (Yihe Yuan), een ommuurd complex van 290 ha waarvan het Kunmingmeer het grootste gedeelte beslaat. Dit was het paleis waar de Ming en de Qing keizers tijdens de zomer de Verboden Stad ontvluchten. Het paleis wordt echter vooral geassocieerd met keizerin Cixi die het paleis twee keer liet herbouwen na de verwoesting door de Fransen en Engelsen in 1860 en opnieuw in 1902 na de plundering tijdens de Bokseropstand.

Detail wandelgang van het Zomerpaleis (Beijing)Het kent de klassieke indeling : eerst het gebouw voor de officiële ontvangsten, gevolgd door de privé vertrekken. Verder kent het nog talrijke hallen, tempels, pagodes en paviljoenen. Er is ook een 700 m lange overdekte wandelgang die prachtig beschilderd is met allerlei landschappen, dieren en bloemen. Aan het einde van de promenade ligt de Marmeren Boot in het meer. We pauzeren hier even en keren dan met een drakenboot over het meer terug naar de overkant. We passeren daarbij een eiland in de vorm van het schild van een schildpad. Die is verbonden via een stenen brug met 17 bogen met het vasteland en eindigt op een prieel. Dit zou de nek en kop van de schildpad moeten voorstellen.

Daarna vertrekken we richting oude stad. We wandelen door Pipestreet waar vele winkeltjes en restaurantjes zijn. Dan komen we aan het meer waarlangs nog meer bars en restaurants liggen. Dit is één van de populaire uitgangsbuurten van Peking. Overal roepen de riksjasrijders je toe om een ritje te maken. Onze gids heeft dit echter voor de groep georganiseerd.

We stappen per 2 in de riksja’s en die brengen ons eerst in een kort ritje naar een klein chinees restaurant. Het is meer een huis. Er staan drie ronde tafels, niet overdreven groot en de gasten zitten op taboeretjes rug aan rug. De bordjes/potjes zijn naar verhouding.

Na de lunch vervolgen we de riksjastocht door de Hutongs (oude binnenstad) met zijn smalle straatjes.Het is warm en onze chauffeur heeft het lastig. Langs de weg zien we vele van zijn collega’s een dutje doen in hun rijtuig. Na de rit geven we hem een ruime fooi.

Tien'anmen poort naar de Verboden Stad (Beijing)Daarna vertrekken we voor het bezoek aan het Tien’an Men plein. Stilstaan op Tien’an Men, is stilstaan bij de geschiedenis van een land die niemand onder ons onberoerd zal laten. Het immense plein ontleent zijn naam aan de poort aan zijn noordzijde de Tien’an Men of Poort van de Hemelse Vrede met het portret van Mao, de eeuwenoude toegang tot de Verboden Stad.

Zaal van de Opperste Harmonie in de Verboden Stad (Beijing)We wandelen dwars door de Verboden Stad, bijna vijf eeuwen lang het Keizerlijke Paleis van waaruit China door 24 keizers werd geregeerd. Het is warm en er is heel veel volk. We moeten onze groep goed volgen om niet verloren te lopen in de massa. We passeren de Meridiaanpoort, van waarop de keizer zijn leger inspecteerde. We wandelen over het Gouden Water met de vijf bruggen die de hoofddeugden van het confucianisme symboliseren. We bestijgen de Marmeren Rijbaan (normaal exclusief voor de keizer) naar de Zaal van de Opperste Harmonie. Deze werd gebruikt voor belangrijke gelegenheden zoals de kroning van een keizer. Vervolgens passeren we nog de tuin en verlaten via de Poort van de Hemelse Reinheid de Verboden Stad.

Zicht op de Verboden Stad vanop de Kolenheuvel (Beijing)Daarna maken we nog een korte klim naar de Kolenheuvel in het Jinshan park en genieten we van een prachtig panorama op de Verboden Stad.

Vervolgens is het tijd om terug te keren naar het hotel en ons klaar te maken voor de terugreis. Het blijkt echter dat onze sleutelkaarten niet meer werken en dus moeten we weer naar beneden om ze te laten activeren. Pas daarna kunnen we genieten van een verfrissende douche en verse kleren.

Rond 18u30 vertrekken we voor het laatste avondmaal, ditmaal bij een uitgeweken Antwerpenaar die hier het restaurant Morels uitbaat. Grote keuze Belgische bieren maar ons geld is jammer genoeg op 🙁 Als voorgerecht een salade met zalm en ganzenlever. Als hoofdgerecht zalm in Rodenbach saus met kroketjes of biefstuk friet. Daarna nog een gevulde pannenkoek met ijs en fruitsalade. Iedereen was voldaan. Dit waren terug Belgische porties.

Marleen overhandigt in naam van ons allen een envelop met onze appreciatie aan Etienne, die op zijn beurt ons bedankt voor de vlotte samenwerking.

Vervolgens richting luchthaven waar we eerst de bagage scannen, daarna aanschuiven voor de paspoort controle en vervolgens de bagage inchecken. Bij verschillende zijn er terug problemen, soms met gewone batterijen of met een flesje deo. Daarna het vertrekkaartje invullen voor de immigratie en de security check van de handbagage, die weeral semi chaotisch verloopt. Ditmaal is het flesje muggenspray blijkbaar het probleem.

Bernard koopt nog 2 sloffen sigaretten die op 2 euro per pakje komen. Daarna wachten we op het gemak op het vliegtuig aan gate B4 dat normaal om 1u20 vertrekt.

Zaterdag 23 juli 2016 : Peking - Brussel
We stijgen op met een half uurtje vertraging. Iedereen is wat suf van de lange dag. We krijgen na 1 uur vlucht toch nog een laat avondmaaltijd geserveerd. Een aantal van ons is dan reeds diep in slaap. Het vliegtuig wordt daarna verduisterd en de rest probeert ook nog wat te slapen. Tegen de ochtend krijgen we nog een ontbijt voorgeschoteld en we landen in Brussel stipt om 5u55 Belgische tijd.

Daarna schuiven we aan voor de paspoort controle en gaan we naar band 2 om onze valiezen op te pikken. Die laten lang op zich wachten en komen tenslotte op band 3 terecht. Wanneer iedereen zijn valies heeft nemen we afscheid van elkaar en gaan huiswaarts per trein. Bernard kan tijdens de stop in Brussel Noord de eerste bevrijdende sigaret sedert 24u roken. Het nicotine gehalte komt terug op peil 😉

Het was een mooie reis met vele bezienswaardigheden, een goede reisleiding en een aangenaam reisgezelschap. Kortom een echte aanrader !

The post China – alle hoogtepunten in een 16 daagse rondreis appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/china-hoogtepunten-16-daagse-rondreis/feed/ 4
Malta http://www.effevee.be/wp/malta/ http://www.effevee.be/wp/malta/#comments Sun, 15 Nov 2015 15:00:09 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=5032 Van 1 tot 6 november 2015 ontdekken we Malta, één van de kleinste landen aan de Middellandse Zee. Het is slechts 316 km² groot en bestaat uit 3 eilanden : Malta, Gozo en Comino. Het eiland Malta (246 km²) is tijdens de zomermaanden heel geliefd als zonvakantie bestemming en jaarlijks komen er dan ook 1 […]

The post Malta appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Zicht op Valetta vanaf Tigné Point, MaltaVan 1 tot 6 november 2015 ontdekken we Malta, één van de kleinste landen aan de Middellandse Zee. Het is slechts 316 km² groot en bestaat uit 3 eilanden : Malta, Gozo en Comino. Het eiland Malta (246 km²) is tijdens de zomermaanden heel geliefd als zonvakantie bestemming en jaarlijks komen er dan ook 1 miljoen toeristen naar de grote strandresort hotels. Gozo is heel wat kleiner (67 km²) en trekt vooral de toeristen aan die op zoek zijn naar rust, cultuur en natuur. Comino is nog kleiner (3 km²) en telt slechts 5 vaste bewoners.

We maken uitgebreid kennis met de hoofdstad Valetta en maken een fascinerende boottocht door de Marsamxett en de Grote haven, de twee natuurlijke havens van Malta. Verder verkennen we het eiland met de Hop On Hop Off bus. Tenslotte maken we ook nog een daguitstap naar het kleinere zustereiland Gozo.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be]

Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video’s

Reisverslag

Zondag 1 november 2015
Bernard opgehaald om 15u. Onwaarschijnlijk stralend nazomerweer voor 1 november. We rijden naar Tielt waar de trein stipt op tijd vertrekt. Aankomst op de luchthaven om 17u45. Je moet nu je treinticket inscannen om de luchthaven binnen te raken. Kwestie van te controleren of de diabolo taks betaald is 🙁

Direct kunnen inchecken en vlot door de security controle. Daarna in afwachting nog een belegde sandwich verorberd want we zullen in het hotel geen avondeten meer krijgen. Daarna naar onze gate waar we een BV zien zitten. Yves Leterme no less. Gaat die ook naar Malta? Blijkt van niet want even later is hij verdwenen.

Vlotte boarding en stipt op tijd vertrekken we. Rustige vlucht met op het einde nogal wat turbulentie en wat krijsende peuters. We krijgen als snack een nogal smakeloos broodje vis met een bijna ondrinkbaar flesje water 🙁 We landen stipt op tijd om 22u30 in Malta.

We gaan bij de bagageclaim de shuttle transfer naar ons hotel boeken. Ticket retour voor 2 man kost 24€. Daarna nog wat wachten tot de planning gemaakt en het busje vol is. We worden keurig afgeleverd voor het Victoria hotel in Sliema en krijgen een voorlopige (zeer luxe) kamer, met 2 balkons, 2 tv’s, een salon en een super kingsize bed. Blijkbaar was er een overboeking. Om middernacht kunnen we eindelijk relaxen. Uitpakken is niet nodig want morgen krijgen we toch een andere, hopelijk even goede kamer 😎

Maandag 2 november 2015
Rond 7u opgestaan en gedoucht. We vinden een brief aan de kamerdeur met het nieuws dat we nog een dag langer onze luxe kamer mogen houden 😎 We gaan naar het restaurant voor een Engels ontbijt met alles erop en eraan. Ruime keuze en lekker.

Vervolgens trekken we de wandelschoenen aan en vertrekken richting promenade. Het is prachtig weer maar er staat veel wind. We besluiten een haven bootcruise te doen en kopen 2 ticketjes van een sympathieke verkoper, die bovendien nog uitstekend Nederlands spreekt.

We wandelen verder naar het waterfront waar de Valetta ferry en de cruiseboten vertrekken.  We fotograferen als gekken. Als het startuur van de bootcruise nadert, blijkt dat er teveel wind staat; de ferry’s zijn afgelast, alsook de bootcruises. Dikke pech 🙁

We besluiten dan maar eerst Valletta te bezoeken. Wegens de afgelaste ferry zijn de bussen naar Valetta overvol en met wat vertraging kunnen we onze verkenning beginnen.

We beginnen met de St Jans-co kathedraal met zijn overweldigende barokke interieur. De kathedraal is gewijd aan Johannes de Doper, beschermheilige van de Johanieter orde die zich van oudsher bezig houdt met ziekenzorg.

Vandaar flaneren we verder door het stadje naar het St Elmo fort, genoemd naar de beschermheilige van de zeevaarders. Het machtige fort ligt op het puntje van het schiereiland Sciberras en bewaakt zowel de Marsamxett haven als de Grand Harbour.

We wandelen verder naar de Siege Bell, een monument ter ere van de vele gesneuvelden van WO II. Malta was van grote strategische waarde tijdens WO II en werd daardoor ook veelvuldig gebombardeerd en de toevoerlijnen werden afgesneden. Dit resulteerde in een grote hongersnood in 1942. Pas na de overwinning van de Britten in El Alamein in Egypte kwam de blokkade ten einde.

Daarna bezoeken we de beneden Barracca tuinen, waarna we vlakbij een fish & chips verorberen samen met de Guinness, wel één uit blik. Smaakt toch niet als het origineel 🙁

We vervolgen onze ontdekking en wandelen door de boven Barracca tuinen met het langgerekte terras en zuilengalerij. Van hier heb je een prachtig zicht op de Grand Harbour en de ‘Three Cities’ aan de overkant.

Daarna gaat het langs de imposante Auberge de Castille, dat nu de ambtszetel is van de minister-president. We wandelen verder naar het Republic plein en het Paleis van de grootmeester, waar het Maltese parlement zitting heeft.

Vervolgens nog langs het Manoel theater en de Hastings tuinen. We zijn moe gewandeld en keren met de bus terug naar de Sliema promenade. Onze cruise verkoper is nergens te bespeuren; we proberen morgen onze centen terug te krijgen.

We gaan dan maar terug naar het hotel om wat te relaxen en ons te verfrissen.We aperitieven in de Penny Black bar van het hotel met een Cisk lager, een lokaal brouwsel. Hebben al betere pils gedronken 🙁

We gaan dineren in restaurant Blondino. We nemen het menu van 15€. Vissoep en gerookte zalm als voorgerecht, stokvis en steak à la piaziola met frietjes en een grote koffie. Alles doorgespoeld met een fles rosé Mateus.  Eenvoudig maar zeer lekker, en blijkbaar goed gekend door de locals. We krijgen nog 10% korting, 42.50€. We geven een ruime fooi 😎

We keren terug naar het hotel en nemen nog een digestief in de Penny Black bar, wodka en whiskey. Daarna trekken we ons terug voor een laatste nacht op onze luxe kamer.

Dinsdag 3 november 2015
Goed geslapen. Rond 6u30 opgestaan en ons klaargemaakt voor het ontbijt om 7u. Er is reeds heel wat volk aanwezig, onder andere ook een grote groep soldaten in kaki uniform die hier gisteren ook al waren. We nemen terug een Engels ontbijt. Daarna maken we onze valies klaar want we krijgen vandaag een andere kamer. Ben benieuwd.

Tegen 8u zakken we af naar de promenade, maar we moeten even terugkeren omdat de voucher voor de Hop On Hop Off nog in de bagage zit 🙁  We wandelen de promenade af richting Valletta en komen onze cruise ticketverkoper terug tegen. Hij verontschuldigt zich uitvoerig wegens de afgelasting van de cruise van gisteren en betaalt zonder problemen terug 🙂

Aan de Burger King langs het Waterfront wisselen we onze voucher in bij een slome Billy Turf figuur en even later stappen we op onze rode open bus van Citysigthseeing Malta, tour T1 oftewel de blauwe noordelijke route.

We passeren terug langs de hoofdpoort van Valletta, vervolgens langs het Fort St Elmo en het oorlogsmuseum. Daarna volgt de Sacra Infermeria waar de johanieter orde vroeger de zieken verzorgde en daarbij zo een reputatie opbouwde dat artsen en wetenschappers uit heel Europa op bezoek kwamen. Vervolgens gaat het langsheen de Siege Bell, de beneden en boven Barracca tuinen waarna we Valletta verlaten.

We rijden verder het binnenland in naar de tuinen van San Anton. We stappen hier af en vinden naast de vele mooie bloemen en bomen ook opvallend veel dieren : katten, eenden, zwanen, pauwen, waterschildpadden, allerlei soorten pluimvee,…  We bezoeken ook even de galerij van het presidentieel paleis waar alle bustes van de verschillende presidenten sinds 1974 staan opgesteld.

We hoppen terug op voor de volgende halte Mdina, bijgenaamd de Stille Stad. Het is een rustige middeleeuwse versterkte stad op een heuvel met vele nauwe straatjes en een prachtig uitzicht op de omgeving. Het is ook de voormalige hoofdstad van Malta. We bezoeken de prachtige barokke kathedraal van Petrus en Paulus. Bernard poseert nog even in de schandpaal bij een namaak beul 😎

Daarna wachten we samen met een massa volk op de volgende bus. Wanneer die uiteindelijk verschijnt kunnen we er met wat trek en duwwerk nog net op. De halte Rabat met de Paulus catacomben wordt echter overgeslagen en we rijden door naar de Crafts Village waar de chauffeur zijn 10 min break neemt. Daarna gaat het verder en is er plots nogal wat kabaal op de bus. Na een kwartier komen we terug bij dezelfde plek. Blijkt dat er een heleboel volk van de cruise route T4 bij ons op de bus zat. Daar stapten ze over op de juiste bus. Stomme Italianen 🙁

We stappen af in Mosta en bekijken de imposante Maria Verrijzenis kerk met de 4de hoogste koepel ter wereld. Tijdens WO II viel er een bom op deze kerk die op dat moment helemaal vol zat. De ontsteking was defect en het tuig ontplofte niet. In de sacristie herinnert een replica van de bom aan dit ‘wonder’.
We nemen onze lunch, een heerlijke Fish & Chips met uitgebreide salade, een ruime spaghetti Bolognaise en 2 lokale pintjes. Daarna wordt ons geduld op de proef gesteld :  onze bus is bijna een uur te laat. En zeggen dat ze reclame maken met hun 30 minuten schema.

We rijden nu verder langs de grote strandresorts aan de noordkust. We passeren achtereenvolgens St Paul, Bugibba, Malta National Aquarium en zakken dan verder af naar St George’s Bay en St Julians, waar we afstappen en langs de promenade naar ons hotel terugkeren. We hebben nu een andere kamer, even luxueus maar iets kleiner, maar 1 balkon en nu met twin bedden ipv het kingsize dubbelbed. Al bij al valt het mee. 😛

Na de douche gaan we een echte Guinness drinken in de Salisbury Arms vlakbij het hotel. Alle tafels zijn gereserveerd voor de voetbal van deze avond. Daarna gaan dineren in Le Malte restaurant, gespecialiseerd in de Maltese keuken. Voorgerecht geitenkaas salade en groentesoep van de dag, hoofdgerecht konijn in de look met aardappelen en groeten, zoet nagerecht met koffie, aperitief glas witte Maltese wijn en een fles Medina rosé grenache om alles door te spoelen. Heel lekker gegeten voor 52.70€.

We wandelen op het gemak terug naar het hotel en trekken ons terug op onze kamer. Op TV kijken we nog even naar de film Guns of Navarone, alvorens we in slaap vallen.

Woensdag 4 november 2015
Terug vroeg opgestaan; het is tenslotte vakantie 😉 Om 7u10 naar beneden voor het ontbijt. Het restaurant is reeds volzet en we moeten noodgedwongen in de Penny Black bar ontbijten.

Daarna terug op pad om de T2 zuidelijke route van de Hop On Hop Off te doen. Die start om 9u30 aan het Valletta Waterfront. We nemen de bus naar Valletta en zakken af naar het Waterfront. Daar staan reeds massa’s mensen van de cruise boten te wachten die de T4 route doen. Het is een drukte vanjewelste en de T4 bussen volgen elkaar in rap tempo op. Er passeren ook enkele T1 bussen voor de noordelijke route maar geen T2 te bespeuren. Dan zien we plots in kleine lettertjes in de brochure dat de T2 op woensdag niet rijdt. Zak nu door de grond. Billy Turf die onze voucher inwisselde mocht dat wel gezegd hebben 🙁

Maar het is mooi weer en we laten het niet aan ons hart komen. We besluiten de Captain Morgan 2 haven cruise te doen. We nemen eerst de Valletta ferry terug naar Sliema en schepen in voor de cruise van 11u30. De zon straalt en de boot zit algauw propvol. We hebben nog juist een plaatsje op het zonnedek achteraan.

We starten de rondvaart in Sliema Creek, de grootste bocht van de Marsamxett haven. We passeren langs Manuel eiland met zijn gelijknamige fort. De trap naar het water had bewust lage treden zodat de ridders in zwaar harnas makkelijk naar boven konden lopen. Naast het fort liggen de ruïnes van een voormalig quarantaine hospitaal uit de 18de eeuw. De Lazaretto Creek is hier dan ook naar genoemd.

We zien de Black Pearl driemaster die eens toe behoorde aan Errol Flynn. Het is nu een restaurant. In deze Creek liggen veel jachten voor anker.  In Msida Creek verstopten de Engelsen tijdens WOII hun onderzeeërs.

Daarna varen we langs de versterkingen van Floriana en Valletta. We passeren het Karmelieten klooster en de torenspits van de anglicaanse St Paul’s Cathedral. We verlaten de Marsamxetthaven met het imposante St Elmo fort aan onze rechterhand en varen rond de golfbrekers en de vuurtoren de Grand Harbour binnen.

We varen langs de Sacra Infermeria, het oude ziekenhuis van de Johannieter orde die een uitstekende reputatie had in gans Europa. We passeren vervolgens de Siege Bell Memorial ter ere van de slachtoffers van WO II. Daarna de Lower Barracca Gardens, de hallen van de oude vismarkt en het kleine koepelkerkje van Our Lady of Liesse. Daarna de Upper Barracca Gardens en het Waterfront waar we het eerste luxe cruiseschip zien liggen, een echte mastodont. Niks voor ons. Later zien we er nog 2 liggen.  Aan de overkant zien we een gigantisch droogdok dat met Chinees kapitaal is gebouwd.

We varen de Dockyard Creek in waar grote schepen worden hersteld. Aan de overkant van de Creek liggen een hele reeks miljoenen euro jachten. Ook de Maltese Falcon met zijn typische masten ligt daar in een droogdok, en het schijnt dat hij te koop is voor de juiste prijs 😛 We zien ook de Laurentius kerk en de voormalige bakkerij van de Britse marine waarin nu het Malta Maritiem Museum gehuisvest is.

We verlaten de Dockyard Creek langsheen het St Angelo fort en varen de Kalkara Creek in waar ooit het militair ziekenhuis van de Britse marine was. De zieken en gewonden werden met een lift het ziekenhuis binnengebracht. We verlaten de Grand Harbour langs Fort Ricasoli en keren terug naar onze aanlegplaats in Sliema. Al bij al anderhalf uur met een unieke kijk vanaf het water op alle bezienswaardigheden, zijn 15€ meer dan waard 🙂

We nemen onze lunch in de Salisbury Arms : een Guinness en een hamburger met salade en frietjes. Daarna relaxen we nog even bij een koffie in ons hotel.

We wandelen vervolgens langs de promenade naar Balutta Bay en Spinola Bay in St Julians en genieten van het mooie weer en de levendige omgeving. Op de terugweg ontdekken we nog de Dubliner Pub en proeven hier of de Guinness OK is. Het blijkt zo. Daarna zijn we het flaneren beu en keren terug naar het hotel om ons te verfrissen.

We gaan souperen in restaurant Ta Kolina, een gezellig familierestaurant gespecialiseerd in de Maltese keuken. Voorgerecht Ravioli Ricotta en salade met geitenkaas, hoofdgerecht Lampuki (Rara wat is dit?) en Octopus, nagerecht koffie en vanille-ijs. Daarbij een fles lokale rosé van Gozo. Goed gegeten, ruime porties maar wel wat gehaast. Op 1 uur waren we terug buiten. Dat ging vooruit 😉

Daarna terug naar het hotel. Morgen vertrekken we om 8u naar Gozo.

Donderdag 5 november 2015
Vandaag vroeg opgestaan en stipt om 7u gaan ontbijten. Om 8u staan we reeds klaar om opgepikt te worden voor het transport naar Cirkewwa voor de ferry naar Gozo. Het busje komt met een half uur vertraging voorbij. De chauffeur was naar het verkeerde hotel gereden 🙁

Onderweg naar de ferry worden nog wat mensen opgeladen. Hierdoor missen we onze oorspronkelijk geplande ferry overtocht om 9u en moeten we deze van 9u45 nemen. Er staan heel wat mensen te wachten voor de overtocht. Vlak voor het inschepen kopen we ons retour ticket (4.65 €) en kunnen we vlot aan boord. Een half uurtje later komen we aan in de haven van Mgarr te Gozo en kunnen meteen op een klaarstaande bus aan onze verkenning beginnen.

Mgarr (Arabisch voor ‘haven’) wordt gedomineerd door het hoog boven het dorp gelegen fort Chambray en de neogotische kerk van Our Lady of Lourdes. We rijden richting Ramla Bay dat gekend is voor zijn rode zandstranden.

Daarna volgt een verplichte stop in het Savina Creativity Center waar je alle soorten groenten delicatessen kan proeven en kopen uiteraard.

De volgende stop zijn de Ggantija megalithische tempels, die ouder zouden zijn dan de piramides van Egypte en Stonehenge in Engeland. De tempels zijn gemaakt met hele grote stenen. De grootste weegt 50 ton en is 8 m hoog. Daarna nemen we ook nog een kijkje in de iets verderop gelegen Ta Kola windmolen, waar allerlei oude gereedschappen, meubels en machines zijn tentoongesteld.

We rijden verder naar Calypso Cave waar volgens de Griekse legende Calypso, de dochter van Atlas, Odysseus voor 7 jaar in haar ban hield tot Hermes, gezonden door Zeus haar kwam overtuigen om hem te laten terugkeren naar zijn vrouw.

Daarna gaat het verder naar Marsalforn waar de apostel Paulus even halt hield toen hij in 60 VC schipbreuk leed voor de kust van Malta en het christendom naar de eilanden bracht. Nu is dit een populaire strandresort.

De volgende stop is de hoofdstad Victoria met zijn indrukwekkende citadel. De enige wandel toegangsweg is echter afgesloten wegens werken. Er zijn trouwens overal restauratiewerken bezig omdat Malta in 2016 de culturele hoofdstad van Europa is. Dikke pech voor ons natuurlijk, want de citadel is één van de hoogtepunten op Gozo 🙁
We besluiten dan maar een snelle snack (tuna sandwich en beef & egg sandwich met een cola) te eten voor we naar onze volgende bestemming vertrekken. Terwijl we onze sandwich zitten te verorberen krijgen we algauw gezelschap van een hongerige poes, die we stukjes van onze sandwich geven 🙂

We passeren vervolgens Ta Pinu met zijn mooie basiliek. Dit is een populaire pelgrimsplaats. Our Lady van Ta Pino zou miraculeuze genezingskrachten hebben. De volgende stop laten we links liggen : Ta Dbiegi Crafts Village. Een typische toeristenval om hen allerlei lokale producten aan te smeren.

We stappen wel uit aan de rotsbaai van Dwerja waar de fameuze Azure Window is te bewonderen, een boog in de kalksteen rotsen gevormd door water- en winderosie in een azuurblauwe zee. Ronduit prachtig, je blijft foto’s nemen 🙂 In een nabijgelegen baai groeit ook de fameuze Malta zwam die vroeger vooral werd gebruikt voor zijn bloedstelpende eigenschappen. Nu is de baai niet publiek toegankelijk en worden deze zeldzame zwammen beschermd. In de nablijheid staat ook nog een wachttoren uit 1651 die oorspronkelijk bedoeld was om piraten af te schrikken, maar die ook gebruikt werd om de Maltazwam te beschermen. Op het stelen ervan stond de doodstraf! Na wetenschappelijk onderzoek van de zwam in de jaren 80 bleek dat de paddenstoel geen enkele geneeskundige werking heeft 😛

Daarna zakken we terug af naar de Victoria via Fontana en Xlendi, eeuwenlang een vissersdorpje, dat nu een strandresort aan het worden is. Het gaat daarna verder naar Xewkija met zijn majestueuze kerk de Rotunda, gewijd aan Johannes de Doper.

Daarna gaat het naar de haven Mgarr. We schepen terug in op de ferry en met een laatste zonovergoten zicht op Gozo en Comino komen we terug aan in Cirkewwa. Met de Supreme bus keren we terug naar Sliema waar we om 18u toekomen. Moe maar zeker voldaan 😎

Na een korte verfrissing in het hotel gaan we een paar pinten Guinness drinken in onze stamcafé Salisbury Arms. Daarna gaan we dineren in het restaurant van ons hotel. Blijkbaar is dat in buffet vorm. Goed gegeten, soep, voorgerecht pasta, hoofdgerecht stokvis en konijn en nog iets pikants, ruime keuze zoete nagerechten en een heel assortiment lokale kazen. Weggespoeld met een glas witte wijn. Nee, geen fles deze keer wegens de Guinness aperitieven 😛

Daarna nog een avondwandeling gemaakt op de promenade en stilaan terug naar het hotel. We kijken op TV nog een tijdje naar Tottenham – Anderlecht, maar houden dat niet lang vol.

Vrijdag 6 november 2015
Terug vroeg wakker en dan toch maar opgestaan en gedoucht. Het traditionele Engelse ontbijt om 7u. Daarna de wandelschoenen aangetrokken en nog eens langs de promenade en het waterfront geflaneerd. Het is nog redelijk kalm; de cruises starten pas rond 10u30.  Het is terug volle zon en reeds 23 °C in de schaduw.

Rond 10u keren we terug naar het hotel en besluiten eens de daklounge met zwembad te verkennen. Er is nog niet veel volk. We hebben wel een prachtig uitzicht op de omgeving. Daarna gaan we nog wat relaxen op de kamer en we checken uit rond 12u.

We bezoeken nog een laatste keer onze stampub Salisbury Arms voor een Guinness of 2 met gefrituurde scampi’s met frietjes en een pasta met ham en kaas. We nemen afscheid van onze sympathieke roodharige barman met zijn giechellachje 😛

Om 13u25 worden we opgehaald door een Bulgaarse racepiloot in een gewone auto (geen busje dit keer) die ons in een recordtempo van 25 minuten (ondanks de verkeersdrukte) naar de luchthaven brengt. Onderweg wisselen we van gedachte over het vluchtelingen probleem.

Het inchecken en de security controle verlopen vlot, waarna we om 14u reeds aan de gates zitten voor de vlucht van 16u naar Brussel. We boarden en vertrekken stipt op tijd voor een verder oninteressante vlucht met terug een smakeloos broodje ham en kaas en een even slecht flesje water. We landen om 18u45.

Daardoor halen we nog de trein naar De Panne van 19u26 😎 Aankomst in Tielt om 21u19 waar we opgehaald worden. Daarna nog Bernard naar huis voeren en onze Malta Experience is nu officieel voorbij. Het is goed geweest 🙂

The post Malta appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/malta/feed/ 5
Langs de Loire http://www.effevee.be/wp/langs-de-loire/ http://www.effevee.be/wp/langs-de-loire/#comments Mon, 10 Aug 2015 17:00:26 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=4918 Van 18 juli tot 1 augustus 2015 fietsen we de Langs de Loire tocht van Eigenwijze Reizen. Deze klassieke fietstocht volgt het meest fameuze traject van de Loire van Orléans tot aan de monding in Saint Brevin aan de Atlantische kust. We fietsen deels over de goed bewegwijzerde La Loire à Vélo fietsroute langs de […]

The post Langs de Loire appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Kasteel van Chenonceaux, FrankrijkVan 18 juli tot 1 augustus 2015 fietsen we de Langs de Loire tocht van Eigenwijze Reizen. Deze klassieke fietstocht volgt het meest fameuze traject van de Loire van Orléans tot aan de monding in Saint Brevin aan de Atlantische kust.

We fietsen deels over de goed bewegwijzerde La Loire à Vélo fietsroute langs de rivier. Andere stukken gaan door de autoluwe valleien langs wijngaarden en zonnebloemvelden, door loofbossen en kasteelparken.

Het Loiredal tussen Sully-sur-Loire en Chalonnes-sur-Loire is door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard vanwege de vele kastelen die daar te vinden zijn. En terecht want er zitten echte pareltjes tussen. We bezoeken vele van de mooiste kastelen, zoals die van Chambord, Blois, Amboise, Villandry, Ussé, Langeais, Saumur en Angers.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be]

Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video’s

Reisverslag

Zaterdag 18 juli 2015 : heenreis van Izegem naar Orléans

Hotel: Parc Hotel – La Chapelle Saint-Mesmin
Diner: Grille Courtepaille

Vroeg uit de veren. Om 7 uur zijn we reeds op weg via Waregem, Kortrijk, Doornik, Rijsel, Parijs. Daarna richting Orléans. Het verkeer is druk wegens de horden toeristen op weg naar het zuiden. Vooral in en rond Parijs wat tijd verloren wegens enkele ongevallen. 2 péagen : 16.5€ en 10.5€. De eerste keer was het moeilijk om de juiste gleuf te vinden voor de biljetten 😎

Rond 13u gestopt langs de snelweg om iets te eten en daarna rustig naar het hotel gereden. Aan de laatste péage wat tijd verloren door een française die geen ticketje had.

Om 14u30 ter plaatse. We krijgen bij inchecken eerst kamer met 1 bed. Gelukkig kunnen omruilen voor twin. Er zijn veel klanten in het hotel, ook veel met eigen fietsen. We zullen morgen niet alleen zijn op de fietstocht denk ik.

Daarna wat gerelaxt en naar de Tour de France gekeken. Rit door Gorges du Tarn. Kennen we goed 🙂

Middag wandeling langs de Loire die vlak langs de achterkant hotel stroomt. Het is warm (30 °C). Daarna pintje op terras hotel en klaarmaken voor avondeten.

Diner in Grille Courtepaille op 300 m van hotel. Voorgerecht: geitenkaas (Bernard), koude tomatensoep met bacon (Frank). Hoofdgerecht: brochette van eend met vijgen en frietjes. Nagerecht: Café Gourmand met warm chocolade gebak en koude chocomousse. Voldaan terug naar hotel voor nog een pintje op het terras. Er komt onweer opzetten en weldra valt er een stevige bui. Iedereen vlucht naar binnen. Rond 21u30 trekken we ons terug op de kamer. Het is een lange dag geweest en morgen begint de grote trektocht.

Zondag 19 juli 2015 : fietsdag 1. Van Orléans naar Beaugency (36/41 km)

Hotel / Diner: L’Ecu de Bretagne – Beaugency

Opgestaan met bewolkt weer. Ontbijt om 7u30. Bord aan de eetzaal met aankondiging voor de vergadering fietstocht Kastelen van de Loire om 8u30. Er staan reeds veel fietsen klaar.

Verwarring bij de receptie. Ze begrijpen eerst niet dat wij een andere tocht rijden. Dan dringt het toch door en zetten we de bagage op de juiste plaats voor de transfer naar het volgende hotel. Voor ons is er geen vergadering.

Onze fietsen staan reeds klaar. Het zijn stevige fietsen met 21 versnellingen en uitgerust met een grote fietstas achteraan; ideaal om onze rugzak in op te bergen. Voor deze fietstocht hebben we de GPX tracks van de verschillende fietsdagen van het reisbureau ontvangen, alsook de nodige beschrijvingen en kaartjes op papier. Na montage van de GPS houder op het stuur en na enkele valse starts begint de Etrix GPS toch de route te volgen. Oef dat was even paniek. Fietsen op GPS is toch een stuk makkelijker dan een soms cryptische beschrijving volgen op papier 🙂

We peddelen op het gemak naar Orléans. We fietsen langs de arcades van de Rue Royale naar het standbeeld van Jeanne d’Arc. Vervolgens gaat het naar het stadhuis en de imposante in neogotische stijl gebouwde kathedraal St Croix. Daarna gaat het door het oude centrum met zijn kleine straatjes, winkeltjes en cafés terug naar het water. We gaan de Loire over en rijden nu op de fietsroute La Loire à Vélo naar St Hilaire St Mesmin.

Verder naar Meung-sur-Loire waar er een zondagsmarkt aan de gang is. Er is veel volk en ook veer fietsers die hier hun inkopen doen. We doen een wandeling in dit gezellig middeleeuws stadje en bekijken het kasteel. We nemen een korte lunch tagliatelle au saomon (F) en bolognaise (B), elk met een halve liter bier van ‘t vat. Lekker 🙂

De lucht wordt steeds dreigender en er beginnen enkele druppels te vallen wanneer we onze weg vervolgen naar Beaugency, onze eindbestemming voor vandaag. Gelukkig klaart het op en komen we droog aan.

Inchecken in hotel rond 14u30. De bagage is er reeds 🙂 Terug geen kamer met 2 bedden beschikbaar maar we krijgen er een met een kingsize bed. Kunnen we mee leven. De receptioniste is heel behulpzaam en stuurt een mail naar de volgende hotels om een twin kamer te voorzien voor ons. Ben benieuwd of het iets uithaalt.

Even chillen in onze super-de-luxe kamer en daarna nog even het stadje in voor wat foto’s. De Romaanse Notre Dame kerk was ooit een abdij maar werd een kerk na de verwoesting tijdens de godsdienstoorlogen. De vierkante donjon Tour César is een vroeg middeleeuwse verdedigingstoren. In het Château Dubois is nu het regionale museum van Orleans. De Tour St Firmin is eigenlijk een restant van een kerk uit de 15de eeuw; op het pleintje ernaast staat het standbeeld van Jeanne d’Arc. Op de Place de la Poste vinden we nog het stadhuis en de Tour de l’Horloge, een 12de eeuwse torenpoort met uurwerk.

Daarna nog even verfrissen en diner om 19u30. Eerst een Ricard als aperitief. Daarna Poche de saumon, Filet de beuf, Geitenkaas (B) en Soupe de fraises avec glace (F). Samen met een klein flesje rosé. Alles met mate, en allemaal even lekker en verzorgd 🙂 Uitstekende bediening door een overijverige kelner.

Als afsluiter maken we nog een avondwandeling en we trekken ons algauw terug op onze luxe kamer. Al bij al een aangename eerste fietsdag (23 °C). We zijn er niet rouwig om. Morgen voorspellen ze motregen. Benieuwd of we onze regenvestjes nodig zullen hebben.

Maandag 20 juli 2015 : fietsdag 2. Van Beaugency naar Blois (44 km)

Hotel: Best Western Blois Chateau – Blois
Diner: Restaurant Saint Jacques

Vroeg uit de veren op een eerder grijze morgen. Om 7 uur al aan het ontbijt en om 8 uur reeds uitgecheckt en klaar om te fietsen.

We rijden de eerste 15 km op de Loire à vélo fietsroute richting Blois. Eerder saai en we komen geen kat tegen. Ook geen fietsers. We passeren een kerncentrale. Na 15 km steken we de Loire over in Muides-sur-Loire. Daarna richting kasteel van Chambord. We rijden algauw door de bossen en komen de toegangspoort van het domein binnen. Na wat country cross in de bossen krijgen we een eerste zicht op het indrukwekkende kasteel. We rijden ernaartoe en kunnen het immense bouwwerk bewonderen. Met zijn 440 kamers, 365 schoorstenen en 84 trappen is dit het grootste kasteel van de Loire. Het werd gebouwd tussen 1518 en 1545. Tal van beroemde personen hebben er verbleven : Leonardo da Vinci, Lodewijk XIV, Molière en Graaf Hendrik van Chambord. Het is er reeds tamelijk druk.

Na de bezichtiging zetten we onze weg verder naar Blois. We rijden terug door bossen, langs akkers en wijngaarden. Het is ondertussen middag geworden en rijden Vineuil binnen op zoek naar iets te eten. We kopen er 2 baguettes (salami en hesp) en 2 blikjes cola in de Au 2 Goumands bakkerij en eten die op aan het kerkje. Daarmee is de ergste honger gestild.

We rijden verder en naderen ons doel. We doen eerst nog een power nap op een bank in het bos. Dat deed deugd. Jammer van de autostrade die er vlakbij was. Opgefrist rijden we Blois binnen. We krijgen een prachtig panorama op de oude brug en de stad. We steken de brug over en door de drukke stad zoeken we ons hotel. Het is nogal erg steil omhoog zodat we moeten afstappen.

In het hotel aangekomen rond 14u30 is onze bagage er ook reeds. We krijgen een twin kamer mits een toeslag van18 €. Daarna wat chillen in de kamer, TV op de Tours de France,  mails en berichten bekijken en dagboek bijwerken.

Daarna nog eens naar de stad voor wat sightseeing. Het kasteel van Blois met zijn mengeling van verschillende bouwstijlen was de vroegere residentie van de Franse koningen. Er vlakbij de St Vincent kerk en de Jardin des Simples et des Fleurs Royales. Wat hogerop in de stad de St Louis kathedraal, het Hotel de Ville en de Jardin de L’eveque met prachtig terras. Van hieruit heb je een mooi panorama op de benedenstad en de Loire.

Blois is gebouwd tegen een heuvel en het is er dus niet vlak. Veel trappen en steile straten. Daarna nog een terrasje gedaan bij een guitige cafébaas en dan terug naar het hotel om ons klaar te maken voor het diner.

Diner in restaurant St Jacques vlak naast hotel om 19u30. Voorgerecht : tapas (B), carpaccio de beuf (F), hoofdgerecht: zalm (B), St Jacobs vruchten (F), dessert : ijs met Poire Williams, fles rosé. Daarna nog een avondwandeling en dan sluiten we de dag af. De zon heeft de wolken opgelost en het is terug warm.

Morgen geven de weervoorspellingen warm weer met temperaturen boven 30 °C. We proberen terug vroeg te vertrekken om de warmte voor te zijn.

Dinsdag 21 juli 2015 : fietsdag 3. Van Blois naar Amboise (48 km)

Hotel: L’Hotel Chaptal – Amboise
Diner: Le Lion d’Or

Weer vroeg uit de veren. De lucht is nog grijs. Om 7u ontbijt. Dit keer zijn er warme worstjes en gebakken en gekookte eieren. Nog een leuk gesprek met de bazin over de bezienswaardigheden in de streek en na uitchecken beginnen we om 8u reeds met fietsen.

De eerste 15 km zijn terug saai over een pad parallel aan de snelweg. Daarna buigen we af naar Candé-sur-Beuvron en volgen de Beuvron, een zijrivier van de Loire. Na 22 km komen we aan in Chaumont-sur-Loire. Na een steile klim (15 %) met de fiets aan de hand komen we aan de ingang van het kasteel van Chaumont. We brengen een bezoek aan dit mooie kasteel, de stallen en het mooie park met de eeuwenoude bomen er rond. Na het bezoek kopen we nog een sandwich au jambon crue en cola’s voor de picknick onderweg.

Daarna zetten we onze weg naar Amboise verder over een heuvelachtig landschap, langs gemaaide korenvelden, maisvelden en wijngaarden. Soms moeten we van de fiets. We zijn niet de enige. We passeren tal van kleine gehuchten. Veel fietsers ook. Bernard zijn aansteker heeft het begeven en hij is naarstig op zoek naar een vrijwillige brandstichter. Na ettelijke kilometers en beginnende ontwenningsverschijnselen lukt het tot zijn opluchting dan toch.

10 km van Amboise stoppen we voor onze picknick gevolgd door een siësta op de banken van de picknicktafel. Het wordt warmer, de zon begint door de wolken te priemen. We vervolgen onze weg en komen weldra aan de rand van de stad. We dalen Rue du Clos Luce af met het kasteel Clos Luce. Hier heeft Leonardo da Vinci verbleven op oudere leeftijd. Er zijn hier 40 machines tentoongesteld gebouwd naar het ontwerp van de meester en gebruikmakend van materialen die in zijn tijd voorhanden waren.

Daarna rijden we de stad binnen langs het kasteel van Amboise, de voetgangerszone van de binnenstad naar ons hotel Chaptal. Aankomst rond 13u30. Het is een klein hotel en de kamers zijn navenant. Gelukkig nog een twin kamer kunnen krijgen voor een kleine opleg van 5 €. Geen airco, enkel een ventilator. Dat wordt puffen vannacht, vooral omdat de zon nu volop schijnt en de temperatuur oploopt tot 30° en meer.

In de vooravond nog een verkenningstocht door de stad. Eerst langs de Eglise St Denis waar ze vanavond waarschijnlijk een feestje gaan houden. De catering is al een en ander aan het opzetten. Daarna richting kasteel van Amboise voor wat foto’s. De terrassen zitten overvol met dorstige toeristen. Drankjes en ijsjes gaan vlot van de hand. We wandelen nog even over de kade en zoeken ook een terrasje op. Het is gewoon te heet. We drinken er enkele Grimbergens van ‘t vat. Best te pruimen. Wel 3.5€ de pint. Daarna terug naar hotel om ons klaar te maken voor het diner.

Rond 19u30 diner in de Lion d’Or. Aperitief: Ricard, voorgerecht: terrine du jour, hoofdgerecht: kabeljauw, dessert: abrikozen gebakje met frambozen gelei. Samen met een fles chardonnay witte wijn. Daarna wat uitblazen op de kade en nog een Guinness als afsluiter (2*8€). Al bij al een dure dag :-/

Daarna naar hotel voor poging tot nachtrust. Het is ondertussen een koele 27°C.

Woensdag 22 juli 2015 : fietsdag 4. Van Amboise naar Tours (30/50 km)

Hotel: Hotel le Ronsard – Tours
Diner: Au Lapin qui Fume

Tegen de verwachting in toch redelijk geslapen. Misschien zat de drank er voor iets tussen 😉 Om 7u30 ontbijt en uitchecken. Om 8u15 zitten we reeds op de fiets voor de lange rit naar Tours. Te weten inbegrepen het bezoek aan het kasteel van Chenonceau langs de zijrivier Cher.

De rit naar het kasteel van Chenonceau is nogal heuvelachtig. Sommige hellingen zijn aan de steile kant. Niet echt moeilijkheidsgraad één fietsje uit de brochure. Het weer is alsnog bewolkt.

Na een 12 tal km komen we aan bij het kasteel. 12.50 € toegang pp. We bezoeken eerst het prachtige renaissance kasteel, dat als bijnaam ‘Château des Dames’ heeft. Verschillende beroemde dames, zoals Diane de Poitiers en Catherina de Medici leidden er een bruisend hofleven. Het heeft een rijk interieur en schilderijen van Rubens. Binnen wordt het algauw te druk wegens groepen Japanners. We brengen nog een bezoek aan de uitgebreide tuinen.

We keren daarna via dezelfde weg terug naar Amboise. De zon is ondertussen van de partij en het warmt snel op. Onderweg pikken we nog een aantal sandwiches en cola’s op voor de picknick. De rest van de weg gaat eerst langs gewone wegen, nog steeds op en neer. De laatste 15 km gaat het terug over de Loire à Vélo fietspaden tussen de vele wijngaarden. We stoppen nog even om onze sandwich te verorberen, rechtstaande, geen bankje gevonden. Daarna gaat het pad terug langs de autostrade voor de laatste 10 km.

We komen rond 13u30 aan in ons hotel Ronsard. Ook 2 sterren maar het verschil kan niet groter zijn met het vorige : airco, ruime verzorgde kamer en voortreffelijke badkamer. Je kan er tenminste in douchen zonder overal tegen te zitten. Plus een uiterst vriendelijke en behulpzame baas die ons meteen een aantal suggesties aan de hand doet voor bezoeken.

Na de siësta volgen we zijn raad op en bezoeken de immense kathedraal St Gatien en het kasteel waarin zich het historische museum van Touraine bevindt met wassenbeelden van oa Jeanne d’Arc. Daarna kuieren we door de oude Gallo Romeinse binnenstad met zijn oude vakwerkhuizen. We zakken dan af naar de Loire; er zijn typisch Franse feesten waar je van alles kunt proeven. Er speelt een Ierse band maar ze zijn duidelijk nog hun repertoire aan het oefenen voor vanavond.

Er lopen nogal wat junkies rond die bedelen om geld of tabak voor hun joint. Sommigen hokken met hun honden samen in groepjes in de toeristische straatjes of langs de Loire. Nogal storend.

Daarna nog een terrasje gedaan om een Affligem van ‘t vat te drinken. De Belgische bieren zijn hier ruim vertegenwoordigd ☺ Vervolgens terug naar het hotel en onze prettig koele kamer om ons klaar te maken voor het diner.

Diner in Au Lapin Qui Fume om 19u30. Voorgerecht: warm geitenkaasje op toost met salade, hoofdgerecht: konijn met olijven, couscous en gekonfijte citroen, dessert: abrikozen sorbet, fles lokale rode wijn. Lekker ☺

Als afsluiter doen we nog op het gemak een terrasje met een koele Guinness (6 € pp). De temperatuur is ondertussen gezakt naar een gezellige 25°C.

Daarna houden we het voor bekeken en keren terug naar het hotel.

Donderdag 23 juli 2015 : fietsdag 5. Van Tours naar Azay-le-Rideau (50 km)

Hotel: Best Western Val du Loire – Azay-le-Rideau
Diner: Au Bon Vin de Torraine

Uitstekend geslapen en reeds vroeg aan het verzorgde ontbijt. Daarna uitchecken en om 7u45 zitten we reeds op onze fiets. Eerst rijden we een 5 tal km door het moderne Tours. Daarna fietsen terug over de rustige fietspaden langs de Cher. Een verademing na de stad.

In Savonnières zien we enkele traditionele platbodem boten in de rivier liggen. Na 24 km komen we aan in Villandry.

Het kasteel van Villandry is één van de laatste grote Loire kastelen die in de Renaissance werden gebouwd. Het is vooral gekend voor zijn prachtige tuinen. Die zijn aangelegd in 3 niveaus en zijn doorkruist met kanalen, fonteinen, watervallen en pergola’s. Het bovenste niveau is de watertuin, het 2de niveau de siertuin met veel buxussen die de perken indelen. Het onderste niveau is de moestuin waarvan de perken afgeboord zijn met bloemen. Heel mooi. Er is ook nog een labyrint van 12.000 geknipte beukenbomen. Werkelijk de moeite van een bezoek waard.

We vervolgen onze weg, nadat we eerst onze sandwich hebben opgepikt. We rijden naar Langeais en steken de Loire over langs een fotogenieke 19de eeuwse hangbrug. We komen aan het kasteel dat eigenlijk alleen een militair doel had. Het ziet er dan ook zo uit met zijn dubbele ophaalbrug en zijn ronde verdedigingstoren. We gaan hier niet binnen, 9€ is wat veel om een foto te kunnen maken boven op de toren. In plaats daarvan drinken we een pression op een nabijgelegen terrasje. Dit keer een Loburg van ‘ t vat. De Fransen weten waar ze goed bier kunnen krijgen ☺

Daarna keren we terug naar La Chapelle-aux-Naux. Het gaat nu weer naar omhoog en we rijden door een streek met veel boomgaarden met fruitbomen. Tenslotte rijden we Azay-le-Rideau binnen waar we in het oude centrum op een bankje in de schaduw onze sandwich verorberen. Daarna zoeken we ons hotel Val de Loire op. 3 sterren maar dat valt licht tegen. Geen airco op de kamer, maar de temperatuur is vandaag ook niet overdreven (24°C), gelukkig maar. Een hotelbaas die er duidelijk geen zin in heeft en zit te foeteren op zijn computer die niet wil meewerken.

Na de siësta bezoeken we nog het plaatselijke kasteel. Het is alom geprezen om zijn ideale verhoudingen. Helaas is die moeilijk te zien omdat het grotendeels ingepakt is door de restauratie. Het ligt op een kunstmatig eilandje omringd door water. Er zwemmen enorme karpers in rond. Zowel het kasteel als het omringende romantisch Engelse park is zijn 6.5€ toegangsgeld toch wel waard. Daarna nog een Grimbergen (3.30€) gaan drinken in François 1er. We keren terug naar het hotel.

Vanavond dineren we om 19u30 in Au Bon Vin de Torraine. Voorgerecht: terrine lapin (B), terrine du jour (F), hoofdgerecht: gebakken zalm in de boter met puree en ratatouille, nagerecht: kaasplankje (B) en lokale versie van warme appeltaart met ijs (F). Fles Les Bourgeuil rose wijn. Daarna in het hotel nog een pression 1664 gedronken alvorens ons terug te trekken naar onze kamer.

BTW abominabele wifi internet verbinding in dit hotel.

Vrijdag 24 juli 2015 : fietsdag 6. Van Azay-le-Rideau naar Fontevraud (50 km)

Hotel / Diner: Hostellerie La Croix Blanche – Fontevraud l’Abbaye

Onrustige nacht, niet veel geslapen. Om 7u30 lekker ontbijt. Daarna uitchecken en om 8u15 op de fiets. Het is licht bewolkt. We fietsen eerst een 10 tal km terug richting Loire. Ondertussen passeren we Chateau l’Islette en het museum Du Fresne, waar 3000 oude werktuigen en machines  staan.  Beiden zijn nog niet open wegens het vroege uur. Het gaat verder over de dijk naar Rigny-Usse waar we even afslaan om het kasteel te bekijken. Ook dat gaat pas open om 10u.

Daarna gaat het verder via Avoine, Savigny richting Candes-St-Martin. Hier bezoeken we de oude kasteelachtige kerk gewijd aan St Maarten die hier in de 4de eeuw de mensen kwam bekeren. Hij stichtte er een kerk, priorij en een school. Hij overleed hier in 397. Een steen in de vloer markeert de plek. We klimmen ook nog even omhoog naar het uitzichtpunt met zicht op de samenvloeiing van de Loire en de Vienne en de wijde omgeving. De moeite.

Daarna nemen we een lichte lunch in Auberge de la Route d’ Or, vlak naast de kerk. Lasagne van zalm en groentjes en een crème brûlée. Samen met een lekker blond bio biertje van de streek. Best lekker.

Daarna vatten we de laatste 10 km aan naar onze eindbestemming Fontevraud. Het valt niet mee want het gaat met momenten weer steil omhoog. Het begint bovendien licht te regenen. Rond 14u geraken we toch op onze bestemming voordat we nat worden. Een uurtje later begint het flink te regenen.

De kamer is OK. Kingsize dubbel bed, wel geen airco maar een ventilator. Prachtige ruime badkamer met badjassen. Zwembad maar met dit weer zullen we dat maar overslaan.

Na de regenbui bezoeken we nog uitgebreid de beroemde koninklijke abdij van Fontevraud die dateert van de 12de eeuw. Deze huisvestte een gemengde kloosterorde waarvan vele bewoners van koninklijke bloede waren. Napoleon vormde de abdij om tot gevangenis in 1804. Dat bleef zo tot 1963. Daarna werd de abdij geklasseerd en gerestaureerd. We nemen ruim de tijd om het uitgestrekte kloostercomplex te bezoeken.

Na het bezoek drinken we op het terras van het hotel een Affligem (3.5€ op). Daarna klaarmaken voor diner.

We dineren om 19u30 in het hotel, tot nu toe slechts de 2de keer. Voorgerecht : gepocheerd ei met asperges (B) en sushi (F), hoofdgerecht : rund medaillons met gestoomde groentjes, nagerecht : platte kaas met frambozen gelei. Goede rode wijn Château de Berrye. Helaas waren de porties wel heel klein. Waarschijnlijk moeten de klanten het bekopen voor het overvloedige personeel die er rondloopt. Gelukkig waren ze redelijk gul met de lekkere broodjes.

Voor we gaan slapen doen we nog een kleine wandeling in het dorp en daarna in de lounge nog een lekkere Calvados als digestief (6€)

Ondertussen zijn we halverwege onze fietsroute. In de 6 eerste etappes hebben we 300 km gefietst en veel mooie kastelen gezien. Het weer viel al bij al heel goed mee, zonnig en af en toe bewolkt, maar niet overdreven warm op één enkele dag na. Weinig of geen regen. We duimen voor de 2de helft ☺

Zaterdag 25 juli 2015 : fietsdag 7. Van Fontevraud naar Gennes (41 km)

Hotel / Diner: Hotel La Longue Vue – Gennes

Opstaan om 6u30, het is vakantie 😉 Ontbijt om 7u30. Uitchecken en om 8u30 zijn we terug op weg. Het is bewolkt en heel wat frisser dan de voorbije dagen, we kunnen een flees of een trui best verdragen.

We keren over dezelfde weg terug naar de Loire, dus het is weer op en neer. Daarna gaat het door een golvend wijnbouwgebied, met geregeld een mooi zicht op de Loire, richting Saumur.

Bij het binnenkomen van het stadje fietsen we onderlangs het immense kasteel. We brengen we een bezoek aan het 14de eeuwse kasteel, dat vollop gerestaureerd wordt (7€ pp). Het heeft 4 kenmerkende hoektorens zoals een middeleeuws kasteel. Toch is het geen somber kasteel omdat er later nog voldoende vensters zijn aangebracht. Het bevat allerlei kunstvoorwerpen, meubels en tapijten. Ook een uitgebreide verzameling porselein van verschillende Franse streken, en ook een collectie uit Doornik. Daarnaast is Saumur ook gekend voor zijn nationale paardrijschool (Cadre Noir). Je kan hier een tentoonstelling over de geschiedenis van de paardrijdkunst bekijken.

Na het bezoek drinken we een Frans witbier (4€30). Daarna pikken we onze sandwich en drank op in het centrum en wandelen met de fiets aan de hand door de drukke markt. Even verder buiten het centrum picknicken we op een bankje in de schaduw.

Daarna gaat het verder langs La Mimerolle, Chênehutte en Prébant. We stoppen even in Trèves voor de Romaanse kerk met ernaast een donjon. De laatste stop is in Cunault voor de mooie maar sobere Romaanse kerk, gewijd aan Notre Dame. Binnenin zijn vele gebeeldhouwde kapitelen, enkele fresco’s, heiligenbeelden, een notenhouten reliekschrijn en een kazuifelkist.

Rond 14u30 komen we te voet aan in het hotel, de laatste helling was er teveel aan 😎 Inchecken. Redelijke kamer, geen airco maar dat geeft niet gezien de temperatuur, kleine badkamer, maar wel een zwembad dat we straks even testen. Verder naar de Tour de France gekeken, laatste spannende Alpenrit voor de laatste showrit van morgen. Er is hier anders toch niet veel te doen.

Zwembad was wat frisjes vooral als de zon achter de wolken weg kroop, maar het deed toch enorm deugd na een dagje fietsen. Daarna terrasje van het hotel gedaan met 2 lokaal gebrouwen biertjes. Lekker☺

Diner om 19u30 in hotel. Aperitief: Ricard, voorgerecht: tapas, hoofdgerecht: konijn (B) en dorade (F), nagerecht: aardbeien coupe (B) en chocolademousse (F), samen met een fles rose. Heel lekker en ruim voldoende. Dat konden we gisteren niet zeggen 😎
Ondertussen genoten we van het prachtige uitzicht op het dorpje dat baadde in de ondergaande zon en de heteluchtballons die over het landschap gleden.

Daarna deden we nog een avondwandeling in het dorpje dat voor een zaterdagavond ongewoon verlaten is. Terug naar hotel rond 21u45.

Morgen ontbijt vanaf 8u30 (weekenddienst 😠). Ze slapen hier blijkbaar graag lang.

Zondag 26 juli 2015 : fietsdag 8. Van Gennes naar Angers (49 km)

Hotel: Hotel Citotel l’Univers – Angers
Diner: Brasserie de la Gare

Vanmorgen rond 7u30 opgestaan met lichte regen. We maken ons op het gemak klaar voor het weekend ontbijt van 8u30. Daarna uitchecken en om 9u30 zijn we klaar voor de vlakke rit in lijn naar Angers (49km). Het is ondertussen opgehouden met regenen.

We volgen terug de oever van de Loire. In Le Thoureil liggen traditionele vaartuigen, de zgn gabares, aan de oever. In St Maur passeren we een grote Benedictijner abdij St Maur de Flanfeuil, dat nu dienst doet als vakantieverblijf voor jeugdgroepen.

In St Remy-la-Varenne rijden we langs een Benedictijner priorij die in 929 werd gesticht en tot de rijkste van Anjou behoorde. Deze is slechts in de namiddag te bezoeken. We steken we de Loire over. We zijn nu in een tuinbouwgebied met nogal wat fruitbomen. Ondertussen is het terug beginnen regenen, soms nogal hard zodat we gaan schuilen onder overhangende bomen.

De rest van het traject leggen we zo vlug mogelijk af. Het gaat via St Mathurin-sur-Loire, La Bohalle, La Dagueniere, Les Ponts-de-Cé, St Gemmes-sur-Loire naar Port Thibault. Onderweg wordt Bernard op een rond punt nog gecoupeerd door een ongeduldige Fransman, met een valpartij tot gevolg. Lichte schaafwonden aan zijn elleboog. Het had erger kunnen zijn.

Tenslotte steken we de Maine over en fietsen nu langs een waterrijk gebied Angers binnen. We passeren het beroemde Angers kasteel met zijn 17 ronde torens en gaan verder naar ons hotel. We stoppen nog even voor een tonijn/ei/tomaat/salade/mayonaise sandwich en een cola en consumeren die op het terrasje voor de broodjeszaak.

Daarna inchecken in hotel Citotel l’ Univers, die blijkbaar vlak naast de broodjeszaak lag. Kamer met twin bedden, balkon, kleine badkamer. Valt al bij al goed mee. We proberen onze natte spullen droog te krijgen. Hopelijk hebben we ze morgen niet meer nodig. Het plezante van het fietsen is er rap af als het regent. 😠 Nog wat gekeken naar de koers voordat we ons opmaken voor het bezoek aan de stad.

We bezoeken eerst uitgebreid het château Angers (8.50€ pp) met zijn indrukwekkende muren en 17 ronde verdedigingstorens in afwisselend donkere en lichte leisteen. Binnenin het complex staan talrijke gebouwen : kapel, kasteeltje, koninklijk verblijf, veldpoort. Verder bezoeken we nog de galerij van de Apocalyps met een uitgebreide verzameling wandtapijten. We wandelen ook op de buitenmuren waar we een mooi uitzicht hebben op de stad en de Maine. Daarna gaat het naar de gotische kathedraal St Maurice met zijn mooie gebrandschilderde ramen en kunstig houtsnijwerk. Vooral de preekstoel en het orgel vallen op.

Daarna keren we terug naar het hotel, de wandeling begint in de benen te hangen. Tenslotte gaan we in de bar van het hotel nog een Grimbergen drinken. En daarna nog een Richard als aperitief.

Diner in Brasserie de la Gare om 19u30. Voorgerecht: carpaccio van zalm, hoofdgerecht: kip met puree, nagerecht: café Gourmand (B) en glace Brasserie (F). Heel lekker en voldoende. Avondwandeling rond het rond punt : 200 m, hebben beiden zware benen ☺ Om 22u terug in hotel. Het is genoeg geweest.

Maandag 27 juli 2015 : fietsdag 9. Van Angers naar Montjean (41 km)

Hotel / Diner: Auberge de la Loire – Montjean-sur-Loire

Opgestaan met betrokken en fris weer. Na een eerder sober ontbijt (niet veel keuze) en uitchecken zitten we om 8u30 op onze fietsen.

We keren over dezelfde route terug naar de Maine als waar we gisteren toekwamen. We rijden verder westwaarts langs Bouchemaine naar La Pointe. We zien er hoe de Manche en de Loire samenvloeien. Daar moeten we ook een eerste maal van de fiets voor een col buiten categorie. We zien er een mooie molenruïne.

Daarna keren we terug naar de Loire en fietsen een gans stuk tussen de rivier en het spoor. Er passeren regelmatig treinen. In Savennieres wijken we even uit naar Béhuard voor een bezoek aan de bedevaart kapel Notre Dame uit de 11de eeuw. Dit is een charmante Mariakapel waar duizenden bedevaarders op 8 september verzamelen voor de verering van Maria. Er zijn dan vieringen in open lucht.

Bij ons vertrek uit Béhuard begint het terug te regenen. Een half uurtje later zijn we in La Possonnière waar een kleine haven is waar traditionele zeilvaartuigen afgemeerd liggen. Het is ondertussen gestopt met regen en we relaxen een tijdje in een aarzelende zon.

We fietsen vervolgens kilometers over een verhoogde asfaltweg met een felle wind op kop. En dan begint het natuurlijk ook weer te motregenen. Dat duurt echter niet lang.

In La Basse Île passeren we het café Lenin waar een groep mensen buiten staat samen met een volgepakte ezel (?) Even verder zien we een kapel die nu dienst doet als kippenhok. We steken de Loire terug over en zien een merkwaardige bakstenen boog met toren. Het blijken de ruïnes van een steenkool toren te zijn uit 1874 die hier door Belgen werd uitgebaat.

We komen aan in Montjean-sur-Loire en stoppen even in de Bar de la Marine voor een sandwich kaas/hesp met een Hoegaarden van ’t vat (12€60). Daarna fietsen we nog even naar het centrum voor een bezoekje aan de kerk, het stadhuis en het mooie uitzichtpunt.

Vervolgens checken we in de Auberge de la Loire. Mooie ruime en gloednieuwe kamer met dubbel en single bed, moderne ruime badkamer en zicht op de Loire. Meer moet dat niet zijn.

Na de siësta maken we nog een korte wandeling langs het water en zien dat de boottocht om 16u start. Het zonnetje komt weer tevoorschijn en we drinken in afwachting nog een Hoegaarden op het terras van Bar de la Marine.

We schepen in voor een uurtje boottocht. Er is nogal wat volk komen opdagen en de schipper is duidelijk een groene jongen. Hij vertelt veel over de verschillende vogels die hier komen nesten, maar ook allerlei wetenswaardigheden over de Loire. Het wordt een boeiende tocht. Onderweg zien we nog 2 meeuwen die verward zitten in een vislijn. We proberen die binnen te halen, maar het lukt niet. Dan maar de hulp inroepen van de bewoners op de oever, en enkele vissers op een motor bootje. We vertrekken terug naar Montjean en komen rond 17u30 aan. Het was zijn 12€ pp wel waard.

Vanavond diner in de Auberge zelf vanaf 19u30. Aperitief: Ricard, voorgerecht: salade met snippers van zalm, hooggerecht: filet van dordade, nagerecht: sorbet (F) en kaasschotel (B), Chinon rose wijn. Heel lekker en verzorgd.

Daarna nog een avondwandeling. Enkele mooie foto’s van de zonsondergang. Calvados als digestief (3€ pp) in ons stamcafé 😊 Daarna terug naar hotel en nog even naar Don Camillo in Rusland gekeken.

Dinsdag 28 juli 2015 : fietsdag 10. Van Montjean naar Champtoceaux (41 km)

Hotel / Diner: Hotel Le Champalud – Champtoceaux

Opgestaan rond 6u30 en op het gemak klaargemaakt voor het ontbijt. Daarna uitchecken en rekening vereffend: 53€ waarvan 20€ voor de kamer. Die was het wel waard.

Het is bewolkt en erg fris deze morgen. Rond 8u30 fietsen we eerst een 10 tal km over de dijkweg richting St Florent-le-Viel. Nogal eentonig. Eenmaal aangekomen fietsen we langs de Loire over de promenade Julian Gracq naar de heuvel Mont Glonne. We laten de fietsen achter en klimmen via steile voetpaden en trappen naar boven. We ontdekken er de mooie voormalige abdijkerk met een binnenin het fraaie marmeren graf van Bonchamps. Via een door bomen omzoomde esplanade wandelen we verder naar een imposante zuil op een verhoogd terras vanwaar we een weids panorama hebben op de Loire vallei.

Na het bezoek fietsen we verder en passeren in Marillais een Notre Dame kerk in speklagen stijl, ttz afwisselend witte en bruine zandsteen. We komen al gauw in Ancenis aan waar we de Loire terug oversteken. We zien er de resten van de verdedigingswerken en de robuuste ronde torens van het vroegere kasteel, ooit genoemd de ‘poort van Bretagne’. We kopen er onze sandwiches kip met curry/jambon crue en 2 cola’s (10€), die we in een parkje langs het water verorberen.

Daarna gaat het verder over rustige wegen en fietspaden naar Oudon. Het begint ondertussen weer licht te regenen. We zien al gauw de indrukwekkende middeleeuwse donjon van Oudon. Morgen rijden we er vlak langs en zullen die dan bezoeken. Dan gaat het over een lange brug terug over de Loire waar we op een heuvel onze eindbestemming Champtoceaux reeds zien liggen. We vatten de beklimming over de bochtige weg naar boven aan op de kleinste versnelling. Het is doorbijten maar dan komen we aan bij ons hotel Le Champalud vlak naast de kerk.

We checken in. Prachtige ruime kamer met twin bedden,  grote TV, aparte wc, badkamer met bad. Enige minpunt: wifi werkt niet op de kamer. Na de siësta een (of 2 😉 Hoegaarden van ’t vat gaan drinken beneden in de bar. De dienster reset de wifi router om het probleem op te lossen. We zijn weer online ☺

Ondertussen is de regen doorgekomen en voorlopig stellen we ons bezoek aan het dorpje uit. We zullen dat morgen doen voor ons vertrek naar Nantes. Het is toch maar een korte rit.

Diner om 19u30 in het hotel zelf in restaurant La Citadelle. Voorgerecht: escargots (B), tomaten en mozzarella (F), hoofdgerecht: vollaile, nagerecht: ijs met amandelkoekjes, samen met fles rosé uit de Loire streek en een koffie. Allemaal kunstwerkjes stuk voor stuk en heel lekker.

Daarna trekken we ons terug op de kamer. Een avondwandeling zit er niet in, het regent nog steeds. We bekijken nog een film Numero 9, een animatiefilm uit 2009.

Woensdag 29 juli 2015 : fietsdag 11. Van Champtoceaux naar Nantes (30 km)

Hotel: Hotel l’Hôtel – Nantes
Diner: La Vie de Chateau

Vanmorgen opgestaan met een stralend zonnetje. Een hele verbetering met het regenweer van gisteren. Om 8u gaan ontbijten. Daarna doen we eerst nog een verkenning van Champtoceaux, hetgeen gisteren niet gelukt is door het regenweer. We doen de promenade Champalud met oriëntatietafel en prachtige uitzichten op de Loire vallei. Daarna bekijken we ook nog de oude toegangspoort en de ruïnes van een oude burcht. Tenslotte ook nog het nieuwe kasteel dat nu op privé terrein ligt.

Daarna checken we uit en vereffenen onze rekening. We maken nog een babbeltje met de vriendelijke bazin en vertrekken rond 9u30 voor een korte rit van 30 km naar Nantes. Onze eerste stop is in Oudon, waar we de middeleeuwse donjon bekijken. Die is nog gesloten voor bezoek.

Daarna gaat het verder over het Loire à Vélo fietspad dat hier tussen de spoorlijn en de Loire loopt. We houden nog even halt in Celliers en Mauves-sur-Loire. Vervolgens gaat het richting Thouare-sur-Loire, Bellevue en Nantes. We komen iets na 12 uur aan en bezoeken de stad een eerste keer.

We ontdekken het château des Ducs de Bretagne. Het kasteel is een aaneenschakeling van torens en burchten van de 15de tot 18de eeuw. Het museum dat je in het kasteel vindt, is een ode aan de stad en de regio. Het bijzondere is dat alle grote wereldgebeurtenissen aan bod komen, maar dan vanuit het perspectief van Nantes. Van de slavernij tot de grote gebeurtenissen van de 20ste eeuw. Vooral de zeevaart heeft een bijzondere plaats in het museum.

Daarna gaat het langs de St Croix kerk. We wandelen verder naar het Koningsplein met de mooie fontein. Vervolgens brengen we een bezoekje aan de St Nicolas kerk. Daarna kopen we onze sandwiches, deze keer kip (F) en Parisien (B) en cola’s (9€60). We eten die op op de trappen van de kerk in het zonnetje.

Daarna checken we in in ons hotel L’Hotel. Mooie kamer met twin bedden, airco, grote TV, badkamer met bad. Alles compact en volledig.

Na de nodige verfrissing zetten we ons bezoek aan de stad verder. We lopen over de lommerrijke Cours St Pierre naar de imposante gotische basiliek St Pierre en St Paul. De voorkant lijkt wel een beetje op de Notre Dame de Paris. We bezoeken tevens de bijhorende crypte. We volgen de groene route verder en komen voorbij het Graslin theater. Vervolgens gaat het naar Le Passage Pommeray, de oudste winkelpassage uit Frankrijk (1843) met 3 etages tjokvol mooie winkels. Vooral het trappenhuis, met de schitterende versieringen, is prachtig. Het gaat verder langs het Musée d’Histoire Naturelle. Daarna via de Cours Cambronne stilletjes terug richting hotel. Uiteraard heeft al dat wandelen de nodige dorst opgewekt en we drinken een Guinness (7€20 pp) Dat deed deugd☺ Daarna terug naar het hotel.

Om 7u30 diner in het restaurant la Vie de Château, het restaurant naast het hotel. Eerst nog een Ricard apertiefje in de bar. Voorgerecht: salade met sardines (F) en salades met gambas (B), hoofdgerecht: Pavi de Sandre au beurre blanc, nagerecht: assiette de fromages, gevolgd door 2 koffie’s, wijn château d’Afrique rose wijn. Heel goed gegeten☺

Daarna doen we nog een avond wandeling voor we ons terugtrekken.

Donderdag 30 juli 2015 : fietsdag 12. Van Nantes naar St Brevin (55/67 km)

Hotel / Diner: Hotel du Béryl – Saint Brevin-les-Pins

Deze morgen vroeg opgestaan met een heldere hemel. Om 7u gaan ontbijten, daarna uitchecken en om 8u zaten we reeds op de fiets voor de langste etappe van deze fietsvakantie. We gaan voor de langste versie 67 km, we doen dus geen stuk per trein tot in Coueron.

Het eerste stuk van 10 km gaat eerst door de voorsteden van Nantes en vervolgens langs de haven en bedrijventerreinen. We fietsen onder een groot verkeersviaduct en gaan verder langs Haute Indre en de veerpont van Basse Indre. Vervolgens passeren we Coueron en fietsen verder naar de gratis overzet. Dat gaat heel vlot en een kleine 10 min later zijn we veilig en wel aan de overkant in Pellerin.

Dan gaat het verder via het gehucht La Matiniere en vervolgens langs de oever van het Ancien Canal Maritime de la Basse Loire. We volgen die tot in Le Migron. Dit lange rechte stuk is nogal eentonig en vervelend. Vervolgens gaat het naar Palmboeuf waar we onze tonijn sandwiches en cola’s kopen. We fietsen verder via Corsept en even verder stoppen we bij gebrek aan picknick banken bij een bushokje om onze sandwiches te verorberen.

Daarna vervolgen we onze weg en weldra zien we de gigantische brug van St Nazaire over de brede monding van de Loire liggen. We fietsen onder de viaduct door langs de waterkant St Brevin-les-Pins binnen. We volgen nu de Vélo’cean route door het stadje vol met vakantiewonigen in een bosrijke omgeving. Rond 14u komen we via de Boulevard de L’Ocean aan bij ons Hotel du Beryl. Groot spel met casino en spa.

Inchecken. Kamer met twin bedden, grote badkamer met bad, aparte wc, airco. Alles tip top. Op onze bagage moeten we nog even wachten maar een klein uurtje later komt die ook toe.

Na de siësta doen we nog een wandeling op het strand, niet overdreven veel volk. Er staat dan ook een flinke wind en de zon verdwijnt regelmatig achter de wolken. We wandelen daarna langs een gedeelte van de Atlantic wall. Er zijn nog heel wat bunkers overgebleven in dit deel van St Brevin. Dan is het tijd voor een Grimbergen van ’t vat op het zonnig terras van het hotel, want we hebben er dorst van gekregen. We maken nog een gezellig babbeltje met onze Nederlandse reisgenoten. Zij blijven nog een dag extra in St Brevin.

Diner om 19u30 in het restaurant van het hotel. Eerst een aperitief Ricard (geen decaf ober !) in de bar. Daarna voorgerecht: Minestrone van meloen (F) en gemarineerde zalm (B), hoofdgerecht: biefstuk friet met Bearnaisesaus, nagerecht: Nantais taart (F) en Tiramisu  van witte chocolade (B) samen met een Chinon rode wijn. Lekker.

Na de avond wandeling nog een Grimbergen van ’t vat. Daarna trekken we ons terug voor de nacht. Het is ondertussen 22 u en we voelen beiden de vermoeidheid van de voorbije laatste fietstocht.

Ziezo, dit was de 12de en laatste fietsdag van deze fietsvakantie. In totaal hebben we 572 km gereden. De eerste week was overwegend zonnig en warm tot heel warm. Daarna volgden een drietal mindere dagen met regen. En de laatste dagen was het terug zonniger en warmer. We kunnen zeker niet klagen.

De omgeving is heel mooi en de kastelen zijn de moeite waard. De fiets infrastructuur is zeer goed en de bewegwijzering quasi perfect. Ook de liefhebbers van een fijne keuken kunnen hier hun gading vinden. Kortom: een echte aanrader 🙂

Vrijdag 31 juli 2015 : transfer van St Brevin naar Orléans

Hotel: Parc Hotel – La Chapelle Saint-Mesmin
Diner: Grille Courtepaille

Proberen uit te slapen deze morgen. Na een rustig ontbijt rond 8u30 uitgecheckt. Daarna met de taxi over de hoge brug naar het station van St Nazaire (25€). Bernard zit vooraan en neemt foto’s terwijl we over de brug rijden.

In het station halen we met de hulp van een vriendelijk SNCF madameke ons ticket naar Orléans uit de automaat (115.20 €). Het eerste gedeelte gaat met de TGV van St Nazaire (10h25) over Nantes naar Angers St Laud (11h42). Daar wachten we op onze volgende trein naar Orléans (12h01 – 14h08). Ondertussen kopen we onze sandwiches, die we op de trein op het gemak opeten. Ondertussen zien we tal van landmarks die we per fiets ook tegenkwamen aan ons voorbij glijden.

Aangekomen in Orléans zoeken we een taxi. Hier moeten we even wachten tot een vriendelijke taxichauffeur ons oppikt. Hij is heel praatgraag en zo komen we te weten dat hij reeds 37 jaar in het vak zit en reeds heel wat heeft meegemaakt. Hij vertelt ook wat over de fietsroute la Loire à Vélo en geeft wat tips voor een alternatieve route voor onze terugkeer morgen. We worden vlot afgeleverd aan ons Parc Hotel in La Chapelle St Mesmin. (15€)

Daarna inchecken in zelfde type kamer als de eerste dag. Na een siësta nog wat gewandeld langs de Loire en daarna een Affligem van ’t vat gedronken. Daarna klaarmaken voor …

Het diner om 19u30 in Grille Courtepaille. Voorgerecht: koude tomatensoep met spek (F), gepocheerde eieren met zalm (B), hoofdgerecht: rumsteak met frietjes (F), steak tartare met frietjes (B), nagerecht: fruitsalade met vanille ijs (F), sorbet (B) samen met een fles Bourgeuil rode wijn. Bij het verlaten van het restaurant zien we buiten nog een hoop mensen staan aanschuiven. Dit is duidelijk een goed draaiende zaak. Daarna nog een slaapmutsje gaan drinken in het hotel alvorens ons terug te trekken voor de nacht.

Zaterdag 1 augustus 2015 : terugreis van Orléans naar Izegem

We zijn vroeg uit de veren. Ze voorspellen een zwart weekend op de Franse wegen wegens de wisseling van de vakanties. We willen daarom vroeg vertrekken.

We gaan om 7 u ontbijten en na het uitchecken wordt alles in de auto geladen en zijn we om 8 u op weg. We rijden niet over Parijs wegens de voorspelde moeilijkheden, daar ging het trouwens bij de heenreis ook heel moeilijk. We rijden over Chartres, Evreux richting Rouen, deels over gewone wegen. Het is opvallend kalm maar we komen toch heel wat buitenlanders tegen die blijkbaar hetzelfde gedacht hadden als wij qua route.

We tanken onderweg nog wat bij om terug in België te geraken, de benzine is hier een stuk duurder als bij ons. Vanaf Rouen gaat het over autostrade richting Amiens, Arras en Lille. Eenmaal op de A1 naar Lille nemen we onze middagstop en eten er een voorgerecht van de salade bar en een Cordon Bleu van kalkoen met een cola en agrum (26€).

Daarna zetten we onze reis verder. Tot onze verbazing gaat het verkeer allemaal heel vlot. Bij het naderen van Lille merken we dat we bijna zonder benzine zitten en na enige paniek en zoekwerk vinden we op de laatste dampen uit de tank een benzinepomp. Daarna rijden we via Doornik (na een verkeerde afslag) België binnen en rijden richting Izegem. Aan de Esso doen we de tank volledig vol, de prijs voor Euro 95 is hier 1.367 €, zo’n 20 cent goedkoper als in Frankrijk.

Rond 16u komen we thuis. Home sweet home. We drinken samen nog een Leffe op de goede afloop van de reis ! T’is mooi geweest 🙂

Ter voorbereiding van deze reis heeft Effevee deze Google map aangemaakt. Naast de gevolgde route zijn ook de hotels en de meeste bezienswaardigheden onderweg opgenomen. Enjoy 🙂

The post Langs de Loire appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/langs-de-loire/feed/ 17
Milaan http://www.effevee.be/wp/milaan/ http://www.effevee.be/wp/milaan/#comments Wed, 12 Nov 2014 15:46:24 +0000 http://www.effevee.be/wp/?p=2766 Van 27 tot 31 oktober 2014 bezochten we Milaan, de tweede belangrijkste stad van Italië na Rome. Het is de hoofdstad van Lombardije, één van de meest ontwikkelde regio’s van Italië. De stad zelf heeft ongeveer 1,3 miljoen inwoners, maar met de omliggende stedelijke gebieden erbij gerekend komt men op vier miljoen. Milaan is een […]

The post Milaan appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
Galleria Vittorio Emanuele, de beroemdste overdekte winkelstraat van MilaanVan 27 tot 31 oktober 2014 bezochten we Milaan, de tweede belangrijkste stad van Italië na Rome. Het is de hoofdstad van Lombardije, één van de meest ontwikkelde regio’s van Italië. De stad zelf heeft ongeveer 1,3 miljoen inwoners, maar met de omliggende stedelijke gebieden erbij gerekend komt men op vier miljoen.

Milaan is een centrum van de kledingindustrie en (samen met Parijs) toonaangevend op het gebied van de haute couture. Versace en Armani hebben er hun thuisbasis. Milaan is de belangrijkste zakenstad van Italië. De Italiaanse beurs is hier bijvoorbeeld gevestigd, evenals het uitgestrekte tentoonstellings- en beursterrein Fiera Campionario. Het is een welvarende en bruisende stad. Grote bedrijven in of bij Milaan zijn Alfa Romeo en Pirelli.

Fotoreportages

[See image gallery at www.effevee.be]

Effevee’s uitgebreide fotoreportage

Video’s

Reisverslag

Dag 1 - maandag 27 oktober 2014
Om 3u15 worden we opgehaald met de taxi. Met de slaap in de ogen komen we ruim op tijd aan in Zaventem en kunnen meteen door de controle (leve de online check-in 🙂 ) Nog een chocoladekoek en een kop koffie en stipt om 6u35 vertrekt het vliegtuig richting Milaan Malpensa. Aankomst om 8u in een zonnig Malpensa en meteen met de Shuttle bus naar Milaan. De rit duurt wat langer wegens de files bij het binnenrijden van het centrum. Het valt meteen op dat de auto en de motorfiets koning zijn in de metropool. De chauffeurs luid toeterend en op zijn Italiaans theatraal gestikulerend. Met de metro naar het oude centrum waar het Straf hotel gelegen is in de schaduw van de Dom.

Na het inchecken en het afleveren van de bagage (de kamer is nog niet klaar) kunnen we beginnen met onze eerste verkenning. Gelukkig zijn vele gedeeltes van het oude stadcentrum verkeersvrij. Dat is ook wel nodig voor de massa toeristen die hier rondlopen. We beginnen uiteraard met het nabijgelegen Duomo plein en de indrukwekkende kathedraal Santa Maria Nascente met op de 108 m hoge toren het vergulde beeld van Maria. Verder op het plein zien we het ruiterstandbeeld van Victor Emanuel.
Op het nabijgelegen Mercanti plein staat het delle Ragione paleis dat vroeger dienst deed als stadhuis. Daarna gaat het naar het wereldberoemde operahuis Scala met zijn bekende componisten en vertolkers : Verdi, Bellini, Puccini, Callas, Toscanini, … Het standbeeld van de beroemdste inwoner van Milaan Leonardo da Vinci op het plein ernaast wordt gerestaureerd en is onzichtbaar 🙁 Daar tegenover staat het Palazzo Marino dat nu dienst doet als stadhuis.

Na een lichte en gezonde lunch (slaatje) in Brek zetten we onze verkenningstocht voort. We bezoeken de immense vesting Castello Sforzesco met zijn burchtgrachten, ophaalbruggen en 4m dikke muren. Daar achter ligt het Sempione park in de stijl van een Engelse tuin. Rondom dit park liggen nog het Aquarium, de Arena (een amfitheater in klassieke stijl), de Vredesboog en de Branca toren met bovenaan een prachtig uitzicht op Milaan.
Op de terugweg naar ons hotel kuieren we nog door de meest exclusieve winkelgalerij Victor Emanuel waar we ons kunnen vergapen aan de chiqueste winkels van Armani, Versace, Prada, Gucci, Louis Vuitton met hun mooie vitrines en duizelingwekkende prijzen.

Na een frisse douche zijn we klaar voor een apertief (of 2) in de irish pub O’ Connell. We hebben geluk: de aperitiefhapjes zijn gratis, de Guinness niet (6€). We besluiten nog een snack te nemen maar ons italiaans is ontoereikend en krijgen voor 18€ een bord met 6 broodjes gerookte zalm voorgeschoteld 🙁
Daarna keren we terug naar het hotel en gaan vroeg slapen; het was immers een lange dag.

Dag 2 - dinsdag 28 oktober 2014
We staan op met een stralende zon en na een stevig ontbijt wandelen we naar het Castello plein, start van de Hop On Hop Off bus. Na de aanschaf van ons ticket (25€ voor 3 routes, 48u geldig), starten we met de rode route en zien achtereenvolgens :

  • Het Cadorna station waar het monument “Needle Thread and Knot” in het oog springt. Hier kan je ook de Shuttle trein nemen naar Malpensa.
  • De mooie renaissance kerk Santa Maria delle Grazie waar het beroemde schilderij “Het Laatste Avondmaal” van Leonardo da Vinci veel bezoekers trekt.
  • De Sint Ambrosio kerk waar een antiekverkoop gaande was.
  • Het kanalendistrict Navigle. Deze zijn echter drooggelegd wegens restauratie werken. Er is alleen modder en veel vuilnis in de beddingen te zien 🙁
  • We lunchen in Sabia d’Oro
  • De San Lorenzo basiliek; de oudste en meest majestueuze kerk van het christendom met ervoor een zuilenrij van 16 marmeren Korintische zuilen.
  • De universiteit Statale, waar rechten en humane wetenschappen worden onderwezen. Daarnaast de Velasca toren, de eerste wolkenkrabber (99 m) van Milaan, gebouwd van 1951 tot 1958.
  • Het Indro Montanelli park met het Nationaal Historisch museum, het planetarium en de mooie fontein.
  • China Town, het district van de chinese gemeenschap van Milaan met zijn vele restaurants.

We doen vervolgens de blauwe route. Die komt achtereenvolgens langs :

  • Het Sempione park met de Branca toren en de Vredesboog die we gisteren reeds verkend hebben.
  • De arena; een amfitheater in klassieke stijl. Hier werden vroeger de voetbalwedstrijden van AC Milan en Internazionale gespeeld (de 2 clubs van Milaan). Sinds de bouw van het San Siro stadion worden hier nu vooral atletiek wedstrijden en muziek evenementen gehouden.
  • De Garibaldi poort en het wolkenkrabber district.  De hoogste is het Unicredit torengebouw (216m inclusief de 81m hoge piek). Het hoogste bewoonbare torengebouw is de Palazzo Lombardia met zijn 161m en huisvest het bestuur van de provincie Lombardië.
  • Het monumentale centraal station (36m hoog, 206m lang) in Art Deco stijl met perronkoepels uit ijzer en glas. Ernaast de Pirelli toren.
  • Het Indro Montanelli park met het Nationaal Historisch museum, het planetarium en de mooie fontein.
  • San Babila district met zijn kerk en zijn chique winkelstraten.
  • Het Duomo plein met de kathedraal en de Victor Emanuel winkelgalerij.
  • Het Scala theater
  • Het Brera district met de mooie San Marco kerk en zijn vele restaurantjes.

Vervolgens krijgen we dorst en gaan aperitieven in de irish pub O’ Connell. Na een verfrissende douche in het hotel gaan we dineren in Mozarella e Basilico. Een echte aanrader 🙂 Na een rustige avondwandeling keren we terug naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.

Dag 3 - woensdag 29 oktober 2014
We worden gewekt met een mooie blauwe hemel en een stralende zon. Na een lekker ontbijt bezoeken we eerst de Duomo Santa Maria Nascente basiliek. De gevel is versierd met meer dan 2300 beelden. De massieve bronzen deuren tonen scenes uit de geschiedenis van Milaan. De basiliek van 158m op 56m heeft een toren van 108,5m met daarop een verguld beeld van de Madonnina. Rugzakken en tassen worden aan de ingang gecontroleerd door Italiaanse militairen in uniform. Het massieve dak steunt op 52 dikke pijlers. De mooie marmeren vloer, het hoogaltaar en de brandramen zijn de moeite waard. Boven de basiliek bevinden zich marmeren dakterassen met 135 pinakels. Je kan omhoog via de lift (12€) of via 500 trappen (7€). De keuze was rap gemaakt 🙂 Dit is een absolute aanrader !!! Je blijft gewoon foto’s nemen als een gek. Van hier heb je ook een prachtig uitzicht op de stad.

Vervolgens wandelen we naar het Castello plein, start van de Hop On Hop Off bus voor de resterende groene route. Die komt achtereenvolgens langs :

  • Het Aquarium, de Arena en China Town die we reeds een aantal maal gezien hebben.
  • De Monumentale Begraafplaats. Een zeer eigenwijze laatste rustplaats met meer dan levensgrote beelden maken van dit kerkhof een openluchtmuseum.
  • AC Milan museum
  • Het congres centrum Mico (Milano Congressi) is het grootste van Europa : capaciteit 17.000 in 70 zalen.
  • Lido sport- en welness centrum
  • San Siro voetbalstadium, thuisbasis voor de 2 stadsclubs. Wanneer AC Milan thuis speelt, draagt het de naam San Siro (genoemd naar de stadswijk), terwijl wanneer Inter thuis speelt het ‘Stadio Giuseppe Meazza’ heet. Heel indrukwekkend gebouw met een capaciteit van 85.000 toeschouwers.
  • Hippodroom met het reusachtige paard van Leonardo (7.3m). Het is gebaseerd op een ontwerp van Leonard da Vinci dat niet kom doorgaan wegens oorlogsomstandigheden. De benodigde 72 ton brons werd gebruikt om kanonnen te gieten. Op de muren rond de hippodroom hebben grafitti kunstenaars van de hele wereld hun kunstwerken achtergelaten, waaronder verschillende voetbalsterren. Heel mooi.
  • We lunchen aan San Siro in een stralend zonnetje met een panini met mozarella, tomaat en sla en een frisse halve liter. Santé 🙂
  • Casa Verdi; het bejaardentehuis voor operazangers en muzikanten van Milaan gebouwd door Giuseppe Verdi.
  • De Santa Maria delle Grazie kerk die we reeds bezocht hebben.
  • Het Sempione park, ook reeds gedaan.

We wandelen naar de omgeving van de universiteit voor een bezoek aan de basiliek van Santo Stefano Maggiore. Hier zijn verschillende aartsbisschoppen van Milaan begraven. Er vlak naast is de San Bernardino alla Ossa kerk. In een kleine zijkapel is een ossuarium. De muren zijn ‘versierd’ met menselijke schedels en beenderen. Een beetje luguber. Het kan echter de vergelijking met het ossuarium van Kutna Hora in Polen niet doorstaan.

We vervolgen onze wandeling naar het Indro Montanelli park. Het park is genoemd naar de Italiaanse journalist van de krant Il Giornale die in 1977 door de Rode Brigades in de benen werd geschoten. In het park bekijken we het Nationaal Historisch museum. Daarnaast zien we het Ulrico Hoepli planetarium. We relaxen tenslotte op een bankje in de zon aan de fontein bij het mooie Palazzo Dugnani. Zalig 🙂

Na een verfrissende douche gaan we dineren in Brek. Gewone eerlijke kost aan een democratische prijs 🙂 Waarschijnlijk de reden dat hier zoveel locals komen eten en minder toeristen. Daarna gaan we de Guinness proeven in The Friends. Die is goed en weldra zit de stemming er goed in. Het is immers voetbal en er wordt luid gesupporterd voor AC Milan.
We keren voldaan terug naar het hotel voor een welverdiende rust.

Dag 4 - donderdag 30 oktober 2014
We staan alweer op met een stralende zon; ongelooflijk voor deze tijd van het jaar 🙂 Na het ontbijt sporen we per metro naar Garibaldi. We maken hierbij gebruik van de MilanoCard (13€), waarmee we gedurende 2 dagen onbeperkt gebruik kunnen maken van het openbaar vervoer (trein, tram, bus, metro) en daarbij nog korting hebben voor 20 museums.
We wandelen door het wolkenkrabber district met als uitschieter de 216m hoge Unicredit toren. Het hoogste bewoonbare torengebouw is de Palazzo Lombardia met zijn 161m en huisvest het bestuur van de provincie Lombardië.

We wandelen verder naar de Pirelli toren. De 127m hoge toren diende oorspronkelijk als hoofdkantoor voor de bandenfabrikant Pirelli. Tegenwoordig wordt het gebruikt als bestuurskantoor voor de regio Lombardije. Het Centraal station is een enorm gebouw van de hand van architect Ulisse Stacchini, die hier in 1912 een prijsvraag mee won. Zijn werk was geïnspireerd door het Union Station in Washington D.C.. Het ontwerp is hierna diverse malen aangepast en uiteindelijk voltooid tijdens het fascistische bewind van Mussolini, die verlangde dat het gebouw de grootsheid en macht van het regime zou representeren. En dat is aardig gelukt.

Vervolgens sporen we terug naar Garibaldi en bezoeken de Monumentale Begraafplaats van 20.000 m² ontworpen door Carlo Maciachini in 1866. De graven vertellen hier verhalen en de levensgrote stenen beelden maken van het kerkhof een openluchtmuseum. Beroemde mensen liggen hier begraven, oa Giuseppe Verdi. Aan de ingang staat het Famedio, de hoofd gedenkingskapel van het kerkhof.

We lunchen in The Friends met een hamburger van het huis en een lekkere Guinness. Daarna gaan we per metro naar Missori. Van daar wandelen we naar de Allesandro kerk. We gaan verder naar de San Lorenzo Maggiore basiliek. De kerk werd gebouwd aan het einde van de 4e eeuw en is daarmee een van de oudste kerken van Italië. Milaan was toen de hoofdstad van het Romeinse Rijk. De grote koepel werd in de 16e eeuw in barokke stijl herbouwd nadat de originele koepel ingestort was. Voor de kerk staat een zuilenrij met 16 Korintische marmeren zuilen.

We krijgen dorst en sporen naar Porta Genova voor een bezoek aan de ierse pub Murphy’s Law. Murphy slaat een eerste keer toe : ze hebben geen Guinness WTF. We drinken dan maar een Murphy’s Stout, ook zwart maar niet zo lekker. Daarna keren we terug naat het hotel en blijkt dat Murphy een tweede keer heeft toegeslagen : Bernard is zijn rugzak vergeten in de pub. Na een telefoontje gaat hij terug om die te recuperen.

Na een verfrissende douche gaan we dineren in … Brek. Never change a winning team 🙂 We doen een poging om meer te spenderen dan vorige avond, we nemen zelfs wijn erbij, maar het lukt niet : 34€ voor 2 man. We komen terug aan het hotel waar een live optreden in de bar aan de gang is. Ongelooflijk veel volk tot op straat en ongelooflijk veel decibels. Dat zou bij ons niet lukken. In de lobby is het ook druk; er is een bijeenkomst geweest in de congresruimte en de gasten zijn aan het aperitieven. Voor ons is het iets te druk en we trekken ons terug voor de nacht op onze kamer.

Dag 5 - vrijdag 31 oktober 2014
Weeral een prachtig zonnige dag. Na het ontbijt trekken we wandelend doorheen de Brera wijk en bekijken :

  • De Pinacoteca di Brera, een imposant Jezuïetenpaleis met middenin het standbeeld van Napoleon.
  • De San Marco kerk (13de eeuw) met een fresco van de Leonardo school.
  • Het Palazzo Cusani
  • De Santa Maria del Carmine kerk
  • De San Simpliciano basiliek (4de eeuw) met het fraaie fresco ‘Kroning van Maria’ van Ambrogio da Fossano.

We keren rond 11u terug naar ons hotel om uit te checken en onze bagage in bewaring te geven. Daarna gaan we aperitieven met een Guinness bij O’ Connell. We lunchen in Il Cestino. Lekker en snel 🙂 We drinken er zelfs een blonde Grimbergen bij (gebrouwd in Straatsburg Frankrijk)

Daarna doen we ons enige museumbezoek : de Pinacoteca di Brera. Hier hangen mooie schilderijen van diverse Italiaanse (Bellini, Tintoretto, Mantegna, Hayes, …) en Vlaamse schilders (Rubens, Van Dyck, Jordaens, Rembrant, Bruegel, …). Het is na de collectie van het Uffizi van Florence de tweede belangrijkste van Italië.

We pikken vervolgens onze bagage op en sporen met de metro naar het centraal station waar we de Malpensa Shuttle nemen naar de luchthaven. Dit keer gaat het een stuk vlotter dan bij de heenreis en na een snelle hap bij McDonalds kunnen we inchecken. Er is blijkbaar een probleem met de hoeveelheid bagage op de vlucht en mijn handbagage wordt onverbiddelijk ingecheckt als gewone bagage. Na een vertraging van 30 minuten wegens de late aankomst van het vliegtuig kunnen we om 21u30 vertrekken voor een rustige vlucht.

Bij aankomst blijkt mijn bagage echter spoorloos en na het nodige tijdverlies met zoeken en aangifte worden we per taxi terug naar huis gebracht. Al bij al een thuiskomst in mineur 🙁
De bagage wordt 2 dagen later per taxi thuis geleverd. Toch een opluchting want camera en foto’s zaten erin.

U hebt wellicht gemerkt dat we nogal liefhebbers zijn van Guinness. Daarom heeft Effevee bij de voorbereiding van deze trip de map Guinness in Milaan samengesteld. Sláinte 🙂

The post Milaan appeared first on Effevee's reisblog.

]]>
http://www.effevee.be/wp/milaan/feed/ 3